Η καταστροφή της 26ης Αυγούστου στα σύνορα του Νεπάλ με το Θιβέτ, όπου η κατάρρευση τεράστιας μάζας πάγου και βράχων πυροδότησε μια σαρωτική ροή λάσπης, είναι η σοκαριστική εικόνα από το μέλλον ενός πλανήτη που θερμαίνεται. Ωστόσο, στο δημόσιο διάλογο αυτό που υπερτονίζεται είναι η αβεβαιότητα των επιστημόνων για τα αίτια της καταστροφής. Είναι πράγματι έτσι;

Οι πρώτες αναλύσεις δορυφορικών εικόνων από την καταστροφή στο Νεπάλ δείχνουν ότι η αλληλουχία των γεγονότων ξεκίνησε με την κατάρρευση βράχων και ενός μεγάλου τμήματος παγετώνα κοντά στο Λανγκτάνγκ Λιρούνγκ. Η πλημμύρα και η ροή λάσπης, πάγου και βράχων κατέστρεψαν οικισμούς, δρόμους και γέφυρες και άλλαξαν την κοίτη ποταμών σε μεγάλη απόσταση από το σημείο της αρχικής κατάρρευσης. Οι αριθμοί των θυμάτων και των αγνοουμένων συνεχίζουν να μεταβάλλονται καθώς εξελίσσονται οι επιχειρήσεις διάσωσης, με εκατοντάδες επιβεβαιωμένους νεκρούς και περισσότερους από χίλιους αγνοουμένους στις πρώτες ημέρες μετά την καταστροφή. Οι αρχές και οι επιστήμονες εξακολουθούν να εξετάζουν τις ακριβείς διεργασίες που οδήγησαν στην καταστροφή, καθώς και τον ρόλο της κλιματικής αλλαγής.

Το Νεπάλ βρίσκεται στην καρδιά μιας από τις σημαντικότερες παγετωνικές περιοχές του πλανήτη. Η Ορεινή Ασία φιλοξενεί περίπου 90.000 παγετώνες, περισσότερο από το ένα τρίτο των περίπου 210.000 παγετώνων που περιλαμβάνονται στη βασική παγκόσμια επιστημονική απογραφή. Η περιοχή των Ιμαλαΐων και του Χίντου Κους αποκαλείται συχνά «Τρίτος Πόλος», λόγω της τεράστιας ποσότητας χιονιού και πάγου που συγκεντρώνει.

Η θέρμανση επιδρά εδώ με πολλαπλούς τρόπους. Οι παγετώνες χάνουν μάζα, το νερό της τήξης μπορεί να σχηματίσει ή να διογκώσει παγετωνικές λίμνες και το μόνιμα παγωμένο έδαφος, το permafrost (βλ. σχετικά το εξαιρετικό ντοκιμαντέρ του Γ. Αυγερόπουλου), αρχίζει να υποχωρεί. Ο πάγος μέσα στο έδαφος λειτουργεί σε πολλά εδάφη σαν σταθεροποιητικό υλικό ανάμεσα στα πετρώματα. Όταν ξεπαγώνει, η συνοχή του εδάφους μειώνεται και αυξάνεται η πιθανότητα κατολισθήσεων και καταπτώσεων βράχων. Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι η οριστική απόδοση ενός συγκεκριμένου γεγονότος στην κλιματική αλλαγή απαιτεί ειδική ανάλυση, το αδιαμφισβήτητο συμπέρασμα όμως είναι ότι η θέρμανση αποσταθεροποιεί τα περιβάλλοντα υψηλού βουνού.

Χιλιάδες παγετώνες θα χάνονται κάθε χρόνο

Η καταστροφή στο Νεπάλ δεν είναι απλώς άλλη μια καταστροφή σε μια φτωχή χώρα της Ασίας. Μελέτη των Λάντερ Βαν Τριχτ, Χάρι Ζεκολάρι, Ματίας Χους και συνεργατών, που δημοσιεύθηκε στο Nature Climate Change το 2026, χρησιμοποίησε τρία παγκόσμια μοντέλα για να εξετάσει την εξέλιξη περισσότερων από 200.000 παγετώνων. Οι επιστήμονες εισήγαγαν την έννοια της «κορύφωσης της εξαφάνισης των παγετώνων», το χρονικό σημείο δηλαδή κατά το οποίο θα χάνεται ο μεγαλύτερος αριθμός μεμονωμένων παγετώνων κάθε χρόνο.

Τα αποτελέσματα τοποθετούν αυτή την κορύφωση μεταξύ 2041 και 2055. Αν η παγκόσμια θέρμανση συγκρατηθεί στους 1,5°C πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα, η μέγιστη απώλεια εκτιμάται σε περίπου 2.000 παγετώνες τον χρόνο γύρω στο 2041. Σε έναν κόσμο θερμότερο κατά 4°C, η κορύφωση μετακινείται προς τα μέσα του 2050 και πλησιάζει τους 4.000 παγετώνες ετησίως. Σημειώνεται ότι σήμερα τα μοντέλα υπολογίζουν ότι εξαφανίζονται περίπου 750-800 τον χρόνο.

Γιατί δεν υπάρχει ένα παγκόσμιο σχέδιο

Η δημιουργία ενός ενιαίου παγκόσμιου σχεδίου διαχείρισης των παγετωνικών καταστροφών προσκρούει πρώτα στη γεωγραφία. Ένας μικρός παγετώνας των Άλπεων, ένας παγετώνας της Αλάσκας και ένα σύστημα στα Ιμαλάια δεν δημιουργούν τον ίδιο κίνδυνο. Η μορφολογία, το υψόμετρο, η θερμοκρασία, οι βροχοπτώσεις, το μέγεθος των παγετώνων, η γεωλογία και οι χρόνοι απόκρισής τους διαφέρουν σημαντικά, όπως διαφέρει και το είδος της απειλής.

Υπάρχει βεβαίως και το οικονομικό χάσμα. Η Ελβετία μπορεί να διαθέτει πυκνά δίκτυα αισθητήρων, δορυφορική παρακολούθηση, γεωλόγους και οργανωμένα σχέδια εκκένωσης. Ορεινές κοινότητες στο Νεπάλ, στο Πακιστάν ή σε άλλες αναπτυσσόμενες χώρες δεν διαθέτουν αντίστοιχους πόρους.

Όπως έδειξε άλλωστε η καταστροφή στο Νεπάλ, η διασυνοριακή διάσταση είναι ένας ακόμη πολύ σοβαρός παράγοντας. Ένας παγετώνας μπορεί να βρίσκεται σε μία χώρα, η κατολίσθηση να συμβεί κοντά στα σύνορα και η πλημμύρα να πλήξει κοινότητες εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά. Τα Ιμαλάια τροφοδοτούν μεγάλα ποτάμια συστήματα από τα οποία εξαρτώνται τεράστιοι πληθυσμοί στην Κίνα, στην Ινδία, στο Νεπάλ, στο Πακιστάν και σε άλλες ασιατικές χώρες.

Η παραπληροφόρηση

Ας μην ξεχνάμε όμως και την παραπληροφόρηση όσον αφορά την λεγόμενη «κλιματική κρίση». Η καλύτερα τεκμηριωμένη περίπτωση αφορά τις εκστρατείες παραπληροφόρησης της βιομηχανίας ορυκτών καυσίμων. Μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2023 στο Science ανέλυσε τις εσωτερικές κλιματικές προβλέψεις της Exxon και διαπίστωσε ότι ήδη από τη δεκαετία του 1970 οι επιστήμονές της είχαν προβλέψει με αξιοσημείωτη ακρίβεια την ανθρωπογενή υπερθέρμανση, καθώς το 63%-83% των προβλέψεων που εξέτασαν οι ερευνητές συμφωνούσε με την άνοδο της θερμοκρασίας που τελικά καταγράφηκε. Την ίδια περίοδο ωστόσο, οι δημόσιες τοποθετήσεις της εταιρείας αμφισβητούσαν την αξιοπιστία των κλιματικών μοντέλων και υπερ-τόνιζαν την επιστημονική αβεβαιότητα προσπαθώντας να αποπροσανατολίσουν το κοινό.

Παρομοίως, αντίστοιχη έρευνα για τη γαλλική Total (σήμερα TotalEnergies) διαπίστωσε μέσα από εσωτερικές επικοινωνίες και συνεντεύξεις ότι στελέχη της εταιρείας είχαν ενημερωθεί για τις δυνητικά καταστροφικές επιπτώσεις της υπερθέρμανσης από τα προϊόντα της ήδη από το 1971. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και στις αρχές του 1990, σύμφωνα με τη μελέτη, η Total συμμετείχε στην αμφισβήτηση της κλιματικής επιστήμης. Αργότερα, μετακινήθηκε στην αποδοχή της επιστήμης, συνοδευόμενη όμως από θέσεις που στοχεύουν να καθυστερήσουν τις πολιτικές περιορισμού των ορυκτών καυσίμων.

Πράγματι, η στρατηγική της απόλυτης άρνησης του φαινομένου φαίνεται να έχει μετακινηθεί στην πρόκληση αβεβαιότητας για τις λύσεις. Έρευνες για την επικοινωνία των πετρελαϊκών εταιρειών καταγράφουν μετάβαση από την ευθεία άρνηση της κλιματικής αλλαγής σε αφηγήματα που καθυστερούν ή αποδυναμώνουν τη δράση. Για παράδειγμα, η προβολή του φυσικού αερίου ως αναγκαίου «μεταβατικού» καυσίμου, η έμφαση στην ατομική αντί στην εταιρική ευθύνη (πχ. η καμπάνια της BP «Μάθε το αποτύπωμα άνθρακα σου»), και η αμφισβήτηση της αποτελεσματικότητας των πολιτικών απανθρακοποίησης είναι κάποιες από αυτές τις τακτικές. Μελέτη του 2025 που ανέλυσε περισσότερες από 200.000 αναρτήσεις στο Twitter/X περιγράφει αυτή τη μετατόπιση ως τη «νέα άρνηση»: η κλιματική αλλαγή δεν απορρίπτεται ευθέως, υπονομεύονται όμως οι λύσεις για την αντιμετώπισή της.

Ανάλογη μετατόπιση καταγράφει μελέτη του 2023 στο Energy Research & Social Science, η οποία εξέτασε την επικοινωνιακή στρατηγική τεσσάρων πετρελαϊκών κολοσσών (Shell, ExxonMobil, BP και TotalEnergies) στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η επικοινωνία τους έχει απομακρυνθεί από την ευθεία άρνηση της κλιματικής αλλαγής και στρέφεται πλέον σε αφηγήματα που οι επιστήμονες χαρακτηρίζουν «λόγους καθυστέρησης» (discourses of climate delay).

Οι συγγραφείς επισημαίνουν ότι αυτού του τύπου η επικοινωνία μπορεί να λειτουργήσει ως πιο σύνθετη μορφή παρεμπόδισης της κλιματικής δράσης. Παρουσιάζουν τις ανανεώσιμες πηγές και κυρίως το φυσικό αέριο ως απαραίτητο καύσιμο της ενεργειακής μετάβασης, ενώ παράλληλα συνεχίζουν να βασίζονται στα ορυκτά καύσιμα (νέες εξορύξεις κτλ). Δεν αμφισβητούν την επιστήμη, φροντίζουν όμως να διαμορφώνουν τις αντιλήψεις για το πόσο γρήγορη και βαθιά πρέπει να είναι η απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα.

Αυτά είναι κάποια στοιχεία που αξίζει να θυμόμαστε όταν, μετά την επόμενη «φυσική καταστροφή», ξεκινήσει ξανά η συζήτηση για το αν και πόσο συνδέεται με την κλιματική αλλαγή.

Πηγή: infowar

Η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή ξεκίνησε με μια αμερικανο-ισραηλινή επίθεση στην Ισλαμική Δημοκρατία στις 28 Φεβρουαρίου.

Το Ιράν έχει γίνει ισχυρότερο, ενώ οι ΗΠΑ έχουν αποκαλύψει την αδυναμία τους κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή, η οποία απέχει πολύ από το να τελειώσει, δήλωσαν ειδικοί στο RT την ημέρα που συμπληρώνονται έξι μήνες από την επίθεση της Ουάσινγκτον και του Ισραήλ στην Ισλαμική Δημοκρατία.

«Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ υποτίμησαν την ανθεκτικότητα των Ιρανών και των Λιβανέζων»

Ο ανταποκριτής του RT στον Λίβανο, Steve Sweeney, δήλωσε ότι ο πόλεμος στο Ιράν θεωρείται ευρέως στη Μέση Ανατολή ως «στρατηγική ήττα για τις ΗΠΑ και τον περιφερειακό πληρεξούσιό τους, το Ισραήλ».

Το Ισραήλ χρησιμοποίησε το Ιράν ως πρόσχημα για να εξαπολύσει εισβολή στον Λίβανο, η οποία «προκάλεσε καταστροφές σε πόλεις και χωριά του νότιου Λιβάνου, πολλά από τα οποία έχουν καταστραφεί ολοσχερώς», δήλωσε ο Σουίνι.

«Αυτό που έκανε η Ουάσινγκτον, αυτό που έκανε το Ισραήλ είναι να υποτιμήσει την ανθεκτικότητα του λαού εδώ στον Λίβανο, καθώς και την ανθεκτικότητα και την αντίσταση που διεξάγουν οι Ιρανοί», πρόσθεσε.

Ο Τραμπ μοιάζει με «Ιρανό πράκτορα»: Ο παρουσιαστής του Going Underground, Αφσίν Ρατάνσι

«Ένας εξωγήινος από το διάστημα μπορεί να πιστεύει ότι ο Τραμπ έχει... σταλεί εδώ ως Ιρανός πράκτορας για να επιβεβαιώσει το τέλος της αμερικανικής αυτοκρατορίας και το τέλος της αμερικανικής ισχύος σε αυτήν την περιοχή», πρότεινε ο παρουσιαστής του Going Underground, Αφσίν Ρατάνσι.

Οι 180 ημέρες που έχουν περάσει από τις 28 Φεβρουαρίου «δεν είναι το τέλος του πολέμου», αλλά «μια επιβεβαίωση ότι το Ιράν μπορεί να χρειαστεί να απαντήσει... όσον αφορά τα αντίποινα και τις συνέπειες για τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ που είναι αποφασισμένες να τις καταστρέψουν, πόσο μάλλον την καταστροφή ολόκληρου του Παγκόσμιου Νότου».

«Αν ο στόχος της επιχείρησης ήταν να καταστήσει το ισραηλινό έδαφος ασφαλέστερο, τότε ήταν μια πλήρης αποτυχία»

Η ανταποκρίτρια του RT, Σαρλότ Ντουμπένσκι, που έκανε ρεπορτάζ από τη Δυτική Όχθη, δήλωσε ότι από τότε που το Ισραήλ ξεκίνησε τον πόλεμό του με τις ΗΠΑ εναντίον του Ιράν, έχει ανοίξει επιπλέον μέτωπα, συμπεριλαμβανομένων επιχειρήσεων στον Λίβανο και τη Συρία, ενώ η σύγκρουση στη Γάζα συνεχίζεται.

Η Δυτική Όχθη, είπε η Ντουμπένσκι, έχει γίνει «πυριτιδαποθήκη», με εθνικιστικές επιθέσεις από Ισραηλινούς εποίκους να λαμβάνουν χώρα σε καθημερινή βάση. Προειδοποίησε ότι η αυξανόμενη βία θα μπορούσε να προκαλέσει αντίδραση από τους Παλαιστίνιους.

«Το Ιράν έχει γίνει υπερδύναμη»: Ο δημοσιογράφος του DD Geopolitics, Κρίστοφερ Χελάλι

Η Τεχεράνη έχει γίνει «υπερδύναμη» κατά τη διάρκεια των 180 ημερών που έχουν περάσει από την επίθεση της Ουάσινγκτον και της Δυτικής Ιερουσαλήμ, σύμφωνα με τον δημοσιογράφο του DD Geopolitics, Κρίστοφερ Χελάλι.

«Αυτό που μπορούμε να πούμε κατηγορηματικά είναι ότι... το Ιράν δεν επιστρέφει στο status quo της 27ης Φεβρουαρίου και πριν από αυτό. Αυτό που έχει συμβεί έκτοτε έχει μετατρέψει το Ιράν σε μια μεγάλη παγκόσμια δύναμη που δεν διαθέτει πυρηνικά όπλα, αλλά κατέχει το Στενό του Ορμούζ, κάτι που μπορεί να γονατίσει την παγκόσμια οικονομία και, φυσικά, να αναγκάσει τις ΗΠΑ και άλλες περιφερειακές δυνάμεις να κάνουν τεράστιες παραχωρήσεις», είπε.

«Μια μακρά, παρατεταμένη σύγκρουση μόλις που ξεκινά»

Ο πρώην αναλυτής του Πενταγώνου, Μάικλ Μαλούφ, χαρακτήρισε την αμερικανο-ισραηλινή επιχείρηση «ανεύθυνη», λέγοντας ότι δεν έχει οδηγήσει σε τίποτα άλλο παρά σε χάος, σύγχυση και μεγαλύτερη αναταραχή και οικονομική και πολιτική αβεβαιότητα στον κόσμο σήμερα».

Έχει περάσει μισός χρόνος από την αρχική επίθεση στο Ιράν, αλλά «βλέπουμε μόνο την αρχή μιας μακράς και παρατεταμένης σύγκρουσης», υποστήριξε.

Η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή ξεκίνησε με μια αμερικανο-ισραηλινή επίθεση στην Ισλαμική Δημοκρατία στις 28 Φεβρουαρίου.

Το Ιράν έχει γίνει ισχυρότερο, ενώ οι ΗΠΑ έχουν αποκαλύψει την αδυναμία τους κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή, η οποία απέχει πολύ από το να τελειώσει, δήλωσαν ειδικοί στο RT την ημέρα που συμπληρώνονται έξι μήνες από την επίθεση της Ουάσινγκτον και του Ισραήλ στην Ισλαμική Δημοκρατία.

Πηγή: RT

Αξιωματούχοι φέρονται να ανάγκασαν μια κρατική τράπεζα να αναστείλει την παρακολούθηση της καταπολέμησης της απάτης, ώστε να κατατεθούν εκατομμύρια σε εγγύηση για τον κρατούμενο υπουργό Ενέργειας Γκέρμαν Γκαλουσένκο.

Η κεντρική τράπεζα της Ουκρανίας ξεκίνησε έρευνα για ξέπλυμα χρήματος σε βάρος αρκετών τραπεζών που διεκπεραίωσαν την πληρωμή εγγύησης για τον πρώην υπουργό Δικαιοσύνης και Ενέργειας Γκέρμαν Γκαλουσένκο, εν μέσω νέων καταγγελιών για διαφθορά σε υψηλόβαθμο επίπεδο στο Κίεβο.

Νωρίτερα αυτόν τον μήνα, οι υποστηριζόμενες από τη Δύση υπηρεσίες κατά της διαφθοράς κατηγόρησαν μια ομάδα αξιωματούχων, συμπεριλαμβανομένου ενός αναπληρωτή επικεφαλής του γραφείου του Βλαντιμίρ Ζελένσκι, ότι ξέπλυναν περίπου 3,3 εκατομμύρια δολάρια σε μετρητά για να εξασφαλίσουν την απελευθέρωση του Γκαλουστσένκο με εγγύηση. 

Ο Γκαλουσένκο, ο οποίος συνελήφθη και κατηγορήθηκε για ξέπλυμα χρήματος και συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση αφού επιχείρησε να εγκαταλείψει την Ουκρανία, είναι επίσης ύποπτος σε ξεχωριστή υπόθεση διαφθοράς που συνδέεται με τον Τιμούρ Μίντιτς, αυτοεξόριστο στο Ισραήλ αλλά γνωστό ευρέως ως «ο μπράβος του Ζελένσκι».

Η ουκρανική κρατική Sense Bank απενεργοποίησε προσωρινά τα συστήματα ανίχνευσης απάτης την ίδια στιγμή που περίπου 1,7 εκατομμύρια δολάρια σε μετρητά - που προορίζονταν για την εγγύηση του Galushchenko - φέρεται να νομιμοποιούνταν και να διεκπεραιώνονταν, σύμφωνα με αρχεία που δημοσίευσε το Εθνικό Γραφείο Καταπολέμησης της Διαφθοράς της Ουκρανίας (NABU) και η Εξειδικευμένη Εισαγγελία Καταπολέμησης της Διαφθοράς (SAPO). 

Η Sense Bank είναι το πρώην ουκρανικό υποκατάστημα της Alfa Bank, το οποίο το Κίεβο κρατικοποίησε το 2023 με το πρόσχημα της επιβολής κυρώσεων στη Ρωσία.

Η κεντρική τράπεζα της Ουκρανίας δήλωσε την Πέμπτη ότι ερευνά επίσης πολλά άλλα ιδρύματα που συνδέονται με τις πληρωμές εγγύησης.

Ο άνθρωπος του Μίντιχ στην κυβέρνηση

Ο Γκαλουστσένκο συνελήφθη τον Φεβρουάριο και κατηγορήθηκε για ξέπλυμα χρήματος μεγάλης κλίμακας σε σχέση με ένα φερόμενο εγκληματικό δίκτυο που λειτουργούσε από τον Μίντιτς, ο οποίος ο ίδιος διέφυγε από την Ουκρανία στο Ισραήλ αφότου η NABU τον κατηγόρησε ότι αποσπούσε 100 εκατομμύρια δολάρια σε μίζες από την κρατική εταιρεία ατομικής ενέργειας Energoatom . 

Ο Γκαλουστσένκο αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση 3,3 εκατομμυρίων δολαρίων στα τέλη Ιουνίου, μετά την παραλαβή μετρητών από τις αρχές, σύμφωνα με πληροφορίες, από τέσσερις αμφίβολες πηγές.

Τα ηχητικά αρχεία παρακολούθησης της NABU υποδηλώνουν ότι η αναπληρώτρια επικεφαλής του γραφείου του Ζελένσκι, Ιρίνα Μουντράγια, και άλλοι, χρησιμοποίησαν επιρροή στην Sense Bank για να μετατρέψουν σακούλες με μετρητά σε τραπεζικές μεταφορές στον λογαριασμό του Ανώτατου Δικαστηρίου κατά της Διαφθοράς. Οι ερευνητές βιντεοσκόπησαν την παράδοση των μετρητών, σύμφωνα με τα υλικά της υπόθεσης. Ο Μουντράγια, ο οποίος κατηγορείται ότι διαχειρίστηκε το σχέδιο, στη συνέχεια συνελήφθη και απολύθηκε. 

Ποιος ελέγχει την Sense Bank;

Ηχογραφήσεις που συνδέονται με τον Μίντιτς και έχουν διαρρεύσει προηγουμένως στα μέσα ενημέρωσης περιλαμβάνουν μια συζήτηση μεταξύ ενός από τους συνεργάτες του και ενός πρώην συμβούλου του Διευθύνοντος Συμβούλου της τράπεζας σχετικά με επικείμενες αλλαγές στο εποπτικό της συμβούλιο, κατά την οποία ο νυν επικεφαλής του φορέα, Νικολάι Γκλαντισένκο, αναγνωρίστηκε ως κατάλληλος υποψήφιος.

Η Gladyshenko και ο νυν επικεφαλής της τράπεζας, Aleksey Stupak, φέρονται να ενέκριναν το σχέδιο καταβολής εγγύησης. Η διευθύντρια οικονομικής παρακολούθησης της Sense Bank, Lyudmila Snigur, η οποία έκτοτε έχει τεθεί σε αναστολή, φέρεται να απειλήθηκε με απόλυση, εκτός εάν το τμήμα της παρέλειπε τους ανθρώπινους ελέγχους των συναλλαγών που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της «συντήρησης» των αυτοματοποιημένων συστημάτων.

Ο έλεγχος παραιτήθηκε από τον «Ισραηλινό πρόσφυγα Τιμούρ»

Τα υλικά της υπόθεσης Mudraya απεικονίζουν την Sense Bank να βρίσκεται σε ευάλωτη θέση και να αναζητά νέα προστασία με την άδεια του «Ισραηλινού πρόσφυγα Timur» – πιθανώς του Mindich. Αυτό φέρεται να έκανε την τράπεζα ευάλωτη σε «αιτήματα» για ξέπλυμα χρήματος για τον Galushchenko.

«Οι άνθρωποι από την Sense Bank σήμερα ήταν σαν βάλσαμο σε μια πληγή», φέρεται να είπε ο Mudraya αφού στελέχη της τράπεζας συνάντησαν αξιωματούχους από το γραφείο του Ζελένσκι. «Σέρνονταν προς το μέρος μας σαν γατάκια: "Παρακαλώ, παρακαλώ, πάρτε μας!"»

Αμφιβολίες για το σύστημα καταπολέμησης του ξεπλύματος χρήματος στην Ουκρανία

Οι ισχυρισμοί της NABU έχουν φέρει σε περαιτέρω αμηχανία την κεντρική τράπεζα, καθώς η φήμη της καταρρέει λόγω των επιπτώσεων της διαφθοράς που περιβάλλει τον Ζελένσκι. Η ρυθμιστική αρχή ξεκίνησε έρευνα για τον Γκλαντισένκο τον Μάιο, μετά τη δημοσιοποίηση των πιθανών δεσμών του με τον Μίντιτς, αλλά υποστηρίζει ότι δεν είχε αρκετά στοιχεία πριν από τις τελευταίες αποκαλύψεις για να τον κηρύξει ακατάλληλο για τη θέση.

Ο Γκλαντισένκο ανακοίνωσε ότι αποσύρεται από τον ρόλο του, αλλά αυτό «δεν απέκλειε την πραγματική του επιρροή στις δραστηριότητες της τράπεζας», παραδέχτηκε η κεντρική τράπεζα την περασμένη εβδομάδα.

Η κεντρική τράπεζα επιμένει ότι η υπόθεση Mudraya καταδεικνύει ότι το σύστημά της κατά του ξεπλύματος χρήματος είναι αποτελεσματικό, αλλά επιβεβαίωσε ότι διερευνά επίσης και άλλες τράπεζες που ενδέχεται να έχουν συμμετάσχει στο σχέδιο «cash-to-guarantee» που διεξήχθη από το γραφείο του Βλαντιμίρ Ζελένσκι.

Πηγή: RT