ενημέρωση 12:04, 1 October, 2026

Οι Αμερικανοί αποχώρησαν από το Ιράκ μετά από 23 χρόνια και ο Τραμπ κάνει λόγο για νίκη

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ χαιρέτισε την αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από το Ιράκ, υπογραμμίζοντας πως η σημερινή ημέρα αντιπροσωπεύει μια νίκη για τη χώρα του.

«Σήμερα είμαι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσω πως οι τελευταίες αμερικανικές δυνάμεις αποχωρούν από το Ιράκ!», αναφέρει ο Τραμπ σε μήνυμά του στο Truth Social.

«Είναι μια σπουδαία ημέρα για την Αμερική και το σημαντικότερο είναι πως αποχωρούμε αφήνοντας το Ιράκ με έναν υπέροχο νέο πρωθυπουργό, τον Αλί αλ Ζαΐντι», δήλωσε κι εξέφρασε την ελπίδα πως ο ιρακινός ηγέτης θα καταφέρει να διαχειριστεί την κατάσταση πολύ καλά.

«Είναι μια νίκη για τις ΗΠΑ, μια νίκη για το Ιράκ και μια αποφασιστική νίκη επί του ΙΚ», υπογράμμισε ο Αμερικανός πρόεδρος. «Έπρεπε να επιλέξω αν (τα αμερικανικά στρατεύματα) θα παρέμεναν ή θα αποχωρούσαν και θεώρησα, αναμφίβολα, πως ήταν καιρός (…) να επιστρέψουν σπίτι», συμπλήρωσε.

Νωρίτερα, σήμερα, το Πεντάγωνο ανακοίνωσε κι επισήμως την ολοκλήρωση των αμερικανικών στρατευμάτων, κάνοντας επίσης λόγο για «επιτυχημένη ολοκλήρωση» της στρατιωτικής αποστολής.

Το Πεντάγωνο δήλωσε πως η ευθύνη για την αντιμετώπιση των εναπομεινασών απειλών ασφαλείας, περιλαμβανομένων πυρήνων του Ισλαμικού Κράτους, εναποτίθεται τώρα κυρίως στις ιρακινές δυνάμεις, αν και η Ουάσινγκτον θα συνεχίσει να παρέχει στοχευμένη εκπαίδευση και υποστήριξη με πληροφορίες των μυστικών υπηρεσιών.

Νωρίτερα, Ιρακινός σύμβουλος εθνικής ασφαλείας, ο Κάσιμ αλ Αράτζι, χαιρέτισε το τέλος της αποστολής του υπό την ηγεσία των ΗΠΑ συνασπισμού χαρακτηρίζοντάς το «ιστορικό ορόσημο».

«Σήμερα φθάνουμε σε ένα ιστορικό ορόσημο με την ολοκλήρωση της αποστολής του διεθνούς συνασπισμού και της παρουσίας των δυνάμεών του, μετακινούμενοι σε διμερείς σχέσεις με τα κράτη μέλη του», είπε ο σύμβουλος εθνικής ασφαλείας του Ιρακινού πρωθυπουργού.

Οι ΗΠΑ εισέβαλαν στο Ιράκ μαζί με τους συμμάχους τους το 2003 ανατρέποντας τον επί μακρόν ηγέτη Σαντάμ Χουσέιν. Οι δυνάμεις των ΗΠΑ αποσύρθηκαν το 2011 αλλά επέστρεψαν το 2014 έπειτα από αίτημα της ιρακινής κυβέρνησης όταν το Ισλαμικό Κράτος κατέλαβε μεγάλα τμήματα του Ιράκ και της γειτονικής Συρίας.

Η ήττα του Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ κηρύχθηκε στρατιωτικά το 2017, αν και πυρήνες του παραμένουν ενεργοί.

Η κοινωνία ξέρει πολύ καλά πότε μια κυβέρνηση την κοροϊδεύει

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε μέτρα-κοροϊδία για τα καύσιμα

Η ελληνική κοινωνία είναι αντιμέτωπη με μια αύξηση στις τιμές των καυσίμων που κάνει κάθε επίσκεψη στο βενζινάδικο μια όλο και πιο οδυνηρή εμπειρία.

Πράγμα λογικό εάν αναλογιστούμε ότι η μέση τιμής της αμόλυβδης βενζίνης έχει εκτοξευτεί στα 2,207 ευρώ ανά λίτρο από 1,751 ευρώ ανά λίτρο που ήταν στις 27 Φεβρουαρίου, πριν ξεκινήσει ο πόλεμος κατά του Ιράν, και η μέση τιμή του πετρελαίου 2,214 ευρώ ανά λίτρο από 1,565 ευρώ. Αυτό σημαίνει μια αύξηση  0,649 ευρώ ανά λίτρο για το πετρέλαιο κίνησης και 0,456 ευρώ ανά λίτρο για την αμόλυβδη βενζίνη.

 Η αύξηση της αμόλυβδης βενζίνης είναι κάτι που το νιώθουμε όλοι μας, η αύξηση του πετρελαίου κίνησης μεταφράζεται και σε κόστος μεταφοράς και το βλέπουμε σε αυξήσεις των τιμών του πετρελαίου.

Και τι ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός; Ότι θα μειώσει κατά περίπου 0,20 ευρώ ανά λίτρο την τιμή του πετρελαίου κίνησης, μέσα από μια επιδότηση 0,15 ευρώ ανά λίτρο, ενώ τα διυλιστήρια θα συνεχίσουν να προσφέρουν μία μικρή έκπτωση ανά λίτρο στις εταιρείες πετρελαιοειδών για την αμόλυβδη βενζίνη 95 οκτανίων και το πετρέλαιο κίνησης.

Τι σημαίνουν όλα αυτά: ότι το πετρέλαιο κίνησης θα παραμείνει πάνω από τα 2 ευρώ, με την προοπτική να ανέβει ακόμη περισσότερο, εάν υπάρξει οποιαδήποτε επιδείνωση στα γεωπολιτικά, την ώρα που η βενζίνη θα συνεχίσει να ανεβαίνει.

Πράγμα που με τη σειρά του σημαίνει ότι οι πολίτες θα συνεχίσουν να είναι αντιμέτωποι με την αύξηση του κόστους καυσίμων, αλλά και συνολικά του κόστους ζωής, εάν συνυπολογίσουμε το γεγονός ότι δεν είναι καθόλου δεδομένο ότι οι «συμφωνίες κυρίων» για τη συγκράτηση τιμών σε μια σειρά προϊόντα θα συνεχιστούν, ιδίως εάν σκεφτούμε ότι οι επιχειρήσεις ήδη βλέπουν μια αύξηση του κόστους παραγωγής τους.

Αναρωτιέται κανείς γιατί μια κυβέρνηση που έχει κακές δημοσκοπικές επιδόσεις –  ότι η ΝΔ είναι πρώτο κόμμα δεν αναιρεί το γεγονός ότι έχει ποσοστά που σε άλλα εποχές θα θεωρούνταν μεγάλη αποτυχία – δεν δοκιμάζει μια διαφορετική πολιτική, πιο «φιλολαϊκή» σε μια προσπάθεια να συγκρατήσει τις εκλογικές διαρροές.

Και η απάντηση είναι απλή: η κυβέρνηση είναι δεσμευμένη σε αυτή την πολιτική, τόσο ως προς τα συμφέροντα τα οποία εκπροσωπεί, όσο και ως προς τη δημοσιονομική πολιτική. Αυτό σημαίνει, από τη μια, ότι αρνείται πεισματικά να περιορίσει τα κέρδη των διυλιστηρίων – που δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι όσο αυξάνουν οι τιμές, τόσο αυξάνουν και τα κέρδη τους, ακριβώς επειδή η αντίληψή της για τη στήριξη της επιχειρηματικότητας δεν περιλαμβάνει κανενός είδους παρέμβαση που θα μπορούσε ταυτόχρονα να προστατέψει την κοινωνία. Από την άλλη, έχει επενδύσει πολιτικά στα υπερπλεονάσματα όχι μόνο π.χ. για να δοκιμάσει την πρόωρη αποπληρωμή του χρέους, αλλά και για να κατοχυρώσει ότι είναι μια κυβέρνηση της δημοσιονομικής αποτελεσματικότητας, θεωρώντας ότι αυτό προσδίδει κύρος εντός της ΕΕ και στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και στον υπουργό Εθνικής Οικονομίας και νυν επικεφαλής του Eurogroup Κυριάκο Πιερρακάκη.

Ως αποτέλεσμα, παρότι υπάρχει πραγματικός δημοσιονομικός χώρος, η κυβέρνηση δεν προχωρά στο αυτονόητο: να μειώσει συγκυριακά τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωση και με αυτό τον τρόπο να μειώσει σημαντικά το κόστος των καυσίμων για τον καταναλωτή. Ένα μέτρο που όπως έχει πολλές φορές γραφτεί μπορεί να εφαρμοστεί εντός του πλαισίου της ΕΕ, αρκεί να υπάρχει η απαραίτητη πολιτική βούληση. Είναι χαρακτηριστικό ότι το μόνο που είπε ότι θα κάνει ο πρωθυπουργός είναι να ζητήσει δημοσιονομική ευελιξία από την ΕΕ, παρότι αυτό θα μπορούσε να το κάνει εδώ και μήνες…

Σε όλα αυτά προστίθεται κάτι ακόμη: η κυβέρνηση φοβάται ότι εάν αρχίσει τώρα να υποχωρεί απέναντι στην κοινωνική πίεση, μετά θα είναι ολοένα και πιο ευάλωτη σε απαιτήσεις από την κοινωνία. Αυτό θα την οδηγεί όχι μόνο στο να υποχρεώνεται να παίρνει μέτρα για να αντιμετωπίσει την ακρίβεια, αλλά ταυτόχρονα θα δέχεται και την κριτική ως προς το γιατί δεν πήρε τέτοια μέτρα νωρίτερα. Και αυτό κάθε άλλο παρά θα ταιριάζει με την εικόνα μιας κυβέρνησης που μόνο αυτή έχει τις λύσεις για τα προβλήματα και οτιδήποτε άλλο θα ήταν καταστροφή. Κάτι που με τη σειρά του θα σπρώχνει την κυβέρνηση στο να υπαναχωρεί από το να πάρει τελικά μέτρα, σε μια προσπάθεια τουλάχιστον να φανεί συνεπής στην πολιτική της, με την κοινωνία να πληρώνει το κόστος.

Κάτι που επιβεβαιώνει ότι η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν τα πάει καλά με τις μεγάλες κρίσεις. Γιατί το «εγχειρίδιο» που ακολουθεί είναι για «ήρεμα νερά» και για συγκυρίες ευνοϊκές. Όταν αρχίζουν τα προβλήματα, τότε τα στρατηγικά της εργαλεία, εν προκειμένω ένας επίμονος νεοφιλελευθερισμός, δεν της επιτρέπουν να σκεφτεί παραπέρα και να προτείνει πραγματικά φιλολαϊκές λύσεις.

Όμως, η σημερινή συγκυρία, με υπαρκτό το ενδεχόμενο ακόμη μεγαλύτερης αύξησης των τιμών των καυσίμων, εξαιτίας εντεινόμενων γεωπολιτικών κρίσεων και με παγκόσμια τάση αύξησης του πληθωρισμού, δεν αναλογεί σε κάποια «κανονικότητα». Είναι μια συγκυρία που απαιτεί εμπιστοσύνη όχι στις αγορές, αλλά στην ικανότητα των κρατών να παρεμβαίνουν προς όφελος της κοινωνίας. Με την πολιτική βούληση κυβερνήσεων αποφασισμένων να εφαρμόσουν αυτά τα μέτρα, αντί να μεταφέρουν το κόστος στις πλάτες των κοινωνιών. Κάτι που ξέρουμε πια πολύ καλά ότι δεν ισχύει για την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη.

 Πηγή: in
 
  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Η επιστροφή της «κουτσής πάπιας»

Θα αντέξει το πολιτικό σύστημα των ΗΠΑ μία τελευταία διετία με τον Τραμπ;

Ο πρόεδρος που δεν ελέγχει το Κογκρέσο, τη Βουλή των Αντιπροσώπων και τη Γερουσία αποκαλείται «κουτσή πάπια».

Η πιο πρόσφατη δημοσκόπηση κατέγραψε νέα πτώση της δημοτικότητας του Τραμπ σε ποσοστό 3%, με την αποδοχή του να έχει ήδη συρρικνωθεί στο 32%.

Ενας μήνας και λίγες μέρες έχουν απομείνει για τις ενδιάμεσες εκλογές που θα αναδείξουν τη νέα Βουλή των Αντιπροσώπων και θα εκλέξουν το ένα τρίτο της Γερουσίας.

Το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στο κατά πόσον ο Τραμπ θα χάσει τον έλεγχο του Κογκρέσου με την εκλογική του βάση να τον τιμωρεί για την αδιέξοδη εμπλοκή του στο Ιράν.

Μπορεί να επιβιώσει ο τραμπισμός χωρίς τον Τραμπ;

Οι Ρεπουμπλικάνοι έχουν ένα χρόνο και λίγες βδομάδες να απαντήσουν στο ερώτημα καθώς οι προκριματικές εκλογές αρχίζουν στις αρχές του 2028.

Τι θα κάνει ο Τραμπ; Θα επιλέξει τη σκληρή γραμμή που ακολούθησε στην προεκλογική εκστρατεία του 2024, δεσμευόμενος να αποδεχθεί ως αδιάβλητο αποτέλεσμα μόνον τη νίκη του υποψηφίου των Ρεπουμπλικάνων, που άλλωστε θα είναι δική του επιλογή;

Θα αντέξει το πολιτικό σύστημα των ΗΠΑ την τελευταία διετία Τραμπ με τον ένοικο του Λευκού Οίκου να συντηρεί κλίμα εμφυλιοπολεμικής σύγκρουσης;

Ποιος άλλωστε μπορεί να εμποδίσει τον Τραμπ να διεκδικήσει τρίτη θητεία, που ως στόχος μπορεί να είναι ανέφικτος, αλλά θα είναι μια συνέχεια της αντισυστημικής προεκλογικής εκστρατείας του 2016, του 2020 και του 2024;

Με μια ματιά στον ορίζοντα των πολιτικών εξελίξεων στις ΗΠΑ ξεχωρίζει ως αποφασιστική χρονιά το 2027, δηλαδή το διάστημα ανάμεσα στις ενδιάμεσες εκλογές του προσεχούς Νοεμβρίου και τις πρώτες προκριματικές εκλογές στις αρχές του 2028.

Για πρώτη φορά υπάρχει μια άγνωστη μεταβλητή στην πολιτική σκηνή των ΗΠΑ, ένα διακομματικό μέτωπο με την πλειοψηφία των ψηφοφόρων να εναντιώνονται στις υπερπόντιες στρατιωτικές επεμβάσεις.

Η περίπτωση του Ιράν είναι χαρακτηριστική, με τον Τραμπ να μεταθέτει για μετά τις ενδιάμεσες εκλογές όλες τις κρίσιμες αποφάσεις για θέματα εξωτερικής πολιτικής που θα μπορούσαν να έχουν πολιτικό κόστος.

Πηγή: efsyn

 

 
 

Απόπειρες μετατροπής του Alyoshki σε Bucha 2.0, στρατιωτικοί στόχοι στην Ευρώπη: νέα ενημέρωση του Υπουργείου Εξωτερικών

Η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, Μαρία Ζαχάροβα, σημείωσε ότι τα ευρωπαϊκά εργοστάσια που κατασκευάζουν όπλα για την Ουκρανία αποτελούν πιθανούς στρατιωτικούς στόχους για τη Ρωσία.

ΜΟΣΧΑ, 30 Σεπτεμβρίου. /TASS/. Η ίδια η Ουκρανία δημιουργεί μια ανθρωπιστική καταστροφή στο Αλιόσκι στην περιοχή Χερσώνα, σε μια προσπάθεια να κατηγορήσει τη Μόσχα, δήλωσε η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα σε ενημέρωση.

Σημείωσε επίσης ότι τα ευρωπαϊκά εργοστάσια που κατασκευάζουν όπλα για την Ουκρανία αποτελούν πιθανούς στρατιωτικούς στόχους για τη Ρωσία.

Το TASS έχει συγκεντρώσει τις βασικές δηλώσεις της εκπροσώπου.

Προοπτικές για συνομιλίες για την επίλυση του ουκρανικού ζητήματος

Όποτε ξεκινήσουν οι προετοιμασίες για μια τριμερή συνάντηση για την Ουκρανία, η Μόσχα θα «παρέχει την κατάλληλη ειδοποίηση» σχετικά.

Οι δηλώσεις του Ζελένσκι

Οι τελευταίες δηλώσεις του Βλαντιμίρ Ζελένσκι σχετικά με την ετοιμότητά του για κατάπαυση του πυρός δεν έχουν καμία σχέση με την επιδίωξη ειρήνης, καθώς στοχεύει να εξασφαλίσει μια ανάπαυλα και να συνεχίσει τον τρόμο: «Στην πραγματικότητα, οι δηλώσεις του δεν έχουν καμία σχέση με μια γνήσια επιθυμία για μια δίκαιη και διαρκή ειρήνη. Χρειάζεται απλώς μια ανάπαυλα για να αναπληρώσει τις απώλειες των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων σε προσωπικό και εξοπλισμό, ώστε να μπορεί όχι μόνο να επαναλάβει τις εχθροπραξίες αλλά και να κλιμακώσει τη σύγκρουση, όπως έχει κάνει και στο παρελθόν».

Η έλλειψη ειρηνιστικών προθέσεων του καθεστώτος του Κιέβου «αποδεικνύεται από τη συνεχιζόμενη τρομοκρατία του κατά του άμαχου πληθυσμού και των υποδομών της Ρωσίας».

Πιθανοί στρατιωτικοί στόχοι στην Ευρώπη

Τα ευρωπαϊκά εργοστάσια που κατασκευάζουν όπλα για την Ουκρανία αποτελούν πιθανούς στρατιωτικούς στόχους για τη Ρωσία: «Τα εργοστάσια όπλων σε ευρωπαϊκές χώρες που παράγουν όπλα για την Ουκρανία αποτελούν πιθανούς στρατιωτικούς στόχους για τη Ρωσία. Κανείς δεν πρέπει να υποθέτει ότι τα στρατιωτικά εργοστάσια εκτός ουκρανικού εδάφους που κατασκευάζουν όπλα για το καθεστώς του Κιέβου θα είναι ασφαλή. Όποιος το πιστεύει αυτό κάνει λάθος».

Ανθρωπιστική καταστροφή στο Αλιόσκι

Η ίδια η Ουκρανία δημιουργεί μια ανθρωπιστική καταστροφή στο Αλιόσκι, ενώ «προσπαθεί να μεταθέσει την ευθύνη στη Ρωσία - όπως κάνει πάντα».

Το Κίεβο θέλει να μετατρέψει το Αλιόσκι σε ένα δεύτερο Μπούτσα: «Πρόσφατα, το καθεστώς του Κιέβου υπερβάλλει για την άθλια ανθρωπιστική κατάσταση στο Αλιόσκι, στην περιοχή Χερσώνα. Ας εξετάσουμε και αυτή την παραπληροφόρηση. Προσπαθούν να μετατρέψουν αυτήν την υπόθεση σε ένα νέο «Μπούτσα» - «Μπούτσα 2.0» - και να ξεκινήσουν μια ακόμη εκστρατεία στα μέσα ενημέρωσης. Φυσικά, κατηγορούν τη χώρα μας για τα πάντα και απαιτούν από τους διεθνείς οργανισμούς να παρέμβουν, να καταδικάσουν και να τιμωρήσουν».

Το Κίεβο «για κάποιο λόγο αποφεύγει το κύριο σημείο»: «Ποιος είναι ο πραγματικός ένοχος πίσω από την ανθρωπιστική καταστροφή; Ας δούμε τα γεγονότα. Το Αλιόσκι βρίσκεται περίπου τρία χιλιόμετρα από τις ουκρανικές θέσεις, πράγμα που σημαίνει ότι βρίσκεται εντός εμβέλειας και δέχεται τακτικούς βομβαρδισμούς από το ουκρανικό πυροβολικό, τα MLRS και τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη».

Συνάντηση Λαβρόφ με τον Γερμανό υπουργό Εξωτερικών

Δεν υπάρχουν λόγοι να θεωρηθεί η συνάντηση του Γερμανού Υπουργού Εξωτερικών Γιόχαν Βάντεφουλ με τον Ρώσο ομόλογό του Σεργκέι Λαβρόφ στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ ως ένδειξη ότι το Βερολίνο είναι έτοιμο να αποκαταστήσει τον διάλογο με τη Μόσχα: «Δεν υπάρχουν λόγοι να θεωρηθεί ως ένα πλήρες σημάδι ετοιμότητας για την αποκατάσταση του εποικοδομητικού και αμοιβαία σεβαστού διαλόγου».

Ο Wadephul «επέλεξε να διαβάσει μια σειρά από κατηγορίες κατά της Ρωσίας αντί να ανταλλάξει απόψεις. Αυτά τα σημεία είναι ήδη γνωστά επειδή η γερμανική ηγεσία τα εκφράζει τακτικά».

Δυτικές προσπάθειες να διαταράξουν τη σύνοδο κορυφής Ρωσίας-Αφρικής

Οι δυτικές χώρες ασκούν πιέσεις στα αφρικανικά κράτη σε μια προσπάθεια να τα αποτρέψουν από το να συμμετάσχουν στη Σύνοδο Κορυφής Ρωσίας-Αφρικής στη Μόσχα: «Καθώς πλησιάζει η σύνοδος κορυφής, βλέπουμε προσπάθειες από Δυτικούς επικριτές να πιέσουν τους Αφρικανούς εταίρους μας σε μια προσπάθεια να τους αποτρέψουν από το να ταξιδέψουν στη Μόσχα».

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0