Υπήρξε ο κυριότερος εκπρόσωπος του νατουραλισμού. Άσκησε τεράστια κοινωνική επιρροή με το έργο και τις παρεμβάσεις του. Ο Εμίλ Ζολά έφυγε από τη ζωή σαν σήμερα 29 Σεπτεμβρίου του 1902. 

Ο Εμίλ Ζολά είχε ενεργό συμμετοχή στα κοινωνικά και πολιτικά πράγματα της Γαλλίας. Χαρακτηριστικές υπήρξαν οι θέσεις του κατά του Ναπολέοντα και του ιερατείου.

Μετά το πρώτο σημαντικό μυθιστόρημά του Τερέζ Ρακέν (1867), ξεκίνησε μια σειρά έργων με τον τίτλο «Λε Ρουγκόν Μακάρ - Φυσική και κοινωνική ιστορία μιας οικογένειας υπό την Β΄ Αυτοκρατορία», όπου περιλαμβάνονται περισσότερα από τα μισά μυθιστορήματά του, θέλοντας να αναλύσει με διεισδυτική κριτική ματιά τις πτυχές της τότε γαλλικής κοινωνίας.

Σε αυτή τη σειρά συγκαταλέγεται Η ταβέρνα (1877), ένα αριστούργημα το οποίο εμβαθύνει στο φαινόμενο του αλκοολισμού και της φτώχειας στην εργατική τάξη. Επίσης, η Νανά (1880), που, με τη συμβολική μορφή μιας πόρνης η οποία διαφθείρει την παριζιάνικη ελίτ, δηλώνεται η κατάπτωση της Δεύτερης Γαλλικής Αυτοκρατορίας. Επιπλέον, με το Ζερμινάλ (1885)—το καλύτερο ίσως έργο του—έστρεψε τον προβολέα στις απάνθρωπες συνθήκες εργασίας των ανθρακωρύχων.

Στη συνέχεια, δημιούργησε δύο τριλογίες, Οι τρεις πόλεις και Τα τέσσερα Ευαγγέλια, με τη δεύτερη να μένει ανολοκλήρωτη. Ωστόσο, τα έργα αυτά τον καθιέρωσαν στο ευρύ κοινό.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του  έμελλε να συνταράξει συθέμελα τη γαλλική κοινωνία με την ανοιχτή επιστολή του προς τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας, η οποία δημοσιεύτηκε στο εξώφυλλο της εφημερίδας L'Aurore υπό τον τίτλο «Κατηγορώ!» (1898), που αφορούσε στην γνωστή υπόθεση Ντρέιφους. 

Υπόθεση Ντρέιφους

Πρόκειται για μία υπόθεση που συγκλόνισε τον κόσμο και ιδιαίτερα τη Γαλλία, στα τέλη του 19ου αιώνα. Κεντρικό πρόσωπο της υπόθεσης ήταν ο εβραϊκής καταγωγής Γάλλος λοχαγός του πυροβολικού Άλφρεντ Ντρέιφους ο οποίος κατηγορήθηκε το 1894 για προδοσία, όταν η Κρατική Υπηρεσία Πληροφοριών της Γαλλίας ανακάλυψε στο καλάθι των αχρήστων του Γερμανού στρατιωτικού ακόλουθου στο Παρίσι ένα ανυπόγραφο απόκομμα μιας επιστολής, η οποία αναφερόταν στην αποστολή μυστικών εγγράφων προς τη Γερμανία και αφορούσαν την άμυνα της χώρας.

Παρά το γεγονός ότι η κατηγορία βασίστηκε σε υποψίες, παρά τις αντιφατικές μαρτυρίες και την έλλειψη στοιχείων ο Ντρέιφους οδηγήθηκε στο στρατοδικείο και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη και πλήρη απομόνωση στην εξορία και συγκεκριμένα στο Νησί του Διαβόλου. Το όνομά του χρησιμοποιήθηκε ως σύμβολο της προδοσίας των Γάλλων Εβραίων.

Όταν η διεύθυνση της Κρατικής Υπηρεσίας Πληροφοριών ανελήφθη από τον ταγματάρχη Ζορζ Πικάρ, αυτός παραδέχτηκε την αθωότητα του Ντρέιφους και κατηγόρησε ως υπεύθυνο της κατασκοπείας τον Ουγγρικής καταγωγής ταγματάρχη Φέρντιναντ Εστερχάζι. Ο τελευταίος είχε γερές πλάτες. Ζήτησε να κριθεί από το Πολεμικό Συμβούλιο επειδή είχε διαβεβαιώσεις για την αθώωσή του. Έτσι κι έγινε. Την ίδια ώρα ο Πικάρ στάλθηκε με δυσμενή μετάθεση στην Τυνησία.

Η αναθεώρηση της δίκης στάθηκε αδύνατη μετά την παραποίηση των αληθινών στοιχείων. Η υπόθεση δίχασε τη χώρα στα δύο. Πνευματικές προσωπικότητες και Γάλλοι διανοούμενοι τάχθηκαν σθεναρά υπέρ του Ντρέιφους, τη στιγμή που οι πολέμιοί του καταφέρθηκαν ακόμη και εναντίον των υποστηρικτών του κατηγορώντας τους ως εχθρούς του έθνους. Ανάμεσα στους πρώτους ήταν και ο Εμίλ Ζολά...

Ο Εμίλ Ζολά κατηγορεί...

13 Ιανουαρίου 1898 στην πρώτη σελίδα της εφημερίδας«L' Aurore» δημοσιεύεται η ανοιχτή επιστολή του Εμίλ Ζολά προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Το περίφημο «κατηγορώ» που έμεινε στην ιστορία ως υπέρτατη πολιτική πράξη υπέρ της δικαιοσύνης.

Ο Ζολά κατηγόρησε το στρατό ότι συγκάλυψε τη λανθασμένη καταδίκη του Ντρέιφους και αθώωσε τον Εστερχάζι με εντολή του Υπουργείου Στρατιωτικών. Το τεύχος τυπώθηκε σε 300.000 αντί των 30.000 αντιτύπων και εξαντλήθηκε.

Το «Κατηγορώ» του Ζολά οδήγησε τη δίκη σε αναψηλάφηση και τον ίδιο στη φυλακή.

Το 1898 κατηγορήθηκε για συκοφαντία και καταδικάστηκε σε έναν χρόνο φυλάκιση. Την ίδια χρονιά προκύπτει ότι ο Ζοζέφ Ανρί που ανακάλυψε την επιστολή των μυστικών εγγράφων, ήταν στην πραγματικότητα ο συντάκτης της. Λίγο αργότερα παραδέχτηκε την πλαστογράφηση και κατόπιν αυτοκτόνησε. Ο Εστερχάζι διέφυγε στο Λονδίνο.

Η υπόθεση οδηγήθηκε στο εφετείο παρά τις αντιδράσεις του Υπουργείου Στρατιωτικών. Ακολούθησαν ταραχές ανάμεσα στους υποστηρικτές και τους πολέμιους του Ντρέιφους που οδήγησαν στην πτώση της κυβέρνησης.

Την αποκάλυψη ακολούθησαν δραματικά γεγονότα που κατέληξαν όχι απλώς στη δικαίωση του αθώου αλλά και στη μεταρρύθυμιση του συστήματος, συμπεριλαμβανομένου του χωρισμού εκκλησίας και κράτους.

Πριν όμως δει αυτή την τελευταία εξέλιξη, ο Εμίλ Ζολά βρέθηκε νεκρός, στις 29 Σεπτεμβρίου του 1902, στο διαμέρισμά του. Επίσημη αιτία θανάτου ήταν η δηλητηρίαση από μονοξίδιου του άνθρακα, ωστόσο υπήρξαν ψίθυροι ότι για το θάνατό του, ευθύνονταν πολιτικοί του αντίπαλοι. Ωστόσο, κάτι τέτοιο δεν αποδείχτηκε.
 
Ο Ντρέιφους θα καταφέρει να σβήσει πλήρως τις αμφιβολίες για την αθωότητα του το 1906 μετά από συνεχείς δικαστικές διαμάχες. Η υπόθεση δεν θα ξεχαστεί. Το «κατηγορώ» του Εμίλ Ζολά, μία ανιδιοτελής πράξη και παράλληλα ένα σπουδαίο κείμενο την κρατάει ζωντανή...Κατηγορώ τον αντισυνταγματάρχη Πατύ ντε Κλαμ, γιατί υπήρξε ο σατανικός δράστης της δικαστικής πλάνης...

Κατηγορώ τον στρατηγό Μπιγιό, γιατί είχε στα χέρια του αναμφισβήτητες αποδείξεις της αθωότητας του Ντρέιφους και τις έπνιξε...

Κατηγορώ τον στρατηγό ντε Μπουαντέφρ και τον στρατηγό Γκονζ, γιατί υπήρξαν συνένοχοι του ίδιου εγκλήματος...

Κατηγορώ τον στρατηγό ντε Πελλιέ και τον ταγματάρχη Ραβαρί, γιατί έκαμαν μια εγκληματική προανάκριση, με την πιο τερατώδη μεροληψία...

Κατηγορώ τους τρεις γραφολόγους Μπελόμ, Βαρινιάρ και Γουάρ, γιατί συντάξανε ψεύτικες εκθέσεις απατεώνων...

Κατηγορώ το υπουργείο Στρατιωτικών και το Επιτελείο, γιατί έκαμαν στις εφημερίδες ιδιαίτερα στην «Αστραπή» και στην «Ηχώ των Παρισίων», μια βδελυρή και απαράδεκτη εκστρατεία για να παραπλανήσουν τη κοινή γνώμη...

Κατηγορώ, τέλος, το πρώτο Στρατοδικείο γιατί παραβίασε το δίκαιο...

Εμίλ Ζολά

Μπορεί ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Ν.Δ. να προσπάθησε να μαζέψει την προτροπή σε πανικό των καταθετών λόγω... ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ο σπόρος της προπαγάνδας φύτρωσε ακαριαία στη φυλλάδα Θέμου Αναστασιάδη. Ολόκληρη σχεδόν η εφημερίδα «Πρώτο Θέμα» αφιέρωσε τις πολιτικές της σελίδες στον ιερό αντισυριζαιικό αγώνα. 

Το αμέσως επόμενο κείμενο μας ενημερώνει ότι «Φεύγουν τα μεγάλα funds» κι αυτά λόγω Τσίπρα, ενώ το τρίτο μάς γνωστοποιεί ότι μεγάλος επενδυτής με 40 εκατ. στο Λονδίνο προειδοποιεί ότι βρίσκεται στον αέρα 1 δισ. από το ΕΣΠΑ, που αφορά νέες τεχνολογίες, λόγω απόσυρσης εμπιστοσύνης εν όψει ΣΥΡΙΖΑ. Τέλος, για όποιον δεν έχει πάρει το μήνυμα, τα κύρια άρθρα των εκδοτών μοιράζονται ανάμεσα στην «εύλογη» ΣΥΡΙΖΟφοβία και στον φόβο των καταθετών. 

Αν δεν ήμασταν βέβαιοι για τις καλές προθέσεις του «Πρώτου Θέματος», θα μιλούσαμε για άθλια προπαγάνδα. 

Τεστοστερόνη

Από το αισχρό «Το καβάλησε κιόλας η Ρένα;», για τη Ρένα Δούρου, στο σεξιστικό «Οι μαινάδες της Αμφίπολης», για τις αρχαιολόγους Δ. Κουτσούμπα και Ολ. Παλαγγιά με τη διευκρίνιση ότι οι μαινάδες διακατέχονται από εκστατική μανία, υπερκινητική και βίαιη συμπεριφορά, και τελικά στο φασιστικό «Διαγραφές στη συνιστώσα lesbian και gay» (εννοεί μία διαγραφή που έγινε λόγω διαφωνίας για την αποδοχή ή μη ενός ευρωπαϊκού προγράμματος), το «Πρώτο Θέμα» διεκδικεί επάξια τον ρόλο της αντρίλας στην ενημέρωση. Να μυρίζει η μασχάλη, βρε παιδί μου! Το επόμενο βήμα είναι να μοιράζει η εφημερίδα αναβολικά στους αναγνώστες για να κάνουν μούσκουλα και να μπορούν να αντιμετωπίζουν τις «μαινάδες» ή έστω βιάγκρα για όσους απλά τις ονειρεύονται. 

Πηγή : tvxs
 

Χαζεύω στο παράθυρο της κουζίνας μου τη γυάλα με τα παστά λεμόνια που έφτιαξε και μου χάρισε η Αναστασία ακολουθώντας τησυνταγή της Αγλαΐας και ταξιδεύω… Λίγα χρόνια πριν, τέτοια εποχή, μια γυναικοπαρέα στο Μαρόκο. Στην «Κόκκινη Πόλη», το Μαρακές, περιπλανιόμαστε στα στενά δρομάκια της Μεντίνας, της παλιάς πόλης, προσπαθούμε χωρίς επιτυχία να βάλουμε σημάδια για να βρούμε τον δρόμο μας, αφηνόμαστε στα χέρια πιτσιρικάδων που για λίγα ντιράμ μας οδηγούν τρέχοντας στον προορισμό μας. Σταματάμε στα μπαχαράδικα, χανόμαστε σε γεύσεις και μυρωδιές, δοκιμάζουμε τα πάντα σε μικρά εστιατόρια κρυμμένα σε εσωτερικές αυλές.

Στο ξενοδοχείο La Maison Arabe, στην άκρη της Μεντίνας, μας περιμένουν για το μάθημα μαγειρικής που είχαμε κλείσει από την Αθήνα. Το θέμα μας, οι μαροκινές ταζίν – τα φαγητά που παίρνουν το όνομα τους από το κεραμικό κωνικό σκεύος μέσα στο οποίο μαγειρεύονται. Ο Μοχάμεντ, ο μάγειρας που θα μας μυήσει στα μυστικά της κουζίνας της πατρίδας του, μας περιμένει στην άψογα οργανωμένη, ψηλοτάβανη αίθουσα που βλέπει στην καταπράσινη αυλή του ξενοδοχείου. Η καθεμιά από εμάς έχει τον δικό της χώρο εργασίας, με μια μικροσκοπική ταζίν, ένα τηγανάκι, ένα γκαζάκι, μαχαίρια, βαζάκια με μπαχαρικά και λάδια, λαχανικά και όλα τα υλικά για το μενού μας.

Ο Μοχάμεντ ξεκινάει να μας μιλάει για την παράδοση της ταζίν και ταυτοχρόνως μας δίνει τις οδηγίες: «Πρέπει να κόψετε το παστό λεμόνι στη μέση, να βγάλετε τη σάρκα και να κρατήσετε χωριστά τη φλούδα». Κι έτσι με ιστορίες και οδηγίες κυλάει η ώρα - τρεις ώρες κρατάει το μάθημα - και φτιάχνουμε τα πιάτα μας: Πιπεριές με κύμινο και πάπρικα, κοτόπουλο ταζίν με ελιές και παστά λεμόνια, φρουτοσαλάτα με πορτοκάλια και μυρωδικά. Στον κήπο υπάρχει μόνο ένα τραπέζι και το έχουν ήδη στρώσει για μας. Καθόμαστε παραγγέλνουμε παγωμένο κρασί και απολαμβάνουμε. 

Πίσω στην κουζίνα μου, λοιπόν, κατεβάζω τη γυάλα με τα λεμόνια. Σήμερα θα φάμε μαροκινό κοτόπουλο!

Κοτόπουλο ταζίν με παστά λεμόνια και πράσινες ελιές (για 2 άτομα)

Ξεχωρίζετε τη σάρκα του λεμονιού από την φλούδα. Κρατήστε στην άκρη τη φλούδα και ψιλοκόψτε τη σάρκα. Ρίξτε την σε ένα μπολ και προσθέστε ψιλοκομμένα το σκόρδο, τον μαϊντανό, τον κόλιανδρο, 2 κουταλιές λάδι και όλα τα μπαχαρικά. Προσθέστε και το κοτόπουλο και ανακατέψτε καλά να πάει παντού η μαρινάδα. Αφήστε τα μια ώρα να μαριναριστούν.

Βάλτε το κοτόπουλο με την μαρινάδα στη ταζίν (ή την κατσαρόλα), προσθέστε ψιλοκομμένο και το κρεμμύδι και αφήστε τα σε μέτρια φωτιά για περίπου 20 λεπτά, να τσιγαριστεί το κοτόπουλο, γυρνώντας το κάθε τόσο. Μην απομακρυνθείτε, γιατί κινδυνεύει να κολλήσει  - οπότε ίσως χρειαστεί να προσθέσετε λίγο νερό. Όταν περάσει το 20 λεπτο, προσθέστε στην κατσαρόλα ¾ του λίτρου νερό σκεπάστε και αφήστε το φαγητό να σιγοβράσει περίπου μια ώρα - ελέγχοντας πότε πότε μήπως χρειαστεί κι άλλο νερό. Όταν η σάλτσα πήξει, προσθέστε την φλούδα του λεμονιού κομμένη σε λωρίδες και τις ελιές και αφήστε να μαγειρευτούν άλλα 5 λεπτά. Σερβίρετε σε κεραμικό σκεύος με ρύζι ή κους - κους.

Υ.Γ.1: Μην προσθέσετε αλάτι στο φαγητό γιατί τα παστά λεμόνια είναι ήδη αρκετά αλμυρά.
Υ.Γ.2: Το φαγητό ιδεωδώς μαγειρεύεται σε ταζίν, το μαροκινό κωνικό σκεύος. Επειδή όμως οι περισσότεροι δεν έχουμε, μπορούμε κάλλιστα να το μαγειρέψουμε σε κατσαρόλα.

Είναι τα πιο εύκολα και νόστιμα γλυκά παξιμαδάκια. Τα φτιάχνουν στην Κρήτη όταν οι μέρες ψυχραίνουν. Συντροφεύουν καλά τους απογευματινούς καφέδες με τα σχόλια της μέρας που φεύγει και της άλλης που έρχεται.

Υλικά:

Ζυμώνω καλά και προσέξτε τώρα, παρακαλώ, πώς τα ψήνω. Πλάθω μακρόστενες λωρίδες πάχους 5 περίπου εκατοστών. Τις τοποθετώ στο ταψί πάνω σε αντικολλητικό χαρτί. Μεταξύ τους κρατώ αποστάσεις. Χαράσσω κατά ύψος μέχρι βάθους τεμαχίζοντάς τες αλλά χωρίς να τις κόβω σε παξιμαδάκια των 3 εκατοστών. Βάζω σε προθερμασμένο στους 200 βαθμούς φούρνο (στις αντιστάσεις) για 10 λεπτά.

Τα βγάζω έξω και τα τεμαχίζω για τα καλά πια. Τα γυρίζω ώστε να ψηθούν στην κοιλίτσα τους και τα ξαναβάζω στο φούρνο. Μόλις πάρουν ωραίο, ροζ χρώμα είναι έτοιμα. Δεν θέλω να καούν και δεν με πειράζει αν είναι ελαφρώς υγρά όταν θα τα βγάλω.

Αφήστε τα να στεγνώσουν και αν περισσέψουν (αν...) φυλάξτε τα σε δοχείο που κλείνει καλά την επόμενη πια μέρα.