ενημέρωση 12:55, 24 August, 2026

Παπανδρέου: «Δεν είχα συμφωνήσει με την ανακοίνωση Βενιζέλου μετά τις Κάννες»

Η Ελλάδα μπορεί να διαπραγματευτεί με τους ευρωπαίους εταίρους, το κλίμα είναι έτοιμο, δήλωσε ο πρώην Πρωθυπουργός και πρόεδρος του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών Γιώργος Παπανδρέου, σε συνέντευξή του στην τηλεόραση του Alpha. Πρόσθεσε ότι μπορούμε να ζητήσουμε τη μεγαλύτερη δυνατή ελάφρυνση του χρέους και να την πετύχουμε.

Όπως, όμως, πρόσθεσε, αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο με τη δέσμευση ότι η χώρα θα κάνει αλλαγές, όχι αυτές που ζητάει η τρόικα, αλλά αλλαγές με σύγκρουση με κατεστημένα συμφέροντα.

Λίγο νωρίτερα ο κ. Παπανδρέου είχε «δείξει» τα συμφέροντα, με τα οποία συγκρούστηκε ο ίδιος και τα οποία, όπως είπε, είναι στα media και στις τράπεζες. Τόνισε επίσης ότι για επιτευχθεί αυτός ο στόχος χρειάζονται απαραιτήτως ευρύτερες συναινέσεις και αποφυγή της πόλωσης.

Δημοψήφισμα

Ο πρώην πρωθυπουργός ανέφερε επίσης ότι το πακέτο αυτό πρέπει να τεθεί σε δημοψήφισμα, για να υπάρχει η λαϊκή εγγύηση ότι δεν θα βρεθεί κυβέρνηση ή πρωθυπουργός που θα θέσει σε κίνδυνο τις κατακτήσεις των Ελλήνων.

Σε σχέση με το δημοψήφισμα που είχε προτείνει ο ίδιος, ανέφερε πως θέλησε να μιλήσει ο λαός και όχι διάφοροι μεσολαβητές και ότι αν μπορούσε να διορθώσει κάτι από εκείνη την περίοδο, θα ήταν να βρει τρόπο να περάσει το δημοψήφισμα. Για το οποίο πρόσθεσε ότι η Μέρκελ ήταν σύμφωνη με το ερώτημα για την έγκριση ή όχι του δεύτερου προγράμματος, διευκρινίζοντας ότι ποτέ δεν τέθηκε από τον ίδιο ή την καγκελάριο ερώτημα για παραμονή ή αποχώρηση της Ελλάδας από το ευρώ.

Αυτός που έθεσε τέτοιο θέμα ήταν ο Νικολά Σαρκοζί, προς τον οποίο απευθύνθηκε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Χέρμαν βαν Ρομπάι, επισημαίνοντάς του ότι είναι λάθος το ερώτημα και δεν θα έπρεπε να το πει «έξω», κάτι που δεν απέφυγε ο γάλλος πρόεδρος.

Δεν είχε συμφωνήσει με Βενιζέλο

Ο κ. Παπανδρέου ανέφερε επίσης ότι δεν είχε συμφωνήσει με τη δήλωση που έκανε ο κ. Βενιζέλος επιστρέφοντας από τις Κάννες και σημείωσε ότι, την ίδια μέρα, ξαφνικά, ο κ. Σαμαράς συμφώνησε με τον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας, υπό την προϋπόθεση να φύγει άρον-άρον ο Παπανδρέου.

Ο πρώην πρωθυπουργός προέβη και σε μια ακόμα σημαντική αποκάλυψη. Όταν μετά την αναθεώρηση του προϋπολογισμού τον Μάρτιο του 2010, τον οποίο η Ευρωπαϊκή Ένωση δέχθηκε χωρίς καμία επιφύλαξη, ζήτησε από την κ. Μέρκελ να στηρίξει, με δήλωσή της, τα ελληνικά ομόλογα, εκείνη αρνήθηκε λέγοντας ότι οι αγορές θα κατανοήσουν την κίνηση της κυβέρνησης, κάτι που δεν έκαναν οι αγορές. Ο κ. Παπανδρέου, όπως είπε, της αντέτεινε ότι παίζει παιχνίδι με την Ελλάδα που δεν αποκλείεται να το βρει μπροστά της.

Οι αποκαλύψεις του κ. Παπανδρέου δεν σταμάτησαν εδώ. Όπως δήλωσε, τον Ιανουάριο του 2010 στο Νταβός ήταν που συνειδητοποίησε ακριβώς τι συνέβαινε σε σχέση με την Ελλάδα, λόγω του γεγονότος ότι η προηγούμενη κυβέρνηση έκρυβε τα στοιχεία και χρειάστηκαν μήνες για να αποκαλυφθεί το ύψος του ελλείμματος. Όπως ανέφερε, πολλοί επιφανείς οικονομολόγοι τού είπαν ότι όσα μέτρα και αν πάρει η κυβέρνησή του, αν δεν στηριχτεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ελλάδα δεν θα βγει από την κρίση.

Γι' αυτό, όπως είπε, ζήτησε από όλους τους πολιτικούς αρχηγούς, τους οποίους ενημέρωσε λεπτομερώς παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας, ζητώντας τη συνεργασία και τη συναίνεσή τους, η οποία δεν του δόθηκε.

Σχετικά με την αποχώρησή του από το ΠΑΣΟΚ και την ίδρυση του Κινήματος, ο κ. Παπανδρέου τόνισε ότι το ΠΑΣΟΚ είχε αφομοιωθεί, είχε γίνει ένα απλό διαχειριστικό κόμμα, χάνοντας την επαφή με τη βάση του. Ο ίδιος, όπως ανέφερε, είχε την ελπίδα ότι θα μπορούσε να αναμορφωθεί το ΠΑΣΟΚ, αλλά η απόρριψη των προτάσεών του έδειξε ότι δεν υπήρχε καμία τέτοια διάθεση.

Επέρριψε ευθύνες στον κ. Βενιζέλο, ως πρόεδρο, διότι το ΠΑΣΟΚ μεταμορφώθηκε σε ένα κόμμα προσωπικών μηχανισμών, για να εξυπηρετούνται προσωπικές φιλοδοξίες και όχι για να συγκρούεται με τα κακώς κείμενα.

Απαντώντας σε άλλες ερωτήσεις ο κ. Παπανδρέου είπε ότι ο ίδιος υπέγραψε το μνημόνιο, αλλά δεν ήταν εκείνος που το έφερε, το έφεραν οι προηγούμενοι, οι οποίοι, κάποια στιγμή, πρέπει να απολογηθούν τουλάχιστον πολιτικά.

 
 
  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Οι παρωδίες του Άδωνι Γεωργιάδη

Πολύ πιο ισχυρές απ' τις επιθέσεις με γκαζάκια εναντίον του

Του έχουν επιτεθεί με μήλα και πορτοκάλια, με αυγά, με βρισιές, με γκαζάκια, κάποιοι λένε και με κεσεδάκι γεμάτο κόπρανα. Σύμφωνα με τον ίδιο έχουν κάψει και σπάσει το βιβλιοπωλείο του πάνω από 17 φορές.  

Και πρόσφατα έριξαν γκαζάκια στο γραφείο του, με αποτέλεσμα μια βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ ονόματι Θεανώ Φωτίου να πει «δεν είναι πολιτική απάντηση τα γκαζάκια, είναι προφανές αυτό, και ο Άδωνις έχει προκαλέσει εξαιρετικά τον ελληνικό λαό», όπως λέμε "ο βιασμός δεν είναι λύση, αλλά και το θύμα ήταν πολύ προκλητικά ντυμένο".  (Ευτυχώς ο ΣΥΡΙΖΑ έβγαλε επίσημη ανακοίνωση χωρίς ανεκδιήγητα 'ναι μεν αλλά': "Ο ΣΥΡΙΖΑ καταδικάζει την επίθεση με γκαζάκια στο γραφείο του Α. Γεωργιάδη".)  

Τις μέρες που είναι πρώτο θέμα παγκοσμίως το Charlie Hebdo, μια επίθεση στα ντουβάρια του γραφείου του Άδωνι -ποτέ δεν προσπάθησαν να τραυματίσουν/σκοτώσουν τον ίδιο- σαφώς δεν είναι της ίδιας σημασίας.  

Όμως η σάτιρα, έστω και η κακοπροαίρετη, είναι πολύ δυνατότερη απ' τις άλλες επιθέσεις. Τα γκαζάκια δεν σταμάτησαν τον Άδωνι, η σάτιρα όμως τον απαξίωσε και του έκοψε ψήφους - άρα έχει πολύ πιο δραστικό αποτέλεσμα για όσους δεν τον θέλουν.    Ο Άδωνις ποτέ δεν μήνυσε κανέναν απ' τους δημιουργούς των παρακάτω σατιρικών εικόνων -μερικές τις αντιμετώπισε με χιούμορ- και δεν προσκάλεσε τους φανς του να 'χτυπήσουν' τα μέσα που τον κοροϊδεύουν. Εξάλλου, εδώ που τα λέμε, ο Άδωνις, πέρα απ' τα τυχόν καλά του, είναι και ο ίδιος μια 24/7 κινούμενη παρωδία του εαυτού του.   

(Πχ. δείτε αυτά που έγραψε στο χτεσινό του τουίτ)        

Έψαξα στα Google Images και βρήκα εκατοντάδες σατιρικές εικόνες -προσοχή: πολλές απ' αυτές είναι εξωφρενικά κακόγουστες- και βάζω μερικές εδώ, ως ισχυρό παράδειγμα πως η χρήση του δικαιώματος της ελευθερίας του λόγου είναι δυνατότερη απ' οποιαδήποτε άλλη, προσωπική επίθεση...        

Πηγή: lifo

BMW Σειρά 1 2015


 

Την ανανεωμένη εκδοχή της Σειράς 1 αποκαλύπτει η BMW, επαναπροδιορίζοντας το αισθητικό της αποτύπωμα, αλλά κυρίως, εντάσσοντας στην γκάμα κινητήρων της τα νέα αποδοτικά σύνολα βενζίνης και πετρελαίου χωρητικότητας 1,5 λίτρου αλλά και τις υπόλοιπες τετρακύλινδρες εξελίξεις που έχουν συντελεστεί στο οπλοστάσιο των Βαυαρών. 

Οι αλλαγές σε ό,τι αφορά την εξωτερική εμφάνιση της BMW Σειράς 1 η οποία αποκαλύπτεται τόσο στην τρίθυρη όσο και την πεντάθυρη εκδοχή της, εντοπίζονται στο πλήρως ανασχεδιασμένο μπροστινό τμήμα με τις μεγαλύτερες εισαγωγές αέρα, τις διαφορετικές ποδιές καθώς και τη νέα γρίλια που υιοθετεί μια πιο ανάγλυφη και κομψή αισθητική.

Στο επίκεντρο της ανασχεδίασης του μπροστινού τμήματος βρίσκονται τα φωτιστικά σώματα τα οποία εγκαταλείπουν τη σαν δάκρυ αισθητική τους προς όφελος μια πιο γεωμετρικής την οποία υπογραμμίζουν τα LED ημέρας που ανήκουν στο βασικό εξοπλισμό. Όσοι το επιθυμούν θα μπορούν να επιλέξουν τεχνολογία LED για το σύνολο των φωτιστικών σωμάτων τα οποία ανήκουν στον προαιρετικό εξοπλισμό. 

Προχωρώντας, η ανασχεδίαση των πλευρικών τμημάτων δίνει την αίσθηση μεγαλύτερου πλάτους και επιπλέον στιβαρότητας, ενώ φτάνοντας στο πίσω τμήμα τον πρώτο λόγο έχουν τα ανασχεδιασμένα LED φωτιστικά σώματα με το χαρακτηριστικό “L” γραφικό. 

Στο θάλαμο επιβατών, η ανανεωμένη BMW Σειράς 1 επωφελείται από επιπλέον επιλογές σε χρώματα και υφές. 

Στο επίκεντρο του ταμπλό κυριαρχεί μια οθόνη 6,5 ιντσών ενώ χαμηλότερα στο τούνελ μετάδοσης διακρίνεται ο χαρακτηριστικός περιστροφικός επιλογέας. 

Όσοι επιλέξουν το ακριβότερο σύστημα infotainment θα έχουν στη διάθεσή τους μια μεγαλύτερη οθόνη 8,8 ιντσών αλλά και ένα μεγαλύτερο περιστροφικό επιλογέα. Την εικόνα της ανανέωσης στο εσωτερικό συμπληρώνουν ορισμένες επιπλέον λεπτομέρειες χρωμίου και άλλων υλικών. 

Σε ό,τι αφορά τις διαθέσιμες εκδόσεις κινητήρα της BMW Σειράς 1, στη βάση της γκάμας τοποθετούνται πλέον οι νέας γενιάς κινητήρες βενζίνης και πετρελαίου 1,5 λίτρου της BMW ανακατεύοντας αρκετά την τράπουλα των επιλογών με φόντο και τις υπόλοιπες βελτιώσεις. 

Έτσι, εφαλτήριο για την βενζινοκίνητη γκάμα αποτελεί, πλέον η 116i η οποία εξοπλίζεται με τρικύλινδρο κινητήρα 1,5 λίτρου με ισχύ 109 ίππους και 180 Nm ροπής. 

Τη σκυτάλη παίρνει η 118i με το γνωστό τετρακύλινδρο κινητήρα 1,6 λίτρων με 136 ίππους και 220 Nm ροπής ενώ, συνέχεια δίνει η ισχυρότερη 120i με αντίστοιχης χωρητικότητας κινητήρα με απόδοση 177 ίππων και 250 Nm ροπής. 

Ψηλότερα συναντάμε την οικεία έκδοση 125i με δίλιτρο turbo κινητήρα απόδοσης 218 ίππων και 310 Nm ροπής. 

Εφαλτήριο για τις πετρελαιοκίνητες επιλογές αποτελεί το τρικύλινδρο diesel μοτέρ 1,5 λίτρου 116 ίππων και 270 Nm ροπής που εξοπλίζει τις εκδόσεις 116d και 116d Efficient Dynamics Edition, με την τελευταία να αποτελεί και την πλέον αποδοτική της γκάμας εμφανίζοντας τιμές κατανάλωσης καυσίμου και εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα που περιορίζονται σε 3,4 λίτρα/100 χλμ. και 89 γρ./χλμ, αντίστοιχα. 

Τη σκυτάλη παίρνουν οι 118d και η τετρακίνητη 118d xDrive με τετρακύλινδρο κινητήρα 2,0 λίτρων ισχύος 150 ίππων και 320 Nm ροπής. Ψηλότερα οι εκδόσεις 120d και 120d xDrive αποδίδουν πλέον 190 ίππους και 400 Nm ροπής ενώ, ακολουθεί η 125d επίσης με δίλιτρο κινητήρα η ισχύς του οποίου ανέρχεται σε 224 ίππους και 450 Nm ροπής. 

Σε ό,τι αφορά την κορυφαία έκδοση της γκάμας Μ135i σε δικίνητη και τετρακίνητη εκδοχή, εξοπλίζεται με 3,0 λίτρων εξακύλινδρο κινητήρα αποδίδοντας αυξημένη κατά 6,8 ίππους αυξημένη ισχύ η οποία φτάνει τους 326 ίππους και 450 Νm ροπής. 

Όλες οι εκδόσεις εξοπλίζονται με έξι σχέσεων μηχανικό κιβώτιο ή κατ΄επιλογή με το οχτώ σχέσεων κιβώτιο Steptronic, με εξαίρεση τις εκδόσεις 125d, 120d xDrive και την M135i xDrive όπου το αυτόματο οχτατάχυτο ανήκει στο βασικό εξοπλισμό.

  • Κατηγορία AUTO-MOTO
  • 0

Σαμπάνια, η μοναδική

Η σαμπάνια είναι η κατοχυρωμένη ονομασία προέλευσης για τον αφρώδη οίνο που παράγεται στην περιοχή της Καμπανίας
 
Σαμπάνια, η μοναδική
Πιεστήριο σταφυλιών για την παραγωγή σαμπάνιας.
 
Συνυφασμένη στη συνείδηση των περισσότερων με χαρμόσυνα γεγονότα, φανταχτερές τελετές και εορταστικά δρώμενα, η σαμπάνια «δανείζει» ακόμη και σήμερα το όνομά της σε μια ολόκληρη κατηγορία κρασιών, αυτών που ανοίγουν συχνά με θόρυβο και ξεχειλίζουν με φυσαλίδες τα ποτήρια. Η σαμπάνια όμως είναι προϊόν ΠΟΠ και προστατεύεται από το 1891 (Συνθήκη της Μαδρίτης), ενώ το 1994 η Διεπαγγελματική Ενωση διεκδίκησε και κέρδισε την απαγόρευση οποιασδήποτε αναφοράς στο όνομα, ακόμη και αν επρόκειτο για την περιγραφή της μεθόδου που χρησιμοποιείται για την παραγωγή οποιουδήποτε άλλου αφρώδους οίνου. 

Η οινοποιός τύχη

Η δημιουργία της σαμπάνιας βασίστηκε στην παρατήρηση ενός τυχαίου γεγονότος: Κάποια στιγμή, κάπου στη Γαλλία, οι συνθήκες που επικράτησαν (χειμώνας - χαμηλές θερμοκρασίες) δεν επέτρεψαν να ολοκληρωθεί η αλκοολική ζύμωση του κρασιού με αποτέλεσμα μέρος των σακχάρων να μείνει αζύμωτο. Επειδή όμως η συντήρηση του κρασιού ήταν ελλιπής, όταν η θερμοκρασία ανέβηκε ξανά, η μαγιά επαναδραστηριοποιήθηκε και η ζύμωση ξεκίνησε πάλι. Το ανθρακικό που παρήχθη αύξησε την πίεση με αποτέλεσμα να ξεχειλίσουν τα βαρέλια, «αλλοίωσε» τη γεύση και οδήγησε στην παραγωγή ενός  διαφορετικού κρασιού. 

Γοητευτικός αφρός

Οι μοναχοί Βενεδικτίνοι στο Λιμού, στην περιφέρεια Λανγκεντόκ-Ρουσιγιόν, εκμεταλλεύτηκαν το φαινόμενο της αναζύμωσης και δημιούργησαν πρώτοι αφρώδες κρασί. Ομως η περιοχή της Καμπανίας ήταν τελικά εκείνη που το έκανε διάσημο.  

Η Καμπανία έφτιαχνε ήδη κρασιά από τον Μεσαίωνα, έχοντας πάρει το «χρίσμα» της παραγωγής κρασιών που προορίζονταν για τη βασιλική οικογένεια και την Αυλή, από τη γέννηση της γαλλικής μοναρχίας, το 496, όταν έγινε η βάφτιση του Κλοβίς Α’. Η οριοθέτηση του αμπελώνα, η οποία άρχισε να διευρύνεται με τις φυτεύσεις που ο Κλήρος και τα μοναστήρια έκαναν από τα μισά του 7ου αιώνα και μετά, και η φήμη του κρασιού  χρειάστηκαν άλλους τέσσερις αιώνες για να ολοκληρωθούν. Η μεγάλη επιτυχία άρχισε όμως μετά την επικράτηση του αφρώδους κρασιού, στα τέλη του 17ου αιώνα.  

Το χέρι του μοναχού

Ο ρόλος του καλόγερου Ντομ Περινιόν υπήρξε καταλυτικός, αφού με τα πειράματά του κατάφερε να αναβαθμίσει ποιοτικά το κρασί, εισάγοντας αφενός την τεχνική της ανάμειξης από διαφορετικά αμπέλια και σοδειές, αφετέρου βελτιώνοντας τον πωματισμό με τη χρήση του φυσικού φελλού. 

Ο 18ος και ο 19ος αιώνας έδωσαν στη σαμπάνια διεθνή λάμψη, αφού ταξίδεψε με την αριστοκρατία σε ολόκληρο τον κόσμο, προκαλώντας το ενδιαφέρον ξένων επενδυτών για μια περιοχή που κέρδιζε συνεχώς φήμη και αναγνώριση και φέρνοντας στον τόπο πολλούς γείτονες Γερμανούς οι οποίοι ίδρυσαν μερικά από τα μεγαλύτερα οινοποιεία.

Οινική ταυτότητα

Η αμπελουργική περιοχή της σαμπάνιας (345.000 στρέμματα) βρίσκεται 150 χλμ. ανατολικά του Παρισιού και χωρίζεται σε τέσσερις ζώνες: La Côte des Blancs, La Montagne de Reims, La Vallée de la Marne και La Côte des Bar. Είναι ένα μωσαϊκό από μικρά και διαφορετικά αμπελοτόπια. 

Για την παραγωγή της συμμετέχουν τρεις ποικιλίες, οι ερυθρές Pinot noir και Ρinot meunier και η λευκή Chardonnay – οι επιτρεπόμενες ποικιλίες είναι επτά, αλλά οι υπόλοιπες τέσσερις, εφόσον χρησιμοποιηθούν, παίρνουν μέρος σε πολύ μικρό ποσοστό. Η αναγραφή στην ετικέτα Blanc de Noirs υποδηλώνει την οινοποίηση μόνο ερυθρών σταφυλιών, ενώ, αντίστοιχα, η αποκλειστική χρήση της λευκής ποικιλίας Chardonnay σημειώνεται ως Blanc de Blancs. Στη συντριπτική πλειονότητά της η  σαμπάνια, λευκή ή ροζέ, προέρχεται από την ανάμειξη όλων των ποικιλιών. 

Αγώνες ποιότητας

Αφού γίνει η συγκομιδή με το χέρι, τα σταφύλια μεταφέρονται με τελάρα σε παραδοσιακά πιεστήρια και πιέζονται. Ασκείται ελαφριά πίεση, ώστε να μην περάσουν οι χρωστικές των κόκκινων ποικιλιών στον χυμό που θα προκύψει και ο οποίος πρέπει να μείνει ανοιχτόχρωμος. Ακολουθεί αλκοολική ζύμωση σε ανοξείδωτες δεξαμενές ή βαρέλια. Διαφορετικές ποικιλίες και αμπελοτόπια οινοποιούνται ξεχωριστά. Αν η χρονιά είναι καλή, αναγράφεται στην ετικέτα, αν πρόκειται για μέτρια, όχι. Σε αυτή την περίπτωση, αναγράφεται στην ετικέτα NV (non vintage) και multi vintage και επιστρατεύονται αποθεματικές ποσότητες υψηλής ποιότητας για τις αναμείξεις. Οι ετικέτες Cuvée de Prestige και Grande Cuvée περιγράφουν ποιοτικές παρτίδες.  

Θαύμα στο μπουκάλι

Ο οίνος βάσης στον οποίο προστίθεται ζαχαρούχο διάλυμα μαζί με καλλιέργεια ζυμομυκήτων εμφιαλώνεται και αποθηκεύεται στις υπόγειες κάβες των οινοποιείων όπου αφήνεται σε ηρεμία για να ξεκινήσει και να ολοκληρωθεί η δεύτερη αλκοολική ζύμωση. Οι φιάλες παραμένουν για τουλάχιστον 15 μήνες – μη χρονολογημένο προϊόν – και 3 χρόνια – χρονολογημένο. Αυτό είναι και το στάδιο ωρίμανσης του οίνου μέσα στη φιάλη, σε επαφή με τη «λάσπη των ζυμών», υπό καθεστώς πίεσης 5-6 Atm.  

Στη συνέχεια οι φιάλες τοποθετούνται σε ειδικά διαμορφωμένα τραπέζια (pupitre) και ανακινούνται με σκοπό τη μεταφορά και συσσώρευση των ιζημάτων της ζύμωσης στον λαιμό της φιάλης. 

Τελική ευθεία

Η απομάκρυνση των ιζημάτων επιτυγχάνεται αποσφραγίζοντας τη φιάλη είτε ως έχει είτε, αφού έχει προηγηθεί κατάψυξη, με εμβάπτιση του λαιμού της σε διάλυμα θερμοκρασίας -20°C. Το κενό που δημιουργείται συμπληρώνεται με ένα διάλυμα κρασιού και ζάχαρης – μυστική συνταγή του κάθε οινοποιείου – που διαμορφώνει την τελική γεύση και τον τύπο της σαμπάνιας. 

Τέλος, η φιάλη σφραγίζεται με φελλό, διαμέτρου μεγαλύτερης από αυτήν της φιάλης που συμπιεζόμενος παραμορφώνεται και λαμβάνει την τελική μορφή του μανιταριού. Παραδοσιακά προσδενόταν με μεταλλικό σύρμα επάνω στο μπουκάλι για να αποφεύγονται πιθανά ατυχήματα κατά τη διακίνηση. Από το 1844 παρεμβάλλεται και μια πλάκα (μουσελέ) η οποία διατηρεί τον φελλό στη θέση του – συλλεκτικό κομμάτι για τους λάτρεις της «πλακομουσοφιλίας».



Οι φυσαλίδες που κάποτε δημιουργήθηκαν από λάθος έγιναν τελικά πολύτιμες.