ενημέρωση 6:59, 17 November, 2026

ΕΛΑΣ - Η κυβέρνηση διαθέτει πόρους για στρατιές «golden boys» και «golden girls» αλλά όχι για εκπαιδευτικούς

«Περιμένοντας τον Γκοντό (Γ’ φάση αναπληρωτών) – Οι εκπαιδευτικοί δεν είναι απλά πιστώσεις!» το καυστικό σχόλιο της ΕΛΑΣ για τα κενά σε καθηγητές που παραμένουν στα σχολεία μέσα Νοεμβρίου. «Δεν πρόκειται, για έλλειψη πόρων, αλλά για συνειδητή πολιτική επιλογή!» υποβάθμισης της δημόσιας εκπαίδευσης.

«Περιμένοντας τον Γκοντό» σχολιάζει δηκτικά η ΕΛΑΣ, σχετικά με τη για Γ’ φάση αναπληρωτών.

«Βρισκόμαστε πλέον στα μέσα Νοεμβρίου, και ενώ χιλιάδες διδακτικές ώρες έχουν χαθεί, ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Παιδείας ανακοίνωσε, σχεδόν θριαμβολογώντας, ότι θα πραγματοποιηθούν 3.000 προσλήψεις εκπαιδευτικών για να καλυφθούν τα περισσότερα από 15.000 υπολογιζόμενα κενά», επισημαίνει ο τομέας Παιδείας και Νέας Γενιάς της ΕΛΑΣ.

«Αυτή είναι η εικόνα της δημόσιας εκπαίδευσης, με αποκλειστική ευθύνη της κυβέρνησης, η οποία, διά της καθυστέρησης των προσλήψεων προκειμένου να αυξηθούν οι διαθέσιμοι ανθρωπομήνες, αντιμετωπίζει τη στελέχωση των σχολείων ως ζήτημα δημοσιονομικής διαχείρισης και όχι ως αυτονόητη υποχρέωση της Πολιτείας», προσθέτει.

«Οι αρνητικές συνέπειες αυτής της πολιτικής είναι πρωτίστως παιδαγωγικές. Τα χιλιάδες ακάλυπτα κενά διαταράσσουν τη μαθησιακή συνέχεια, περιορίζουν την ισότιμη πρόσβαση στη γνώση και στερούν από τους μαθητές/τριες την εκπαιδευτική και υποστηρικτική παρουσία που έχουν ανάγκη.

Την ίδια στιγμή, ο τρόπος οργάνωσης των φάσεων προσλήψεων προκαλεί δυσανάλογη εργασιακή, ψυχολογική και οικονομική επιβάρυνση στους/στις εκπαιδευτικούς», υπογραμμίζει η ΕΛΑΣ και συνεχίζει:

«Χωρίς σαφές χρονοδιάγραμμα και ενημέρωση για τον αριθμό και τον χρόνο των προσλήψεων, χιλιάδες αναπληρωτές/τριες παραμένουν σε καθεστώς ομηρίας, σε διαρκή αναμονή και αβεβαιότητα. Οι καθυστερήσεις στις προσλήψεις και κυρίως στα προγράμματα Παράλληλης Στήριξης, Ζωνών Εκπαιδευτικής Προτεραιότητας (ΖΕΠ) και Υποστήριξης Μαθητών στα ΕΠΑΛ (ΥΜΕΠΑΛ) ακυρώνουν τη δυνατότητα χιλιάδων αναπληρωτών να υπηρετήσουν κοντά στον τόπο κατοικίας τους, ώστε να αποφύγουν έξοδα μετακίνησης και διαμονής, ακόμα και τον αποχωρισμό από τις οικογένειές τους».

 «Η κυβέρνηση Μητσοτάκη υποβαθμίζει συνειδητά τη δημόσια εκπαίδευση»

Η ΕΛΑΣ εξαπολύει πυρά στην κυβέρνηση για συνειδητή υποβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης.

«Κατά τα άλλα, η κυβέρνηση διαθέτει πόρους για στρατιές «golden boys» και «golden girls», αλλά όχι για την έγκαιρη στελέχωση των σχολείων. Δεν πρόκειται, επομένως, για έλλειψη πόρων, αλλά για συνειδητή πολιτική επιλογή!

Είναι ολοφάνερο πως η κυβέρνηση Μητσοτάκη υποβαθμίζει συνειδητά τη δημόσια εκπαίδευση και οδηγεί τους εκπαιδευτικούς σε οικονομική ασφυξία και επαγγελματική εξουθένωση», τονίζει και επισημαίνει:

«Ως ΕΛ.Α.Σ., με την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας, θέτοντας ως προτεραιότητα την αναβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης, δεσμευόμαστε για:

1.⁠ ⁠Υλοποίηση 30.000 μόνιμων διορισμών εκπαιδευτικών για την πλήρη κάλυψη των αναγκών της δημόσιας εκπαίδευσης και την ελαχιστοποίηση του ποσοστού αναπληρωτών.

2.⁠ ⁠Μισθολογική μηνιαία αύξηση 300 ευρώ σε μόνιμους και αναπληρωτές εκπαιδευτικούς και μέλη ΔΕΠ.

3.⁠ ⁠Διασφάλιση της στελέχωσης των σχολείων με το αναγκαίο εκπαιδευτικό προσωπικό σε Γενική και Ειδική Αγωγή από την έναρξη της σχολικής χρονιάς.

4.⁠ ⁠Καθιέρωση συγκεκριμένου και διαφανούς προγραμματισμού για τις έκτακτες φάσεις προσλήψεων.

5.⁠ ⁠Στεγαστική υποστήριξη σε νεοδιοριζόμενους/ες εκπαιδευτικούς και αναπληρωτές/τριες που υπηρετούν σε περιοχές με αυξημένα ενοίκια και υψηλή οικιστική πίεση.

6.⁠ ⁠Μείωση αριθμού μαθητών/τριών ανά τμήμα, 20 στην πρωτοβάθμια και 22 στη δευτεροβάθμια.

7.⁠ ⁠Θεσμική θωράκιση των εκπαιδευτικών από αυθαιρεσίες και υλοποίηση προγραμμάτων ουσιαστικής επιμόρφωσης.

8.⁠ ⁠Εξίσωση εργασιακών δικαιωμάτων των αναπληρωτών/τριών σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα, αποδίδοντας ιδιαίτερη έμφαση στις άδειες εγκυμονουσών και νέων μητέρων.

Ως εδώ! Η δημόσια Παιδεία πρέπει να αποτελεί δημοσιονομική προτεραιότητα με στόχο την αναβάθμιση της ποιότητας της εκπαίδευσης των παιδιών μας. Οι εκπαιδευτικοί δεν είναι απλά πιστώσεις! Οι τάξεις μας δεν μπορούν να μένουν χωρίς δασκάλους/ες και καθηγητές/τριες».

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Όταν ο λαός αγανακτεί και απαιτεί «ψωμί, παιδεία, ελευθερία» δεν μπορεί να τον σταματήσει καμία πρυτανεία

Ο αγώνας και το Πολυτεχνείο ανήκει μόνο στους αγωνιστές και στον λαό, σε κανένα πρύτανη και σε κανέναν υπουργό, απέδειξαν πάλι τα νέα παιδιά και βγήκανε μπροστά και αυτό λέει πολλά

Αγαπημένοι μου συγκάτοικοι στην τρέλα και στην παρακμή, αγαπημένα μου golden boys, αδικημένοι μου μικροαστοί, φτωχοί μου προλετάριοι το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη… Αλήθεια ποιος φαντάστηκε ως ενδεδειγμένη λύση να κλείσουν το Πολυτεχνείο και να επιβάλουν απαγορεύσεις;  «Η επταετία Μητσοτάκη, θα μας μείνει αξέχαστη», είναι το βιτριολικό σχόλιο και τι να πω; Εντάξει αναγνωρίζω τον φόβο και την αγωνία γιατί εκεί θα ναι παιδιά που λιώσανε στο διάβασμα για να περάσουν στο πανεπιστήμιο.. δεν ήταν αυτοί βλέπετε ταλέντα στο χάντμπολ σαν τη κόρη Τσαβδαρίδη να πάρουν μόρια.. Α προπό ελπίζω να μην ακολούθησαν την προτροπή Τσίπρα προχτές να δούνε το «Μάθε παιδί μου γράμματα». Μαχαιριά στην καρδιά, του το δίνω του πλαμπαίου, ήταν πολύ εύστοχος.

«Αυτές οι καρδιές δεν βολεύονται παρά μόνο στο δίκιο»

Σαν σήμερα το 1973 όσων οι αντιλήψεις και τα αισθήματα «δεν βολεύονταν κάτω από λιγότερο ουρανό» η σκέψη τους ήταν στραμμένη στο επιβλητικό κτίριο της Πατησίων – εκτός από αυτούς που είχαν σπεύσει εκεί! Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι επί τρεις ημέρες στήριζαν όπως μπορούσαν τον αγώνα των φοιτητών. Που ώρα με την ώρα είχε πάψει να είναι ένας φοιτητικός αγώνας σε συνθήκες δικτατορίας, κι είχε αρχίσει να παίρνει εξεγερτικά χαρακτηριστικά. Ηταν ο όψιμος «Μάης του 1968» στις ιδιαίτερες ελληνικές συνθήκες; Ισως! Κι όπως συμβαίνει με όλους τους εμβληματικούς αγώνες των «από κάτω» στην Ελλάδα, στο πέρασμα των χρόνων η επανανοηματοδότηση τους, είναι σχεδόν μία αυτόματη – κοινωνικά ασυνείδητη – διαδικασία. Κι όπως έγραφε ο ποιητής «ο δρόμος χάνεται στο φως κι ο ίσκιος της μάντρας είναι σίδερο»!

Ελπίδα

Η προσπάθεια του πρύτανη κ. Γιάννη Χατζηγεωργίου σε συνεργασία με το Μέγαρο Μαξίμου να «αφαιρέσουν» από την επέτειο του Πολυτεχνείου το «βασικό σώμα», δηλαδή τον χώρο, έπεσε τελικά στο κενό. Χθες στις 7:05 το πρωί περίπου επτακόσιοι άνθρωποι από τις οργανώσεις της άκρας αριστεράς εισέβαλαν στον χώρο του Πολυτεχνείου. Στις 7:45 άλλοι τόσοι από την ΛΑΕ, με επικεφαλής τον κ. Δημήτρη Στρατούλη έπραξαν το ίδιο. Στις 8:27 ήταν η σειρά της ΚΝΕ. Από εκεί και μετά όλα πήραν τον κανονικό τους ρυθμό – όπως κάθε χρόνο…. Και το εντυπωσιακό είναι πως χθες πέρασαν από το Πολυτεχνείο αρκετές χιλιάδες πολίτες, ενώ εντός του χώρου πολλές εκατοντάδες φοιτητές.

«Ξεχασιάρης»…

Εν τω μεταξύ χθες το πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης «ξέχασε» – ένα μυαλό έχει ο άνθρωπος τι να πρωτοθυμηθεί… – να αναφέρει στο κυριακάτικο κήρυγμα του από άμβωνος, ότι την περασμένη εβδομάδα είχαμε κι έναν … Τσαβδαρίδη στην κυβέρνηση και μας … τελείωσε! Και θυμήθηκα ότι μετά την κυριαρχία του Στάλιν στην παλιά Σοβιετική Ενωση, έκαναν «ρετούς» στις φωτογραφίες. Οσοι από την ηγεσία των Μπολσεβίκων είχαν εκπέσει, τους έσβηναν από τις φωτογραφίες, για να πάψει να τους θυμάται ο κόσμος. Είναι βέβαιο όμως ότι όσοι υποτιμούν τη νοημοσύνη της κοινωνίας, κακό του κεφαλιού τους.

Τι θα τους πει;

Σήμερα πάντως ο κ. Μητσοτάκης πρόκειται να συναντηθεί στο Μέγαρο Μαξίμου με τους έξι δημάρχους των βορείων προαστίων της Αττικής, που αντιδρούν σχετικά με το νέο συντελεστή δόμησης, όπως προβλέπεται από το νομοσχέδιο του υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Σταύρου Παπασταύρου. Να … υπενθυμίσω ότι βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο και στον Βόρειο Τομέα η Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 2023 είχε εκλέξει επτά βουλευτές. Στις προσεχείς εκλογές με βάση τις υπάρχουσες προβλέψεις σίγουρες είναι οι τέσσερις έδρες και παλεύεται η πέμπτη. Αυτό είναι και το αισιόδοξο σενάριο. Και να σας επισημάνω ότι στο Βόρειο Τομέα έχει ισχυρή δύναμη και ο κ. Αντώνης Σαμαράς. Ως εκ τούτου τα ενδεχόμενα της σημερινής συνάντησης είναι τρία: πρώτον, ο κ. Μητσοτάκης να αποσύρει την σχετική διάταξη και δεύτερον, να την τροποποιήσει και τρίτον, να δώσει μεταβατική περίοδο εφαρμογής. Βέβαια υπάρχει και μία τέταρτη περίπτωση, να μην κάνει πίσω και απλώς να τους κάνει … ψυχολογικό μασάζ»! Θα δούμε….

Αντε με το δεξί!

Την περασμένη Παρασκευή πέρασε απαρατήρητη μία – κατά τη γνώμη μου – ενδιαφέρουσα «λεπτομέρεια» της πολιτικής μας ζωής. Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Κωστής Χατζηδάκης όρκισε τα … «μερεμέτια» ανασχηματισμού, που προκάλεσε η «καραμπόλα» της παραίτησης του πρώην υφυπουργού Ανάπτυξης κ. Λάζαρου Τσαβδαρίδη! Κανονικός αντ΄ αυτού ο κ. Χατζηδάκης – δεν νομίζω πως το χάρηκαν οι άλλοι εν αναμονή υποψήφιοι πρόεδροι της Νέας Δημοκρατίας. Εκαναν πως δεν το είδαν. Να σας επισημάνω πως αυτή η «λεπτομέρεια», η οποία προέκυψε κατ΄ ανάγκην – ο πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης απουσίαζε στο Δουβλίνο – έχει σχέση με έναν αδυσώπητο αγώνα που μαίνεται στο κυβερνητικό και κομματικό παρασκήνιο, μεταξύ του αντιπροέδρου της κυβέρνησης και του υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών κ. Κυριάκου Πιερρακάκη. Αντικείμενο αυτής της σύγκρουσης είναι ποιος από τους δύο πολιτικούς θα αποκτήσει την μητσοτακική κληρονομιά.

Ο κ. Πιερρακάκης

Η πολιτική απογείωση του κ. Πιερρακάκη είναι εντυπωσιακή. Μέσα σε ελάχιστα χρόνια – σχεδόν από το … πουθενά – πέρασε από δύο υπουργεία μέχρι να βρεθεί στη θέση του … «τσάρου» της οικονομίας. Φρόντισε ο κ. Μητσοτάκης – οι καλές σχέσεις με τους γερμανούς πάντα είναι χρήσιμες… – να αναδειχθεί σε πρόεδρο του Eurogroup. Ενώ παράλληλα ο ανεψιός του πρωθυπουργού κ. Γρηγόρης Δημητριάδης – όντας κουμπάρος του… – «όργωνε» της Ελλάδα ενόψει του συνεδρίου του κόμματος. Και πλέον ο μόλις 42 χρονών υπουργός δεν κρύβει τις φιλοδοξίες του – έχοντας διαμορφώσει ένα ολόκληρο σύστημα στήριξης και προβολής του.

Ο κ. Χατζηδάκης

Από την άλλη πλευρά ο κ. Χατζηδάκης, «γέννημα θρέμμα» του μητσοτακικού περιβάλλοντος από τα χρόνια του πατρός Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, έχει γράψει πολλά χιλιόμετρα κομματικής διαδρομής – το δικαιολογεί, εξάλλου, και η ηλικία του. Πολιτικός ηπίων τόνων και με καλές προσωπικές σχέσεις με κάθε πλευρά της Νέας Δημοκρατίας – από τον κ. Κώστα Καραμανλή ως τον κ. Αντώνη Σαμαρά, του οποίου υπήρξε υπουργός. Γνωρίζει καλά τους κομματικούς διαδρόμους, από τα χρόνια που ήταν πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ! Μάλιστα το τελευταίο διάστημα έχει αναλάβει να «μιλήσει» με την … «βαθιά δεξιά». Οργάνωσε ήδη δύο κομματικές εκδηλώσεις – η πρώτη ήταν για όλες τις γενιές των οννεδιτών με κάμποσες χιλιάδες κόσμο, η δεύτερη ήταν με τους κκ Μιχαλολιάκο και Κουλιζάκο στον Πειραιά κι απ΄ ότι μαθαίνω θα γίνουν κάμποσες αντίστοιχες συναντήσεις ανά την Ελλάδα με παλιά κομματικά στελέχη – κι ίσως αποστασιοποιημένα από τη σημερινή ηγεσία του κ. Μητσοτάκη. Να είστε βέβαιοι ότι αυτή η σύγκρουση θα είναι πιο σφοδρή απ΄ όσο μπορεί κανείς να φανταστεί απ΄ ότι με τον υπουργό Αμυνας κ. Νίκο Δένδια – όταν έρθει η ώρα φυσικά!

Αρχισαν τα όργανα

Λίγες ημέρες πριν από την – πολλά υποσχόμενη – συνάντηση των Τραμπ, Πούτιν και Ση, που ορισμένοι την αποκάλεσαν … «νέα Γιάλτα», «έσκασε» το ερωτικο-κατασκοπικό θρίλερ του πρώην ισχυρού άνδρα της Nvidia. Κι αμέσως μετά το «βαθύ κράτος» των ΗΠΑ με αιχμή τους Δημοκρατικούς άρχισε να «πριονίζει» την θέση του υπουργού Εμπορίου της κυβέρνησης Τραμπ. Όλα αυτά βέβαια είναι οι πρώτες συνέπειες της ήττας των Ρεπουμπλικάνων στις ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ. Και να σκεφτείτε ότι ακόμη υπάρχει η σύνθεση που προέκυψε από τις προηγούμενες εκλογές στα δύο νομοθετικά σώματα – την Βουλή και τη Γερουσία – όπου την πλειοψηφία την έχουν οι Ρεπουμπλικάνοι. Σκεφτείτε τι έχει να γίνει από τις αρχές του Ιανουαρίου του 2027, που θα υπάρχει η νέα σύνθεση των δύο σωμάτων….

Ο μύθος του «δεν υπάρχει εναλλακτική στον Κυριάκο Μητσοτάκη»

Εναλλακτικές επιλογές απέναντι στη σημερινή διακυβέρνηση υπάρχουν. Απλώς δεν είναι αρεστές σε όσους θέλουν να παγώσει ο χρόνος στη σημερινή κατάσταση

Επανήλθαν πάλι οι θιασώτες της θεωρίας ότι στην Ελλάδα υπάρχει μόνο ένα κόμμα διακυβέρνησης, η σημερινή Νέα Δημοκρατία, και ένας μόνο πολιτικός με πραγματικά προσόντα ηγέτη, ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Αντιμέτωποι με το γεγονός ότι έχει γίνει απολύτως σαφές ότι η Νέα Δημοκρατία ακόμη και εάν είναι πρώτο κόμμα στις εκλογές, δεν μπορεί να πάρει πάνω από 30%, με υπαρκτό ενδεχόμενο το ποσοστό της να είναι ακόμη χαμηλότερο – εξ ου και η τοποθέτηση του Πρωθυπουργού ότι το κάτω όριο είναι το 25% –, σπεύδουν να υπογραμμίσουν ότι ακόμη και έτσι δεν έχουν αναδειχτεί εναλλακτικές απέναντι στη σημερινή διακυβέρνηση. Για να καταλήξουν προφανώς στο ίδιο συμπέρασμα ότι τελικά δεν υπάρχει άλλη λύση από τη συνέχιση της τωρινής κατάστασης.

Όμως, για να φτάσουν σε αυτό το συμπέρασμα κάνουν μια σημαντική λαθροχειρία. Ταυτίζουν τη σημερινή δημοσκοπική εικόνα του πολιτικού σκηνικού με την «απουσία εναλλακτικής». Στην πραγματικότητα, ακόμη και το δημοσκοπικό τοπίο, με την ισχυρότατη απαίτηση για πολιτική αλλαγή από τη μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας, στην απαίτηση ύπαρξης εναλλακτικής καταλήγει και όχι στην απουσία της. Αυτό αποτυπώνεται και στην πρόθεσή ψήφου, όπου το ίδιο το γεγονός των «χαμηλών πτήσεων» της Νέας Δημοκρατίας παραπέμπει ακριβώς στον τρόπο που οι πολίτες την αποδοκιμάζουν και αναζητούν μια άλλη διακυβέρνηση. Ναι, δεν έχει αναδειχτεί ακόμη με σαφήνεια μια εκλογική δυναμική που θα γκρεμίσει τη Νέα Δημοκρατία από την τωρινή πρωτιά της, αλλά αυτό έχει να κάνει περισσότερο με το ότι είμαστε ακόμη στη φάση της διαμόρφωσης του νέου συσχετισμού δυνάμεων μετά την εμφάνιση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης υπό το Αλέξη Τσίπρα.

Όμως, υπάρχει και μια δεύτερη λαθροχειρία που διαπράττουν στην ανάγνωση των δημοσκοπήσεων. Γιατί το εάν υπάρχει εναλλακτική δεν είναι θέμα απλώς κάποιων καταγραφών σε μια δημοσκόπηση. Πρωτίστως έχει να κάνει με το εάν αυτή τη στιγμή έχουν αναδειχτεί βασικές κατευθυντήριες γραμμές μιας διαφορετικής πολιτικής, ενός διαφορετικού μοντέλου για τη διακυβέρνηση της χώρας.

Ως προς αυτό τα δεδομένα είναι πολύ συγκεκριμένα. Καταρχάς έχει αποτύχει το μοντέλο διακυβέρνησης που εκπροσωπεί η Νέα Δημοκρατία και το οποίο ουσιαστικά προτείνει να συνεχιστεί. Ένα μοντέλο που στηρίχτηκε στην υπονόμευση του κράτους να έχει πραγματικά ενεργητικό και επιτελικό ρόλο, στη διαρκή επιδίωξη της ενίσχυσης ιδιωτών (ενίοτε και με χαρακτηριστικά διαφθοράς και συναλλαγής), στην υποχρηματοδότηση και υποστελέχωση της δημόσιας υγείας και παιδείας, τη συστηματική απροθυμία για μέτρα αντιμετώπισης της κρίσης κόστους ζωής, και βέβαια στην περιφρόνηση για το κράτος δικαίου και τους θεσμούς του.

Το να πιστέψουμε ότι σήμερα αυτό το μοντέλο διακυβέρνησης είναι το μόνο που υπάρχει, θα ισοδυναμούσε με το να πιστέψουμε ότι η γη είναι επίπεδη και ο χρόνος έχει σταματήσει.

 Είναι απολύτως σαφές ότι είναι εφικτή μια διακυβέρνηση που θα προσπαθήσει να ανασυγκροτήσει τη λειτουργία του κράτους αντί να το διαλύσει και να το εκποιήσει. Που θα στηρίξει το λαϊκό εισόδημα, θα βάλει φραγμό στην έκρηξη της ακρίβειας και θα στηρίξει τη δημόσια εκπαίδευση και δημόσιο σύστημα υγείας. Που δεν θα αντιμετωπίζει τις ευρωπαϊκές ενισχύσεις ως προεκλογικό εργαλείο και δεν θα στηρίζεται σε κάθε λογής… «Φραπέδες». Που δεν θα διασπαθίσει το επόμενο ΕΣΠΑ με τον τρόπο που το Ταμείο Ανάκαμψης σε μεγάλο βαθμό πήγε σε διάφορες «εταιρείες συμβούλων» με βασικό γνώμονα την επίδειξη ευγνωμοσύνης προς την Νέα Δημοκρατία. Που δεν θα χειραγωγεί τη Δικαιοσύνη, θα σέβεται τις Ανεξάρτητες Αρχές και δεν θα επιδιώκει τις «συμμορφώσει».

Και δεν είναι μόνο ότι μπορούμε να κάνουμε τη λογική υπόθεση ότι μπορεί και πρέπει να υπάρξει μια διαφορετική διακυβέρνηση της χώρας που να μην την σπρώχνει στο περιθώριο της Ευρώπης ως προς τις πραγματικές συνθήκες διαβίωσης και τις αναπτυξιακές προοπτικές. Είναι και το γεγονός ότι και επεξεργασίες έχουν γίνει και προτάσεις έχουν διατυπωθεί και κυβερνητικά προγράμματα ετοιμάζονται.

Όμως, όλα αυτά δεν αρέσουν σε όσους πιστεύουν ότι τίποτα δεν πρέπει να αλλάξει στη χώρα. Σε όσους έχουν βολευτεί στο να είναι απολογητές μιας κυβέρνησης που σήμερα έχει απέναντί της τη μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας, που αντιμετωπίζουν αφ’ υψηλού τις αγωνίες των εργαζομένων και των νέων και «αγωνιούν» μόνο για τα συμφέροντα όσων ταυτίζουν την επιχειρηματικότητα με την «αρπαχτή». Όλους αυτούς που η παρουσία τους στη δημόσια σφαίρα και τη «διαμόρφωση της κοινής γνώμης» είναι δυσανάλογα αντίστροφη προς την πραγματική τους επιρροή και τον – ανύπαρκτο – σεβασμό που απολαμβάνουν μεταξύ των πολιτών. Και που σήμερα συνειδητά και κυνικά επαναλαμβάνουν το «δεν υπάρχει εναλλακτική» απλώς και μόνο για να συγκαλύψουν το γεγονός ότι οι ίδιοι δεν θέλουν να αλλάξουν τα πράγματα γιατί είναι παραπάνω από βολεμένοι στη σημερινή κατάσταση.

Όμως, είναι γελασμένοι εάν νομίζουν ότι θα ανακόψουν μια πολιτική αλλαγή που είναι στην πραγματικότητα μη αντιστρέψιμη. Γιατί, όπως δείχνει και η εμπειρία από τους λαϊκούς ξεσηκωμούς σε χώρες όπως η Γαλλία, οι κοινωνίες δεν συμφωνούν πια με τη λογική ότι «δεν υπάρχει εναλλακτική». Αντιθέτως, αρνούνται πολιτικές και μοντέλα διακυβέρνησης που ευθύνονται για τη σημερινή κοινωνική κρίση, αγωνίζονται και διεκδικούν, και όταν έρθει η ώρα θα επιβάλουν και την κυβερνητική εναλλακτική που έχουν ανάγκη. Και στη διαδρομή θα σαρώσουν και κάμποση από την αρκετή σκουριά που έχει συσσωρευτεί στη δημόσια σφαίρα.

Πηγή: in

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Δήλωση της Εκπροσώπου Τύπου της ΕΛ.Α.Σ. Θεώνης Κουφονικολάκου

Κάθε μέρα, ένα νέο κεφάλαιο - Κάθε κεφάλαιο, ένα νέο σκάνδαλο
Γι' αυτό λέμε, και το λέμε σωστά: ο κ. Μητσοτάκης είναι ο αρχιερέας της διαπλοκής
Κάθε μέρα, ένα νέο κεφάλαιο. Κάθε κεφάλαιο, ένα νέο σκάνδαλο.
Αυτό είναι το περίφημο «επιτελικό κράτος». Και αυτός που κινεί τα νήματα έχει όνομα: Κυριάκος Μητσοτάκης.
Χθες ήρθε η σειρά του νέου υφυπουργού Εσωτερικών, του κ. Βαγγέλη Λιάκου, δηλαδή του ανθρώπου που εποπτεύει την Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Σύμφωνα με την εφημερίδα «Μπαμ στο Ρεπορτάζ», έξι νησιωτικοί δήμοι έδωσαν από το 2020 έως το 2026 απευθείας αναθέσεις ύψους 1,14 εκατομμυρίων ευρώ στο λογιστικό γραφείο της αδελφής του. Και ποιο είναι αυτό το γραφείο; Είναι εκείνο που συστεγάζεται με το δικό του πολιτικό γραφείο.
Σήμερα ήρθαν οι εξηγήσεις από τον κ. Μαρινάκη και από τον ίδιο τον κ. Λιάκο. Αλλά δεν εξήγησαν τίποτα.
Την ίδια ώρα έρχεται και ο υφυπουργός Ενέργειας, ο κ. Νίκος Τσάφος.
Όταν ανέλαβε υπουργός Ενέργειας, είχε στο χαρτοφυλάκιό του ομόλογα της ExxonMobil, της εταιρείας που ψάχνει υδρογονάνθρακες στις ελληνικές θάλασσες.
Πριν από αυτό, ήταν ενεργειακός σύμβουλος του Πρωθυπουργού.
Υπάρχει και το επενδυτικό χαρτοφυλάκιο της οικογένειάς του.
Τα ερωτήματα είναι απλά: Δηλώθηκαν όλα; Τηρήθηκαν όλες οι διαδικασίες για τη σύγκρουση συμφερόντων; Πότε ακριβώς πουλήθηκαν τα ομόλογα;
Η κυβέρνηση οφείλει απαντήσεις. Όχι αύριο. Τώρα.
Και όλα αυτά συμβαίνουν λίγες μέρες μετά την υπόθεση Τσαβδαρίδη.
Δεν τους προλαβαίνουμε πια.
Τρεις υφυπουργοί. Τρεις υποθέσεις. Μία εβδομάδα.
Εκλέχθηκαν με δήθεν σημαία την αριστεία, τη διαφάνεια και την αξιοκρατία. Σήμερα απολογούνται μέρα παρά μέρα: για στελέχη, για συγγενείς, για μια εξουσία που έγινε οικογενειακή υπόθεση.
Για τα γαλάζια παιδιά υπάρχουν λεφτά, λεφτόδεντρα και μόρια «στα χαρτιά» στις Πανελλαδικές, που μέχρι χθες τις θεωρούσαμε αδιάβλητες.
Για τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία υπάρχουν ακρίβεια, ανισότητα, αδικία και αναξιοκρατία.
Όσο μένουν, κάνουν ζημιά. Πρέπει να φύγουν. Και πρέπει να φύγουν γρήγορα.