Ποιοι, εκτός από τους νομείς αξιωμάτων και χρήματος, θέλουν να συνεχιστεί -και μάλιστα σταθερά!- αυτή η ηθική, πολιτική, οικονομική, ακόμα και εθνική αποσταθεροποίηση;
Είπε ο Μητσοτάκης στη συνέντευξή του στη Wall Street Journal: «Το δίλημμα στις επόμενες εκλογές είναι ανάμεσα στη ρεαλιστική ελπίδα και στους πειραματισμούς, ιδίως σε μία συγκυρία κατά την οποία η σταθερότητα είναι απαραίτητη». Συμπύκνωσε έτσι σε μια φράση την εκλογική στρατηγική περιορισμού της επερχόμενης εκλογικής του ήττας, επιστρέφοντας στη διαχρονική συνταγή της Δεξιάς: Στον φόβο! Φόβο για το τι μας περιμένει σε μια εποχή αστάθειας. Φόβο για το αύριο που απειλούν οι φορείς του πειραματισμού. Φόβο για μια καθημερινότητα, που εμμέσως παραδέχεται ότι δεν είναι ρόδινη, αλλά μας διαβεβαιώνει ότι θα γίνει χειρότερη και επικίνδυνη αν αντί για τη δική του σταθερότητα οι πολίτες επιλέξουν τους πειραματισμούς των «άλλων».
Ο κομμουνιστικός κίνδυνος, ο κίνδυνος από την Αριστερά της Αριστεράς -αυτό ήταν κάποτε το ΠΑΣΟΚ-, η απειλή από τις χώρες του «παραπετάσματος», ο κίνδυνος της αναρχίας, οι συνωμοσίες κατά του έθνους και των νοικοκυραίων. Διάφορες εκδοχές φόβου, με νύχια, δόντια και δόλιες προθέσεις, φύλαγαν πάντα τα έρημα της Δεξιάς. Η αντιμετώπιση σκοτεινών σχεδίων, η αναρχία και η προστασία της εθνικής σταθερότητας ήταν εξάλλου -μέρες που είναι- και το βασικό προπαγανδιστικό επιχείρημα της χούντας, που έφερε τα τανκς και τον θάνατο στο προσκήνιο. Σε κάθε ιστορική περίοδο, με δυο λόγια, ο φόβος συνόδευε τη Δεξιά και τον επιστράτευε για να καλύψει τα έργα, τις ρεμούλες, τις αγριότητες, την καταστολή και τη βία.
Λίγο χάρτινος βέβαια ο δράκος στο παραμύθι του Μητσοτάκη σήμερα, αλλά δεν έχει κι άλλη επιλογή. Ολο και κάποιοι εξάλλου θα φοβηθούν με τον «πειραματισμό», ας πούμε, ελέγχου από μια προοδευτική κυβέρνηση των απευθείας αναθέσεων. Ή με τη διερεύνηση σε βάθος των υποκλοπών, που ακόμα δεν ξέρουμε ποιος και γιατί. Ή με την αποκατάσταση της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης. Ακόμα και με τη γνησιότητα των πτυχίων κάποιων αρίστων, ή με το στήσιμο σχολικών πρωταθλημάτων. Ενώ από την άλλη κάποιες καρδιές χτυπούν με λαχτάρα όταν ακούνε για ρεαλιστική ελπίδα. Που τη μεταφράζουν -ξέρουν αυτοί- σε ελπίδα ότι θα συνεχιστούν οι μέρες της αφθονίας τους. Με το νέο συμβόλαιο -και τι συμβόλαιο!- που τους υπόσχεται ο Μητσοτάκης.
Από την άλλη, ποια σταθερότητα; Των εβδομαδιαίων σκανδάλων; Των παραιτήσεων υπουργών, υφυπουργών και λειτουργών του «επιτελικού κράτους», που έχουν γίνει κανονικότητα; Του ΟΠΕΚΕΠΕ, του πάρτι δισεκατομμυρίων, της ανέχειας για τους πολλούς, της βροχής από ψέματα που συνοδεύουν κάθε βήμα αυτής της κυβέρνησης; Ποιοι, εκτός από τους νομείς αξιωμάτων και χρήματος, θέλουν να συνεχιστεί -και μάλιστα σταθερά!- αυτή η ηθική, πολιτική, οικονομική, ακόμα και εθνική αποσταθεροποίηση; Αυτή η διάλυση της εμπιστοσύνης σε όσους και όσα -υποτίθεται ότι- αποτελούν το θεμέλιο της δημοκρατίας και της κοινωνικής συνοχής; Και γιατί, αλήθεια, να φοβηθεί η μεγάλη πλειονότητα των Ελλήνων έναν προοδευτικό «πειραματισμό» στη θέση της σημερινής σάπιας «σταθερότητας»; Χωρίς «πειραματισμούς» απαλλαγής και αλλαγής στο κάτω κάτω, ακόμα οι απόγονοι του Παττακού και του Παπαδόπουλου θα διαφέντευαν τις ζωές μας…
Οι σπιτικές πίτσες έχουν άλλη νοστιμιά! Ετοιμάστε αυτήν την υπέροχη πίτσα με κασέρι Ξάνθης, ζαμπόν, μανιτάρια και ξερή ρίγανη και θα ευχαριστηθείτε, εσείς και οι φίλοι σας!
Υλικά
Μερίδες: για 1 πίτσα 36 - 38 εκ.
Σπιτική ζύμη
1/2 φακελάκι (4 γρ.) ξηρή μαγιά
130 ml χλιαρό νερό
1/2 κουτ. γλυκού ζάχαρη
200 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις με 50 γρ. αλεύρι καλαμποκιού (δίνει στην πίτσα έξτρα ρουστίκ νοστιμιά)
1/2 κουτ. γλυκού αλάτι και 20 ml ελαιόλαδο
Για την πίτσα
4 - 5 κουτ. σούπας σάλτσα ντομάτας
150 γρ. φρέσκια μοτσαρέλα, σε λεπτές ροδέλες
100 γρ. κασέρι τριμμένο (προτιμότερο Ξάνθης - το βρίσκετε σε καλά μπακάλικα)
Για την πίτσα με κασέρι Ξάνθης, ζαμπόν, μανιτάρια και ξερή ρίγανη ξεκινάμε και σε ένα μπολ ανακατεύουμε την ξηρή μαγιά, χλιαρό νερό και την ζάχαρη.
Αφήνουμε το μείγμα στην άκρη για 15 λεπτά, μέχρι να αφρίσει.
Σε ένα βαθύ μπολ ανακατεύουμε το αλεύρι για όλες τις χρήσεις με το αλεύρι καλαμποκιού, το αλάτι και το ελαιόλαδο.
Προσθέτουμε το μείγμα της μαγιάς και ζυμώνουμε μέχρι να σχηματιστεί ένα λείο και ελαστικό ζυμάρι.
Καλύπτουμε με μεμβράνη και αφήνουμε για περίπου 2 ώρες, μέχρι να φουσκώσει και να διπλασιαστεί σε όγκο.
Αλευρώνουμε μια λεία επιφάνεια εργασίας και ανοίγουμε το ζυμάρι με τα δάχτυλά μας, με απαλές κυκλικές κινήσεις, σε έναν λεπτό δίσκο διαμέτρου περίπου 36 – 38 εκ. και πάχους περίπου 2 – 3 χλστ.
Για την πίτσα
Απλώνουμε στη ζύμη και την σάλτσα ντομάτας.
Από πάνω ομοιόμορφα απλώνουμε την μοτσαρέλα, σε λεπτές ροδέλες.
Σκορπίζουμε σε όλη την επιφάνεια το κασέρι τριμμένο, το ζαμπόν μπούτι ψιλοκομμένο και λευκά μανιτάρια, σε λεπτές φέτες.
Πασπαλίζουμε με την παρμεζάνα τριμμένη και ψήνουμε στους 220° C για 13 - 15 λεπτά, μέχρι να ροδίσει στην επιφάνεια και να ψηθεί η ζύμη και από κάτω.
Ξεφουρνίζουμε, σκορπίζουμε τα φρέσκα φύλλα βασιλικού και την ρίγανη ξερή τριμμένη και σερβίρουμε.
Η νέα τιμή αφορά τη βασική έκδοση, η οποία εφοδιάζεται με έναν κινητήρα βενζίνης χωρητικότητας 1.500 cc και αποδίδει 115 ίππους.
Η ελληνική αντιπροσωπειά της MG προσφέρει το Κινέζικο supermini σε νέα τιμή. Ειδικότερα, η τιμή εκκίνησης είναι στα 15.950 ευρώ. Η συγκεκριμένη τιμή αφορά τη βασική έκδοση, η οποία εφοδιάζεται με έναν κινητήρα βενζίνης χωρητικότητας 1.500 cc και αποδίδει 115 ίππους. Συνδυάζεται με χειροκίνητο κιβώτιο πέντε σχέσεων, με τη μέση κατανάλωση να είναι μόλις 6,1 lt/100 km.
Σε επιδόσεις μπορεί να πιάσει τα 0-100 χλμ/ώρα σε 10,8 δευτερόλεπτα με την τελική ταχύτητα να αγγίζει τα 185 χλμ./ώρα. Σε ό,τι αφορά την κατανάλωση καυσίμου, αυτή είναι στα 6 λτ./100 χλμ., ενώ οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα βρίσκονται στα 137 γρ./χλμ.
Επίσης, η MG λανσάρει το μικρότερο μοντέλο της και με υβριδικό σύστημα που το «απογειώνει» σε επιδόσεις. Συγκεκριμένα, το νέο MG3+ Hybrid κινείται από ένα υβριδικό σύστημα 195 ίππων, το οποίο συνδυάζει έναν βενζινοκινητήρα 1.500 κ.εκ. (ισχύος 102 ίππων που λειτουργεί σε κύκλο Atkinson) και έναν ηλεκτροκινητήρα 136 ίππων, που τροφοδοτείται με ενέργεια από μια μπαταρία ιόντων λιθίου 1,83 kWh.
Η πραγματικότητα του πολέμου στην Ουκρανία, που βαδίζει προς το πέμπτο έτος του, αποτυπώνεται με τον πιο ωμό τρόπο στα πεδία των μαχών. Στην ουκρανική πόλη Χλούχιβ, ρωσικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος ισοπέδωσε κατοικία, εγκλωβίζοντας στα συντρίμμια ένα εννιάχρονο αγόρι και τη γιαγιά του. Όταν δύο Ουκρανοί αστυνομικοί έσπευσαν για τον απεγκλωβισμό τους, ένα δεύτερο drone έπληξε το όχημα διαφυγής, σκοτώνοντας τον Μικόλα Σαβτσένκο, ο οποίος θυσιάστηκε καλύπτοντας το παιδί με το σώμα του.
Αυτή η τακτική του «διπλού πλήγματος» λειτουργεί ως ακριβής μεταφορά για τη συνολική στρατηγική της Μόσχας: την ώρα που συνθλίβει την ουκρανική άμυνα, επιχειρεί να εξουδετερώσει και το ευρωατλαντικό σύστημα στήριξης του Κιέβου.
Το ναυάγιο των διαπραγματεύσεων στο Αμπού Νταμπί
Υπό την ομπρέλα της αμερικανικής μεσολάβησης, οι τριμερείς επαφές που διεξήχθησαν στο Αμπού Νταμπί μεταξύ Ρωσίας, Ουκρανίας και Ηνωμένων Πολιτειών ανέδειξαν ένα αγεφύρωτο χάσμα προθέσεων. Εκμεταλλευόμενη την οξεία έλλειψη δυτικών αντιαεροπορικών αναχαιτιστικών στο οπλοστάσιο του Κιέβου, η Μόσχα απέρριψε την πρόταση για πάγωμα των εχθροπραξιών κατά μήκος του μετώπου. Αντίθετα, κατέθεσε αξιώσεις που στοχεύουν ευθέως στον πυρήνα της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφαλείας.
"Φωτογραφία για: «Η Ευρώπη θα παραδοθεί χωρίς να πέσει ούτε ένας πυροβολισμός»: Η ρωσική παγίδα που απειλεί να τινάξει το ΝΑΤΟ 2"Ο Αμερικανός απεσταλμένος Τζάρεντ Κούσνερ μιλά κατά τη διάρκεια ενημέρωσης στο πλαίσιο συνομιλιών μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, με τη μεσολάβηση των ΗΠΑ. Μαζί του βρίσκονται ο Αμερικανός απεσταλμένος Στιβ Γουίτκοφ (αριστερά) και ο Ρουστέμ Ουμέροφ, επικεφαλής της Υπηρεσίας Εξωτερικών Πληροφοριών της Ουκρανίας (δεύτερος από δεξιά), στο Άμπου Ντάμπι, στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, την Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2026. (AP/Altaf Qadri)
Σύμφωνα με διαρροές διπλωματικών εγγράφων που επικαλείται το Al Jazeera, το Κρεμλίνο απαιτεί την πλήρη απόσυρση των συμμαχικών στρατευμάτων του ΝΑΤΟ από την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, καθώς και τη ρητή απαγόρευση περαιτέρω διεύρυνσης της Συμμαχίας.
Ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι απέρριψε τις αξιώσεις αυτές, σχολιάζοντας πως ο Βλαντίμιρ Πούτιν «ζει σε μια διαφορετική πραγματικότητα», προσθέτοντας: «Μπορώ κι εγώ να του ζωγραφίσω μια εικόνα όπου κατέχω πλήρως τη Ρωσία. Αλλά δεν είναι αλήθεια». Από την πλευρά του, ο επικεφαλής της ουκρανικής αντιπροσωπείας, Νταβίντ Αραχάμια, χαρακτήρισε τον γύρο αυτόν ως έναν από τους δυσκολότερους από το 2022, λόγω των εξαιρετικά άκαμπτων ρωσικών απαιτήσεων.
Οι ειδικοί απεσταλμένοι των ΗΠΑ, Τζάρεντ Κούσνερ και Στιβ Γουίτκοφ, έγιναν αποδέκτες των ρωσικών όρων, με τους Ευρωπαίους ηγέτες να παραμένουν στο περιθώριο. Ο Κούσνερ αναγνώρισε το αδιέξοδο, δηλώνοντας πως «αυτές οι συμφωνίες είναι πολύ δύσκολες και περίπλοκες, και αυτή εδώ είναι πολύ συναισθηματική, πολύ περίπλοκη. Είναι ένας πολύ καυτός πόλεμος».
Για τη Μαρία Κουτσερένκο, εκτελεστική διευθύντρια του Ινστιτούτου Στρατηγικών Πληροφοριών στο Κίεβο, η τακτική αυτή αντανακλά την πάγια μέθοδο του Κρεμλίνου να παρακάμπτει επιδεικτικά την Ευρώπη, θέτοντας «την πολιτική πάνω από την ασφάλεια».
Η παγίδα των διμερών συμφώνων και η αποδόμηση του Άρθρου 5
Η πιο επικίνδυνη πτυχή της ρωσικής στρατηγικής αφορά την προσπάθεια υπονόμευσης της συλλογικής άμυνας εκ των έσω. Η Μόσχα προωθεί τη σύναψη διμερών συμφώνων μη επίθεσης με μεμονωμένα ευρωπαϊκά κράτη, ασκώντας αφόρητη πίεση σε χώρες της πρώτης γραμμής, όπως η Φινλανδία και η Εσθονία.
"Φωτογραφία για: «Η Ευρώπη θα παραδοθεί χωρίς να πέσει ούτε ένας πυροβολισμός»: Η ρωσική παγίδα που απειλεί να τινάξει το ΝΑΤΟ 3" Εργαζόμενοι στον ενεργειακό τομέα απομακρύνουν συντρίμμια από αίθουσα παραγωγής που καταστράφηκε σε ρωσική αεροπορική επιδρομή σε σταθμό ηλεκτροπαραγωγής της DTEK στην Ουκρανία, την Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2026. (AP/Evgeniy Maloletka)
Ο Ρώσος διαπραγματευτής Αλεξέι Ντρομπίνιν επιβεβαίωσε αυτή την κατεύθυνση, δηλώνοντας ότι «συμφωνίες αυτού του είδους θα μπορούσαν να συναφθούν, μεταξύ άλλων, με μεμονωμένα κράτη μέλη του ΝΑΤΟ, τα οποία θα λάμβαναν τότε… πρόσθετες ατομικές εγγυήσεις ασφάλειας» από τη Μόσχα.
Ωστόσο, η υπογραφή τέτοιων διμερών εγγυήσεων θα περιείχε αναπόφευκτα όρους που θα απαγόρευαν στα συμβαλλόμενα κράτη να εμπλακούν σε μελλοντική σύγκρουση μεταξύ της Ρωσίας και άλλου ευρωπαϊκού έθνους. Στην πράξη, μια τέτοια εξέλιξη θα ακύρωνε την ακρογωνιαία αρχή της Συμμαχίας, μετατρέποντας την εγγύηση ότι μια ένοπλη επίθεση εναντίον ενός μέλους συνιστά επίθεση εναντίον και των 32 σε κενό γράμμα.
Ο πρώην Ρώσος διπλωμάτης Μπόρις Μπονταρέφ προειδοποιεί στο Al Jazeera για τις γεωπολιτικές συνέπειες αυτού του σχεδίου: «Το ΝΑΤΟ θα καταρρεύσει και τα ευρωπαϊκά κράτη θα βρεθούν πρόσωπο με πρόσωπο με τη Ρωσία».
Όπως επισημαίνει χαρακτηριστικά, «η Ευρώπη θα παραδοθεί στη Ρωσία χωρίς να ρίξει ούτε έναν πυροβολισμό για την άμυνά της, χωρίς να χάσει ούτε έναν στρατιώτη ή να ξοδέψει ούτε ένα βλήμα», καθώς οι μεμονωμένες αυτές συμφωνίες συνιστούν μια απροκάλυπτη απόπειρα να διαρραγεί η ενότητα της Δύσης.
Ο χρόνος, οι εκλογές και ο κίνδυνος διπλωματικής απομόνωσης
Η κωλυσιεργία του Κρεμλίνου στις διαπραγματεύσεις εξυπηρετεί την αγορά χρόνου μέχρι να μετατοπιστούν οι πολιτικές ισορροπίες στους βασικούς πυλώνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στην Γαλλία, ενόψει των προεδρικών εκλογών του Απριλίου, η ηγέτης της άκρας δεξιάς Μαρίν Λεπέν προηγείται στις δημοσκοπήσεις, έχοντας δεσμευτεί για σταδιακό τερματισμό της γαλλικής στρατιωτικής και οικονομικής βοήθειας προς την Ουκρανία εντός έξι μηνών.
"Φωτογραφία για: «Η Ευρώπη θα παραδοθεί χωρίς να πέσει ούτε ένας πυροβολισμός»: Η ρωσική παγίδα που απειλεί να τινάξει το ΝΑΤΟ 4" Ένας σκύλος κάθεται στο δάπεδο, καθώς εργαζόμενοι στον ενεργειακό τομέα αναζητούν προστασία σε καταφύγιο κατά τη διάρκεια συναγερμού για αεροπορική επιδρομή, σε σταθμό παραγωγής ενέργειας της DTEK που υπέστη ζημιές από ρωσική επίθεση στην Ουκρανία, την Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2026. ( AP/Evgeniy Maloletka)
Παράλληλα, στη Γερμανία, οι ενδοκυβερνητικές τριβές για τον προϋπολογισμό και η οικονομική στασιμότητα απειλούν τη σταθερότητα. Σε περίπτωση πρόωρων εκλογών, το ακροδεξιό κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) προηγείται στις εθνικές δημοσκοπήσεις έναντι της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης, προτάσσοντας την παύση της βοήθειας προς το Κίεβο, την άμεση έναρξη συνομιλιών με τη Μόσχα και την άρση των κυρώσεων για την επαναφορά των ρωσικών ενεργειακών ροών.
Μια πιθανή επικράτηση των δυνάμεων αυτών σε Παρίσι και Βερολίνο θα πολλαπλασίαζε τις δυσκολίες του Κιέβου, σε μια περίοδο που η Ουάσιγκτον ασκεί ήδη πίεση για εδαφικούς συμβιβασμούς. Όπως προειδοποιεί ο αναλυτής Αλεξέι Κους με έδρα το Κίεβο, η απώλεια του κοινού ευρωπαϊκού μετώπου θα αποστερούσε την Ουκρανία από κάθε διαπραγματευτικό περιθώριο: «Δεν θα μπορέσουμε να αντέξουμε την κοινή θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών, και μια ευκαιρία ελιγμού μεταξύ Ουάσιγκτον και Βρυξελλών θα χαθεί».
Μέσα από διμερή σύμφωνα μη επίθεσης, μαξιμαλιστικές απαιτήσεις στις συνομιλίες του Αμπού Νταμπί και μια στρατηγική αναμονής ενόψει κρίσιμων εκλογικών αναμετρήσεων, το Κρεμλίνο επιχειρεί να αποδομήσει τη μεταψυχροπολεμική αρχιτεκτονική ασφαλείας της Γηραιάς Ηπείρου.