κρυφακούγοντας το μονόλογο ενός Όσιου φασίστα

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Έγραψα κι εγώ μερικά σχόλια, με την κρυφή ελπίδα να χαρίσω στην πλούσια γλώσσα μας μιαν ακόμα παροιμιακή έκφραση.

Το Σάββατο που μας πέρασε ξέχασα και το πρωί πήγα μια ώρα νωρίτερα σε ένα ραντεβού που είχα και περίμενα τους άλλους μία ώρα έξω στη βροχή.

Έκανα τον Θωμάκο: διέταξα ΕΔΕ.

και

Όπως έβγαινα από το γκαράζ, έκοψα άτσαλα το τιμόνι και γρατζούνισα το πίσω φτερό.

Το έπαιξα Θωμάκος: Διέταξα ΕΔΕ

και

Βγαίνοντας από το σπίτι, συνειδητοποίησα ότι είχα ξεχάσει την ομπρέλα μου, αλλά βαριόμουν να ανέβω να την πάρω -σιγά μη βρέξει, είπα.

Με τις πρώτες σταγόνες της βροχής, το έπαιξα Θωμάκος: διέταξα ΕΔΕ.

Όπως βλέπετε, αμφιταλαντεύομαι ανάμεσα στο “έκανα τον Θωμάκο” και στο “το έπαιξα Θωμάκος”.

Πάντως, μια και εδώ λεξιλογούμε, παίρνω αφορμή από ένα σχόλιο του φίλου Κώστα στο Fecebook για να βάλω μερικές παροιμιακές φράσεις που περιλαμβάνουν ονόματα υπαρκτών προσώπων, όχι απαραίτητα πολιτικών. Βάζω όσες ξέρω κι όσες πρότεινε ο φίλος Κώστας (μερικές από τις οποίες τις έχω με αστερίσκο, γιατί δεν ξέρω αν όντως λέγονται ή αν είναι προτάσεις του φίλου μου). Συμπληρώστε και διορθώστε ελεύθερα.

* Κάνει τον Θωμάκο – το παίζει Θωμάκος (*)

* Έμεινε Παυλόπουλος / έμεινε Πάκης   [ακίνητος]

* Έγινε Λούης [εξαφανίστηκε τρέχοντας γρήγορα, από τον μαραθωνοδρόμο]

* Τρέχει σαν τον Βέγγο [συνεχώς]

* Έγινε τόφαλος [χόντρυνε, από τον παλιό αρσιβαρίστα και μετέπειτα παλαιστή Δημ. Τόφαλο], για το Βάγγέλη Αυλίτη

* Είναι σαν τον Κουταλιανό [χεροδύναμος, από τον Παναγή Κουταλιανό, παλαιστή]

* Κάνει τον Μοσκιό [κάνει πως δεν καταλαβαίνει, κάνει το κορόιδο' από τον συνεργό της Φούλας και της Κάστρου στη δολοφονία του Αθανασόπουλου το 1931, μέχρι το χούι του Αυλίτη ]

* Ούτε ο Αϊνστάιν…. [πολλές φράσεις με χαλαρή παγίωση, π.χ. ούτε ο Αϊνστάιν δεν σε καταλαβαίνει εσένα...]

* Ο Αντωνιάδης φταίει! [στερεότυπη έκφραση των εβδομήνταζ, από τον επιθετικό του Παναθηναϊκού, που όταν έχανε γκολ του χρέωναν το ενδεχόμενο κακό αποτέλεσμα της ομάδας]

* Ποιος Θανάσης; [ατάκα από ταινία του Βέγγου]

* Μιλάει σαν τη Σαλματάνη (*) [με παχύ το σ στη σοκολάτα]

* Τσιρίζει σαν Άδωνης (*)

* την έκανε σαν Χιωτάκης

* Μα, εντελώς Αυλίτης είσαι; (*)