Το καλό το εστιατόριο (ή η καλή η ταβέρνα) είναι εκείνο στο οποίο πηγαίνεις «για το γλυκό». Εκείνο στο οποίο περιμένεις πώς και πώς να τελειώσει το φαγητό και να έρθει ο σερβιτόρος λέγοντας τη μαγική φράση «Να μαζέψω να φέρουμε το γλυκό;». «Το γλυκό» είναι εκείνο που, πέρα από την κάρτα του μαγαζιού, προσφέρεται δωρεάν. Κατά κανόνα έχει τα χαρακτηριστικά του «σπιτικού», δηλαδή όχι απαραίτητα την άψογη εμφάνιση και την περίτεχνη έκφραση του «επαγγελματικού», αλλά έναν οικείο τόνο που σε κάνει να αναφωνήσεις «Μα, είναι σαν της μαμάς μου (ή σαν το δικό μου)». Στη Mandola φέρνουν τον μισοπαγωμένο χαλβά στο τέλος. Χαλβά ταχινένιο, όχι σιμιγδαλένιο ή σαπουνέ. Ο χαλβάς αυτός έχει υπέροχη υφή, χρώμα παγωτού μόκα, γαρνίρεται με λίγο σιρόπι και συνοδεύεται από λίγο κορμό. Μια, δυο, τρεις, πέντε - ε, άνθρωπος είμαι κι εγώ - ζήτησα τη συνταγή απ’ τον μάγειρα, σίγουρη ότι θα μου πει «Δεν σου την δίνω». Οποία έκπληξη, πήρε χαρτάκι κι άρχισε να γράφει, λέγοντας «Είναι πανεύκολο!». Ορίστε, λοιπόν, το μυστικό της Mandola αποκαλύπτεται εδώ και τώρα.

Υλικά

Εκτέλεση
Τρίβουμε πολύ καλά τον χαλβά. Χτυπάμε την κρέμα με τη βανίλια και την άχνη μέχρι να γίνει σαντιγύ αλλά όχι σφιχτή. Αναμιγνύουμε χαλβά και μίγμα και βάζουμε στην κατάψυξη.

Έτοιμο! Σερβίρεται εύκολα γιατί δεν παγώνει αλλά δίνει αίσθηση μισοπαγωμένου.

Κατόπιν ανάλυσης της γεύσης και της συνταγής, καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι ταιριάζουν και οι ξηροί καρποί, αμύγδαλα ή φουντούκια, καβουρντισμένα και ίσως καραμελωμένα. Δοκιμή, προσεχώς.

Να εξομολογηθώ την αμαρτία μου: δεν είμαι και πολύ της σαλάτας. Ποτέ δεν άντεξα τις δίαιτες με τα άφθονα σαλατικά, ποτέ δεν μπόρεσα να αρκεστώ σε μια αγγουροντομάτα τα καλοκαιρινά μεσημέρια. Μου μοιάζουν βαρετές, σαν να κρύβουν μέσα στα πράσινα φύλλα τους έναν καταναγκασμό, ένα «πρέπει»!

Και να που έπεσα πάνω πάνω σε μια σαλάτα που λάτρεψα. Την ανακάλυψα ξεφυλλίζοντας το μαγειρικό περιοδικό του BBC, το Good Food. Μια σαλάτα-πίνακας ζωγραφικής, μια μεγάλη ποικιλία μικροκομμένων λαχανικών, ωμών, μαριναρισμένων η βραστών, για να διαλέγουν κάτι περίεργοι τύποι σαν εμένα αυτό που τους αρέσει. Και να μη βαριούνται!
Στην δική μου εκδοχή, αυτής της χρωματικής πανδαισίας, προστέθηκε λίγο σκόρδο, λίγος φρέσκος κόλιανδρος, μαϊντανός και δυόσμος, λίγο περισσότερο ελαιόλαδο, μια καυτερή πιπερίτσα.
Εσείς μπορείτε να δοκιμάσετε κάτι άλλο -διαφορετικά λαχανικά, διαφορετικά μυρωδικά, διαφορετικές υφές, διαφορετικά χρώματα. Μιλάμε για μια σαλάτα χωρίς κανόνες.

(Μην τρομάξετε με τα υλικά που φαίνονται πολλά - δεν είναι. Και η διαδικασία του ενός τέταρτου είναι. Άλλωστε δεν είναι σαλάτα της τελευταίας στιγμής, θέλει τον χρόνο της για να νοστιμίσει.)

Η χρωματιστή σαλάτα

Για τα αγγούρια και τα παντζάρια

Για τα καρότα

Για το καλαμπόκι

¹ Βρήκα στο σούπερ-μάρκετ δίπλα στα βρασμένα παντζάρια ένα ωραιότατο σακουλάκι με 2 καλαμπόκια μαγειρεμένα ολόκληρα στον ατμό.

Για το αβοκάντο

6-7 ραπανάκια (για την όρεξη) κομμένα στα τέσσερα

Βάλτε μπροστά σας 5 μπολ - ένα για το κάθε είδος λαχανικού που θα χρησιμοποιήσετε (εννοείται ότι οι επιλογές για τα λαχανικά είναι απεριόριστες).

Για τα αγγούρια και τα παντζάρια
Κόψτε τα αγγουράκια στη μέση, με ένα κουταλάκι βγάλτε τα σπόρια, κόψτε τα σε ροδελίτσες - μισοφέγγαρα και βάλτε τα στο ένα μπολ. Ακριβώς στο διπλανό μπολ βάλτε κομμένο σε κυβάκια το παντζάρι. Ετοιμάστε το ντρέσινγκ με όλα τα υπόλοιπα υλικά (παπαρουνόσπορο, λάιμ, λάδι, σκόρδο, μαϊντανό, αλάτι) και μοιράστε το στα δυο μπολ με το αγγούρι και το παντζάρι.
Ανακατέψτε μαλακά με το χέρι.

Για τα καρότα
Βάλτε στο τρίτο μπολ το τριμμένο καρότο. Πασπαλίστε το ξύσμα, το κύμινο και τον δυόσμο και περιχύστε με τον χυμό του πορτοκαλιού και το λάδι. Πάλι με το χέρι, ανακατέψτε να πάνε παντού οι μυρωδιές.

Για το καλαμπόκι
Ξεσποριάστε τα καλαμπόκια. Κόψτε σε μικροσκοπικά κυβάκια την κόκκινη πιπεριά και ανακατέψτε την με το καλαμπόκι. Περιχύστε με το λάδι και το λάιμ.

Για το αβοκάντο
Ξεφλουδίστε το αβοκάντο, κόψτε το στην μέση για να βγάλετε το κουκούτσι και κόψτε το σε κυβάκια. Ανακατέψτε το με τον κόλιανδρο, την πιπερίτσα, το λάδι και το λάιμ. Στο μπολ που θα φυλάξετε το αβοκάντο βάλτε μέσα και το κουκούτσι (λένε ότι έτσι δεν μαυρίζει η ευαίσθητη σάρκα.
Αλήθεια, ψέματα, δεν το ξέρω· πάντα όμως βάζω το κουκούτσι στο αβοκάντο που περιμένει).

Αυτό ήταν, τέλειωσε. Πόσο χρόνο πήρε; Δέκα λεπτά; Δεκαπέντε; Το πολύ! Τα λαχανικά θα μείνουν σκεπασμένα για μια-δύο ώρες ή και περισσότερο να μαριναριστούν μέχρι την ώρα του σερβιρίσματος. Ετοιμάστε την ωραία σας μεγάλη, μακρόστενη πιατέλα κι αρχίστε να τοποθετείτε σε σειρές τα λαχανικά σας, όπως σας ταιριάζουν τα χρώματα. Στην άκρη τα ωμά και ασυνόδευτα ραπανάκια. Δίπλα τα καρότα. Δίπλα τα αγγούρια. Δίπλα το καλαμπόκι, το παντζάρι, το αβοκάντο. Και ιδού μια ολοζώντανη «νεκρή φύση» στο κέντρο του τραπεζιού σας!

Από το bbcgoodfood.com