Με δυνατές καλλιτεχνικές και ιστορικές καταβολές, το μαγευτικό χωριό Pietrapertosa ξεχωρίζει χωρίς δυσκολία έτσι όπως κρέμεται στα βράχια στην επαρχία της Potenza, στη νότια περιφέρεια της Basilicata. Ανήκει στα πιο όμορφα ιταλικά χωριά και αποτελεί μια μικρή «Ελβετία» για τους ντόπιους που το επισκέπτονται πολύ συχνά κατά τους χειμερινούς μήνες.

Το πυκνό χιόνι και η έντονη ατμοσφαιρικότητα και γοητεία του οικισμού δεν περνούν απαρατήρητες από κανέναν, ενώ ο παραδοσιακός χαρακτήρας διατηρείται αναλλοίωτος. Η βασική ενασχόληση των κατοίκων είναι η κτηνοτροφία και η παραγωγή εξαιρετικών τυριών, ενώ ο τουρισμός αναπτύσσεται με γοργούς ρυθμούς. Παρόλα αυτά κτήρια, σπίτια και καταστήματα διατηρούν τα αρχιτεκτονικά στοιχεία του παρελθόντος επιλέγοντας να υπερτονίσουν την ιστορία του τόπου.

Και άλλα τρίβια για τους χρηματισμούς, απ' την αρχαία Ελλάδα μέχρι τη σημερινή

Η δωροδοκία αποτελεί από χρόνια προσφιλές άθλημα στην Ελλάδα. Με καλές επιδόσεις και ρεκόρ. Κάποια μέρα όμως που η εφευρετικότητα του Έλληνα την έβαλε σε έναν τενεκέ με λάδι (μέγιστο αγαθό στην ελληνική επικράτεια), άλλαξε όνομα. Δεν έχασε ωστόσο τίποτα από τη χάρη της. Αντιθέτως.

Προβίβασε το παιδί και ο τενεκές δικός σου

Πώς ξεκίνησε το «λάδωμα»; Οι Έλληνες γονείς ανέκαθεν ήθελαν το καλό των παιδιών τους. Όπως το να προοδεύουν στο σχολείο (και κατόπιν στο πανεπιστήμιο). Τα παλαιότερα χρόνια λοιπόν, αν υποψιάζονταν ότι το βλαστάρι τους κινδύνευε να μείνει στην ίδια τάξη, επιστράτευαν τα μεγάλα μέσα: Πρόσφεραν έναν ή και περισσότερους τενεκέδες λάδι ως δώρο στον δάσκαλο και η υπόθεση έπαιρνε το δρόμο της. Ο δάσκαλος έκανε τα στραβά μάτια και το νεαρό στουρνάρι εξασφάλιζε όπως-όπως το χαρτί του προβιβασμού στην επόμενη τάξη (και ούτω καθεξής, μέχρι να τελειώσει τις σπουδές του). Όμως κάποια πράγματα γίνονται συνήθεια, δηλαδή δεύτερη φύση. Έτσι με τον ίδιο έμμεσο τρόπο άρχισαν να τακτοποιούν και άλλες υποθέσεις τους, αφού ο υπαινιγμός που κρυβόταν πίσω από τον τενεκέ με το λάδι έλυνε ως δια μαγείας όλα τα θέματα που κάπου σκάλωναν.

Γιατί ελαιόλαδο; Το ερώτημα γιατί επέλεγαν για τη δωροδοκία ελαιόλαδο και όχι κάτι άλλο είναι εύκολο να απαντηθεί: Το λάδι υπήρχε σε αφθονία στην ελληνική ύπαιθρο. Σχεδόν κάθε σπίτι είχε τη σοδειά του, μικρότερη ή μεγαλύτερη. Ως αγαθό ήταν από όλους ευπρόσδεκτο, αφού αποτελούσε είδος πρώτης ανάγκης για κάθε νοικοκυριό. Γι΄ αυτόν τον λόγο επικράτησε μέχρι τις μέρες μας η κάθε είδους δωροδοκία, εξαγορά ή γενικά ύποπτη συναλλαγή να ονομάζεται «λάδωμα». Με την τιμή του «τενεκέ» να φτάνει σήμερα έως και κάποια εκατομμύρια ευρώ, αν απευθύνεται σε υπηρέτες του δημόσιου (!) συμφέροντος.

Δωροδοκία με... αυγοτάραχο!

Μια ιστορία από τον Πόντο: Το παρακάτω συμβάν που θα σας διηγηθώ, είναι αληθινό. Συζητιόταν για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα υπό τύπον ανεκδότου σε όλο τον Πόντο. Λόγω της ιστορικής αξίας του, ξεκινώ με αυτό το «ανέκδοτο» που ανασύρουμε από τις άγνωστες σελίδες της ιστορίας που διέσωσε η παράδοση. Αφορούσε τον μεγάλο Πόντιο Κωνσταντίνο Μουρούζη (γενν. το 1736 εκ μητρός Μαυροκορδάτου), ο οποίος είχε διοριστεί ηγεμόνας στη Μολδαβία. Ήταν εργατικός, σφοδρός εχθρός της πολυτέλειας, πολέμιος της αδικίας, ενώ μισούσε σφόδρα τη δωροδοκία. Μια μέρα του κατήγγειλαν με αποδείξεις ότι ένας ανώτερος δημόσιος υπάλληλος δωροδοκήθηκε με αυγοτάραχα από έναν μεγαλοκτηματία για να τελειώσει μια υπόθεσή του που θα μπορούσε να διεκπεραιωθεί και χωρίς τη δωροδοκία. Ο Μουρούζης αποφάσισε να τιμωρήσει τον υπάλληλο με έναν περίεργο και πρωτότυπο τρόπο: Τον κάλεσε σε γεύμα μαζί με τους αυλικούς. Σε όλους τους καλεσμένους οι υπάλληλοι της τραπεζαρίας πρόσφεραν διάφορα ωραία φαγητά, και στον δωροδοκηθέντα υπάλληλο πρόσφεραν μόνο αυγοτάραχα. Όταν του άλλαξαν και το τρίτο πιάτο με αυγοτάραχα και στους άλλους με... ψητά, ο «προσβληθείς» καλεσμένος κάλεσε στην τραπεζαρία τον αρχισερβιτόρο και τον ρώτησε μήπως συνέβαινε κανένα λάθος, γιατί στους άλλους σέρβιραν διαφορετικά φαγητά και σ' αυτόν το ίδιο. Ο ηγεμόνας Μουρούζης, που παρακολουθούσε με ικανοποίηση την έκπληξη του υπαλλήλου, παρενέβη και ρώτησε με γαλήνιο ύφος τι συμβαίνει. «Τίποτε μεγαλειότατε» απάντησε ο υπάλληλος με σεβασμό. «Ξέρετε», είπε εις επήκοον όλων ο Μουρούζης, καρφώνοντάς τον. «Έμαθα πως σου αρέσουν εξαιρετικά τα αυγοτάραχα και γι' αυτό διέταξα να σ' ευχαριστήσουν με τον καλύτερο τρόπο και με όσο το δυνατόν περισσότερο»...      

ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ (ή να πω Βικιφθέγματα)

• Αδωροδόκητος δοκίμαζε (Να είσαι αδιάφορος στους ελέγχους σου) Χίλων

• Βους επί γλώσσης [Επί δωροδοκουμένων, για να τηρήσουν τη σιωπή, τοποθετείτο πάνω στη γλώσσα βαρύ νόμισμα με εικόνα βοδιού]

Αισχύλος      

Παροιμίες

Αν δεν αλείψεις (λαδώσεις) τους τροχούς, η άμαξα δεν τρέχει.

Ή με το γλυκό στο στόμα ή με το πουγκί στο χέρι.

Η χάρη θέλει αντίχαρη και πάλι χάρη μένει.

Κι ο βασιλιάς το δώρο του το θέλει.

Τα δώρα και Θεούς έπεισαν.

Τα μικρά δώρα διατηρούν τη φιλία.

Το δώρο θέλει αντίδωρο.

Το δώρο και μικρό, μεγάλη χάρη έχει.

Τσάμπα ξίδι, γλυκό σαν μέλι. -ή- Ξίδι χάρισμα, γλυκό σαν μέλι.

Χάρισμα χωρίς χάρη, δε γίνεται.  

Κάποια στιγμή οι άνδρες μαθαίνουν ότι πολυτέλεια χωρίς ουσία και εμπειρία δεν έχει γεύση. Τότε καταλαβαίνουν ότι εκείνο που σε βγάζει από το πλήθος δεν είναι η επίδειξη, αλλά η γνώση, η επαφή με την αισθητική και την ιστορία. Το Chivas 12 Made for Gentlemen είναι το αποτέλεσμα μιας σειράς συνεργασιών μεταξύ του Chivas Regal 12 Ετών με βρετανικές εταιρίες, οι οποίες εκφράζουν το σύγχρονο στυλ, την πολυτέλεια, την  κληρονομιά και τη δημιουργικότητα. Για το 2014, το Chivas 12 Made for Gentlemen είναι το αποτέλεσμα της συνεργασίας με τη βραβευμένη βρετανική εταιρεία μηχανικών ρολογιών Bremont.

Δύο κορυφαία brands που δίνουν αισθητική και γεύση στον χρόνο. Στο χρόνο που απαιτείται για να ωριμάσει και να τελειοποιηθεί ένα σπάνιο malt ή grain whisky με μοναδική γεύση, και να γίνει άξιο να πάρει μέρος στο Chivas Regal 12 Ετών. Στο χρόνο που απαιτείται για να συναρμολογηθεί υπομονετικά ένα ρολόι που θα χτυπάει με ακρίβεια για πάντα.

Συνήθως οι τραγωδίες τοποθετούν την τελεία σε μία ιστορία. Στην ιστορία της Bremont, όμως, όλα ξεκίνησαν από ένα τραγικό δυστύχημα. Το 1995, ο Euan English και ο γιος του Nick, συμμετείχαν σε μια αεροπορική επίδειξη στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το αεροσκάφος τους, μία ιπτάμενη μηχανή από τον μεγάλο πόλεμο, συνετρίβη. Ο πατέρας English δεν τα κατάφερε. Ο γιος επέζησε μετρώντας 30 σπασμένα οστά. Όμως τίποτα δεν μπορούσε να κρατήσει τον Nick English κάτω στη γη.

Την επόμενη χρονιά, τα αδέρφια Nick και Giles English πέταξαν πάνω από τη Γαλλία με ένα αεροπλάνο εξήντα ετών. Ο κακός καιρός τους κατέβασε σε ένα χωράφι μπιζελιών στην Καμπανία. Και ο ηλικιωμένος αγρότης που είδαν μπροστά τους ήταν ένας βετεράνος πιλότος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Στους τοίχους του σπιτού του μια συλλογή από ρολόγια μετρούσε στωικά τον χρόνο. Και ο ίδιος, ο αγρότης, φορούσε στο χέρι ένα υπέροχο ρολόι δώρο του πατέρα του.

Ο αγρότης συστήθηκε όχι μόνο στους δύο αδερφούς, αλλά και στην ιστορία της αισθητικής και της μηχανικής. Ήταν ο Antoine Bremont. Και οι αδερφοί English αποφάσισαν να φτιάξουν ένα ρολόι που θα άντεχε περισσότερο από μία ζωή. Θα ήταν κατασκευασμένο από τα καλύτερα υλικά. Θα ήταν δυνατό και ακριβές. Σήμερα η Bremont συγκαταλέγεται στους κορυφαίους 20 κατασκευαστές χρονομέτρων του κόσμου.

Η φετινή συνεργασία παίρνει μια νέα συναρπαστική κατεύθυνση: εκτός του ότι δημιούργησε μια συλλεκτική συσκευασία δώρου, η εταιρία Bremont δημιούργησε τα 12 άκρως συλλεκτικά ρολόγια “Chivalry”, καθένα με μια λεπτομέρεια από δρύινo βαρέλι που χρησιμοποιείται για την προσεκτική ωρίμανση του Chivas Regal για τουλάχιστον 12 χρόνια.

Για τη δημιουργία της σειράς ρολογιών “Chivalry” της Bremont τα αδέλφια Nick και Giles English αφιέρωσαν χρόνο στο αποστακτήριο του Strathisla με τον Master Blender Colin Scott, και εμπνεύστηκαν από την ιστορία του σκωτσέζικου whisky  και των πρωτοπόρων John και James Chivas.   Μια χαραγμένη πλάκα χαλκού, από τους χάλκινους αποστακτήρες των αδελφών Chivas, είναι τοποθετημένη πάνω στη δερμάτινη θήκη. Κάθε ρολόι και θήκη αριθμείται ως αυθεντικό συλλεκτικό προϊόν.

Tα ρολόγια Bremont “Chivalry” δεν διατίθενται σε λιανική πώληση, αλλά δημοπρατήθηκαν σε όλο τον κόσμο για φιλανθρωπικούς σκοπούς.