«Όστις σκάπτει λάκκον…»

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Η προκήρυξη υπέρ των εκλογών, που είναι θέμα πλέον χρόνου, φανερώνει το αδιέξοδο  στο οποίο έχει περιέλθει ο Δήμαρχος Γ. Θωμάκος. Είναι πρωτοφανές στην μεταπολιτευτική πολιτική ιστορία της Κηφισιάς που έχει κερδίσει χάριν του πολύ θλιβερού αντίπαλου Ν. Χιωτάκη τη εκλογική αναμέτρηση να αισθάνεται τόσο αδύναμος, ώστε να σέρνει τη πόλη από το κακό στο χειρότερο της εαυτό.

Και αυτό συμβαίνει διότι ο Γιώργος Θωμάκος κακοποίησε και τις δύο λαϊκές εντολές που πήρε, σε βαθμό που δεν το έκανε κανένας Δήμαρχος μέχρι τώρα:

- Στις εκλογές του 2014 εξελέγη με έναν πακτωλό υποσχέσεων και απατηλών εξαγγελιών, τις οποίες αναγκάστηκε να «ξεχάσει» μόλις ήρθε σε επαφή με την πραγματικότητα της διοίκησης. Δεν άκουσε τις πολλές προειδοποιήσεις, ακόμη και ορισμένων στελεχών του, να είναι φειδωλός σε τέτοια παλαιοκομματικά τερτίπια. Συμπεριφέρθηκε με ανευθυνότητα προεκλογικά και μόλις στο τέλος του πρώτου χρόνου προσγειώθηκε ανώμαλα, προκαλώντας μεγάλη ζημιά στην Κηφισιά.

- Στη Κηφισιά συνέβη η μεγαλύτερη διαστροφή εκλογικού αποτελέσματος στην πρόσφατη πολιτική ιστορία. Ο κ. Θωμάκος ζήτησε και πήρε ένα ηχηρό μήνυμα και εν μια νυκτί το έγραψε στα παλαιότερα των υποδημάτων του, κάνοντας του κεφαλιού του.

Έτσι, το πρώτο κιόλας χρόνο της Δημαρχίας του ο κ. Θωμάκος βρέθηκε μπροστά σε πολλαπλά αδιέξοδα.

Έχασε κάθε ηθικό πλεονέκτημα, που διατηρούσε ως τότε, συμπεριφερόμενος ως πολιτικάντης παλαιάς κοπής.. Έκανε ακριβώς ότι έκαναν οι προηγούμενοι, τους οποίους κατακεραύνωνε επί πέντε χρόνια.

Έχασε την στήριξη από τους δικούς του Δημοτικούς συμβούλους και, χωρίς τη στήριξη της αντιπολίτευσης, την οποία λοιδορεί ξεδιάντροπα, θα οδηγούσε ως ήταν πλέον αντιληπτό από όλους, τη πόλη στα βράχια.

Έχασε μεγάλο μέρος της παράταξής του, όχι ότι ήταν γεμάτος αλλά με το που «εστεύθει» Δήμαρχος ως είναι τις πάση γνωστό ένα μέρος του πληθυσμού της πόλης πλησίασε προς το μέρος του. Οι περισσότεροι να μην αναφέρω όλοι προς τάση για νέες «αγκαλιές» μα τις παλιές καλές συνήθειες τους. Η μισή του παράταξη φυσιολογικά, καθώς εμφανίστηκε να τον κοροϊδεύει κι αυτό. Έτσι, όσο κι αν προκαλούν σύγκρυο οι θέσεις των θρησκόληπτων για επιστροφή στη εποχή Χιωτάκη, δεν είναι αυτοί που έκαναν την κωλοτούμπα. Μέχρι χτες έλεγαν όλοι τα ίδια. Ο κ. Θωμάκος είχε αντιδημάρχους τον αυλίτη και τον Καλό και σερνόταν πίσω από τις παραδοξολογίες τους.

Είναι η εποχή των παχιών αγελάδων και από την θρησκοληψία βαδίζει άλλο δρόμο, πιο διαφορετικό της αυτό των «προσωπικών σχέσεων» Είναι δε τόση η έπαρση που τον διακατέχει που κάνει εμφανίσεις σε πολυτελή εστιατόρια της Κηφισιάς φωτογραφούμενος ως άλλος Τζόρζ Κλούνει.

Τώρα ο κ. Θωμάκος θα επιδιώξει να απαλλαγεί από το παραταξιακό του πρόβλημα με τις επερχόμενες εκλογές. Θα επιδιώξει να υφαρπάξει, για δεύτερη φορά την ψήφο των Κηφισιωτών, χωρίς να ξέρουμε τι θέλει να κάνει. Και από την άλλη κοκορεύεται με διάφορες αστείες ανακοινώσεις, μπας και συγκρατήσει το τμήμα εκείνο του «θρησκόληπτου» εκλογικού σώματος που τώρα θα λακίσει και μπορεί να του στερήσει την εξουσία.

Ο κ. Θωμάκος είναι ένας αδύναμος Δήμαρχος, που δεν ξέρει τι θέλει και γι’ αυτό οδηγείται από αδιέξοδο σε αδιέξοδο. Για την ακρίβεια, το μόνο που θέλει είναι να υφαρπάξει ξανά τη λαϊκή ψήφο, θέλει ξανά να «πέσει από το Πύργο του Άιφελ» καθισμένος στη καρέκλα του Δημάρχου. Τώρα που φαίνονται τα ολέθρια αποτελέσματα της δικής του πολιτικής. Η εξουσιολαγνεία, η δική του και της ομάδας που τον περιβάλλει, είναι ορατή δια γυμνού οφθαλμού.

Οι εκλογές θα είχαν κάποιο νόημα για τον ίδιο αν ο κ. Θωμάκος έλεγε καθαρά τι θέλει να κάνει. Τα ερωτήματα είναι κρίσιμα, για να προσπαθήσουμε να συλλάβουμε πώς θα κινηθεί η πόλη τα επόμενα χρόνια.

Ο κ. Θωμάκος μέχρι τώρα πέρασε από τον πρώτο σκόπελο. Την πρώτη φορά οι πολίτες αηδιασμένοι από την διοίκηση χιωτάκη με τον μόνιμο εχθρό του Β. Βάρσο προτίμησε και καλά έπραξε να ψηφίσει Θωμάκο. Και ένα μεγάλο μέρος του εκλογικού σώματος τσίμπησε και παγιδεύτηκε: συνειδητά, από άγνοια ή από αφέλεια

Ας έχει κατά νου αυτήν την προειδοποίηση της Γραφής: «Όστις σκάπτει λάκκον θέλει πέσει εις αυτόν και ο λίθος θέλει επιστρέψει εις τον κυλίοντα αυτόν».

Αν και το ζητούμενο είναι ο λίθος να μην καταπλακώσει τη πόλη και όλους μας.-