Τις τελευταίες νύχτες από την κουζίνα μας, όσο όλοι κοιμούνται ήσυχοι, ακούγονται κοφτά, μυστηριώδη «κρατς» και κατόπιν σιγανά μασουλήματα: έφτασαν πεσκέσι δύο σακούλες γεμάτες φουσκωμένα καρύδια και με τον πολύτιμο συνεργό μου, καρυοθραύστη, τα αφανίζω επιμελώς, με λαιμαργία σκίουρου. Προτού περιλάβω και τη δεύτερη τσάντα, τα μισά κατασχέθηκαν από τους πιο έμπειρους και υπομονετικούς για μερακλίδικη καρυδόπιτα και με τα υπόλοιπα αποφάσισα να δοκιμάσω εκείνα τα εύκολα μπισκότα που μοιάζουν με μινιατούρα καρυδόπιτας, σαν εκείνη της Γκέλης Βούρβουλη. Οι περισσότερες σχετικές συνταγές αξιοποιούν τα αμερικάνικα pecans, όμως και τα δικά μας ταίριαξαν φίνα.

Για περίπου 20 μπισκότα:

Για τη γέμιση:

Επιστρατεύουμε δύο μεσαία μπολ και ζεσταίνουμε τον φούρνο στους 170 βαθμούς.

Στο πρώτο ρίχνουμε το βούτυρο μαζί με τη ζάχαρη και ανακατεύουμε με μίξερ χειρός ώσπου να αφρατέψουν (αν διαθέτουμε μεγάλο μίξερ, ασφαλώς το προτιμούμε). Προσθέτουμε το αυγό, τη βανίλια και συνεχίζουμε το ανακάτεμα μέχρι να προκύψει μίγμα λείο. Κατόπιν αλεύρι και μπέικιν πάουντερ και συνεχίζουμε ανακατεύοντας. Η ζύμη θα πρέπει να πλάθεται εύκολα και να μη κολλάει πολύ στα χέρια μας.

Στο δεύτερο μπολ, η γέμιση: καρύδια, μέλι και κανέλα. Ανακατεύουμε καλά με ένα μεγάλο κουτάλι και στρώνουμε με λαδόκολλα ένα πλατύ, άνετο ταψί. Πλάθω μπισκοτάκια: Απλώνουμε τη ζύμη σε πάγκο καθαρό με τα χέρια μας, μέχρι να φτάσει σε πάχος τα δύο εκατοστά. Με ένα μικρό φλιτζάνι του εσπρέσο ή του ελληνικού καφέ κόβουμε μικρούς ζυμαρένιους κύκλους. Όση ζύμη περισσεύει από τα κοψίματα, ξαναπλάθεται και μπαίνει στο παιχνίδι εκ νέου.

Τα μοιράζουμε στον πάγκο και πιέζοντάς τα στο κέντρο φτιάχνουμε μια μικρή λακκούβα που θα υποδεχτεί την καρυδένια γέμιση. Ένα κουταλάκι του γλυκού φτάνει για κάθε μπισκότο. Τα μεταφέρουμε στο ταψί - προσέχουμε για τις δέουσες αποστάσεις, έστω μισού εκατοστού μεταξύ τους -, ανασηκώνουμε ελαφρώς τη ζύμη περιμετρικά και φουρνίζουμε στην ίδια θερμοκρασία (170 °C) για περίπου 11 με 12 λεπτά. Μόλις τα μπισκότα ροδίσουν και δούμε πως έχουν ξεκολλήσει από τη λαδόκολλα, δεν περιμένουμε: ξεφούρνισμα και άπλωμα σε σχάρα για να κρυώσουν.

Αν περισσέψει γέμιση, δεν πτοούμαστε: με σβηστό αλλά ζεστό ακόμα τον φούρνο, την απλώνουμε στη λαδόκολλα και την ψήνουμε για μερικά λεπτά. Μελωμένη και υγρή όπως είναι, την μοιράζουμε κουταλιά προς κουταλιά πάνω στα μπισκότα - ναι, ποτέ δεν έχουν αρκετή.

 

 

 

• 

Τρεις ερευνητές από την Ιαπωνία βραβεύονται με το Νόμπελ Φυσικής 2014 για την ανακάλυψη του γαλάζιου LED, μιας εφεύρεσης που επέτρεψε την ανάπτυξη λαμπρών, οικονομικών λαμπτήρων.

Όπως ανακοίνωσε την Τρίτη η Βασιλική Ακαδημία Επιστημών της Σουηδίας, το βραβείο απονέμεται από κοινού στον Ισάμο Ακασάκι του Πανεπιστημίου της Ναγκόγια, τον Χιρόσι Αμάνο, επίσης στη Ναγκόγια, και τον Σούχι Νακαμούρα του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στη Σάντα Μπάρμπαρα.

Η γαλάζια φωτοδίοδος που ανέπτυξαν οι τρεις ερευνητές, στις αρχές του 1990, ήρθε να συμπληρώσει την παλέτα των LED, έπειτα απο την εφεύρεση του κόκκινου και του πράσινου LED τριάντα χρόνια νωρίτερα. 

Η προσθήκη ενός τρίτου χρώματος επέτρεψε την ανάπτυξη φωτοδιόδων που προσφέρουν λευκό, λαμπρό φωτισμό.

«Οι λάμπες πυράκτωσης φώτισαν τον 20ό αιώνα. Ο 21ος αιώνας θα φωτιστεί από λαμπτήρες LED» σημειώνει η επιτροπή των βραβείων στην ανακοίνωσή της.

Τα σύγχρονα λευκά LED, ουσιαστικά τσιπ από πυρίτιο που συνδυάζουν LED τριών διαφορετικών χρωμάτων, προσφέρουν ασύγκριτα καλύτερη απόδοση σε σχέση με τους συμβατικούς λαμπτήρες. Δίνουν φωτισμό έντασης έως και 300 lumen ανά watt ηλεκτρικής ενέργειας, συγκριτικά με 16 lm/watt για τους λαμπτήρες πυράκτωσης και 70 lm/watt για τους λαμπτήρες φθορισμού.

Δεδομένου ότι ο φωτισμός αντιστοιχεί γύρω στο ένα τέταρτο της ενεργειακής κατανάλωσης σε παγκόσμιο επίπεδο, η νέα τεχνολογία προσφέρει σημαντικά οφέλη για το περιβάλλον.

Περιορίζει εξάλλου την κατανάλωση υλικών, δεδομένου ότι οι λαμπτήρες LED διαρκούν έως 100.000 ώρες, εκατό φορές περισσότερο από τις λάμπες πυράκτωσης και δέκα φορές περισσότερο σε σχέση με τους λαμπτήρες φθορισμού.

Ο Ισάμου Ακασάκι (Isamu Akasaki) γεννήθηκε στην Ιαπωνία το 1929 και είναι σήμερα καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Ναγκόγια.

Ο Χιρόσι Αμάνο (Hiroshi Amano) γεννήθηκε στην Ιαπωνία το 1960 και είναι επίσης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Ναγκόγια.

Ο Σούχι Νακαμούρα (Shuji Nakamura) γεννήθηκε το 1954 στην Ιαπωνία αλλά είναι αμερικανός πολίτης. Είναι σήμερα καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στη Σάντα Μπάρμπαρα.

Οι ανακοινώσεις στη Σουηδία ξεκίνησαν τη Δευτέρα με το Νόμπελ Ιατρικής - Φυσιολογίας, το οποίο τιμά τρεις ερευνητές για την ανακάλυψη του «GPS του εγκεφάλου».

Ακολουθεί η ανακοίνωση του Νόμπελ Χημείας την Τετάρτη, Λογοτεχνίας την Πέμπτη, Ειρήνης την Παρασκευή και Οικονομικών Επιστημών τη Δευτέρα.

Η εκδήλωση απονομής των βραβείων θα πραγματοποιηθεί στις 10 Δεκεμβρίου στη Στοκχόλμη.