ενημέρωση 3:59, 20 November, 2026

Απέναντι στον φασισμό – και τότε και τώρα και πάντα

Η 28η Οκτωβρίου, ημέρα που ξεκίνησε το έπος του '40, και ο αντιφασιστικός αγώνας που ακολούθησε, αποδεικνύουν ότι όταν χρειαστεί, οι λαοί είναι αυτοί που κάνουν τη διαφορά

Από τις 28 Οκτωβρίου η χώρα μας επί της ουσίας δεν βρέθηκε απλώς να πολεμάει τους Ιταλούς εισβολείς. Βρέθηκε να πολεμάει τον φασισμό και τον ναζισμό, όπως τον εκπροσωπούσαν οι δυνάμεις του Άξονα. Η επίθεση της Ιταλίας δεν ήταν απλώς μια επιθετική ιμπεριαλιστική ενέργεια. Ήταν και τμήμα της προσπάθειας των φασιστικών δυνάμεων να φτιάξουν μια Ευρώπη και έναν κόσμο όπως τον ήθελαν: ολοκληρωτικό, αυταρχικό, ρατσιστικό, κατά των Εβραίων, των Ρομά, όλων των «κατώτερων λαών», αλλά και των κομμουνιστών και όσων ήθελαν δημοκρατία και ελευθερία. Αυτή η ιδεολογία οδηγούσε στην εδαφική επεκτατικότητα, αυτή οδήγησε τον Χίτλερ στο να επιτεθεί στην Πολωνία και να βάλει σε κίνηση τη μηχανή του πολέμου, αυτή έκανε τον Μουσολίνι να επιτεθεί στην Ελλάδα.

Δεν είναι μόνο ότι ο ελληνικός λαός έβαλε απέναντί του τον φασισμό. Ο ίδιος ο τρόπος που αγωνίστηκε, ο ενθουσιασμός που έδειξε, τα όνειρα που έκανε για το τι θα σήμαινε η νίκη, πήγαιναν πολύ πέρα από τα πεδία των μαχών και αφορούσαν το όραμα μιας χώρας με δημοκρατία και δικαιοσύνη. Γι’ αυτό αγωνίστηκαν και όχι γιατί τους ενέπνευσε η κυβέρνηση Μεταξά, μια στυγνή δικτατορία που στην πραγματικότητα οραματιζόταν μια ελληνική εκδοχή φασισμού.

Όλα αυτά δεν αφορούν μόνο τον πόλεμο στο αλβανικό μέτωπο, αλλά και όλον τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο συνολικά. Έναν πόλεμο στο οποίο οι φιλελεύθερες δημοκρατίες συμμάχησαν με την κομμουνιστική Σοβιετική Ένωση και τα κινήματα αντίστασης για να νικήσουν τον φασισμό και τον ναζισμό. Και μπορεί σήμερα, με όλο το κύμα ιστορικού αναθεωρητισμού, πρώτα και κύρια στην ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση, και την εξίσωση ναζισμού και κομμουνισμού, όλα αυτά να γίνεται προσπάθεια να ξεχαστούν, όμως η ιστορία δεν διαγράφεται. Ο πόλεμος εκείνος είχε μια σαφή διαχωριστική γραμμή που από τη μια είχε τον φασισμό και τον ναζισμό και από την άλλη τις αντιφασιστικές δυνάμεις.

Στις μέρες μας ο φασισμός σηκώνει κεφάλι ξανά. Με διάφορες μορφές αλλά το ίδιο επικίνδυνος, αντιδραστικός και αποκρουστικός. Ακόμη χειρότερα: σε αρκετές περιπτώσεις τον δρόμο για την επιστροφή του τον στρώνουν «συστημικές» ακόμη και «κεντρώες» δυνάμεις. Και μπορεί οι σημερινοί φασίστες να φοράνε κουστούμι και να μην αρέσκονται να περπατάνε με «βήμα χήνας», όμως δεν είναι λιγότερο επικίνδυνοι.

Και όπως έδειξε το έπος του 1940, αλλά και η εποποιία της Εθνικής Αντίστασης που ακολούθησε, η αποτελεσματικότερη απάντηση στον φασισμό είναι αυτή που έρχεται από τον ίδιο τον λαό, τη δική του κινητοποίηση. Αυτή ήταν που έκανε τη διαφορά στην Αλβανία, απέναντι σε έναν ισχυρό στρατό, αυτή ήταν που στη διάρκεια της Κατοχής έκανε τον λαό να αντέξει στην πείνα και να αντισταθεί πολύμορφα στις δυνάμεις κατοχής και τους ντόπιους συνεργάτες τους.

Αυτό το πνεύμα της αντίστασης, της συλλογικότητας και της ελπίδας καταγράφηκε ξανά αρκετές φορές: στη «Χαμένη Άνοιξη» των αγώνων της δεκαετίας του 1960, στο Πολυτεχνείο του 1973, στους αγώνες της Μεταπολίτευσης, στην αλληλεγγύη και τη διαμαρτυρία ενάντια στα Μνημόνια. Αρκετές άλλες στιγμές φαινόταν να υποχωρεί, οι άνθρωποι να είναι κουρασμένοι, να κυριαρχεί ο ατομισμός. Όμως, την κρίσιμη στιγμή, εμφανιζόταν ξανά.

Αυτό ακριβώς το πνεύμα χρειαζόμαστε τώρα ξανά. Όχι μόνο γιατί σε όλη την Ευρώπη ο φασισμός σηκώνει κεφάλι, αλλά και γιατί η χώρα είναι σε μια καμπή. Τα χρόνια μετά το 2019 αποδείχτηκαν χαμένα χρόνια και αυτό εξηγεί τη μεγάλη λαϊκή δυσαρέσκεια. Όμως, υπάρχει ο κίνδυνος αυτή να μετατραπεί σε κυνισμό και απάθεια. Χρειάζεται η δυσαρέσκεια και γίνει μαζική κινητοποίηση και μια νέα ελπίδα ότι η συλλογική προσπάθεια θα βγάλει τη χώρα από τη σημερινή κρίση.

Οι άνθρωποι τότε δεν ήταν υπεράνθρωποι. Την ησυχία τους ήθελαν, τις μικρές απολαύσεις της ζωής, την ασφάλεια και τη σιγουριά έψαχναν. Όμως, έτρεξαν στο μέτωπο όπως και μετά μπήκαν στην αντίσταση και βγήκαν στα βουνά παρά τους θανάσιμους κινδύνους.

Η πραγματική αντίσταση και οι βαθιές σημαντικές αλλαγές δεν ξεκινούν από «υπεράνθρωπους», αλλά από καθημερινούς  απλούς πολίτες όταν το επιβάλλουν οι συνθήκες και τους μιλά αλλιώς η ιστορία. Γι’ αυτό και σήμερα όταν χρειαστεί, θα αποδείξουν ότι μπορούν να φέρουν την αλλαγή.

Η ΕΕ θάβει την ίδια της την οικονομία – Πούτιν (ΒΙΝΤΕΟ)

Το μπλοκ έχει αυξήσει το κόστος ενέργειας και έχει ζημιές στις βιομηχανίες του εγκαταλείποντας το ρωσικό φυσικό αέριο, δήλωσε ο πρόεδρος


Η ΕΕ θάβει την ίδια της την οικονομία απορρίπτοντας τις ρωσικές ενεργειακές προμήθειες, δήλωσε ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν.

Τα ευρωπαϊκά έθνη αντιμετωπίζουν αυξανόμενο ενεργειακό κόστος από τότε που επιβλήθηκαν σαρωτικές κυρώσεις στη Ρωσία και στις εξαγωγές υδρογονανθράκων της μετά την κλιμάκωση της ουκρανικής σύγκρουσης το 2022. Οι Βρυξέλλες έχουν δεσμευτεί να εξαλείψουν εντελώς τις εισαγωγές ρωσικού φυσικού αερίου έως το 2027, παρά την αντίθεση αρκετών κρατών μελών.

Μιλώντας στην όγδοη σύνοδο κορυφής του Φόρουμ Χωρών Εξαγωγής Φυσικού Αερίου στη Μόσχα την Τρίτη, ο Πούτιν προειδοποίησε ότι οι προσπάθειες για την απομάκρυνση της Ρωσίας από την παγκόσμια αγορά φυσικού αερίου βλάπτουν τις ευρωπαϊκές βιομηχανίες και τα νοικοκυριά.

«[Η Ευρώπη] καταφέρνει πλήγμα στη δική της βιομηχανία και τον κοινωνικό τομέα εγκαταλείποντας τον ρωσικό ενεργειακό εφοδιασμό και καταργώντας μακροπρόθεσμες συμβάσεις», είπε.

Υπάρχει ένα ρητό στη Ρωσία: «Μην σκάβεις λάκκο για κάποιον άλλον, αλλιώς μπορεί να καταλήξεις εκεί και εσύ». Κατά την άποψή μου, αυτό ακριβώς συνέβη σήμερα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο Πούτιν κατηγόρησε επίσης τα ευρωπαϊκά έθνη για υποκρισία όσον αφορά την προσέγγισή τους στα ορυκτά καύσιμα, υποστηρίζοντας ότι έχουν χτίσει τη δική τους ευημερία σε πόρους που τώρα αποθαρρύνουν τις αναπτυσσόμενες χώρες να χρησιμοποιήσουν.

«Η οικονομία της σύγχρονης Ευρώπης χτίστηκε ακριβώς πάνω στον άνθρακα και τους υδρογονάνθρακες», είπε.

Ωστόσο, οι ίδιες αυτές χώρες άνοιξαν ξανά σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής με καύση άνθρακα «όταν δυσκολεύτηκαν περισσότερο να αντιμετωπίσουν τις δικές τους ενεργειακές προκλήσεις», πρόσθεσε ο Πούτιν.
Οι τιμές του φυσικού αερίου στην Ευρώπη εκτοξεύτηκαν στο υψηλότερο επίπεδο από τον Δεκέμβριο του 2022 τη Δευτέρα, ξεπερνώντας για λίγο τα 97 ευρώ ανά μεγαβατώρα, καθώς οι διαταραχές εφοδιασμού που συνδέονται με τον πόλεμο στο Ιράν και οι προβλέψεις για ψυχρότερο καιρό συγκλόνισαν τις αγορές, σύμφωνα με την Trading Economics.

Η Γερμανία, η μεγαλύτερη βιομηχανική οικονομία της Ευρώπης, έχει πληγεί ιδιαίτερα σκληρά από την απώλεια ρωσικού φυσικού αερίου. Η χώρα υπέστη δύο συνεχόμενα έτη οικονομικής συρρίκνωσης το 2023 και το 2024, ενώ οι ενεργοβόρες βιομηχανίες της, ιδίως οι χημικές και οι μεταλλουργικές, αντιμετώπισαν δυσκολίες με το υψηλότερο κόστος παραγωγής.

Η γερμανική βιομηχανία χάνει περίπου 15.000 θέσεις εργασίας το μήνα, προειδοποίησε τον Ιούλιο η Τάνια Γκένερ, επικεφαλής της Ομοσπονδίας Γερμανικών Βιομηχανιών, επικαλούμενη διαρθρωτικές αδυναμίες, δασμούς των ΗΠΑ και αυξανόμενο ανταγωνισμό από την Κίνα.

Οι οικονομικές πιέσεις έχουν επίσης τροφοδοτήσει την οργή του κοινού σε όλη την Ευρώπη. Η αύξηση του κόστους διαβίωσης, οι στάσιμοι μισθοί και οι κυβερνητικές πολιτικές έχουν πυροδοτήσει διαμαρτυρίες στη Γαλλία, το Βέλγιο, την Ιταλία και άλλες χώρες αυτόν τον μήνα, με διαδηλωτές να απαιτούν ανακούφιση για τα νοικοκυριά που αντιμετωπίζουν δυσκολίες.
Πηγή: RT
  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Άρση των κυρώσεων για τη σταθεροποίηση της αγοράς φυσικού αερίου - Πούτιν

Σύμφωνα με τον Ρώσο ηγέτη, οι χώρες εξαγωγής φυσικού αερίου δεν δημιουργούν κανένα «καρτέλ» και δεν παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο με τη συνεργασία τους

ΜΟΣΧΑ, 27 Οκτωβρίου. /TASS/. Η Ευρώπη πλήττει τη δική της βιομηχανία και κοινωνική σφαίρα απορρίπτοντας τους ρωσικούς ενεργειακούς πόρους, δήλωσε ο Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν σε σύνοδο κορυφής του Φόρουμ Χωρών Εξαγωγής Φυσικού Αερίου (GECF).

«Είναι απαραίτητο να σκεφτούμε τον τερματισμό των συγκρούσεων και την άρση των κυρώσεων για τη σταθεροποίηση της διεθνούς αγοράς φυσικού αερίου», δήλωσε ο αρχηγός του κράτους.

Το TASS συγκέντρωσε τις βασικές δηλώσεις του Ρώσου ηγέτη.

GECF

Ο διάλογος μεταξύ των συμμετεχόντων στο GECF εξελίσσεται «χωρίς παρασκηνιακούς ελιγμούς και προσπάθειες χειραγώγησης της αγοράς».

Οι χώρες-μέλη του Φόρουμ Χωρών Εξαγωγής Φυσικού Αερίου (GECF) αντιπροσωπεύουν περίπου το 40% των παγκόσμιων εξαγωγών φυσικού αερίου.

Οι συμμετέχοντες και οι παρατηρητές του Φόρουμ των Χωρών Εξαγωγής Φυσικού Αερίου διαθέτουν τους πόρους για να αντιμετωπίσουν τα πιο δύσκολα καθήκοντα στη βιομηχανία φυσικού αερίου.

Οι χώρες εξαγωγής φυσικού αερίου δεν δημιουργούν κανένα «καρτέλ» και δεν παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο με τη συνεργασία τους.

Ζήτηση φυσικού αερίου

Το φυσικό αέριο αντιπροσωπεύει το ένα τέταρτο του ενεργειακού ισοζυγίου του πλανήτη.

Ο ρόλος του φυσικού αερίου ως πυλώνα του παγκόσμιου ενεργειακού τομέα, της βιομηχανίας και του γεωργικού τομέα θα συνεχίσει να ενισχύεται.

Το LNG, το οποίο αντιπροσωπεύει σήμερα το ήμισυ του παγκόσμιου εμπορίου, θα μπορούσε να βοηθήσει στην επίλυση του ζητήματος των διαταραχών στον παγκόσμιο εφοδιασμό με φυσικό αέριο. «Μεγάλοι όγκοι εφοδιασμού έχουν αποσυρθεί από την αγορά σε σύντομο χρονικό διάστημα, ενώ η ζήτηση παραμένει», δήλωσε ο Ρώσος ηγέτης.

Η ζήτηση φυσικού αερίου θα συνεχίσει να αυξάνεται με την πάροδο του χρόνου. Συνεπώς, υπάρχει ανάγκη «να αναπτυχθούν νέα κοιτάσματα, να αναβαθμιστούν οι εγκαταστάσεις επεξεργασίας και να εππενδυθούν σε έργα μεταφορών, συμπεριλαμβανομένου του θαλάσσιου στόλου και των υποδομών για αποστολές και εισροές υγροποιημένου φυσικού αερίου. Προφανώς, αυτό σημαίνει μεγάλης κλίμακας, μακροπρόθεσμες επενδύσεις».

Η παγκόσμια ζήτηση φυσικού αερίου θα αυξηθεί σε 5,5 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα ετησίως έως το 2050 και οι διεθνείς παραδόσεις θα αυξηθούν κατά περίπου 1,5 φορές.

Οι διεθνείς τιμές του φυσικού αερίου αυξήθηκαν δραματικά και ο τομέας βρέθηκε σε κατάσταση αβεβαιότητας. Παρ' όλα αυτά, «μπορούν επίσης να υποχωρήσουν απότομα, να επιστρέψουν στο προηγούμενο επίπεδο».

Υπάρχει άμεση σύνδεση μεταξύ της βιομηχανίας φυσικού αερίου και της παγκόσμιας επισιτιστικής ασφάλειας. «Ένα άλλο σημαντικό πράγμα που σημειώσαμε και που θα ήθελα να σημειώσω κι εγώ είναι το πώς η παραγωγή και η ανάπτυξη φυσικού αερίου συνδέονται με την επισιτιστική ασφάλεια. Γνωρίζουμε ότι τα λιπάσματα στα οποία βασίζονται άμεσα πολλές χώρες για την επισιτιστική ασφάλεια παράγονται από φυσικό αέριο».

Ανάπτυξη συνεργασίας

Θα πρέπει να δημιουργηθούν αποτελεσματικοί μηχανισμοί αλληλεπίδρασης στη σφαίρα του φυσικού αερίου.

Η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες διερευνούν την πιθανότητα κοινής εργασίας στην Αρκτική.

Η Μόσχα «είναι ανοιχτή σε συνεργασία, για ανταλλαγές τεχνολογικών εξελίξεων στον τομέα του φυσικού αερίου».

Προτάσεις για χώρες εξαγωγής φυσικού αερίου

Απαιτείται μια επαγγελματική και υπεύθυνη προσέγγιση στον τομέα της πράσινης ατζέντας. «Το μόνο ζήτημα είναι να μην καταχραστούμε αυτήν την πράσινη ατζέντα για εσωτερικούς πολιτικούς λόγους. Πρέπει να ενεργήσουμε υπεύθυνα και επαγγελματικά και να λάβουμε υπόψη τις δυνατότητες της βιομηχανίας φυσικού αερίου κατά τη μεταβατική περίοδο και στο μέλλον». Τα έθνη που εξάγουν φυσικό αέριο πρέπει να εργαστούν για τη βελτιστοποίηση των οδών εφοδιασμού καυσίμων προς τις αγορές.

Τα έθνη εξαγωγής φυσικού αερίου πρέπει να επεκτείνουν τις διαβουλεύσεις σχετικά με καταστάσεις κρίσης στην αγορά και τις απειλές για τις υποδομές, «για την έγκαιρη αξιολόγηση των κινδύνων - συμπεριλαμβανομένων των φυσικών απειλών για τις υποδομές φυσικού αερίου - και για τον συντονισμό των προσεγγίσεων για την πραγματοποίηση του εφοδιασμού».

Ο ρόλος της Ρωσίας ως προμηθευτή φυσικού αερίου

Η Ρωσία κατατάσσεται πρώτη παγκοσμίως σε αποθέματα φυσικού αερίου και δεύτερη σε παραγωγή.

Η Ρωσία είναι ένας υπεύθυνος προμηθευτής φυσικού αερίου στο εξωτερικό, ένας αξιόπιστος και προβλέψιμος εταίρος.

Η χώρα ενισχύει συστηματικά την κυριαρχία της στις διαδικασίες, συμπεριλαμβανομένου του τομέα του φυσικού αερίου.

Οποιαδήποτε προσπάθεια αποκλεισμού της Ρωσίας από τους παράγοντες της παγκόσμιας αγοράς φυσικού αερίου έχει σοβαρές συνέπειες. «Οποιαδήποτε προσπάθεια αποκλεισμού της Ρωσίας από τους συμμετέχοντες στην παγκόσμια αγορά φυσικού αερίου και περιορισμού της ανάπτυξης αυτού του τομέα στη χώρα μας έχει σοβαρές συνέπειες. Πάνω απ 'όλα, πρόκειται για αυξανόμενο υπέρογκο κόστος για τους ξένους τελικούς καταναλωτές φυσικού αερίου, εταιρείες, επιχειρήσεις και νοικοκυριά», δήλωσε ο Πούτιν.

Σημασία της σταθερότητας

Η αύξηση των τιμών spot φυσικού αερίου δεν είναι ευπρόσδεκτα νέα για τους παραγωγούς, καθώς η σταθερότητα στην παγκόσμια αγορά είναι πιο σημαντική,

Οι κυρώσεις χρησιμοποιούνται ως εργαλείο αθέμιτου ανταγωνισμού, ο οποίος οδηγεί σε σοβαρές συνέπειες για όλους, κυρίως για όσους ξεκινούν τέτοια μέτρα.

Θα πρέπει να εξεταστεί ο τερματισμός των συγκρούσεων και η άρση των κυρώσεων, προκειμένου να σταθεροποιηθεί η παγκόσμια αγορά φυσικού αερίου.

Η κυριαρχία ενός έθνους δεν μπορεί να διασφαλιστεί εις βάρος άλλων χωρών, συμπεριλαμβανομένου του ενεργειακού τομέα. «Όλη η ενεργειακή κυριαρχία, και η κυριαρχία γενικά με την ευρεία έννοια της λέξης, με την κυριολεκτική έννοια της λέξης, δεν μπορεί και δεν πρέπει να παρέχεται από μία χώρα εις βάρος άλλων χωρών», δήλωσε ο Ρώσος ηγέτης.

Ευρωπαϊκά προβλήματα

Η ίδια η Ευρώπη υπονομεύει τις βιομηχανίες και την κοινωνική της σφαίρα απορρίπτοντας τη ρωσική ενέργεια. «Αυτό βλέπουμε αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη, η οποία βλάπτει τις βιομηχανίες και την κοινωνική της σφαίρα με τις δικές της ενέργειες, αρνούμενη τη ρωσική ενέργεια και τερματίζοντας μακροπρόθεσμες συμβάσεις», δήλωσε ο Πούτιν, επικαλούμενος την παροιμία «μην σκάβεις λάκκο για τους άλλους και πέφτεις ο ίδιος μέσα».

Δημιουργημένη ως ένωση άνθρακα και χάλυβα, η Ευρωπαϊκή Ένωση εμποδίζει πλέον τις αναπτυσσόμενες οικονομίες να χρησιμοποιούν υδρογονάνθρακες.

Οι ευρωπαϊκές χώρες άνοιξαν ξανά τα ανθρακωρυχεία εν μέσω ενεργειακών προκλήσεων, παρά τη δέσμευσή τους στην «πράσινη ατζέντα».

Η κατάσταση γύρω από τους αγωγούς φυσικού αερίου Nord Stream

Ο βομβαρδισμός των ρωσικών αγωγών φυσικού αερίου Nord Stream αποτελεί άμεση τρομοκρατική ενέργεια. «Διεξήχθησαν άμεσες τρομοκρατικές ενέργειες εναντίον των ρωσικών αγωγών φυσικού αερίου που κατευθύνονται προς την Ευρώπη. Ανατινάχθηκαν».

Κλιματική αλλαγή

Η Ρωσία έχει άμεση εμπειρία των κλιματικών αλλαγών, καθώς αυτές συμβαίνουν σε μεγάλο βαθμό στο Βορρά, το οποίο αντιπροσωπεύει το 70% της επικράτειας της χώρας.

Στη Ρωσία παρατηρούνται διεργασίες μόνιμου πάγου και έχουν σοβαρές συνέπειες για μια σειρά από περιοχές.

Η νομιμοποίηση της διάσπασης

Η αστάθεια που κυριαρχεί σε Συρία, Ιράκ και Λιβύη δεν είναι μεταβατική περίοδος αλλά μονιμότητα αορίστου χρόνου

Το Ιράκ, η Συρία και η Λιβύη δεν πρόκειται να ξαναβρούν την ενότητα που επέβαλαν μετά την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1918 η Βρετανία, η Γαλλία και η Ιταλία.

Μια ενότητα που κατέρρευσε μαζί με τα αυταρχικά προσωποπαγή καθεστώτα των Σαντάμ, Ασαντ και Καντάφι.

Οι ΗΠΑ αναζητούν μια μέση γραμμή πλεύσης ανάμεσα στο συγκεντρωτικό – αυταρχικό μοντέλο διακυβέρνησης του παρελθόντος και την ντε φάκτο τριχοτόμηση που διαμορφώθηκε μετά τις καθεστωτικές ανατροπές.

H ανάμιξη των Μεγάλων Δυνάμεων της Ευρώπης στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική ξεκίνησε με τον πόλεμο Ιταλίας – Τουρκίας το 1911-12, που κατέληξε στην κατάκτηση της Λιβύης και των Δωδεκανήσων από τη Ρώμη.

Η γειτονική Αίγυπτος είχε ήδη καταληφθεί από βρετανικά στρατεύματα από το 1882.

Λίγους μήνες μετά την έκρηξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου η Οθωμανική Αυτοκρατορία στοιχήθηκε στο πλευρό των Κεντρικών Δυνάμεων της Γερμανίας και της Αυστροουγγαρίας.

Στις αρχές του 1916 ξέσπασε στην Αραβική Χερσόνησο η εξέγερση του εμίρη Χουσεΐν της Μέκκας, στον οποίο οι απεσταλμένοι του Λονδίνου, Λόρενς της Αραβίας και Σιν Τζον Φίλμπι, υποσχέθηκαν ένα Ηνωμένο Αραβικό Βασίλειο.

Το 1916 η Βρετανία υπέκυψε στην πίεση της Γαλλίας και δέχτηκε τη διανομή του Ηνωμένου Αραβικού Βασιλείου, με το Παρίσι να καταλαμβάνει τη Συρία και τον Λίβανο και το Λονδίνο να κρατά την Παλαιστίνη, την Ιορδανία και το Ιράκ.

Οι παραπάνω συμφωνίες έμειναν γνωστές ως συμφωνίες Σαΐκς – Πικό από τα ονόματα των δύο επικεφαλής των διαπραγματευτικών ομάδων.

Ιράκ, Συρία και Λιβύη διαδραμάτιζαν κατά το παρελθόν ηγετικό ρόλο στις περιφερειακές ισορροπίες.

Χαρακτηριστική είναι η προσέγγιση των ΗΠΑ σε ό,τι αφορά τους Κούρδους της Συρίας, η ένοπλη πολιτοφυλακή των οποίων υποτίθεται ότι έχει συγχωνευτεί με τον στρατό του νέου καθεστώτος της Δαμασκού, στην πραγματικότητα όμως διατηρεί άθικτη την ικανότητά της για αυτόνομη δράση.

Η λέξη τριχοτόμηση σε ό,τι αφορά τη Λιβύη, το Ιράκ και τη Συρία περισσότερο ωραιοποιεί τη σκληρή πραγματικότητα επί του πεδίου παρά την αποδίδει.

Η αστάθεια που κυριαρχεί στη Συρία, το Ιράκ και τη Λιβύη δεν είναι μεταβατική περίοδος, αλλά μονιμότητα αόριστου χρόνου.

Για να υπάρξει ουσιαστική σταθεροποίηση θα πρέπει οι χώρες που μετά τις επεμβάσεις των ΗΠΑ και της Δύσης μεταλλάχθηκαν σε ακυβέρνητες πολιτείες να αναζητήσουν τις προϋποθέσεις μιας μόνιμης και σταθερής δημοκρατικής νομιμοποίησης των πολιτικών επιλογών τους.

Πηγή: efsyn

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0