Ο Βάρσος κι αν γέρασε

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

«Ο λύκος κι αν γέρασε κι άσπρισε το μαλλί του, ούτε τη γνώμη άλλαξε ούτε την κεφαλή του», λέει η λαϊκή σοφία και έρχεται να κολλάει γάντι σε έναν πολιτικό που μέχρι πρόσφατα, σπανίως θα έβρισκες άνθρωπο στην Κηφισιά, που δεν θα γελούσε στο άκουσμα του ονόματός του.

Και γράφω ως πρόσφατα διότι εσχάτως, με την αμέριστη βοήθεια των εφημερίδων, πλασάρεται ως «εναλλακτική φωνή» και ως «σοβαρός». Ο λόγος, φυσικά για τον Βασίλη Βάρσο. Γνωστός ανά τη Κηφισιά, ως ο άνθρωπος που μέσω των συνάξεων στα διάφορα καφέ, τις φορές που δεν έμπαινε η παράταξη του (κυριολεκτικά το «του») στη θέση της Δημαρχίας Κηφισιάς, ως Δήμαρχος ασφαλώς, καταριόταν, έβριζε, χυδαιολογούσε ενάντια στους ψηφοφόρους. Ο άνθρωπος που «μοίραζε» καρκίνους σε πολιτικούς, live face to face, παρουσιάζεται ως «πολιτική παρθένα».

Άλλαξε, όμως, κάτι και από αντικείμενο γέλιου, μετετράπη σε «αξιόπιστο πολιτικό» ο Β. Βάρσος; Δεν υπάρχει κάτι που να το πιστοποιεί, εκτός από το γεγονός πως το λένε τα Μέσα. Εκείνα που, όπως ο ίδιος έλεγε τόσα χρόνια, «τον πολεμούσαν με λύσσα». Κι ενώ «τον πολεμούσαν με λύσσα», ο ίδιος ο Βάρσος υπήρξε ο μέγιστος παράγον της τόση, απεριόριστης παρακμής της πόλης. Για το ποια ήταν η προσωπικότητα Β. Βάρσος, τα λόγια περιττεύουν.

Ωστόσο, παρά το γεγονός πως τα Μέσα, -των οποίων η αξιοπιστία και η εγκυρότητα σέρνετε στο βούρκο- προσπαθούν να τον παρουσιάσουν ως κάτι «νέο»- τον Β. Βάρσο και υποψήφιο Δήμαρχο, πότε με την στήριξη από το Λαος, με το Σύριζα ήλπιζε στη στήριξη, αλλά και με τη ΝΔ στο παρελθόν- ο ίδιος, δεν έχει κανένα θέμα να τα διαψεύσει και δηλώνει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο, ότι παραμένει ο ίδιος. Ένας άνθρωπος που δε διστάζει να χυδαιολογεί, να υβρίζει, να χλευάζει την πλειονότητα του Κηφισιώτικου κόσμου. Με πιο «φρέσκο» παράδειγμα που ήλθε μυαλό μου, ένας πραγματικός οχετός, ενάντια σε όσους δεν τον ψήφισαν, τα έλεγε φωναχτά πλέον δεν άντεξαν αυτό το μίασμα στην πόλη της Κηφισιάς, που εναντιώθηκαν στο τελευταίο άτομο τόσο μεγάλης παρακμής συνάμα και αξιοπιστίας. Ούτε λίγο ούτε πολύ, ο Β. Βάρσος, στις μαζώξεις τις γραφικές στα καφενεία, χασαποταβέρνες της πόλης, τους αποκαλεί όλους αυτούς, δηλαδή όσων δεν τον ψήφισαν, «λιγούρηδες, πεινάλες, άθροισμα λυσσασμένων σκυλιών, ακροδεξιοί και φασίστες».

Και θέλοντας να το κάνει σαφέστερο, αποκαλεί τους Αριστερούς, «αποτυχημένους πολίτες».

Ο πάλε ποτέ αριστερός Βασίλης Βάρσος.

Μπορεί ο Β. Βάρσος, τελικά να είναι και πάλι στο Δήμο. Τον έσωσε η συνεργασία του –αυτόν που έβριζε χυδαιότατα- με τον Ν. Χιωτάκη, αλλά ήταν μια αμφίδρομη συνεργασία.  

Ο ένας έτρεξε να σώσει τον άλλον. Τα αποτελέσματα βεβαίως είναι γνωστά, τις πάση.

Αλλά αυτό δεν αλλάζει σε τίποτα το γεγονός ότι παραμένει ένας υβριστής, μια «πολιτική μούμια», μια «καρικατούρα» που το σημερινό πολιτικό σύστημα και το σημερινό πολιτικό προσωπικό, κατάφεραν, με τις αποτυχίες, τις παλινωδίες και τις ανικανότητές τους, με το ένοχο παρελθόν αλλά και παρόν, να τον «αναστήσουν».

Έτσι πιστεύουν.-

Καλό φθινόπωρο και καλό μήνα.