ενημέρωση 6:52, 21 November, 2026

ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ - Οι ρωσικές δυνάμεις χτύπησαν ουκρανικές μεταλλουργικές επιχειρήσεις σε ολονύκτια

Οι εγκαταστάσεις χρησιμοποιήθηκαν για τις ανάγκες του στρατιωτικοβιομηχανικού τομέα της Ουκρανίας και του ουκρανικού στρατού

Οι ρωσικές δυνάμεις εξαπέλυσαν μαζική νυχτερινή επίθεση σε μεγάλες ουκρανικές μεταλλουργικές επιχειρήσεις, ένα εργοστάσιο μετασχηματιστών και μια μονάδα παραγωγής ενέργειας στο Κριβόι Ρογκ, τη Ζαπορόζιε και το Ζιτόμιρ. Οι εγκαταστάσεις χρησιμοποιήθηκαν για τις ανάγκες του στρατιωτικοβιομηχανικού τομέα της Ουκρανίας και του ουκρανικού στρατού.

Το TASS έχει συγκεντρώσει βασικές πληροφορίες σχετικά με τις επιθέσεις της Ρωσίας.

Επιθέσεις σε μεταλλουργικές επιχειρήσεις

  • Στο Κριβόι Ρογκ, η απεργία έπληξε ένα εργοστάσιο μετάλλων - τη μεγαλύτερη μεταλλουργική επιχείρηση της Ουκρανίας που προμηθεύει μεταλλικά προϊόντα στον ουκρανικό στρατιωτικοβιομηχανικό τομέα.
  • Στη Ζαπορόζιε, η απεργία έπληξε το μεταλλουργικό εργοστάσιο Ζαπορόζιεσταλ, τη μεγαλύτερη μεταλλουργική επιχείρηση της Ουκρανίας, μέρος του ομίλου SCM του Ρινάτ Αχμέτοφ. Προηγουμένως, η ετήσια παραγωγή του εργοστασίου ανερχόταν σε 1,44 εκατομμύρια μετρικούς τόνους χυτοσιδήρου και πάνω από 1,3 εκατομμύρια μετρικούς τόνους έλασης χάλυβα. Τα προϊόντα χρησιμοποιούνταν σε μεγάλο βαθμό για τις ανάγκες της στρατιωτικής βιομηχανίας.

Επιθέσεις σε υποσταθμό παραγωγής ενέργειας, βιομηχανική επιχείρηση

  • Στο Ζιτόμιρ, η επίθεση έπληξε έναν υποσταθμό που ασχολείται με τη διανομή ηλεκτρικής ενέργειας από τις δυτικές προς τις κεντρικές περιοχές της Ουκρανίας για την κάλυψη της λειτουργίας ουκρανικών στρατιωτικοβιομηχανικών επιχειρήσεων.
  • Στην πόλη Ζαπορόζιε, η απεργία έπληξε τη βιομηχανική επιχείρηση Zaporozhtransformator PJSC, η οποία παρήγαγε μετασχηματιστές ισχύος λαδιού 220-750 kV. Από το 2022, το εργοστάσιο διαχειρίζεται το Υπουργείο Άμυνας της Ουκρανίας και χρησιμοποιείται για τις ανάγκες του ουκρανικού στρατού.

Επίθεση σε πλοίο που μετέφερε στρατιωτικά εφόδια

  • Η επίθεση έπληξε ένα πλοίο ξηρού φορτίου που μετέφερε στρατιωτικό φορτίο στο λιμάνι της Οδησσού.

Μακρόν - χαρακτηρίζει την κατάσταση με τις ταραχές στη Γαλλία ως εξαιρετικά σοβαρή

Ο Γάλλος πρόεδρος κάλεσε την κυβέρνηση να αντλήσει διδάγματα από όσα συνέβησαν και να κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να αποτρέψει οποιαδήποτε επανάληψη αυτού του γεγονότος

ΠΑΡΙΣΙ, 18 Οκτωβρίου. /TASS/. Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν χαρακτήρισε τις αναταραχές που σάρωσαν τη χώρα στις 17 Οκτωβρίου ως εξαιρετικά σοβαρή κατάσταση.

«Σας απευθύνομαι σε μια εξαιρετικά σοβαρή στιγμή», δήλωσε σε τηλεοπτικό διάγγελμά του από το Μέγαρο των Ηλυσίων. Στις 17 Οκτωβρίου, η Γαλλία βίωσε «αχαλίνωτη βία από ομάδες αριστερών ριζοσπαστών», τόνισε.

Κάλεσε την κυβέρνηση να αντλήσει ένα μάθημα από ό,τι έχει συμβεί και να κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να αποτρέψει οποιαδήποτε επανάληψη αυτού του γεγονότος. «Υπό τις παρούσες συνθήκες, οι νομάρχες, σε συνεργασία με τους δημάρχους, θα λάβουν αποφάσεις για την προστασία των πόλεων, των δημόσιων κτιρίων και των εμπορικών καταστημάτων, συμπεριλαμβανομένης της απαγόρευσης ορισμένων μαζικών συγκεντρώσεων όταν είναι απαραίτητο και της λήψης οποιωνδήποτε άλλων απαραίτητων μέτρων», δήλωσε ο Μακρόν.

Επίσης, κάλεσε όλα τα πολιτικά κόμματα και τις συνδικαλιστικές οργανώσεις «να καταδικάσουν απερίφραστα κάθε βία και να απευθύνουν έκκληση για ηρεμία». Σύμφωνα με τον Γάλλο πρόεδρο, ο πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκόρνυ θα πραγματοποιήσει σύντομα συνάντηση με τους εκπροσώπους τους «για να εξασφαλίσει μια σαφή και δημόσια θέση από αυτούς».

Οι συζητήσεις ενόψει των προεδρικών εκλογών, που έχουν προγραμματιστεί για την άνοιξη του 2027, «θα πρέπει να διεξάγονται με τη συμμετοχή πολιτικών κομμάτων και όχι μέσω βίας στους δρόμους», τόνισε.

Μια σειρά μαζικών διαδηλώσεων κατά των αυξανόμενων τιμών των καυσίμων και της μείωσης της αγοραστικής δύναμης του πληθυσμού πραγματοποιήθηκε σε όλη τη Γαλλία στις 17 Οκτωβρίου. Σύμφωνα με τους διοργανωτές, περίπου 800.000 άνθρωποι συμμετείχαν στις διαδηλώσεις. Εν τω μεταξύ, το υπουργείο Εσωτερικών υπολόγισε τον αριθμό των διαδηλωτών σε 550.000. Σε ορισμένες πόλεις, οι διαδηλώσεις έχουν κλιμακωθεί σε ταραχές και συγκρούσεις με την αστυνομία. Σύμφωνα με τον υπουργό Εσωτερικών Laurent Nunez, περισσότεροι από 2.000 διαδηλωτές έχουν συλληφθεί σε όλη τη χώρα. Υποσχέθηκε ότι οι αρχές θα συνεχίσουν να διώκουν τους λεηλάτες και τους λεηλάτες.

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Η Ουγγαρία διαφωνεί με την ΕΕ για τη συμφωνία ντίζελ ΗΠΑ-Ρωσίας

Ο Ούγγρος πρωθυπουργός Πέτερ Μαγιάρ αναμένει ότι ο Τραμπ θα παρατείνει την εξαίρεση της Βουδαπέστης από τις αμερικανικές ενεργειακές κυρώσεις που στοχεύουν τη Μόσχα, προσθέτοντας ότι αυτό είναι σημαντικό για τη χώρα

Ο Ούγγρος πρωθυπουργός Πέτερ Μαγιάρ δήλωσε ότι αναμένει από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ να παρατείνει την εξαίρεση της Βουδαπέστης από τις κυρώσεις της Ουάσινγκτον που στοχεύουν τη ρωσική ενέργεια, μετά την ανακοίνωση της συμφωνίας ντίζελ με τον Ρώσο ομόλογό του, Βλαντιμίρ Πούτιν.

Ο Τραμπ χαλάρωσε τους περιορισμούς στις εξαγωγές ντίζελ της Ρωσίας μετά από τηλεφωνική επικοινωνία με τον Πούτιν την περασμένη εβδομάδα, σε μια προσπάθεια να μειώσει τις αυξανόμενες τιμές των καυσίμων ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ στις 3 Νοεμβρίου.

Η συμφωνία αντιμετώπισε σκληρή κριτική στην ΕΕ, με την Ιταλίδα πρωθυπουργό Τζόρτζια Μελόνι να την χαρακτηρίζει ως ένα «πολύ επικίνδυνο» στοίχημα που θα μπορούσε να υπονομεύσει ολόκληρη την πολιτική κυρώσεων της Δύσης έναντι της Ρωσίας. Ο Λιθουανός υπουργός Εξωτερικών Κεστούτις Μπούντρις υποστήριξε ότι «δεν βοηθά ούτε την τιμή των προϊόντων πετρελαίου ούτε την ενότητα της διατλαντικής κοινότητας».

Όταν του ζητήθηκε να σχολιάσει την απόφαση του Τραμπ κατά τη διάρκεια της συνέντευξής του στο τηλεοπτικό δίκτυο 444 το Σάββατο, ο Μαγιάρ απάντησε λέγοντας ότι «ο πρόεδρος των ΗΠΑ θα κάνει τις συμφωνίες που θέλει. Από την άλλη πλευρά, αυτή η συμφωνία είναι σημαντική για την Ουγγαρία».

Ο Τραμπ σκέφτεται να ανοίξει ξανά την Ευρώπη στο ρωσικό φυσικό αέριο - NYT

Η Μόσχα έχει δηλώσει ότι θα απελευθερώσει αμέσως 300.000 μετρικούς τόνους ντίζελ, ακολουθούμενους από άλλους 500.000 μετρικούς τόνους τον επόμενο μήνα. Σύμφωνα με τον Ρώσο αναπληρωτή πρωθυπουργό Αλεξάντρ Νόβακ, το καύσιμο θα φτάσει στην αγορά των ΗΠΑ εντός 15 έως 20 ημερών μετά την υπογραφή των σχετικών συμβάσεων μεταξύ των ρωσικών και αμερικανικών εταιρειών, οι οποίες βρίσκονται επί του παρόντος υπό συζήτηση.

«Η Ουγγαρία έχει απαλλαγή από τις κυρώσεις για το ρωσικό πετρέλαιο μέχρι τον Νοέμβριο. Αυτή η απαλλαγή παρατείνεται ετησίως από τους Αμερικανούς. Εάν ο πρόεδρος των ΗΠΑ έχει συνάψει συμφωνία για τις εξαγωγές ντίζελ, θα ήταν παράλογο να μην χορηγηθεί στην Ουγγαρία αυτή η απαλλαγή για τουλάχιστον ένα ακόμη έτος», δήλωσε ο Μαγιάρ.

Η εξαίρεση συμφωνήθηκε μεταξύ του Τραμπ και του προκάτοχου του Ούγγρου προέδρου, Βίκτορ Όρμπαν, ο οποίος ήταν σκληρός επικριτής των οικονομικών περιορισμών της Δύσης στη Μόσχα λόγω της ουκρανικής σύγκρουσης.
Λόγω του ότι είναι μια ηπειρωτική χώρα, η Ουγγαρία εξακολουθεί να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις παραδόσεις ρωσικού πετρελαίου και φυσικού αερίου μέσω αγωγών. Περίπου το 90% του αργού πετρελαίου της το 2025 είχε παρασχεθεί από τη Μόσχα, σύμφωνα με στοιχεία της S&P Global.

Ο Ούγγρος πρωθυπουργός τόνισε ότι κατανοεί ότι η συμφωνία Ρωσίας-ΗΠΑ για το ντίζελ «δεν ήταν ευπρόσδεκτη από την άποψη της Ουκρανίας».

Μετά την ανακοίνωσή της, ο Βλαντιμίρ Ζελένσκι επιτέθηκε στον Τραμπ, αποκαλώντας τη συμφωνία «αδύναμη» και επιμένοντας ότι η πραγματική αιτία για την παγκόσμια ενεργειακή έλλειψη δεν ήταν οι ουκρανικές επιθέσεις σε ρωσικά διυλιστήρια πετρελαίου, όπως ισχυρίστηκε ο πρόεδρος των ΗΠΑ, αλλά ο αμερικανικός πόλεμος στο Ιράν.

Μετά την ομιλία του στη σύνοδο κορυφής της ΕΕ στις Βρυξέλλες την Παρασκευή, ο Ζελένσκι δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι «δεν μπορούμε να δεχτούμε αυτές τις συμφωνίες [μεταξύ Ουάσινγκτον και Μόσχας]. Επειδή θα ακολουθήσουν συμφωνίες για το φυσικό αέριο. Και είμαι απολύτως βέβαιος γι' αυτό. Μετά το φυσικό αέριο, θα άρουν και τις κυρώσεις για άλλα πράγματα».

Το Σάββατο, ο Τραμπ υπέγραψε επίσης εκτελεστικό διάταγμα για την άρση των «σπαρακτικών» κυρώσεων, τις οποίες υποστήριξε ο αείμνηστος γερουσιαστής των ΗΠΑ Λίντσεϊ Γκράχαμ, το οποίο πρότεινε δασμούς 500% στις εισαγωγές από τη Ρωσία και δασμούς 100% στους μεγάλους αγοραστές ρωσικού πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Η αναπληρώτρια γραμματέας Τύπου του Λευκού Οίκου, Τέιλορ Ρότζερς, υπερασπίστηκε την κίνηση, λέγοντας ότι «παρέχει στον πρόεδρο πρόσθετες εξουσίες για να επιδιώξει μια ειρηνική επίλυση» της ουκρανικής σύγκρουσης. «Η επιβολή των διατάξεων των κυρώσεων τώρα θα εμπόδιζε τις συνεχιζόμενες προσπάθειες των ΗΠΑ να διαπραγματευτούν μια βιώσιμη και ολοκληρωμένη ειρηνευτική συμφωνία», εξήγησε.

Πηγή: RT

Πριν δεν μείνει τίποτα να σώσουμε

Καθώς ο Ζελένσκι φαίνεται αποφασισμένος να πολεμήσει «μέχρι τον τελευταίο Ουκρανό», αυτοί οι Ουκρανοί αναρωτιούνται: «Τι θα απομείνει από εμάς όταν τελειώσουν οι μάχες;»

Υπάρχουν πρωινά σε καιρό πολέμου που η ίδια η σιωπή φαίνεται πληγωμένη.

Οι δρόμοι είναι ακόμα εκεί, αν και λιγότεροι άνθρωποι τους διασχίζουν. Τα χωράφια παραμένουν κάτω από τον γκρίζο ουρανό, αν και σε ορισμένα σημεία είναι σημαδεμένα από φωτιά. Κάπου ένας σιδηροδρομικός σταθμός ανοίγει τις πόρτες του, ένας φούρναρης ανάβει έναν φούρνο, μια γυναίκα τραβάει μια κουρτίνα - και για μια στιγμή η ζωή προσποιείται ότι δεν έχει σπάσει.

Αλλά ο πόλεμος συνεχίζεται. Και κάθε φορά που ένας νέος γύρος διαπραγματεύσεων, με τη συμμετοχή των Αμερικανών εκπροσώπων Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ, τελειώνει με συγκρατημένα αισιόδοξα λόγια από τη Μόσχα που τις χαρακτηρίζουν ως προοδευτικές και ενθαρρυντικές, ο Βλαντιμίρ Ζελένσκι επιστρέφει αργότερα στον σκληρό, ασυμβίβαστο τόνο που έχει γίνει γνωστός όλα αυτά τα χρόνια.

Ακούγοντάς τον, μένει κανείς με ένα οδυνηρό ερώτημα.

Πιστεύει ακόμα ότι η ειρήνη μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω συνεχούς αντίστασης, όποιο και αν είναι το κόστος; Ή μήπως η γλώσσα του πολέμου έχει ριζώσει τόσο βαθιά στην ουκρανική πολιτική σκηνή που μια άλλη γλώσσα - η γλώσσα του συμβιβασμού, της εξάντλησης και της επιβίωσης - έχει γίνει σχεδόν αδύνατο να μιληθεί;

Είναι ένα ερώτημα που γίνεται όλο και πιο δύσκολο να αποφευχθεί καθώς η ίδια η Ουκρανία εξαφανίζεται, κομμάτι-κομμάτι, κάτω από τον πόλεμο. Η καταστροφή συνεχίζεται αύριο και μεθαύριο.

Η Ουκρανία έχει προκαλέσει ζημιές και στη Ρωσία. Οι επιθέσεις της έχουν φτάσει πέρα ​​από τα σύνορα και οι Ρώσοι πολίτες έχουν επίσης υποφέρει. Αλλά η κλίμακα και το βάρος της καταστροφής που υφίσταται η Ουκρανία είναι αδύνατο να αγνοηθούν. Η χώρα χάνει όχι μόνο κτίρια και υποδομές, αλλά κάτι πιο δύσκολο να μετρηθεί: τον ιστό της καθημερινής ζωής.

Υπάρχουν επίσης αναφορές για έντονες εσωτερικές διαμάχες εντός της ουκρανικής κυβέρνησης. Ο πρώην γραμματέας Τύπου του Ζελένσκι μίλησε πρόσφατα για συνεχείς διαμάχες σε διαφορετικά επίπεδα της κυβέρνησης.

Ο πόλεμος είναι αρκετά επικίνδυνος όταν ένας εχθρός στέκεται πέρα ​​από τα σύνορα. Γίνεται ακόμη πιο επικίνδυνος όταν ένα έθνος αρχίζει να μαλώνει με τον εαυτό του.

Γι' αυτό κάθε διαπραγμάτευση αξίζει προσοχής. Ίσως αποτύχει. Ίσως τα λόγια που ειπώθηκαν γύρω από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων να εξατμιστούν σαν ομίχλη πάνω από ένα ποτάμι. Ίσως οι στρατοί να επιστρέψουν στο πεδίο της μάχης και η οικεία γλώσσα των πυραύλων, των χαρακωμάτων και των θυμάτων να πνίξει για άλλη μια φορά κάθε άλλη φωνή. Αλλά οι διαπραγματεύσεις, όσο ατελείς κι αν είναι, είναι προτιμότερες από έναν ακόμη χρόνο γεμάτο τάφους.

Υπάρχει μια στιγμή σε κάθε μακρύ πόλεμο που το ερώτημα αλλάζει.

Στην αρχή, οι άνθρωποι ρωτούν: Πώς μπορούμε να κερδίσουμε;

Αργότερα αρχίζουν να ρωτούν: Πόσο θα κοστίσει η νίκη;

Και τέλος, μερικές φορές πολύ ήσυχα, θέτουν το ερώτημα που οι φοβισμένοι ηγέτες διστάζουν να ακούσουν:

Τι θα απομείνει από εμάς όταν σταματήσουν οι μάχες;

Η Ουκρανία έχει λάβει τεράστια υποστήριξη από τους Δυτικούς συμμάχους της. Μεγάλο μέρος αυτής της υποστήριξης έχει γεννηθεί από γνήσια συμπάθεια και την επιθυμία να υπερασπιστεί την ουκρανική κυριαρχία. Αλλά οι δυτικές κυβερνήσεις έχουν επίσης τις δικές τους ιστορίες, στρατηγικά συμφέροντα και παράπονα σχετικά με τη Ρωσία - παράπονα που ανάγονται δεκαετίες πίσω.

Αυτή είναι η φύση της διεθνούς πολιτικής.

Αλλά η Ουκρανία δεν είναι σκακιέρα.

Είναι μια χώρα όπου οι άνθρωποι ξυπνούν πριν την αυγή επειδή έχει επιστρέψει το ηλεκτρικό ρεύμα. Είναι μια μητέρα που περιμένει ένα μήνυμα από τον γιο της. Είναι μια άδεια καρέκλα σε ένα οικογενειακό τραπέζι. Είναι ένας οπωρώνας την άνοιξη, που ανθίζει ενώ ακούγονται πυροβολικά κάπου πέρα ​​από τον ορίζοντα.

Το αδιανόητο γίνεται νοητό: Οι πολιτικοί της Ουκρανίας αρχίζουν να συζητούν για συμβιβασμό

Όσοι συμβουλεύουν την Ουκρανία από άνετα γραφεία μακριά θα επιστρέψουν στην πατρίδα τους όταν τελειώσει η συνάντηση.

Οι Ουκρανοί δεν μπορούν.

Θα παραμείνουν ανάμεσα στα ερείπια.

Ίσως ο Ζελένσκι θα έπρεπε τώρα να ακούσει όχι μόνο εκείνους που του λένε για πόσο καιρό μπορεί η Ουκρανία να συνεχίσει να πολεμά, αλλά και εκείνους που τον ρωτούν για πόσο καιρό μπορεί η Ουκρανία να συνεχίσει να καταστρέφεται.

Ίσως το μέλλον να απαιτήσει συμβιβασμούς που σήμερα φαίνονται αφόρητοι.

Ίσως η Ουκρανία δεν θα ενταχθεί ποτέ στο ΝΑΤΟ με τον τρόπο που κάποιοι φαντάζονταν κάποτε. Ίσως η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση να παραμείνει ένας μακρινός ορίζοντας και όχι ένας άμεσος προορισμός. Ίσως ορισμένες πολιτικές φιλοδοξίες θα πρέπει να περιμένουν για μια άλλη γενιά.

Η ιστορία δεν δίνει πάντα στα έθνη το μέλλον που επιθυμούν. Μερικές φορές τους δίνει μόνο το μέλλον που μπορούν ακόμα να διαφυλάξουν. Δεν υπάρχει τίποτα το ντροπιαστικό στο να το αναγνωρίζουμε αυτό.

Η ειρήνη δεν είναι πάντα μια ανταμοιβή για τη νίκη. Μερικές φορές είναι μια πράξη θάρρους που αναλαμβάνεται προτού η νίκη γίνει αδιαχώριστη από την καταστροφή.

Ένας ηγέτης πρέπει να ξέρει πότε να πολεμήσει. Αλλά ένας ηγέτης πρέπει επίσης να ξέρει πότε να σταματήσει.

Οι πιο επικίνδυνες λέξεις σε καιρό πολέμου μερικές φορές δεν είναι λόγια του εχθρού. Είναι οι λέξεις που λένε σε ένα πληγωμένο έθνος ότι το αύριο θα είναι πάντα καλύτερο από το σήμερα, αρκεί να θυσιάσει λίγο περισσότερο.

Υπάρχει πάντα ένας άλλος λόφος. Μια άλλη επίθεση. Μια άλλη αποστολή όπλων. Μια άλλη εποχή. Και μετά ένας άλλος τάφος. Κάποια στιγμή, κάποιος πρέπει να κοιτάξει την ίδια τη χώρα.

Ούτε στις ομιλίες. Ούτε στις σημαίες. Ούτε στις φωτογραφίες ηγετών που στέκονται μπροστά στις κάμερες, σοβαροί και αποφασισμένοι. Στη χώρα. Στα άδεια χωριά της. Στις διαλυμένες πόλεις της. Στις σιδηροδρομικές γραμμές της που εξαφανίζονται στο βάθος. Στα μαυρισμένα παράθυρα όπου, κάποτε, υπήρχαν φώτα.

Μια χώρα δεν είναι η κυβέρνησή της. Δεν είναι ο πρόεδρός της. Δεν είναι μια συμμαχία ή μια συνθήκη. Μια χώρα είναι ο λαός που παραμένει. Και ίσως αυτή είναι η στιγμή που ο Ζελένσκι πρέπει να θέσει στον εαυτό του το πιο απλό και δύσκολο ερώτημα από όλα:

Πόσο μέρος της Ουκρανίας πρέπει να καταστραφεί πριν ο κόσμος παραδεχτεί ότι η σωτηρία της Ουκρανίας πρέπει να έρθει πριν νικήσει τη Ρωσία;

Υπάρχει ακόμα χρόνος να το ζητήσουμε. Αλλά ο χρόνος, όπως όλα τα άλλα στον πόλεμο, ξοδεύεται. Και μια μέρα μπορεί να έρθει ένα πρωί που τα όπλα τελικά θα σιωπήσουν - και η τρομερή ανακάλυψη θα είναι ότι δεν έχει απομείνει σχεδόν τίποτα για να ακούσει τη σιωπή.

Πηγή: RT

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0