ενημέρωση 3:11, 19 November, 2026

Αν ζηλεύεις κάποιον που μένει στην ερημιά, ώρα να αλλάξεις ζωή

Μια σπουδή στη γαλήνη, την αυτάρκεια και τη μοναξιά, μέσα απ' τα μάτια του 70χρονου Λάμπερτ, που ζει σε μια αγροτική περιοχή της Γερμανίας.

Δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα ηρεμίας με κινηματογραφικά μέσα, η ινδικής καταγωγής σκηνοθέτιδα Κρίτι Ντέιλ εξερευνά την έννοια της «παρουσίας», εντοπίζοντας και αποτυπώνοντας τα βασικά στοιχεία της ζωής για τις ανάγκες της μικρού μήκους ταινίας «Der Mann und sein Haus» («Ο άνθρωπος και το σπίτι του»). Μέσα από τον βίο του 70χρονου δασκάλου Τσι-Γκονγκ Λάμπερτ που ζει στο Ούκερμαρκ, στη βορειοανατολική Γερμανία, δημιουργεί ένα οπτικό δοκίμιο πάνω στην αυτάρκεια ως φιλοσοφία και καθημερινή πρακτική, και την ικανοποίηση που βρίσκεται στις καθημερινές ασχολίες. Με φόντο τον απέραντο ουρανό και τις σκουριασμένες σημύδες της αγροτικής περιοχής του Βρανδεμβούργου, ο Λάμπερτ κόβει ξύλα, φροντίζει τη φωτιά, μαγειρεύει και καθαρίζει το σπίτι που έχτισε με τα ίδια του τα χέρια, βρίσκοντας νόημα σε ένα λιτό περιβάλλον και εκτιμώντας την απλότητα, την ησυχία και την πειθαρχία.

Πηγή: NOWNESS

Άνια Χιούε - «Ήταν διασκεδαστικό να σοκάρουμε»

Η φωνή των Xmal Deutschland, του γυναικείου συγκροτήματος που σημάδεψε το ευρωπαϊκό post-punk, εμφανίζεται στο Gazarte στις 13 Νοεμβρίου. Η Άνια Χιούε μιλά για το πανκ, τον εκφοβισμό, τη μουσική βιομηχανία και τους πίνακες όπου «ζωγραφίζει τη μουσική».

πάρχουν φωνές που δεν ανήκουν απλώς στην ιστορία της μουσικής, αλλά σημάδεψαν γενιές μουσικών και ακροατών. Μία από αυτές είναι η Άνια Χιούε, η οποία εμφανίζεται την Παρασκευή 13 Νοεμβρίου στο Gazarte Ground Stage, με στόχο να γεφυρώσει το παρελθόν με το παρόν.

Μια ξεχωριστή βραδιά, αφιερωμένη σε έναν από τους σημαντικότερους πυλώνες του ευρωπαϊκού post-punk και gothic rock, με τραγούδια που σημάδεψαν μια ολόκληρη εποχή, αλλά και νέο υλικό από την πρόσφατη προσωπική της πορεία.

Η Άνια Χιούε, με τη χαρακτηριστική, υπνωτική σκηνική παρουσία της και τη φωνή που έγινε συνώνυμη με κλασικά κομμάτια όπως τα «Incubus Succubus II», «Qual», «Matador», «Polarlicht» και «Mondlicht», επιστρέφει για να ξαναζωντανέψει το σκοτεινό και ατμοσφαιρικό σύμπαν των Xmal Deutschland, παρουσιάζοντας παράλληλα συνθέσεις από το πολυσυζητημένο προσωπικό της έργο.

Όλα ξεκίνησαν το 1980, όταν ιδρύθηκαν στο Αμβούργο οι Xmal Deutschland, ένα γερμανικό γοτθικό ροκ συγκρότημα με αμιγώς γυναικεία σύνθεση, που σημείωσε επιτυχία στα charts τόσο εντός όσο και εκτός της πατρίδας του. Το συγκρότημα δημιούργησαν η Άνια Χιούε (φωνητικά), η Μανουέλα Ρίκερς (κιθάρα), η Φιόνα Σάνγκστερ (πλήκτρα), η Ρίτα Σίμον (μπάσο) και η Κάρο Μέι (ντραμς). Το πρώτο τους σινγκλ ήταν το «Schwarze Welt», ενώ το όνομά τους προέρχεται από τον τίτλο του βιβλίου «X-mal Deutschland» του Γερμανού δημοσιογράφου και ακτιβιστή Ρούντολφ Βάλτερ Λέονχαρντ.

Το 1982 το συγκρότημα κυκλοφόρησε το σινγκλ «Incubus Succubus», που θα γινόταν το πιο επιτυχημένο τραγούδι του και θα θεωρούνταν «cult post-punk classic». Με αλλαγές στη σύνθεσή του, το γκρουπ δυσκολεύτηκε να γίνει αποδεκτό στη Γερμανία, σε αντίθεση με το Ηνωμένο Βασίλειο. Η περιοδεία στη Βρετανία με τους Cocteau Twins το οδήγησε σε συμφωνία με την ανεξάρτητη δισκογραφική 4AD. Το ντεμπούτο άλμπουμ της γυναικείας κολεκτίβας, «Fetisch», και τα σινγκλ «Qual» και «Incubus Succubus II» κυκλοφόρησαν το 1983, και τα τρία μπήκαν στα indie charts του Ηνωμένου Βασιλείου, παρότι το συγκρότημα έγραφε και τραγουδούσε στα γερμανικά. Το τέταρτο και τελευταίο τους άλμπουμ, «Devils», κυκλοφόρησε το 1989, και μετά από λίγες ακόμη συναυλίες διαλύθηκαν οριστικά το 1990. Μέσα σε σκάρτα δέκα χρόνια, οι Xmal Deutschland αναγνωρίστηκαν ως σημαντική επιρροή στην αβανγκάρντ και στο ευρωπαϊκό new wave και θεωρούνται ένα από τα σημαντικότερα και πιο διεθνώς αναγνωρισμένα ευρωπαϊκά συγκροτήματα της εποχής τους.

Πληθωρική δημιουργός, η Άνια εργάστηκε για αρκετά χρόνια στη φωτογραφία και σπούδασε στο Ινστιτούτο Σχεδιασμού του Αμβούργου, με εξειδίκευση στην εικονογράφηση. Έχοντας ζήσει στο Λονδίνο, τη Νέα Υόρκη και το Βερολίνο, και σήμερα στο Αμβούργο, συνδέθηκε με καλλιτέχνες διαφορετικών ειδών και δημιούργησε ένα αυθεντικό και κοσμοπολίτικο σύμπαν, ανοιχτό σε επιρροές από κάθε πολιτισμικό υπόβαθρο, χωρίς να ξεχνά τις ρίζες της. Μουσική, μόδα, ζωγραφική, φωτογραφία, βίντεο: όλα συνδέονταν σε μια ενιαία ιδέα, με τη Χιούε να «μεταφράζει» τη μουσική σε τρόπο ζωής.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 έγινε παραγωγός και επικεφαλής συντάκτρια στον γερμανικό μουσικό τηλεοπτικό σταθμό VIVA TV και σταμάτησε την ενεργό καριέρα της ως καλλιτέχνιδα. Σχεδίασε και εισήγαγε το ηλεκτρονικό underground πρόγραμμα του σταθμού, που απευθυνόταν στη γενιά του post-rock, και ήταν παραγωγός και συντάκτρια των δύο επιδραστικών techno εκπομπών «HouseFrau» και «Trance».

Παράλληλα, συμμετείχε σε γυρίσματα ταινιών από το Σίδνεϊ μέχρι το Ρέικιαβικ, ανάμεσά τους καλλιτεχνικά αφιερώματα, ροκ ντοκιμαντέρ και πορτρέτα καλλιτεχνών. Συνεργάστηκε με διάφορους τηλεοπτικούς σταθμούς και έγραψε σε περιοδικά. Όλες αυτές οι εμπειρίες την οδήγησαν σε μια νέα, αισθητική και συναισθητική «μετάφραση» ήχων και τόνων.

Παθιασμένη πάντα με τη μουσική, η Άνια έγινε επίσης προστάτιδα του «Κέντρου Δημοφιλούς Μουσικής» στο Πολιτιστικό Ινστιτούτο του Αμβούργου. Από το τέλος της χιλιετίας, το κύριο πεδίο της δημιουργίας της είναι η ζωγραφική. Στους πίνακές της αποτυπώνει τον μετασχηματισμό της αισθητηριακής εμπειρίας με έναν νέο τρόπο, κάνοντας τον χώρο να αντηχεί. Το σόλο ντεμπούτο άλμπουμ της, «Codes», κυκλοφόρησε από τη Sacred Bones Records του Μπρούκλιν στις 8 Μαρτίου 2024. Ένα μείγμα goth rock, darkwave, post-punk και ηλεκτρονικής μουσικής, εμπνευσμένο από τα ημερολόγια του Μοσέ Σνίτσκι, που εξερευνά τον φόβο, την επιβίωση, την απώλεια και την ελπίδα. (σ.σ. Ο Μοσέ Σνίτσκι ήταν ένας 17χρονος Εβραίος, που το 1942 εγκατέλειψε το σπίτι του και κρύφτηκε στα πυκνά δάση της Λευκορωσίας. Εκεί έζησε και πολέμησε ως παρτιζάνος κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, καταγράφοντας τις εμπειρίες του στο ημερολόγιό του.)

Με αφορμή τη συναυλία της στις 13 Νοεμβρίου στο Gazarte, η Άνια Χιούε μιλά για τους Xmal Deutschland, τη σχέση της με τη μουσική και την τέχνη γενικότερα, τον εκφοβισμό, το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον.

Αναρωτιέμαι, πώς ήταν άραγε να έχετε δημιουργήσει ένα αμιγώς γυναικείο gothic rock/post-punk συγκρότημα;

Όταν φτιάξαμε το συγκρότημα, το «ζήτημα» του φύλου δεν ήταν θέμα. Προέκυψε τυχαία: ήμασταν φίλες που βρεθήκαμε κοντά μέσα από το κίνημα του πανκ. Ακολουθούσαμε όλες τη φιλοσοφία του DIY («κάν’ το μόνος σου») σε κάθε πιθανή έκφανση: στη μόδα, στο στυλ, στα μαλλιά και στη μουσική. Ωστόσο, πρέπει να διορθώσω τη διατύπωσή σας: όταν δημιουργήσαμε το συγκρότημα, δεν υπήρχε ακόμη ο όρος «goth». Η ταμπέλα αυτή για τα συγκροτήματα εμφανίστηκε λίγο αργότερα, και το κλαμπ Batcave ήταν, λίγο πολύ, η αφετηρία. Δεν μου αρέσουν οι ταμπέλες, αλλά οφείλω να παραδεχτώ ότι στα πρώτα μου βήματα οι νυχτερίδες, σε κάθε μορφή, ήταν μέρος του στυλ μου…

Έχετε βιώσει αυτό που σήμερα αποκαλούμε bullying (εκφοβισμό);

Στην καθημερινότητα, περπατώντας στον δρόμο, στα μέσα μαζικής μεταφοράς, στα σούπερ μάρκετ, ναι, συνέβαινε. Κοιτάζοντας πίσω, για να είμαι ειλικρινής, ήταν αντιδράσεις αναμενόμενες, ακόμα και σκόπιμα προκληθείσες. Τα μηνύματα που εισπράτταμε ήταν πολύ ανάμεικτα, ειδικά από τη μεγαλύτερη γενιά. Υπήρχε πολλή επιθετικότητα, αλλά, για να πω την αλήθεια, εμείς προκαλούσαμε, κι αυτό ήταν μέρος του παιχνιδιού. Ήταν διασκεδαστικό να σοκάρουμε με την εμφάνιση και τις δηλώσεις μας. Οπότε έπρεπε να μάθουμε να ζούμε με αυτό. Ήταν άλλωστε μια πολύ συντηρητική εποχή σε σύγκριση με το σήμερα. Η κοινωνία έδειχνε κάπως αμήχανη, μην ξέροντας πώς να διαχειριστεί αυτά τα «περίεργα πουλιά» και τους αναρχικούς…

 Πόσο έχει αλλάξει το κοινό, αλλά και ολόκληρο το σύστημα, συμπεριλαμβανομένων των δισκογραφικών εταιρειών, των διοργανωτών συναυλιών κ.λπ., σε σχέση με το παρελθόν;

Έχει αλλάξει σίγουρα, αλλά έχω αλλάξει κι εγώ, καθώς και ο τρόπος που αλληλεπιδρώ μαζί τους. Μιλώντας ως καλλιτέχνιδα επί σκηνής: το κοινό μου σήμερα είναι εξαιρετικά ανοιχτό, φιλικό και πολύ θετικό, και τις περισσότερες φορές βιώνω πολύ έντονες συναισθηματικές στιγμές. Τις δεκαετίες του ‘80 και του ‘90, όλοι προσπαθούσαν να είναι «οι πιο κουλ από τους κουλ».

Τις περισσότερες φορές υπήρχε ένας τοίχος ανάμεσα στη σκηνή και το κοινό. Κι εγώ προσωπικά δεν έκανα καμία προσπάθεια να έρθω σε επαφή ή να συζητήσω μαζί τους. Παράξενη συμπεριφορά και από τις δύο πλευρές… Η μουσική βιομηχανία έχει αλλάξει ριζικά, και αυτό φαίνεται από πολλά και πολύ εμφανή στοιχεία. Οι δισκογραφικές εταιρείες, σε γενικές γραμμές, δεν επενδύουν πλέον χρήματα σε νέες κυκλοφορίες όπως έκαναν πριν από δεκαετίες. Περιμένουν από τους καλλιτέχνες, ανεξάρτητα από το είδος της μουσικής τους, να αναλάβουν οι ίδιοι τα οικονομικά και τις δημόσιες σχέσεις. Το να αφιερώσει κανείς χρόνο για να «χτίσει» ένα νέο συγκρότημα είναι πλέον σπάνιο… Εστιάζουν στους αριθμούς και στα κλικ και απαιτούν συνεργασίες σε κάθε επίπεδο.

Τι ρόλο έπαιξε η τεχνολογική εξέλιξη;

Άλλαξε τα δεδομένα του παρελθόντος. Επιπλέον, οι δισκογραφικές εταιρείες δεν λειτουργούν πλέον ως «μηχανές παραγωγής χρήματος», όπως στα πρώτα τους χρόνια. Και κάτι ακόμα: οι μουσικοί πλέον θέτουν ερωτήματα… Λυπάμαι τα νέα συγκροτήματα που κάνουν τα πρώτα τους βήματα. Σήμερα χρειάζεται τεράστια προσπάθεια για να γίνει γνωστό ένα νέο σχήμα. Προσωπικά, έχω το «παρελθόν» μου και μια ιστορία δημιουργικότητας, αν θέλετε να το πείτε έτσι, και αυτό κάνει τα πράγματα πολύ πιο εύκολα για μένα σήμερα. Έχω μεγάλη εμπειρία με τους ανθρώπους της μουσικής βιομηχανίας, ενός κλάδου που εξακολουθεί να κυριαρχείται σε μεγάλο βαθμό από άνδρες. Έχω βρει τον τρόπο να τους διαχειρίζομαι…

Τι ακριβώς είναι το «Κέντρο Δημοφιλούς Μουσικής» (Center for Popular Music) στο Πολιτιστικό Ινστιτούτο του Αμβούργου;

Πρόκειται για μια παράλληλη πρωτοβουλία και ένα φόρουμ για νέους καλλιτέχνες κάθε είδους. Είναι τμήμα του πολιτιστικού φορέα της κυβέρνησής μας, με έδρα το Αμβούργο αλλά και παρουσία σε άλλα γερμανικά μουσικά κέντρα. Διοργανώνει συνέδρια, παρέχει υποστήριξη για περιοδείες, προσφέρει μουσικά όργανα και εξασφαλίζει αξιόλογους χώρους. Για μερικά χρόνια διετέλεσα προστάτιδα (patron) του φορέα. Μαζί με μια ομάδα έμπειρων και καταξιωμένων καλλιτεχνών, σε μια δράση που συνεχίζεται μέχρι σήμερα, προσπαθήσαμε να προσφέρουμε στήριξη με πολλούς διαφορετικούς τρόπους.

Ασχολείστε όχι μόνο με τη μουσική, αλλά και με τις εικαστικές τέχνες. Ποιες είναι οι πηγές έμπνευσης και οι επιρροές σας και, τελικά, τι επιδιώκετε να μεταδώσετε στο κοινό μέσα από το σύνολο του έργου σας;

Ξεκίνησα τις σπουδές μου στις τέχνες την ίδια περίοδο που δημιουργήσαμε τους Xmal Deutschland. Κάποια στιγμή βρέθηκα μπροστά σε ένα δίλημμα: να ακολουθήσω τους αυστηρούς κανόνες της Σχολής Καλών Τεχνών ή να ανταποκριθώ στο κάλεσμα του Άιβο Γουότς-Ράσελ, ιδρυτή και επικεφαλής της 4AD στο Λονδίνο, να μετακομίσω στη βρετανική πρωτεύουσα και να αφοσιωθώ στον ρόλο μου ως τραγουδίστρια ενός γερμανικού συγκροτήματος που είχε γίνει τότε εξαιρετικά δημοφιλές στη Βρετανία. Ο κόσμος με καλούσε, και δεν αναφέρομαι μόνο στο «London Calling»… Μετά από μια πολύ συναρπαστική περίοδο, αλλά και χρόνια γεμάτα δυσκολίες στο συγκρότημα, αποφάσισα να σταματήσω να είμαι «μόνο» μουσικός. Υπήρχαν κι άλλα πράγματα εκεί έξω.

Τι έχετε πετύχει;

Μέσα από τη μουσική μου πορεία πέτυχα περισσότερα απ’ όσα περίμενα ποτέ, γύρισα τον κόσμο, γνώρισα πολλούς ενδιαφέροντες ανθρώπους και έζησα μια μουσική ζωή που όριζα εγώ η ίδια. Ωστόσο, το πραγματικό πρόσωπο της μουσικής βιομηχανίας και η πίεση που δεχόμουν ως «το πρόσωπο» του σχήματος ήταν κάτι που δεν μπορούσα να διαχειριστώ. Έτσι, αποφάσισα να αποχωρήσω και να στραφώ σε άλλες δημιουργικές δραστηριότητες. Ύστερα από χρόνια ενασχόλησης με άλλους δημιουργικούς τομείς, επέστρεψα στην τέχνη.

Πώς την προσεγγίζετε;

Με συναισθησία (σ.σ. νευρολογική κατάσταση κατά την οποία η διέγερση μιας αίσθησης ή μιας γνωστικής διεργασίας, όπως οι αριθμοί ή οι ημέρες της εβδομάδας, προκαλεί αυτόματα και ακούσια μια εμπειρία σε μια άλλη αίσθηση). Ζωγραφίζω τη μουσική.

Photo Credits: Katja Ruge

Για μένα, το χρώμα και οι ήχοι είναι η απόλυτη μορφή έκφρασης. Δημιουργώ τον δικό μου κόσμο χρησιμοποιώντας αποκλειστικά τελείες, εκατομμύρια τελείες πάνω σε μεγάλους καμβάδες. Είναι ο κόσμος της έκφρασής μου, όπου μπορώ να βυθίζομαι για μέρες σε ρυθμούς χρωμάτων και γραμμών, δημιουργώντας τους δικούς μου μουσικούς ρυθμούς.

Ποια είναι η σχέση ανάμεσα στη μουσική και τη ζωγραφική ή ανάμεσα στη ζωγραφική και τη μουσική;

Η μουσική είναι χρώμα και το χρώμα είναι μουσική, για μένα.

Τελικά, η τέχνη, σε οποιαδήποτε μορφή της, αλλάζει τον άνθρωπο στον οποίο απευθύνεται ή εκείνον που τη δημιουργεί;

Είναι μια διαδικασία «δούναι και λαβείν». Το κλειδί είναι η επικοινωνία, οι αισθήσεις, τα συναισθήματα. Είτε σου αρέσει κάτι είτε όχι, είσαι τυχερός αν βρεις μια γέφυρα, κάτι που εγώ πάντα καταφέρνω. Το να επικοινωνείς, να μοιράζεσαι συναισθήματα και σκέψεις, είναι σαν να παίζεις πινγκ πονγκ… Αν η τέχνη καταφέρει να σε αγγίξει συναισθηματικά, ίσως ακόμα και να αλλάξει την οπτική σου ή τη συμπεριφορά σου, τι άλλο θα μπορούσες να ζητήσεις;

Η τέχνη αλλάζει τον κόσμο ή απλώς τον αποτυπώνει; Και είναι στο χέρι του καθενός μας να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα;

Η τέχνη σού δίνει, ενίοτε, ιδέες και νέες οπτικές. Αν σε αγγίξει με οποιονδήποτε τρόπο, τότε είναι υπέροχα. Ένα παράδειγμα είναι ο Banksy: μέσα από την τέχνη του πυροδοτεί τεράστιες συζητήσεις. Έχει φωνή.

Πώς προσεγγίζετε τη διαδικασία της σύνθεσης;

Συνήθως ξεκινώ από τους ήχους. Αν ένας ήχος με αγγίξει συναισθηματικά, τότε βρίσκομαι στον σωστό δρόμο. Στη συνέχεια αρχίζω να καταγράφω τις σκέψεις μου, τις μετατρέπω σε λέξεις και, τέλος, τις εντάσσω στη δομή του κομματιού. Στην αρχή έχω μόνο διάσπαρτα κομμάτια, τα οποία συναρμολογώ σαν παζλ.

Xmal Deutschland

Ποιες είναι οι πιο αγαπημένες σας αναμνήσεις από την εποχή που ξεκινήσατε να ασχολείστε με τη μουσική;

Ενθουσιασμός σε κάθε επίπεδο. Κάθε μέρα ήταν σκέτος ενθουσιασμός. Δεν υπήρχε χρόνος για ύπνο, ήμουν διαρκώς σε εγρήγορση και διψούσα για νέες περιπέτειες. Ο ενθουσιασμός δεν έσβησε ποτέ, αν και σήμερα είναι πιο ήπιος.

Ποια είναι η γνώμη σας για την τρέχουσα κατάσταση στη μουσική βιομηχανία;

Για μένα, η μουσική βιομηχανία είναι απλώς ένα μέσο. Αρνήθηκα, όσο μπορούσα, να υιοθετήσω τη φιλοσοφία των «καρχαριών» του χώρου, καθώς οι κανόνες τους είναι, σε πολλά σημεία, αναξιόπιστοι. Προσπαθώ, όσο είναι εφικτό, να μην κάνω συμβιβασμούς. Είμαι τυχερή, καθώς πρόσφατα συνεργάστηκα με τρεις ανεξάρτητες δισκογραφικές εταιρείες: την 4AD, τη Sacred Bones και την PIAS Records. Ωστόσο, χρειάζεται να διαχειριστώ και μια μεγάλη δισκογραφική εταιρεία, κάτι που ορισμένες φορές είναι εξαιρετικά δύσκολο.

Πώς θα περιγράφατε τον εαυτό σας ως δημιουργό;

Η δημιουργικότητα είναι η κινητήριος δύναμή μου. Περιγράφω τον εαυτό μου ως «Freigeist», έναν πολύ παλιό γερμανικό όρο για το «ελεύθερο πνεύμα». Έχω πάθος για ό,τι κάνω, είτε πρόκειται για την τέχνη, τη μουσική, είτε για την ίδια τη ζωή. Είμαι εξερευνήτρια, ταξιδεύτρια, αναζητήτρια, εκείνη που ανακαλύπτει. Τα μάτια μου είναι ανοιχτά, η καρδιά μου συνήθως γενναιόδωρη. Το σώμα και το μυαλό μου βρίσκονται διαρκώς σε κίνηση. Η ζωή είναι πολύ σύντομη για όλα όσα θα ήθελα να ζήσω. Αγαπώ τους ανθρώπους που ζουν με πάθος για την τέχνη τους, ανεξάρτητα από το τι κάνουν ή από πού προέρχονται. Το πάθος είναι η κινητήριος δύναμη.

Τι θα ακούσουμε στην Αθήνα;

Το live set θα συνδυάζει κομμάτια από το άλμπουμ μου «Codes», αλλά περιλαμβάνει επίσης πολλά κομμάτια των Xmal Deutschland σε νέα επεξεργασία. Επειδή η εικαστική διάσταση είναι σημαντική για μένα, θα δείτε και οπτικό υλικό (visuals), που συγκέντρωσα και δημιούργησα η ίδια, σε συνεργασία με τον εικαστικό Κλέμενς Βιτκόφσκι.

Αγορά εισιτήριων για τη συναυλία της Άνια Χιούε από το InTickets.

Πηγή: Το Βήμα

Πούτιν - «Να αποφασίσουν οι Ευρωπαίοι εάν θέλουν ειρήνη ή πόλεμο – Μόνιμος στόχος τα ξένα στρατεύματα στην Ουκρανία»

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν, επανέλαβε την Πέμπτη ότι η παρουσία ξένων στρατευμάτων στην Ουκρανία είναι «μη αποδεκτή»

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν, επανέλαβε την Πέμπτη ότι η παρουσία ξένων στρατευμάτων στην Ουκρανία είναι «μη αποδεκτή», υποδεχόμενος στη Μόσχα τους Αμερικανούς απεσταλμένους Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ για συνομιλίες.

Ο Ρώσος πρόεδρος δήλωσε ότι: «Η πιθανότητα παρουσίας ξένων στρατευμάτων στην Ουκρανία συνιστά απειλή για την εθνική ασφάλεια της Ρωσίας», τονίζοντας ότι οι δυνάμεις αυτές «θα αποτελούν μόνιμο στόχο».

Παράλληλα, απευθυνόμενος στις ΗΠΑ και τους Ευρωπαίους, σημείωσε ότι: «Θα θέλαμε οι Αμερικανοί να συνεργαστούν με τους Ευρωπαίους ώστε να αποφασίσουν τι θέλουν ειρήνη ή πόλεμο».

Όπως υποστήριξε, η ανάπτυξη ξένων στρατιωτικών δυνάμεων στην Ουκρανία συνιστά απειλή για την εθνική ασφάλεια της Ρωσίας.

Οι δύο Αμερικανοί απεσταλμένοι αναμένεται να συναντηθούν επίσης με τον Ουκρανό πρόεδρο, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, στο Δουβλίνο.

Από την πλευρά του, ο Τζάρεντ Κούσνερ δήλωσε ότι οι ΗΠΑ διαπιστώνουν την επιθυμία των Ευρωπαίων να συμμετάσχουν στις διαπραγματεύσεις και να συμβάλουν στον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Στιβ Γουίτκοφ αναφέρθηκε στις πρόσφατες συνομιλίες στο Άμπου Ντάμπι, τονίζοντας ότι οι ρωσικές και ουκρανικές αντιπροσωπείες συνεργάστηκαν αποτελεσματικά.

Μερτς: «Το σημαντικό είναι η Ρωσία να προσέλθει στο τραπέζι»

Ο Γερμανός καγκελάριος της Γερμανίας Φρίντριχ Μερτς από το Δουβλίνο δήλωσε ότι, Φαίνεται ότι υπάρχει όλο και μεγαλύτερη προθυμία από την ρωσική πλευρά να παραδεχθεί ότι οι συνομιλίες για την Ουκρανία δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν χωρίς την εμπλοκή της Ευρώπης

Συγκεκριμένα ο Γερμανός καγκελάριος στο περιθώριο της συνόδου της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας δήλωσε ότι: «Αυτό, κατ΄αρχάς, είναι καλά νέα. Μένει να δούμε αν αυτό θα συνεχισθεί. Αυτό θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από τις συνομιλίες τις επόμενες λίγες μέρες».

Είναι σημαντικότερο να προσέλθει ο Βλαντίμιρ Πούτιν στο τραπέζι των συνομιλιών για την Ουκρανία από το να ορίσουμε Ευρωπαίο απεσταλμένο στις συνομιλίες, είπε ο Γερμανός καγκελάριος.

Επίσης ο Μέρτς ανέφερε ότι: «Το σημαντικό είναι η Ρωσία να προσέλθει στο τραπέζι και να είναι έτοιμη να δεσμευθεί στις συνομιλίες. Τα υπόλοιπα θα ακολουθήσουν».

Από την πλευρά του ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν δήλωσε ότι, η Ευρώπη έχει κατ’ αρχάς ανάγκη από μία «σαφή και ενιαία στρατηγική γι΄αυτό που θέλει για την Ουκρανία και για τον εαυτό της» πριν επιλέξει απεσταλμένο στις συνομιλίες.

Παράλληλα, ο Μακρόν τόνισε ότι: «Το περιεχόμενο καθορίζει την φόρμα, πρέπει άρα να πάρουμε και πάλι την πρωτοβουλία της συζήτησης με την Ρωσία, ως Ευρωπαίοι, και εκείνη την στιγμή η φόρμα θα έχει καθορισθεί».

Τέλος, ο πρωθυπουργός της Εσθονίας Κρίστεν Μίχαλ, δήλωσε στο Politico ότι: «Η Ευρώπη έχει ήδη επιλέξει τους εκπροσώπους της: τον Πρόεδρο του Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα και την Ύπατη Εκπρόσωπο Κάγια Κάλας. Και οι δύο αναφέρονται απευθείας στις χώρες της ΕΕ».

Εχω μια μυστικού περιεχομένου ρηματική κρυμμένη στου καλωδίου τα βάθη και μια ΕΡΤ παραδομένη στης λογοκρισίας τα λάθη

Το καλώδιο μέχρι τώρα απειλεί με ηλεκτροπληξία την κυβέρνηση που κρατάει κρυμμένα μυστικά και ντοκουμέντα και δεν έχει δώσει ακόμη τη ρηματική διακοίνωση που έστειλε η Γαλλία στην Τουρκία να δούμε τι και πώς το λέει. Μπορεί βέβαια να το μεταδώσει μόνο η ΕΡΤ που είναι καλή... στο μοντάζ.

Αγαπημένοι μου συγκάτοικοι στην τρέλα και στην παρακμή, αγαπημένα μου golden boys, αδικημένοι μου μικροαστοί, φτωχοί μου προλετάριοι ενίοτε τα καλώδια χρησιμοποιούνται και ως μέσο πνιγμού και οι παλινωδίες της κυβέρνησης σχετικά με άδειες, ενημερώσεις και ρηματικές διακοινώσεις δεν προμηνύουν θετικές εξελίξεις. Δεν είναι μόνο η Αντιπολίτευση που έχει ανέβει στα κάγκελα είναι και γαλάζια στελέχη που ρίχνουν λάδι στη φωτιά. Και δεν σας παίρνει Κυριάκο μου για άλλα μισόλογα και μισές αλήθειες. Γιατί όταν από την αρχή δεν μιλάς με ειλικρίνεια προκειμένου να χαϊδέψεις πολύ δεξιά – μεσοτοιχία με ακροδεξιά αυτάκια, τότε μετά και την αλήθεια να λες κανείς δεν θα σε πιστεύει. Πρέπει να δώσεις αποδείξεις και ονόματα. Σαν αυτές που ζήτησε ο Τσίπρας για τους ποινικούς κώδικες και δεν έδωσε κανείς και κατηγόρησε το Μαξίμου για «άτακτη υποχώρηση». Ναι, και αυτό το απόσπασμα της ομιλίας του στην Ήπειρο το έκοψε η ΕΡΤ από όσα μετέδωσε, αλλά τον άκουσα την ώρα που μίλαγε. Αυτό με τις απευθείας μεταδόσεις πώς θα το αντιμετωπίσουμε;

Καλώδια και «γραμμές»

Στη διάρκεια των τελευταίων ημερών δεν έχουν … «μπερδευτεί» μόνο τα καλώδια, έχουν «μπερδευτεί» και οι γραμμές – του Μεγάρου Μαξίμου φυσικά! Από προχθές τα κόμματα και οι πολιτικοί αρχηγοί ζητούν να ενημερωθούν σχετικά με τα όσα αναγράφονται στη γαλλική ρηματική διακοίνωση προς την Αγκυρα. Χθες, λοιπόν, βγήκε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Κωστής Χατζηδάκης – σε συνέντευξη του προς τα Παραπολιτικά FM – και ανακοίνωσε πως το Σάββατο ο υπουργός Εξωτερικών κ. Γιώργος Γεραπετρίτης θα συναντήσει τους πολιτικούς αρχηγούς και θα τους ενημερώσει σχετικά με τα όσα έχουν συμβεί και φυσικά θα ενημερωθούν και για την ρηματική διακοίνωση της Γαλλίας προς την Τουρκία.

Μαξίμου εναντίον του κ. Χατζηδάκη;

Αιφνιδίως όμως χθες το βράδυ κυκλοφόρησε η … δυσαρέσκεια του Μεγάρου Μαξίμου σχετικά με την κοινοποίηση της ρηματικής διακοίνωσης, διότι πρόκειται για απόρρητο έγγραφο του υπουργείου Εξωτερικών. Κι ότι περίπου τα όσα είπε ο κ. Χατζηδάκης είναι του … κεφαλιού του! Κάτι σαν … jam session στην εφαρμοσμένη πολιτική ένα πράγμα! Όμως ο κ. Χατζηδάκης, όπως μου λένε, δεν … αυτοσχεδίασε. Κι επίσης να σας ενημερώσω πως ένας από τους τακτικούς θαμώνες του «πρωινού καφέ» στο Μέγαρο Μαξίμου είναι ο κ. Χατζηδάκης και ο πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης έχει φύγει για το Δουβλίνο, όπου πρόκειται να συμμετάσχει στο άτυπο Συμβούλιο Κορυφής. Ως εκ τούτου τον αντικαθιστά ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. Σαφές; Σαφές! Πάντως έχω την εντύπωση ότι «φιρί – φιρί» το πάνε τα παιδιά του Μαξίμου να έχουν μία ακόμη … επιτυχία! Φαντάζεστε οι πολιτικοί αρχηγοί να ζητήσουν το Σάββατο από τον κ. Γεραπετρίτη τη ρηματική διακοίνωση – έστω να την διαβάσουν, βρε αδελφέ – και ο υπουργός να τους την αρνηθεί; Ούτε ψύλλος στον κόρφο τους….

Ο πρώην σύμβουλος απέναντι…

Πάρτον στο γάμο σου να σου πει και του χρόνου! Αναφέρομαι στον πρώην σύμβουλο του κ. Μητσοτάκη, καθηγητή Διεθνούς Πολιτικής στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο κ. Σωτήρη Σέρμπο, ο οποίος μιλώντας στο ραδιόφωνο Mega News 104.6 στην εκπομπή «Ανατροπές» δήλωσε πως η Τουρκία κάνει bullying «και αν δεν αντιδράσεις στο bullying, την επόμενη φορά θα σε ενοχλήσουν περισσότερο». Και πρόσθεσε ότι η Τουρκία «επιχειρεί de facto συνδιαχείριση. Οποιαδήποτε ενημέρωση από την τουρκική πλευρά για το θέμα που συζητάμε, των βυθομετρήσεων, της χαρτογράφησης για την πόντιση υποβρύχιου καλωδίου»! Ότι δηλαδή υποστηρίζουν και τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Νομίζω πως αυτό το καλώδιο θα τον στοιχειώσει τον κ. Μητσοτάκη….

Τότε το 1980…

Flash back. Στις 16 Νοεμβρίου του 1980 επρόκειτο να γίνει η μεγάλη πορεία του Πολυτεχνείου στην έβδομη επέτειο της εξέγερσης. Η κυβέρνηση του Γεωργίου Ράλλη απαγόρευσε η πορεία να οδηγηθεί στη Αμερικανική Πρεσβεία. Το τέλος της ήταν στα γνωστά «λουλουδάδικα» της Βουλής, στην αρχή της Βασιλίσσης Σοφίας. Υπήρξαν οι δέουσες διαμαρτυρίες από το ΠΑΣΟΚ – το οποίο επέλαυνε προς την κυβερνητική εξουσία – του ΚΚΕ, του ΚΚΕ Εσωτερικού και όλη της υπόλοιπης αριστεράς. Η πορεία ήταν μεγάλη, πολύ μεγάλη. Το ΠΑΣΟΚ και το ΚΚΕ ανέβηκαν την Σταδίου, πέρασαν μπροστά από τη Βουλή και κατέβηκαν την Πανεπιστημίου – τα μπλοκ τους άρχισαν να διαλύονται από το ύψος των Προπυλαίων και προς τα κάτω. Όμως η οργάνωση του Ρήγα Φεραίου – η νεολαία του ΚΚΕ Εσωτερικού – και οι οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς αρνήθηκαν να υπακούσουν στην απαγόρευση της κυβέρνησης. Κι επιχείρησαν να σπάσουν τα αστυνομικά μπλόκα στα «λουλουδάδικα». Η καταστολή ήταν σφοδρή. Περισσότεροι από 200 διαδηλωτές βρέθηκαν στα εφημερεύοντα νοσοκομεία και – δυστυχώς – υπήρξαν και δύο νεκροί, η 20χρονη Σταματία Κανελλοπούλου, εργάτρια από το Περιστέρι και ο 24χρονος κύπριος φοιτητής Ιάκωβος Κουμής. Και η βραδιά θύμιζε την «σφαγή του Αγίου Βαρθολομαίου» για τις οργανώσεις της άκρας αριστεράς. Εκτοτε καμία κυβέρνηση – εξ όσων θυμάμαι – δεν τόλμησε να απαγορεύσει την πορεία του Πολυτεχνείου να οδηγηθεί στην αμερικανική πρεσβεία. Ούτε στη δεκαετία του 1990!

Αχρειάστο

Μέχρι που ο πρύτανης του ΕΜΠ κ. Ιωάννης Χατζηγεωργίου έβγαλε «φετφά» με τον οποίο, επί της ουσίας, συρρικνώνει τον γιορτασμό στα όρια των δικών του αντιλήψεων. Και δημιουργεί ανυπέρβλητα εμπόδια στον ιστορικό χώρο, ο οποίος ουδέποτε τα τελευταία 40 χρόνια είχε πειραχτεί στη διάρκεια του τριημέρου. Βγάζοντας ουσιαστικά «επ΄ έξω» ακόμη και τον σεβαστό σε όλους – μα σε όλους – ΣΦΕΑ. Υπάρχει μεγάλη αναταραχή στον φοιτητικό κόσμο, τα κόμματα της αριστεράς το έχουν καταγγείλει. Και κανείς δεν μπορεί να καταλάβει για ποιο λόγο εκδηλώνεται – από το Μέγαρο Μαξίμου και τον πρύτανη – αυτή η αιφνίδια όξυνση. Θέλω να πιστεύω ότι στις αμέσως επόμενες ημέρες τα παιδιά του Μεγάρου Μαξίμου θα αντιληφθούν ότι δεν έχουν κανένα λόγο να επιδιώκουν την όξυνση. Ελπίζω….

Τον φόβο τους έχουν!

Βέβαια σε ένα βαθμό εγώ προσωπικά τους καταλαβαίνω. Από την Ισπανία μέχρι τη Γαλλία επικρατεί μία πρωτόγνωρη για τις τελευταίες δεκαετίες κοινωνική αναστάτωση – χθες είχαν γενική απεργία για το δικαίωμα στη στέγη τα συνδικάτα στην Ισπανία και στην … Αθήνα έγινε αντίστοιχη απογευματινή διαδήλωση, ικανοποιητική σε πρώτη φάση την χαρακτηρίζω. Μεγάλα τμήματα της κοινωνίας κατεβαίνουν στους δρόμους, ενώ το πολιτικό σύστημα είναι εξαιρετικά ασταθές. Αυτό προκαλεί φόβο. Κι οι δικοί μας φοβούνται πως ο … ιός» ανά πάσα στιγμή μπορεί να έρθει και στην Ελλάδα. Κι αντί να πληρώσουν τους αγρότες, που είναι έτοιμοι να ξαναβγούν στους δρόμους, επιχειρούν να κάνουν τον γιορτασμό του Πολυτεχνείου … δύο τρίωρα! Μωραίνει Κύριος….

Και εθνικός λογοκριτής!

Πως είναι να γίνεται κάποιος «βασιλικότερος του βασιλέως»; Μην πάτε μακριά, απλώς κοιτάξτε προς την ΕΡΤ. Προχθές ο κ. Μητσοτάκης έδωσε μία συνέντευξη και είπε, μεταξύ των άλλων, πως ο πρώην πρωθυπουργός κ. Αλέξης Τσίπρας «θέλει να τους βάλει όλους φυλακή»! Ο κ. Τσίπρας από την Ηπειρο απάντησε και είπε ότι «και δεσμευόμαστε εδώ, όχι να βάλουμε κανέναν φυλακή, αλλά δεσμευόμαστε ότι, όλοι θα λογοδοτήσουν ανεξαρτήτως της θέσης που κατέχουν, ανεξαρτήτως των αξιωμάτων τους, αν έχουν ποινικές ευθύνες σπαταλώντας και λεηλατώντας το δημόσιο συμφέρον και το δημόσιο χρήμα. Θέλω να είμαι καθαρός. Θέλω να είμαι απόλυτα καθαρός. Άρα λοιπόν η απάντησή μου στον κ. Μητσοτάκη είναι, κύριε Μητσοτάκη, δεν ξέρετε πώς λειτουργούν οι δημοκρατίες; Ή μήπως ξέρετε και απλώς έχετε τη μύγα και μυγιάζεστε και μιλάτε για φυλακές;»! Όμως η ΕΡΤ λογόκρινε τον πρόεδρο της ΕΛΑΣ και από το βίντεο που μοίρασε στα άλλα κανάλια αφαίρεσε το συγκεκριμένο απόσπασμα. Να πρόκειται άραγε για απόφαση του κυβερνητικού εκπροσώπου και εποπτεύοντα την δημόσια τηλεόραση; Να πρόκειται για απόφαση της διοίκησης της ΕΡΤ; Να πρόκειται για πρωτοβουλία κάποιου – λέμε τώρα… – αρχισυντάκτη; Σε κάθε περίπτωση παιδιά εκτιθέμεθα…

Πηγή: in

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0