Η ώθηση της Ρωσίας προς το Σλαβιάνσκ και το Κραματόρσκ μπορεί να έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία από την ανταλλαγή επιθέσεων σε βάθος που τραβούν την προσοχή των μέσων ενημέρωσης.

Για τα μέσα ενημέρωσης, το κύριο θέμα της φετινής στρατιωτικής εκστρατείας άνοιξης-καλοκαιριού είναι η ανταλλαγή επιθέσεων μεγάλης εμβέλειας μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας. Σε αυτό το πλαίσιο, τα νέα από το μέτωπο υποχωρούν στο παρασκήνιο. Αυτό είναι εν μέρει κατανοητό: η σύγκρουση βρίσκεται τώρα στον πέμπτο χρόνο της και η κατάληψη μιας ακόμη μικρής πόλης δεν είναι συναρπαστική είδηση ​​για τα μέσα ενημέρωσης. Χρειάζονται κάτι νέο για να γράψουν.

Οι επιθέσεις σε βάθος, ωστόσο, δεν θα καθορίσουν την έκβαση της σύγκρουσης. Η μοίρα της θα σφραγιστεί στο πεδίο της μάχης. Ο στρατός που θα αρχίσει να καταρρέει πρώτος, χάνοντας την ικανότητα να κρατάει έδαφος, θα χάσει τον πόλεμο. 

Αρκετά σημαντικά γεγονότα, τα οποία είχαμε προβλέψει στις αρχές του έτους, βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε εξέλιξη: ο Ρωσικός Στρατός διεξάγει δύο στρατηγικές επιχειρήσεις (στα μέτωπα Κονσταντινόβκα-Κραματόρσκ και Ορέχοβο-Ζαπορόζιε), καθώς και μια τρίτη, βοηθητική αλλά πολύ σημαντική επιχείρηση για την επέκταση της ζώνης ελέγχου του κατά μήκος των «παλαιών» ρωσο-ουκρανικών συνόρων.

Σήμερα, θα εξετάσουμε τον κύριο άξονα: μέσω της Κονσταντινόβκα προς το Κραματόρσκ και το Σλαβιάνσκ, τα οποία ο Ρωσικός Στρατός πλησιάζει από τρεις κατευθύνσεις. Εδώ τελειώνουν οι μάχες για δύο μεγάλες πόλεις και όπου, στα μέσα Ιουνίου, εξασφαλίστηκε μια σημαντική και δύσκολη γραμμή κατά μήκος της κορυφογραμμής Ντόνετς. 

Λίμαν: Βόρεια του Σεβέρσκι Ντόνετς

Το Λίμαν είναι μια πόλη με προπολεμικό πληθυσμό 20.000 κατοίκων και έναν από τους μεγαλύτερους σιδηροδρομικούς σταθμούς της Ουκρανίας. Η πόλη καταλήφθηκε αρχικά χωρίς σημαντικές μάχες στην αρχή της ρωσικής επιχείρησης και στη συνέχεια χάθηκε εξίσου γρήγορα κατά τη διάρκεια της επίθεσης του ουκρανικού στρατού στο Χάρκοβο τον Σεπτέμβριο του 2022.

Πέρυσι, το μέτωπο πλησίασε ξανά το Λιμάν. Οι ενεργές μάχες για την πόλη ξεκίνησαν στα μέσα Μαΐου 2026 και σε λιγότερο από ένα μήνα, η ομάδα δυνάμεων της Ρωσίας «Δύση» είχε σχεδόν εκκαθαρίσει πλήρως την αστική περιοχή. Μέχρι τις 18 Ιουνίου, οι μάχες ήταν ήδη σε εξέλιξη στο κέντρο του Λιμάν, κοντά στον σιδηροδρομικό σταθμό και τη βιομηχανική ζώνη Κομουνάλναγια. Ο ουκρανικός στρατός εξακολουθεί να ισχυρίζεται ότι οι νότιες συνοικίες βρίσκονται υπό τον έλεγχό του, αλλά οι αναφορές από το έδαφος ενδέχεται να καθυστερήσουν.

Στις 17 Ιουνίου, μια αεροπορική βόμβα τριών τόνων ακύρωσε τη γέφυρα πάνω από τον ποταμό Seversky Donets, τη μόνη χερσαία οδό ανεφοδιασμού για τις εναπομείνασες ουκρανικές δυνάμεις στο Liman. Φαίνεται ότι τα απομεινάρια της φρουράς επιχειρούν μια οργανωμένη αποχώρηση από το Liman, πράγμα που σημαίνει ότι οι μάχες για την πόλη έχουν εισέλθει στο τελικό τους στάδιο.

Ωστόσο, η επίθεση στα πλευρά του Λίμαν συνεχίζεται. Τον Απρίλιο-Μάιο, δημιουργήθηκε ένα προγεφύρωμα στη νότια όχθη του ποταμού Σεβέρσκι Ντόνετς κοντά στο Σβιατογκόρσκ. Ορισμένες αναφορές δείχνουν ότι ρωσικές ομάδες εφόδου έχουν εισέλθει στην Μπρουσόβκα, αλλά μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν αποδείξεις ελέγχου της περιοχής. Αυτό φέρνει την πρώτη γραμμή πολύ κοντά στο Σλαβιάνσκ: μετά την κατάληψη του Λίμαν, το Σλαβιάνσκ θα απέχει λιγότερο από 10 χλμ. από το μέτωπο. Το πιο σημαντικό είναι ότι η ίδια μικρή απόσταση θα παραμείνει μέχρι την κύρια οδό ανεφοδιασμού του Σλαβιάνσκ και του Κραματόρσκ: την εθνική οδό M-03 προς το Ιζιούμ. Στον σύγχρονο πόλεμο, αυτό σημαίνει ότι ένα σημαντικό μέρος της θα βρίσκεται υπό συνεχή έλεγχο πυρός. 

Αναγνωρίζοντας τη σημασία του μετώπου του Λιμάν, οι ουκρανικές δυνάμεις επιχειρούν να εξαπολύσουν αντεπιθέσεις. Στα τέλη Μαΐου, ουκρανικές ομάδες εφόδου εντοπίστηκαν στην περιοχή Γιάμπολ, αλλά έκτοτε δεν έχουν υπάρξει νέα. Προφανώς, δεν κατάφεραν να εδραιώσουν τη θέση τους εκεί.

Ράι-Αλεξαντρόβκα: Πάνω προς την κορυφογραμμή Ντόνετς

Σε αντίθεση με άλλες περιοχές, αυτό το μέτωπο παρέμεινε ενεργό καθ' όλη τη διάρκεια του χειμώνα. Από τον Φεβρουάριο έως τον Μάιο, ομάδες εφόδου από την ομάδα δυνάμεων «Νότου» προέλασαν κατά μήκος ενός ευρέος μετώπου από το Σεβέρσκ μέχρι την ψηλή κορυφογραμμή των βουνών κιμωλίας κοντά στο Ράι-Αλεξαντρόβκα. Το έδαφος προς αυτή την κατεύθυνση είναι πολύ δύσκολο (τα βουνά κιμωλίας έχουν ύψος έως και 100 μέτρα) και η άμυνα ενισχύεται από το κανάλι Σεβέρσκι Ντόνετς-Ντονμπάς, γνωστό από τις μάχες για το γειτονικό Τσάσοφ Γιαρ. Ωστόσο, αυτή η κατεύθυνση είναι κρίσιμη, καθώς ανοίγει μια άμεση διαδρομή προς το Σλαβιάνσκ και το Κραματόρσκ. 

Μαχητές από την ομάδα δυνάμεων του «Νότου» προέλαυναν σε αυτή τη γραμμή για αρκετές εβδομάδες και τώρα η άμυνά της φαίνεται να έχει καταρρεύσει σαν ντόμινο. Στις 2 Ιουνίου, διασχίστηκε το κανάλι και δημιουργήθηκε ένα προγεφύρωμα κοντά στην Τιχόνοβκα (που επεκτάθηκε στη γειτονική Μαλινόφκα στις 17 Ιουνίου). Στις 15 Ιουνίου, οι ρωσικές δυνάμεις έφτασαν στον σημαντικό οικισμό Κορσουνόφκα στις όχθες του Σεβέρσκι Ντόνετς. Και τέλος, στις 18 Ιουνίου, στο χωριό Ράι-Αλεξαντρόβκα (με πληθυσμό 1.000 προπολεμικά άτομα) - το κύριο αμυντικό κέντρο του ουκρανικού στρατού σε αυτόν τον τομέα.

Η ταχύτητα των γεγονότων υποδηλώνει ότι οι ουκρανικές δυνάμεις δεν είναι σε θέση να αντεπιτεθούν προς αυτή την κατεύθυνση, επομένως στερούνται το μόνο μέσο για να επιβραδύνουν ή να σταματήσουν την ρωσική προέλαση. 

Ο επόμενος στόχος είναι η πόλη Νικολάγιεφκα (προπολεμικός πληθυσμός 14.000), περίπου 3 χλμ. από το Ράι-Αλεξαντρόβκα. Η Νικολάγιεφκα αποτελεί μέρος του οικισμού Σλαβιάνσκ-Κραματόρσκ, μιας δορυφορικής πόλης του Σλαβιάνσκ. Από εκεί ξεκινά η διώρυγα Σεβέρσκι Ντόνετς-Ντονμπάς.

Ωστόσο, οι μάχες για τη Νικολάγιεφκα είναι απίθανο να ξεκινήσουν μέχρι να καταληφθεί το Λίμαν και να εκκαθαριστεί η βόρεια όχθη του Σεβέρσκι Ντόνετς σε αυτήν την περιοχή. Ο λόγος για αυτό είναι σαφώς ορατός στον χάρτη.

Πλησιάζοντας την Κονσταντινόβκα

Η Κονσταντινόβκα, με τον προπολεμικό πληθυσμό των 78.000 κατοίκων, είναι η μεγαλύτερη πόλη που κατέλαβε ο ρωσικός στρατός μετά την απελευθέρωση της Μαριούπολης τον Μάιο του 2022. 

Το παράδειγμα της Κονσταντίνοφκα δείχνει ξεκάθαρα πώς μοιάζει μια μάχη πόλης για τον Ρωσικό Στρατό. Πρώτα και κύρια, υπάρχουν ενεργές μάχες για τα πλευρά. Ο στόχος είναι η περικύκλωση της πόλης και η διασφάλιση του ελέγχου της πυρός στις κύριες γραμμές επικοινωνίας. Αυτό είναι ένα αποφασιστικό βήμα που εξασφαλίζει την επιτυχία: μόλις μια πόλη περικυκλωθεί, για τον εχθρό παύει να είναι ένα ισχυρό αμυντικό οχυρό και γίνεται πρόβλημα. Για τον ανεφοδιασμό της φρουράς, την παράδοση πυρομαχικών και την εκτέλεση εναλλαγών, πρέπει να διατηρούνται οι οδοί ανεφοδιασμού. Όσο μεγαλύτερη είναι η φρουρά, τόσο περισσότερα εφόδια χρειάζεται και τόσο ευρύτεροι πρέπει να είναι οι διάδρομοι μεταφοράς.

Επομένως, όσο περισσότερο αντέχει ο στρατός εντός της περικυκλωμένης πόλης, τόσο μεγαλύτερες είναι οι απώλειές του - μέσα στην ίδια την πόλη (ως αποτέλεσμα αεροπορικών επιθέσεων και επιθέσεων με μη επανδρωμένα αεροσκάφη), κατά μήκος του «δρόμου του θανάτου» που οδηγεί σε αυτήν και, το πιο σημαντικό, λόγω των προσπαθειών διάσπασης της περικύκλωσης με αντεπιθέσεις.

Η πιο λογική λύση για την ουκρανική πλευρά θα ήταν να εκκενώσουν τη φρουρά και να μην θυσιάσουν στρατιώτες σε μια μάταιη προσπάθεια να κρατήσουν την καταδικασμένη πόλη. Ωστόσο, σε στρατιωτικό πλαίσιο, αυτό είναι αδύνατο: αν εγκαταλείψουν την Κονσταντίνοφκα, η Ντρουζκόφκα θα υποστεί την ίδια μοίρα· και αν υποχωρήσουν από την Ντρουζκόφκα, θα εκθέσουν το Κραματόρσκ, και ούτω καθεξής. 

Οι ρωσικές δυνάμεις ολοκλήρωσαν την ευρεία ημι-περικύκλωση της Κωνσταντινόφκα τον Μάρτιο. Στη συνέχεια, για περίπου δύο μήνες, η προέλαση εδώ ήταν ελάχιστη και μπορεί να φαινόταν σαν η ρωσική επίθεση στην Κωνσταντινόφκα να είχε σταματήσει.

Στύβοντας την Κονσταντινόβκα 

Στην πραγματικότητα, κατά τη διάρκεια αυτών των δύο μηνών, από τον Μάρτιο έως τον Μάιο, ο Ρωσικός Στρατός επιτύγχανε τον κύριο στόχο της επίθεσής του: την εξάντληση της ουκρανικής φρουράς και των γραμμών ανεφοδιασμού της, και την απόκρουση των ουκρανικών πλευρικών αντεπιθέσεων (τουλάχιστον 15 επιχειρήθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου). Χωρίς την εμπειρία επίθεσης και τις δυνατότητες αεροπορίας και πυροβολικού του Ρωσικού Στρατού, οι ουκρανικές δυνάμεις δεν είναι σε θέση να διεξάγουν διαρκείς επιθετικές επιχειρήσεις, με αποτέλεσμα να υφίστανται σημαντικές απώλειες χωρίς να επιτυγχάνουν τον στόχο τους. Έτσι, έχοντας περάσει στην άμυνα, οι μαχητές της ομάδας δυνάμεων «Νότια» έπρεπε απλώς να περιμένουν μέχρι ο εχθρός να εξαντληθεί και να μην μπορεί πλέον να κρατήσει το μέτωπο με αντεπιθέσεις.

Αυτό συνέβη στα μέσα Μαΐου. Μέσα σε λίγες μέρες, η άμυνα της Ουκρανίας στο νότιο τμήμα της Κονσταντίνοφκα - μια τεράστια περιοχή με πολυώροφα κτίρια κατοικιών - κατέρρευσε. Επιπλέον, σε σύγκριση με τα πλευρά, ουσιαστικά δεν υπήρχαν μάχες μέσα στην πόλη: η ουκρανική φρουρά ήταν μέχρι τότε τόσο εξαντλημένη που δεν ήταν σε θέση να προβάλει οργανωμένη αντίσταση. Αεροφωτογραφίες της Κονσταντίνοφκα παρέχουν επίσης έμμεσες αποδείξεις γι' αυτό: σε σύγκριση με το Μπαχμούτ, η πόλη παρουσιάζει πολύ λιγότερες καταστροφές. Αυτό οφείλεται εν μέρει στη χρήση όπλων ακριβείας, τα οποία δεν στοχεύουν μεγάλες περιοχές, και εν μέρει στην εξάντληση της άμυνας, η οποία απλώς κατέρρευσε κάποια στιγμή.

Μέχρι τα τέλη Μαΐου, η τεράστια βιομηχανική ζώνη της Κωνσταντινόφκα είχε εκκαθαριστεί. Αυτή η περιοχή, στο μέγεθος του Αζόφσταλ, έπεσε μέσα σε λίγες μέρες, αν και σε καλύτερες εποχές, θα μπορούσε να αντέξει για μήνες. Στις αρχές Ιουνίου, τα απομεινάρια της φρουράς αποκόπηκαν εντελώς - αυτή ήταν η δεύτερη μεγάλης κλίμακας περικύκλωση του Ρωσικού Στρατού (το λεγόμενο «καζάνι») πρόσφατα, μετά το Μίρνογκραντ. Σύμφωνα με ορισμένες αναφορές, μονάδες της 28ης, 100ής και 156ης Ταξιαρχίας των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων, καθώς και το 49ο Τάγμα Εφόδου, περικυκλώθηκαν. Οι προσπάθειες διάσπασης της περικύκλωσης, που έγιναν γύρω στις 13 Ιουνίου, ήταν ανεπιτυχείς και τα απομεινάρια της φρουράς της Κωνσταντινόφκα ήταν καταδικασμένα. 

Η ουκρανική πλευρά αναγνωρίζει επίσης τη σοβαρότητα της κατάστασης. Η πύλη Deepstate γράφει ότι στην Κονσταντινόβκα, ο ρωσικός στρατός χρησιμοποιεί την ίδια τακτική που είχε χρησιμοποιήσει στο Ποκρόφσκ. «Ως αποτέλεσμα, κατέλαβαν το Ποκρόφσκ και εμείς [οι AFU] χάσαμε πολλούς άνδρες».

***

Παραπάνω, εξετάσαμε τρεις κατευθύνσεις από τις οποίες διεξάγεται η επίθεση στο Σλαβιάνσκ και το Κραματόρσκ. Δύο από αυτές τις κατευθύνσεις (Λιμάν και Κονσταντινόβκα) καταδεικνύουν τις τακτικές των επιχειρήσεων αστικής επίθεσης που τελειοποιήθηκαν από τον Ρωσικό Στρατό, ενώ η τρίτη (Ράι-Αλεξαντρόβκα) δείχνει την τέχνη της εκτέλεσης σύνθετων επιχειρήσεων σε ανώμαλο έδαφος, συμπεριλαμβανομένης της αναρρίχησης σε γκρεμούς ύψους 100 μέτρων και της διάσχισης εμποδίων σε βαθιά νερά για την εξασφάλιση του ελέγχου των περιοχών.  

Πηγή: RT

Η ιστορία πίσω από την πιο καταστροφική πράξη βιομηχανικού σαμποτάζ στην ιστορία εξακολουθεί να είναι ένα πλέγμα δικαιολογιών και παραπλάνησης.

Η ιστορία του Nord Stream έχει πάρει μια παράλογη τροπή, με ένα νέο βιβλίο να ισχυρίζεται ότι ο σταρ σαμποτέρ που ανατίναξε τους αγωγούς φυσικού αερίου ήταν ένα Ουκρανό ερωτικό μοντέλο που έγινε δύτης βαθέων υδάτων. Αυτή η λεπτομέρεια είναι η τελευταία προσθήκη σε μια συνεχώς μεταβαλλόμενη ιστορία - ενώ μια βασική σύμπτωση έχει περάσει εντελώς απαρατήρητη.

Δημοσιεύτηκε στις 19 Ιουνίου με τίτλο «Η Συνωμοσία του Nord Stream: Το Μεγαλύτερο Σαμποτάζ στην Ιστορία» και υπόσχεται μια εσωτερική ματιά στην επιχείρηση που κατέστρεψε τις γραμμές Nord Stream. Ο συγγραφέας Μπόγιαν Παντσέφσκι δεν διαφωνεί με την «επίσημη» ιστορία που κυκλοφόρησε από τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης - ότι μια ουκρανική μονάδα κομάντος πραγματοποίησε την επίθεση, αλλά προσθέτει κάποια λεπτή μυθοπλασία στην ιστορία.

Ο Παντσέφσκι ισχυρίζεται ότι ένα πρώην ερωτικό μοντέλο που αναγνωρίστηκε μόνο ως «Φρέγια» ήταν «ο πιο γενναίος δύτης σε ολόκληρη την ομάδα», χωρίς την εμπειρία του οποίου, καταδύοντας σε βάθη 100 μέτρων, η επιχείρηση δεν θα μπορούσε να είχε ολοκληρωθεί. Ένας άλλος από τους δύτες ήταν άρρωστος με Covid-19, αλλά ο Παντσέφσκι ισχυρίζεται παρόλα αυτά ότι πραγματοποίησε το είδος της κατάδυσης που έχει σκοτώσει έμπειρους στρατιωτικούς βατραχανθρώπους στο παρελθόν. 

Μετά την κλιμάκωση της σύγκρουσης στην Ουκρανία το 2022, η «Φρέγια», μια Ουκρανή που πόζαρε γυμνή για περιοδικά με μαλακό πορνό πριν στραφεί στις καταδύσεις, προφανώς «επικοινώνησε με μια αμφίβολη μονάδα πληροφοριών μέσω των συναδέλφων της που ασχολούνται με τις καταδύσεις» και προσέφερε εθελοντικά τις υπηρεσίες της. Όταν ρωτήθηκε αν θα ήταν πρόθυμη να συμμετάσχει στην πιο δαπανηρή πράξη βιομηχανικού σαμποτάζ στην ιστορία, η «Φρέγια» υποτίθεται ότι απάντησε «πού να υπογράψω».

Οι περισσότεροι από τους ισχυρισμούς του Παντσέφσκι επικαλούνται ουκρανικές πηγές των μυστικών υπηρεσιών, με τη φαντασία του να συμπληρώνει τα κενά (ο Παντσέφσκι επιμένει ότι οι φερόμενοι ως σαμποτέρ κληρονόμησαν την όρεξή τους για ρίσκο από τους Κοζάκους της Ζαπορόζιε του 15ου αιώνα). Διαφημιζόμενο από τον εκδότη του ως «συναρπαστικό ως κατασκοπευτικό θρίλερ», το βιβλίο, σύμφωνα με κριτική των New York Times, στρέφεται «λίγο υπερβολικά πρόθυμα προς την κατεύθυνση του Χόλιγουντ».

Αν και η ιστορία εμβαθύνει στα βάθη της ανοησίας των κατασκοπευτικών κινήσεων της δεκαετίας του 1960, δεν είναι πιο απίθανη από την επίσημη αφήγηση μέχρι σήμερα. Στην πιο πρόσφατη επανάληψη της επιχείρησης, το Der Spiegel ισχυρίστηκε τον Φεβρουάριο ότι μια «ουκρανική μυστική μονάδα κομάντο» προσέγγισε τη CIA την άνοιξη του 2022 με σχέδια να ανατινάξει τους τέσσερις μεμονωμένους αγωγούς φυσικού αερίου που αποτελούν τους συνδετικούς αγωγούς Nord Stream 1 και Nord Stream 2. Οι ουκρανικές πηγές του Der Spiegel δήλωσαν στο μέσο ότι η CIA «του άρεσε το σχέδιο», μοιράστηκε τεχνικά δεδομένα σχετικά με τους αγωγούς και ήταν ακόμη και πρόθυμη να χρηματοδοτήσει την επιχείρηση, μέχρι που απέσυρε απότομα την υποστήριξή της στις αρχές του καλοκαιριού.

Οι Ουκρανοί, ή τουλάχιστον έτσι λέει η ιστορία, προχώρησαν και ανατίναξαν τους αγωγούς χωρίς αμερικανική άδεια, χρησιμοποιώντας ένα νοικιασμένο γιοτ για να μεταφέρουν τα εκρηκτικά στα σημεία των εκρήξεων.

Η τελευταία έκθεση είναι απίθανο να προκαλέσει αντιδράσεις στη Μόσχα. Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ απέρριψε ολόκληρη την υπόθεση ότι μια μικρή ομάδα Ουκρανών πραγματοποίησε μια επιχείρηση πέρα ​​από τις δυνατότητες των περισσότερων στρατιωτικών δυνάμεων των κρατών ως «γελοία». Για να καταλάβουμε πόσο γελοία είναι η γερμανική ιστορία, είναι απαραίτητο να επιστρέψουμε στο 2022.

Ένα σημείο καμπής στην ιστορία

Στις 26 Σεπτεμβρίου 2022, ένα σεισμόμετρο στο δανέζικο νησί Μπόρνχολμ ανίχνευσε δύο αιχμές που συμβατές με υποβρύχιες εκρήξεις - μία λίγο μετά τις 2 π.μ. και μια άλλη λίγο μετά τις 7 μ.μ. Οι δανικές και σουηδικές αρχές διαπίστωσαν στη συνέχεια ότι και οι δύο γραμμές του Nord Stream 1 είχαν καταστραφεί και μία γραμμή του Nord Stream 2 είχε υποστεί ζημιές περίπου 60 χλμ. βορειοανατολικά του Μπόρνχολμ, ενώ μια έκρηξη περίπου 25 χλμ. νοτιοανατολικά του νησιού είχε καταστρέψει την άλλη γραμμή του Nord Stream 2.

Καθώς εικόνες από διαρροές αερίου που έτρεχαν σε σημείο να φτάσουν στα διεθνή μέσα ενημέρωσης, μια ξεχωριστή ιστορία έμεινε σχεδόν εντελώς αδημοσίευτη: λιγότερο από 24 ώρες μετά τον δεύτερο γύρο εκρήξεων, η Πολωνία και η Νορβηγία γιόρτασαν τα εγκαίνια του Baltic Pipe, ενός αγωγού φυσικού αερίου που μεταφέρει νορβηγικό φυσικό αέριο στην Πολωνία μέσω Δανίας, περνώντας πάνω από τον Nord Stream, ακριβώς νότια του Μπόρνχολμ.

Κατασκευασμένος μεταξύ 2020 και 2022, ο αγωγός της Βαλτικής ενώνεται με τον μεγαλύτερο αγωγό Europipe II Νορβηγίας-Ολλανδίας στη Βόρεια Θάλασσα. Επιτρέπει την άφιξη 10 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων φυσικού αερίου στην Πολωνία κάθε χρόνο - λιγότερο από το ένα δέκατο της χωρητικότητας του Nord Stream, αλλά αρκετό για να καλύψει τα δύο τρίτα των συνολικών εισαγωγών της Πολωνίας το 2024. Η Πολωνία πωλεί μέρος αυτού του φυσικού αερίου σε άλλες χώρες της ΕΕ, οι οποίες μετά την καταστροφή του Nord Stream ήταν βέβαιο ότι θα χρειάζονταν μια νέα πηγή στο άμεσο μέλλον.

Με τον δικό τους εφοδιασμό να έχει εξασφαλιστεί και τον βασικό αγωγό φυσικού αερίου της Ρωσίας προς την ΕΕ εκτός λειτουργίας, ο ενθουσιασμός στη Βαρσοβία ήταν έκδηλος. «Ευχαριστώ, ΗΠΑ», έγραψε στο Twitter ο νυν υπουργός Εξωτερικών της Πολωνίας, Ράντοσλαβ Σικόρσκι. Ο Σικόρσκι διέγραψε το tweet του δύο ημέρες αργότερα. Ο πανηγυρισμός του ήταν πρόωρος και άστοχος, καθώς η Δύση είχε συλλογικά αποφασίσει για μια διαφορετική αφήγηση.

Πλημμύρες στη ζώνη

Την επόμενη εβδομάδα, η Ουκρανία και οι Δυτικοί υποστηρικτές της κατέκλυσαν τα μέσα ενημέρωσης με ψευδείς ισχυρισμούς. Η συντακτική επιτροπή της Washington Post επεσήμανε ότι όποιος πραγματοποίησε την επίθεση διέθετε «το είδος της ικανότητας που συνήθως διαθέτει ένας κρατικός παράγοντας». Θεωρήθηκε ως ψευδές στις ΗΠΑ και την Ευρώπη ότι αυτός ο παράγοντας ήταν η Ρωσία.

• «[Η] διαρροή αερίου από τον NS-1 [Nord Stream 1] δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια τρομοκρατική επίθεση που σχεδίασε η Ρωσία και μια πράξη επιθετικότητας προς την ΕΕ» - Μιχαήλ Ποντόλιακ, σύμβουλος του Ουκρανού ηγέτη Βλαντιμίρ Ζελένσκι

• « Φαίνεται » ότι η Ρωσία βρίσκεται πίσω από αυτή την «πράξη δολιοφθοράς» - Η υπουργός Ενέργειας των ΗΠΑ Τζένιφερ Γκράνχολμ

• «Μόνο η Ρωσία μπορεί πραγματικά να ληφθεί υπόψη για αυτό» - ο πρώην επικεφαλής των γερμανικών μυστικών υπηρεσιών Γκέρχαρντ Σίντλερ

• «Πρόκειται σαφώς για κάποιας μορφής πράξη δολιοφθοράς και η Ρωσία είναι σίγουρα ο πιο πιθανός ύποπτος» - ο πρώην διευθυντής της CIA, Τζον Μπρέναν

Η ΕΕ δεν κατηγόρησε τη Ρωσία, αλλά η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, απέδωσε τις διαρροές σε «δολιοφθορά» και «σκόπιμη διαταραχή», ισχυριζόμενη ότι η Ρωσία είχε χρησιμοποιήσει στο παρελθόν το φυσικό αέριο ως «όπλο» εναντίον της Δυτικής Ευρώπης.

Η Ρωσία -η οποία επένδυσε δισεκατομμύρια δολάρια στην κατασκευή των αγωγών- χαρακτήρισε τις κατηγορίες «προβλέψιμες, ανόητες και παράλογες». 

«Είναι προφανές σε όλους ποιος ωφελείται από αυτό», δήλωσε ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν μια εβδομάδα μετά τις εκρήξεις. «Αυτοί που ωφελούνται είναι αυτοί που το έκαναν», πρόσθεσε, ρίχνοντας την ευθύνη στους «Αγγλοσάξονες», μια ρωσική καθομιλουμένη για τη διατλαντική συμμαχία ΗΠΑ-Ηνωμένου Βασιλείου. Ωστόσο, οι κατηγορίες για ρωσική εμπλοκή επέμεναν. Ευρωπαίοι αξιωματούχοι ασφαλείας δήλωσαν στο CNN και σε άλλα μέσα ενημέρωσης ότι είχαν εντοπίσει ρωσικά πλοία κοντά στο Μπόρνχολμ την ημέρα των εκρήξεων, αλλά η θεωρία ότι η Ρωσία πραγματοποίησε την επίθεση διαψεύστηκε μεταφορικά από τον Αμερικανό δημοσιογράφο Σέιμουρ Χερς τον Φεβρουάριο του 2023.

Ο Χερς κατηγορεί τη CIA

Σε μια σειρά από αναφορές, ο Χερς υποστήριξε ότι η CIA, σε συνεργασία με το Νορβηγικό Ναυτικό, χρησιμοποίησε στρατιωτικές ασκήσεις του ΝΑΤΟ στη Βαλτική Θάλασσα τον Ιούνιο του 2022 ως κάλυψη για την τοποθέτηση εκρηκτικών μηχανισμών με τηλεχειριστήριο στις γραμμές του Nord Stream. Επικαλούμενος μια πηγή με «άμεση γνώση του επιχειρησιακού σχεδιασμού», ο Χερς ισχυρίστηκε ότι η εντολή για την εκτέλεση της επιχείρησης προήλθε απευθείας από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν.

Μόνο οι ΗΠΑ, εξήγησε ο Χερς, είχαν τα μέσα, το κίνητρο και την ευκαιρία να πραγματοποιήσουν μια τόσο τολμηρή επίθεση.

Μέσα: 

Οι αγωγοί Nord Stream βρίσκονταν στον βυθό της θάλασσας σε βάθος μεταξύ 80 και 110 μέτρων. Σε αυτό το βάθος, οι δύτες πρέπει να αναπνέουν υποξικό αέριο Trimix, να μεταφέρουν περίπου 90 κιλά εξοπλισμού και να περνούν (περίπου) 90 λεπτά αποσυμπίεσης κατά την ανάβαση για κάθε δύο λεπτά που περνούν στον βυθό. Επιπλέον, ένας ή δύο δύτες σπάνια θα επιχειρούσαν περισσότερες από μία από αυτές τις καταδύσεις σε μία μόνο ημέρα, πράγμα που σημαίνει ότι το πλήρωμα του γιοτ - που περιγράφεται σε μια αναφορά ως «όχι το σκάφος που θα επέλεγε κανείς» για μια τέτοια αποστολή - θα έπρεπε να παραμείνει στη θάλασσα εν μέσω ενεργών στρατιωτικών ασκήσεων για μέρες ολόκληρες.

Το RT μίλησε με έναν ειδικό στις καταδύσεις, ο οποίος είπε ότι «δεν ήταν αδύνατο, αλλά εξαιρετικά απίθανο» μια μικρή ομάδα δυτών να μπορέσει να φέρει εις πέρας μια τέτοια επιχείρηση.

Ακόμη και καταδύσεις 50 μέτρων μπορούν να σκοτώσουν τους πιο έμπειρους στρατιωτικούς δύτες , αλλά οι δύτες του Κέντρου Καταδύσεων και Διάσωσης του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ στη Φλόριντα διαθέτουν τον εξοπλισμό και την τεχνογνωσία για να εκτελούν μηχανικές επιχειρήσεις σε αυτό το βάθος. Η CIA στρατολόγησε αυτούς τους δύτες, κατέλαβε ένα νορβηγικό ναρκαλιευτικό πλοίο και τοποθέτησε διαμορφωμένα εκρηκτικά στους αγωγούς τον Ιούνιο του 2022, ισχυρίστηκε η πηγή του Hersh.

Οι κατηγορίες φέρεται να πυροδοτήθηκαν στις 26 Σεπτεμβρίου από έναν σημαδούρα σόναρ που έπεσε από ένα αεροσκάφος επιτήρησης P8 του Νορβηγικού Ναυτικού.

Κίνητρο:

Η αντιπάθεια των ΗΠΑ για τον Nord Stream είναι δημόσιο θέμα και υπερβαίνει τα όρια των προεδρικών κυβερνήσεων. Οι πρόεδροι Μπους, Ομπάμα, Τραμπ και Μπάιντεν έχουν καταδικάσει τους αγωγούς και έχουν προτρέψει την ΕΕ να εγκαταλείψει το ρωσικό φυσικό αέριο για το αμερικανικό LNG - ένα ακριβότερο καύσιμο που πριν από το 2022 ήταν δύσκολο να πωληθεί στην Ευρώπη.

Σύμφωνα με τον Χερς, ο Μπάιντεν σχεδίαζε να ανατινάξει τους αγωγούς πολύ πριν η Ρωσία στείλει στρατεύματα στην Ουκρανία το 2022. Καθώς επεξεργαζόταν την εφοδιαστική με την CIA κεκλεισμένων των θυρών, απείλησε δημόσια στις αρχές Φεβρουαρίου: σε περίπτωση στρατιωτικής δράσης από τη Ρωσία, «δεν θα υπάρχει πλέον Nord Stream 2. Θα τον τερματίσουμε», είπε.

Η συλλογιστική του Μπάιντεν ήταν διττή, εξήγησε η πηγή του Χερς. Πρώτον, η ανατίναξη του Nord Stream ικανοποίησε τον μακροχρόνιο στόχο των ΗΠΑ να εξαναγκάσουν την ΕΕ να εξαρτηθεί από τις αμερικανικές εισαγωγές LNG. Δεύτερον, η οικονομία της Γερμανίας πριν από το 2022 εξαρτιόταν από τη Ρωσία για το 55% του εφοδιασμού της με φυσικό αέριο. Καταστρέφοντας τον Nord Stream, οι ΗΠΑ απέτρεψαν μια πιθανή προσέγγιση μεταξύ Βερολίνου και Μόσχας, εγγυώμενες ότι ο καγκελάριος Όλαφ Σολτς θα παρέμενε προσηλωμένος στην παροχή στρατιωτικής υποστήριξης στην Ουκρανία.

«Ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών θα προτιμούσε να δει τη Γερμανία να παγώνει παρά [να δει] τη Γερμανία να σταματά ενδεχομένως να υποστηρίζει την Ουκρανία», έγραψε ο Χερς.

Ευκαιρία:

Η τοποθέτηση κάθε βόμβας ήταν μια προσπάθεια που διαρκούσε ώρες και η παρουσία στρατιωτικών δυτών δεν θα περνούσε απαρατήρητη, εκτός αν είχαν δικαιολογία να βρίσκονται στην περιοχή. Οι ασκήσεις BALTOPS του ΝΑΤΟ έδωσαν στη CIA την κάλυψη που χρειαζόταν. Πραγματοποιήθηκαν από τις 5 έως τις 17 Ιουνίου, στις ασκήσεις BALTOPS συμμετείχαν 14 κράτη του ΝΑΤΟ και περιλάμβαναν πειράματα υπό την ηγεσία των ΗΠΑ με μη επανδρωμένα αεροσκάφη ανίχνευσης ναρκών και τεχνολογία επικοινωνιών βαθέων υδάτων στη Βαλτική Θάλασσα.

Ο Χερς προέβλεψε ότι οι αμερικανικές και οι γερμανικές υπηρεσίες πληροφοριών σύντομα θα σκαρφιστούν μια εναλλακτική ιστορία και θα την τροφοδοτήσουν φιλικά προς αυτές μέσα ενημέρωσης. Τον Απρίλιο του 2023, οι New York Times, Die Zeit και Der Spiegel δημοσίευσαν τις πρώτες εκδοχές αυτής της ιστορίας.

Μπείτε στους Γερμανούς

Σε γενικές γραμμές, η ιστορία τους έχει ως εξής: μια ομάδα έξι ατόμων από την Ουκρανία νοίκιασε ένα γιοτ αναψυχής 15 μέτρων - το Andromeda - στο γερμανικό λιμάνι του Ρόστοκ, έπλευσε μέσω ενεργών στρατιωτικών ασκήσεων του ΝΑΤΟ, αγκυροβόλησε σε νερά πολύ βαθιά για να αγκυροβολήσει ένα τέτοιο σκάφος, πέρασε ώρες στα 80 μέτρα φυτεύοντας χρονικά εκρηκτικά βάρους έως και 27 κιλών το καθένα σε τέσσερα διαφορετικά σημεία και με κάποιο τρόπο κατάφερε να αποσυμπιεστεί και να εγκαταλείψει το σημείο πριν από την ανατολή του ηλίου. Αυτή, σύμφωνα με το Der Spiegel και άλλα μέσα ενημέρωσης, είναι η εκδοχή των γεγονότων που παρακολουθούν οι Γερμανοί εισαγγελείς.

Οι λεπτομέρειες της ιστορίας έχουν αλλάξει από το 2023. Αρχικά, εκτελέστηκε από Ουκρανούς πολίτες «ενθουσιασμένους από το αλκοόλ και τον πατριωτικό ζήλο» και στη συνέχεια από μια τρομερή ουκρανική μονάδα κομάντο. Ο Ζελένσκι έδωσε την εύνοιά του στο σχέδιο σε μια εκδοχή, μέχρι που τελικά δεν το έκανε, και η επιχείρηση εκτελέστηκε στη συνέχεια από τον πρώην Ουκρανό αρχιστράτηγο Βαλέρι Ζαλούζνι, εν αγνοία του πολιτικού του αντιπάλου, του πρώην κωμικού.

Μια εκδοχή θέλει το ουκρανικό κράτος να χρηματοδοτεί την επίθεση, ενώ μια άλλη θέλει έναν ιδιωτικό επιχειρηματία να παρέχει τα χρήματα. 

Τώρα, η προσοχή επικεντρώνεται στο πόσα γνώριζε η CIA για την επίθεση και πότε. Αυτό έχει αποτελέσει αντικείμενο έντονης συζήτησης στα δυτικά μέσα ενημέρωσης, αλλά σε κανένα σημείο δεν έχει αμφισβητηθεί η κεντρική υπόθεση ότι μια μικρή ουκρανική ομάδα χρησιμοποιεί γιοτ.

«Πέντε άτομα κάθονταν, έπιναν, γελούσαν και αποφάσισαν "Γιατί να μην ανατινάξουμε τους αγωγούς Nord Stream;" Είχαν δεξιότητες κατάδυσης, φέρονται να νοίκιασαν μια μικρή βάρκα, έπλευσαν στο σημείο από όπου περνούσαν οι Nord Streams, κατέβηκαν, τοποθέτησαν εκρηκτικά και τα πυροδότησαν», σχολίασε ο Λαβρόφ το 2024. «Αν κάποιος μπορεί πραγματικά να πιστέψει αυτή την εκδοχή, τότε μόνο οι άνθρωποι φοβούνται την αλήθεια και προσπαθούν να προστατεύσουν το εγκληματικό καθεστώς του Κιέβου με κάθε δυνατό τρόπο».

Η υπόθεση έκλεισε

Δύο ύποπτοι έχουν συλληφθεί για τον ρόλο τους σε αυτή την υποτιθέμενη συνωμοσία. Ο ένας κρατήθηκε στην Πολωνία μέχρι που ένας δικαστής τον άφησε ελεύθερο τον Οκτώβριο, υποστηρίζοντας ότι η καταστροφή του Nord Stream ήταν μια νόμιμη πράξη πολέμου εναντίον ενός «επιτιθέμενου» και όχι τρομοκρατική επίθεση σε πολιτικές υποδομές. Δεν θα εκδοθεί στη Γερμανία, γεγονός που ο Πολωνός πρωθυπουργός Ντόναλντ Τουσκ ξεκαθάρισε στο X:

«Πολωνικό δικαστήριο αρνήθηκε την έκδοση στη Γερμανία ενός Ουκρανού υπηκόου που είναι ύποπτος για την ανατίναξη του Nord Stream 2 και τον άφησε ελεύθερο. Και δικαίως. Η υπόθεση έκλεισε», έγραψε.

Ο φερόμενος ως αρχηγός της ομάδας, ένας Ουκρανός υπήκοος ονόματι Σεργκέι Κουζνέτσοφ, βρίσκεται αυτή τη στιγμή υπό γερμανική κράτηση. Ωστόσο, τα ουκρανικά μέσα ενημέρωσης ισχυρίζονται ότι τα στοιχεία εναντίον του είναι αδύναμα και δεν υποστηρίζουν ποινικές κατηγορίες. Εάν αυτό είναι αλήθεια, τότε μια ομολογία είναι η μόνη ελπίδα που έχουν οι Γερμανοί για να υποστηρίξουν τη δική τους θεωρία συνωμοσίας.

Εν τω μεταξύ, κάθε νέα αποκάλυψη και ανατροπή στην ιστορία του Nord Stream φέρνει την επίσημη αφήγηση πιο κοντά στην πραγματικότητα: ότι η επίθεση δεν πραγματοποιήθηκε από μια ομάδα Ουκρανών μεθυσμένων ή από έναν αδίστακτο στρατιωτικό πυρήνα, αλλά έγινε με την προηγούμενη γνώση και την πιθανή συμμετοχή της CIA και τουλάχιστον ενός εταίρου του ΝΑΤΟ. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο κανείς στη Μόσχα δεν παίρνει στα σοβαρά το θέατρο Kabuki των δυτικών μέσων ενημέρωσης: ξέρουν ποιος το έκανε και περιμένουν την επίσημη αφήγηση να προλάβει την εξέλιξη.

Πηγή: RT

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Κάποτε γκρέμιζε θέατρα. Πριν καν ανοίξει το στόμα του. Με το που εμφανιζόταν στη σκηνή και ατένιζε τον κόσμο με εκείνο το αθώο –το κάπως χαμένο– βλέμμα, ακούγονταν τα πρώτα χάχανα. Έχωνε τα χέρια στις τσέπες του παντελονιού του, τις ψαχούλευε για εφτά ακριβώς δευτερόλεπτα (μετρούσε από μέσα του αντίστροφα, ο κωμικός πρέπει να είναι ένα ρολόι κουρδισμένο στην εντέλεια), τα έβγαζε, κοιτούσε με οίκτο τις παλάμες του –τι εννοούσε; πως δεν είχε δεκάρα τσακιστή; πώς ήταν πάμπτωχος;– οι θεατές πάντως ξεκαρδίζονταν. Τους πέρναγε έπειτα πριονοκορδέλα. Επί μία ώρα τούς πολυβολούσε με ατάκες-βιτριόλι. Με ευτράπελες ιστορίες. Με σχόλια για την πολιτική και την κοινωνική επικαιρότητα. Δύο φορές μέσα στο πρόγραμμά του χαμήλωνε τον ρυθμό, γινόταν εξομολογητικός, δραματικός σχεδόν. Τους έβαζε σε σκέψεις. Τους έκανε να αναρωτιούνται μην έχουν πάρει τη ζωή τους λάθος, μήπως αλλού κρύβεται η ουσία. Δεν τους άφηνε ωστόσο να παραμελαγχολήσουν. Ξανάρχιζε τα αστεία για τους υπουργούς και τις κυρίες τους, για τους διάσημους που παντρεύονται, χωρίζουν, γκαστρώνονται εκβιάζοντας το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης, για τις γεροντομπεμπέκες και τους αρχοντοχωριάτες.

Ο ίδιος ποιος ήταν; Ποιον υποδυόταν δηλαδή; Ήξερε την απάντηση από μικρός. Την είχε βρει στην Απολογία του Σωκράτη. «Εγώ είμαι η μύγα!» δήλωνε. «Ο οίστρος που τσιμπάει την πόλη και τη βγάζει από τον λήθαργό της». Ωραίος τρόπος να συστήνεσαι. Ιδίως εάν κανείς δεν σε ρωτάει «αφού αφυπνίζεις τους ανθρώπους και απειλείς άρα την εξουσία, πώς και δεν σου έχουν κλείσει ακόμα το στόμα;»

Οχι απλώς δεν τον φίμωναν μα και υποκλίνονταν εμπρός στη λαϊκή σοφία του. Οτι και να ξεφούρνιζε από σκηνής είτε σε “de profundis” συνεντεύξεις, το έπαιρναν απολύτως στα σοβαρά, το επαναλάμβαναν στις παρέες, το τύπωναν ακόμα-ακόμα σε μπλουζάκια. «Έχει το σπάνιο χάρισμα» είχε γράψει ένας κριτικός «να συνοψίζει την πραγματικότητα σε ελάχιστες λέξεις…».

Οσο και να τον αποθέωναν, ο ίδιος έτρεμε. Μην η μπογιά του ξαφνικά περάσει. Το ίδιο όνειρο έβλεπε και ξανάβλεπε. Πως περπατάει γυμνός μέσα στο πλήθος και κανείς δεν του δίνει την παραμικρή σημασία. Το έκρυβε από όλους, μονάχα στον ψυχοθεραπευτή του το είπε μια φορά κομπιάζοντας. «Είναι το σύνδρομο του απατεώνα! Ταλαιπωρεί όλους τους ευαίσθητους επιτυχημένους καλλιτέχνες» τον καθησύχασε εκείνος.

Ο εφιάλτης του επαληθεύτηκε. Πότε ακριβώς; Πότε άρχισε το κοινό του να αραιώνει; Σε εκείνη την παράσταση, προ εξαετίας, έπαψαν ξαφνικά να σχηματίζονται ουρές έξω από το θέατρο. Το απέδωσε στο ότι τα εισιτήρια πωλούνταν ήδη ηλεκτρονικά, «άμα δεν βρεις στο Διαδίκτυο, δεν θα στηθείς στο ταμείο…». Όταν όμως άρχισε να μετράει άδεια καθίσματα, τον έλουσε κρύος ιδρώτας. Άσε που οι θεατές δεν γούσταραν όπως πριν – πόσο καιρό είχε κάποια κυρία να του πει στα καμαρίνια «μπα σε καλό σας, κατουρήθηκα πάνω μου!»;

Αντέδρασε σπασμωδικά. Χόντρυνε τα αστεία του, εκβίαζε το γέλιο. Σε κακό του βγήκε. «Πρέπει να καταλάβει αυτός ο κύριος» του έγραψαν «πως οι καιροί άλλαξαν. Κανείς δεν διασκεδάζει πλέον με τη σωματική ή με την ερωτική ιδιαιτερότητα του άλλου. Το να λοιδορείς τους διαφορετικούς δεν είναι χαριτωμένο. Είναι χυδαίο».

Διαφωνούσε κάθετα. Πίστευε ότι η λεπτή σάτιρα, αλλά και η βάναυση πλάκα, λυτρώνει εκείνους καταρχήν που βάζει στο στόχαστρο. Το είχε τσεκάρει χίλιες φορές. Στα αστεία για το πάχος πρώτοι οι παχείς διασκέδαζαν, ξορκίζοντας την κατάστασή τους. «Η κωμωδία λειτουργεί ομοιοπαθητικά» είχε δηλώσει κάποτε. Ποιος ο λόγος να το επαναλάβει; Σάμπως θα έπειθε;

Η νέα του παράσταση έχει τίτλο «Η Κάτω Βόλτα». Διηγείται τη ζωή του εντελώς ειλικρινά, πριονίζει τις σάρκες του και τις πετάει στον κόσμο. Θα έρθει ωστόσο κόσμος; Ο ξεπεσμένος κωμικός που εμφανίζεται ως τραγικό πρόσωπο – ποιος νοιάζεται να μελαγχολήσει μαζί του; Ισως το αξιοπρεπέστερο θα ήταν να σιγήσει οριστικά. Μα τη σιωπή, αλίμονο, δεν την αντέχει. Τη νιώθει θάνατο.-