Υπάρχει κόσμος που κάθεται με τις ώρες στο Google Maps και στο Google Earth, ενεργοποιεί το Street View και περιπλανιέται σε μέρη που θα ήθελε να πάει ή... να ξαναπάει. Αυτή είναι και η μαγεία του Street View. Όμως, αν είσαι αρκετά παρατηρητικός, μπορεί να δεις αναπάντεχα πράγματα που κατέγραψε το αυτοκίνητο της Google και ξέφυγαν στην αρχή από την προσοχή του προσωπικού της εταιρείας. Θέλετε παραδείγματα; Από έναν γυμνό άντρα να βγαίνει από το πορτ-μπαγκάζ ενός αυτοκινήτου μέχρι ένα μωρό να μπουσουλάει ολομόναχο σε πεζοδρόμιο της Ταϊβάν, μπροστά από κατάστημα Gucci. Δείτε τα 10 πιο περίεργα πράγματα στο Google Street View!

ΥΓ. Και για όποιον θέλει να διασκεδάσει περισσότερο «ταξιδεύοντας» στον κόσμο, υπάρχει το παιχνίδι GeogGuessr.

Πηγή : protagon

Πηγή : protagon

Το μυστικό αυτού του πιάτου είναι το αργό μαγείρεμα που επιτρέπει το αρμονικό δέσιμο της σελινόρριζας, του φοινόκιου, της αγκινάρας, του πράσου, του λεμονιού και της λουίζας

ΥΛΙΚΑ (για 2 άτομα)

Για το αρνίσιο μπούτι 

600 γρ. αρνίσιο μπούτι (ζητάμε από τον κρεοπώλη να μας το κόψει σε κύβους, περίπου 3-4 εκ.)  

αλάτι 

100 ml λάδι

100 γρ. κρεμμύδι, σε κύβους

80 γρ. πράσο, σε κύβους

80 γρ. φινόκιο (μαραθόριζα), σε κύβους

15 γρ. λέμονγκρας, ψιλοκομμένο

1 σκελίδα σκόρδο

40 ml λευκό ξηρό κρασί

400 ml ζωμό κοτόπουλου (σπιτικό ή ψυγείου)

1 γρ. αποξηραμένη λουίζα

8 γρ. ξύσμα λεμονιού, ακέρωτου, χονδροτριμμένο

25 ml χυμό λεμονιού

3 κρόκους αβγών

αλάτι

Για τα λαχανικά

20 ml λάδι
 
20 γρ. βούτυρο

50 γρ. φρέσκο κρεμμύδι, ψιλοκομμένο

100 γρ. σελινόρριζα, κομμένη σε κύβους

4 αγκινάρες, καθαρισμένες και κομμένες στα 4

100 γρ. σέσκουλα, βρασμένα

2 κ.σ μάραθο, ψιλοκομμένο

αλάτι

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Αλατίζουμε το αρνί. Ζεσταίνουμε μια κατσαρόλα κατάλληλη για φούρνο, προσθέτουμε το μισό λάδι και σοτάρουμε το αρνί ώσπου να ροδίσει. Το κρατάμε στην άκρη και καθαρίζουμε τα λίπη από την κατσαρόλα. Προσθέτουμε το υπόλοιπο λάδι και σοτάρουμε το κρεμμύδι, το πράσο, το φινόκιο και το λέμονγκρας. Προσθέτουμε το σκόρδο και, μόλις μυρίσει, σβήνουμε με το κρασί. Μαγειρεύουμε ώσπου να εξατμιστούν τα υγρά. Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 140°C.

Προσθέτουμε τον ζωμό και το αρνί, φέρνουμε σε βρασμό και αμέσως χαμηλώνουμε τη φωτιά. Αλατίζουμε και προσθέτουμε τη λουίζα και το ξύσμα του λεμονιού. Σκεπάζουμε την κατσαρόλα, τη μεταφέρουμε στον φούρνο και ψήνουμε για 1½ -2 ώρες. 

Λαχανικά: Ζεσταίνουμε μια κατσαρόλα σε μέτρια προς δυνατή φωτιά. Ρίχνουμε το ελαιόλαδο και το βούτυρο και σοτάρουμε ελαφρώς το κρεμμύδι, τη σελινόρριζα και τις αγκινάρες. Αλατίζουμε και μαγειρεύουμε μέχρι να μαλακώσουν τα λαχανικά. Προσθέτουμε τα σέσκουλα και τον μάραθο. Ανακατεύουμε ελαφρώς, κατεβάζουμε από τη φωτιά και αφήνουμε στην άκρη.

Βγάζουμε το αρνί από τον φούρνο, σουρώνουμε τον ζωμό του, τον αδειάζουμε σε μια άλλη κατσαρόλα και τον διατηρούμε ζεστό. Ξεχωρίζουμε τα κομμάτια του αρνιού, τα επαναφέρουμε στην κατσαρόλα όπου τα μαγειρέψαμε αρχικά και τα κρατάμε στην άκρη.  

Σε ένα μπολ χτυπάμε τους κρόκους και ρίχνουμε λίγο από τον ζεστό ζωμό ενώ ανακατεύουμε διαρκώς με ένα σύρμα. Αφού προσθέσουμε αρκετό ζωμό, το ρίχνουμε στην κατσαρόλα με τον υπόλοιπο ζωμό. Μαγειρεύουμε σε μέτρια φωτιά ανακατεύοντας, μέχρι η σάλτσα να αρχίσει να δένει. 

Προσθέτουμε τον χυμό λεμονιού και αλατίζουμε αν χρειάζεται. Σουρώνουμε σε ψιλή σήτα απευθείας στην κατσαρόλα με το κρέας. Προσθέτουμε τα λαχανικά και ανακατεύουμε.

Χτες είχαμε τρύγο... «Είχαμε» σημαίνει ότι τρυγάνε γονείς και θείοι με τους εργάτες τα αμπελάκια των παππούδων, συνθλίβουν τον καρπό και πλένουν μηχανήματα και πανιά. Τους τσιμπάνε και οι σφήκες. Καμιά φορά βοηθάμε κι εμείς και μαζεύουμε τσαμπιά, παλιότερα πατάγαμε και τα σταφύλια.

Έφτασα χτες βράδυ στο χωριό αργά πια, όταν ετοιμαζόταν το τραπέζι στο σπίτι της γιαγιάς μετά από τον ολοήμερο δαρμό στ’ αμπέλια και τα πατητήρια. Η γιαγιά Σία μπορεί μην είναι πια κοντά μας, όμως τη δική της μουσταλευριά με πετιμέζι θυμάμαι πάντα να καμαρώνει σκούρα και λαχταριστή, στα κεραμικά και γυάλινα μπολάκια, πάνω στα τραπέζια και τον μπουφέ ή απλωμένη φαρδιά-πλατιά στην πιατέλα, στολισμένη με τα καρύδια της και πασπαλισμένη με κανέλα. Ο μούστος που έβραζε στη μεγάλη κατσαρόλα με στάχτη και τον ξάφριζε ο Πάνος χτες όλο το βράδυ, αποκοιμήθηκε στην κατσαρόλα του και σήμερα το πρωί μετρήθηκε με μεγάλα ποτήρια και ανακατεύτηκε με αλεύρι για να γίνει μουστ-αλευριά.

Ούτε γω ούτε η Τέση είχαμε ξαναφτιάξει μουσταλευριά με φρέσκο μούστο. Αλλά η αποστολή στέφθηκε με επιτυχία. Άλλωστε είναι εύκολη συνταγή. Το δύσκολο είναι να έχεις τους ανθρώπους που μεγάλωσαν τ’ αμπέλια και σ’ έμαθαν να τ ' αγαπάς, σου πρόσφεραν τους καρπούς και το κρασί να τα ευχαριστιέσαι και... πού και πού τη χαρά να βοηθάς. Να τα μοιράζεσαι όλα με αγάπη και πειράγματα. Και να πλένεις και τίποτα στο τέλος, ε; Δεν νομίζω ότι έχει πλάκα να φτιάξει κανείς ολομόναχος μουσταλευριά και να την φάει, η μισή χαρά είναι η παρέα. Και τα μισά υλικά επίσης.

Τα υπόλοιπα υλικά ήταν

Και να η συνταγή που εφαρμόσαμε:

Βάλαμε στο μάτι της κουζίνας την κατσαρόλα με 4 ποτήρια μούστο να ζεσταθεί καλά. Στο δύο και μισό το είχαμε, σε κουμπί που έφτανε ως το τρία και μισό.

Εν τω μεταξύ τα άλλα δύο ποτήρια μούστο τα ανακατεύαμε καλά σε μπολ με το 1 ποτήρι αλεύρι. Με το σύρμα, να γίνει ομοιόμορφο το μείγμα, χωρίς σβώλους, «να μην κουλουντριάσει» που έλεγε κι η γιαγιά.

Καβουρδίσαμε και το σουσαμάκι σε ένα τηγάνι.

Μετά προσθέσαμε  το κρύο μείγμα στο ζεστό μέσα στην κατσαρόλα κι ανακατεύοντας χωρίς σταματημό, για να μην κολλήσει, πέρασε μισή ώρα και κάμποσο παραπάνω μέχρι ν’ αρχίσει να πήζει ομοιόμορφα.

Όταν έπηξε λιγάκι (όπως είπε η Τέση «περιμένουμε να δούμε καμιά φουσκάλα »), την κατεβάσαμε απ’ τη φωτιά, ρίξαμε μέσα κι ανακατέψαμε τα μισά καρύδια και την απλώσαμε σε πιάτα. Από πάνω τελετουργικά πασπαλίσαμε τα υπόλοιπα κοπανισμένα καρύδια, το καβουρδισμένο σουσάμι και την κανέλα.

Και του χρόνου μαζί και περισσότεροι! Καλή επιτυχία!