Αποφασιστικότητα-αυταρχισμός-αλαζονεία

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Αυτό το μείγμα ακροδεξιάς καθυστέρησης, αυταρχισμού και αχαλίνωτης αλαζονείας

Γ. Θωμάκος, αυτός ο ογκόλιθος της πολιτικής πιρουέτας, ο γυρολόγος της πολιτικής

«Οι μέρες της αφθονίας τους είναι μετρημένες», για να προσθέσει πως αυτό το κολοβό και δύσμορφο πολιτικό σχήμα, αυτή η σύμπραξη από ιδιοτέλειες, φόβους και συμφέροντα που παριστάνει την Δημαρχία, δεν μπορεί να μακροημερεύσει.

Θεμελιώδης δημοκρατική αρχή είναι ότι όλες οι ψήφοι είναι ίσες. Ο Σίλερ, ωστόσο, πίστευε πως δεν θα ‘πρεπε να τις καταμετρούμε, αλλά να τις ζυγίζουμε.

Θυμίζει έντονα τον μύθο του κουνουπιού (άψυχη παράταξη) που… λεοντάριζε στο λιοντάρι (εξουσία): «Ούτε φοβούμε σε, ούτε δυνατώτερός μου ει` ει δε μη, τι σοιν εστιν η δύναμις; Οτι ξύεις τοις όνυξι και δάκνεις τοις οδούσι; Τούτο και γυνή τω ανδρί μαχομένη ποιεί». Τσιμπώντας το λιοντάρι στα άτριχα μέρη το ανάγκαζε να ξύνεται με τα ίδια του τα νύχια, ώσπου ματώθηκε, εξαντλήθηκε, νικήθηκε! Βέβαια το κουνούπι, αφού νίκησε το λιοντάρι, ηττήθηκε από ένα ευτελές ζώο, την αράχνη, αφού πιάστηκε στον ιστό της (κοινή γνώμη;).

Να παραλύσει κάθε αντίσταση επεδίωκε , αλλά …δεν προλαβαίνει να μαζεύει καρπαζιές! Μέχρι και ο Καλός οσμίστηκε ότι ο Θωμάκος βρωμάει …πολιτική πτωμαΐνη και κάτω από την πίεση των βαρόνων τύπου Αυλίτη και στελεχών του την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια

«Η αποχώρηση των δήθεν θρησκευόμενων του Β. Αυλίτη οδηγεί στον σχηματισμό μιας ισχυρότερης διοίκησης και διευκολύνει την ανασυγκρότηση της μεγάλης Δημοκρατικής Παράταξης της πόλης», αναφέρεται σε άρθρο με τίτλο «Ήλθε η ώρα». Όπως επισημαίνεται από μία είναι η παράταξη Θωμάκου, «η προσκολλημένη στα στερεότυπα του παρελθόντος», και από την άλλη είναι οι Βασίλης Βάρσος και Νίκος Χιωτάκης, ο μάστορας με το παραγιό που «υπερέβησαν εαυτούς» πως με «τόλμη», «ωριμότητα» και «ψυχραιμία» προέταξαν «όσα –οικονομικά συμφέροντα- τους ενώνουν – πρωτίστως την οικονομική επιβίωσή τους».

Το κακό παραμονεύει και τη πόλη υπονομεύει αν επικρατήσουν τέτοιες αντιλήψεις. Διότι αν φτάσουμε σε μια κατάσταση στην οποία να είναι ίσα κι όμοια οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι με τους γνωστούς και εξαιρετέους, τότε θα εκπληρωθεί το ρηθέν παρά του Σίμου: Έρχονται τα σφυριά και τα δρεπάνια.-