Η υπόθεση της Gisèle Pelicot γίνεται θεατρική παράσταση και ανεβαίνει στο Λονδίνο

Η υπόθεση που συγκλόνισε τη Γαλλία και έγινε διεθνές σύμβολο κατά της σεξουαλικής βίας, μεταφέρεται στη θεατρική σκηνή. Η παράσταση «The Pelicot Trial: Tribute to Gisèle Pelicot» θα παρουσιαστεί στο Λονδίνο για μία μόνο βραδιά.

Η ιστορία της Gisèle Pelicot, η οποία βρέθηκε στο επίκεντρο μιας από τις πιο σοκαριστικές δίκες των τελευταίων ετών, αποκτά πλέον και θεατρική διάσταση. Η τετράωρη παράσταση «The Pelicot Trial: Tribute to Gisèle Pelicot» έχει ήδη παρουσιαστεί σε αρκετές πόλεις του κόσμου, μεταξύ των οποίων η Νέα Υόρκη και η Αβινιόν, όπου πραγματοποιήθηκε η δίκη, και τώρα ετοιμάζεται για το Λονδίνο.

«Την είδα αρχικά στα γαλλικά και τις τέσσερις ώρες. Ήταν συγκλονιστική, σκληρή, πραγματικά πολύ συναισθηματική. Αυτό που με συγκλόνισε περισσότερο ήταν η ίδια η πράξη της μαρτυρίας. Είναι μια παράσταση μεγάλης διάρκειας, βασισμένη στη μαρτυρία», είπε.

Η παράσταση θα παρουσιαστεί στο Λονδίνο μόνο για μία βραδιά, γεγονός που, σύμφωνα με τη Fall, δίνει στους συντελεστές τη δυνατότητα να απευθυνθούν σε ηθοποιούς με ιδιαίτερα φορτωμένο πρόγραμμα.

«Επειδή θα παρουσιαστεί μόνο για μία βραδιά, μπορούμε να τηλεφωνήσουμε στους καλύτερους ηθοποιούς, ανθρώπους που θα αναγνωρίσετε και από την τηλεόραση», ανέφερε, εκτιμώντας ότι η παράσταση θα γίνει sold out σχεδόν αμέσως. Το πλήρες καστ αναμένεται να ανακοινωθεί τις επόμενες εβδομάδες, πριν ανοίξει η προπώληση.

«Ο θίασος κάνει πρόβες μόνο μία φορά. Αυτό μας επιτρέπει να καλέσουμε τους καλύτερους ανθρώπους που είναι διαθέσιμοι για μια τόσο σύντομη δέσμευση. Ανυπομονώ πραγματικά να ανακοινώσουμε το καστ. Νομίζω ότι συνολικά πρόκειται για 27 ηθοποιούς», πρόσθεσε η Fall.

Η ιδέα πίσω από την παράσταση

Το «The Pelicot Trial: Tribute to Gisèle Pelicot» δημιουργήθηκε από τον Milo Rau και τη Servane Dècle. Ο Ελβετός σκηνοθέτης και θεατρικός συγγραφέας Milo Rau έχει ασχοληθεί επανειλημμένα με πραγματικές δικαστικές υποθέσεις, μεταφέροντας στη σκηνή γεγονότα και μαρτυρίες από δίκες που έχουν απασχολήσει τη διεθνή κοινότητα, μεταξύ άλλων τη δίκη των Pussy Riot στη Μόσχα και τη δίκη του Ρουμάνου δικτάτορα Nicolae Ceaușescu.

«Το κάνουμε μόνο μία φορά σε κάθε πόλη. Στην πραγματικότητα, είναι περισσότερο μια πολιτική πράξη παρά μια θεατρική παράσταση», δήλωσε ο Milo Rau.

Η Servane Dècle, από την πλευρά της, περιέγραψε τη δυσκολία που έχει η παρακολούθηση του έργου, σημειώνοντας ωστόσο ότι το κοινό παραμένει μέχρι το τέλος.

«Είναι δύσκολο να την παρακολουθείς. Όμως οι άνθρωποι παραμένουν μέχρι το τέλος. Τους επιτρέπουμε να μπαινοβγαίνουν αν θέλουν, αλλά ελάχιστοι το κάνουν. Ακόμη και η ίδια η Gisèle Pelicot ήρθε να την παρακολουθήσει στη Νέα Υόρκη. Ήταν εκπληκτικό. Μας είπε: “Η ηθοποιός τα πήγε καλύτερα από εμένα στη δίκη”».

Για τη δημιουργία της παράστασης, οι δημοσιογράφοι που κάλυψαν τη δίκη, παρέδωσαν στους δύο δημιουργούς χιλιάδες σελίδες από τις σημειώσεις τους. Το υλικό αυτό αποτέλεσε τη βάση για ένα έργο που δεν στηρίζεται στη μυθοπλασία, αλλά στα πραγματικά γεγονότα και σε όσα ακούστηκαν μέσα στη δικαστική αίθουσα.

«Όλοι ήθελαν να μοιραστούν μαζί μας όσα γνώριζαν. Έγινε μια δίκη ολόκληρης της κοινωνίας μας, της πατριαρχίας. Και έχουμε παρουσιάσει την παράσταση σε τουλάχιστον 15 διαφορετικές χώρες, σε διαφορετικές γλώσσες – κάποιες από τις οποίες μετά βίας καταλαβαίνω και ο ίδιος – και το κοινό εξακολουθεί να κατανοεί την παράσταση. Δυστυχώς, πρόκειται για μια οικουμενική εμπειρία. Θα ήταν καλύτερο για την ανθρωπότητα αν αυτό ήταν απλώς μια γαλλική εμπειρία. Δεν υπάρχουν σκηνές, κοστούμια και σκηνικά όπως σε ένα παραδοσιακό θεατρικό έργο. Υπάρχουν τα γεγονότα. Και πραγματικά σε καθηλώνουν», ανέφερε ο Rau.

«Θα ήθελα να την παρακολουθήσουν περισσότεροι άνδρες»

Σύμφωνα με τη Dècle, το μεγαλύτερο μέρος του κοινού που παρακολουθεί την παράσταση αποτελείται από γυναίκες, κάτι που η ίδια θα ήθελε να αλλάξει.

«Θα ήθελα να την παρακολουθήσουν περισσότεροι άνδρες. Το πολύ ενδιαφέρον σε όλη αυτή την υπόθεση είναι ότι μπορείς πραγματικά να εμβαθύνεις στο ποιοι ήταν αυτοί οι άνδρες που διέπραξαν τα εγκλήματα».

Για τη Nadia Fall, η ιστορία της Gisèle Pelicot έχει αποκτήσει μια σημασία που ξεπερνά τα όρια της ίδιας της δίκης.

«Η Πελικό αντιπροσωπεύει τόσα πολλά για όλους, ιδιαίτερα για τις γυναίκες: την ανθεκτικότητα και το θάρρος, αλλά και, για μένα, μια ριζοσπαστική χαρά για το γεγονός ότι κατάφερε να νικήσει και να συνεχίζει τη ζωή της. Είναι ερωτευμένη και ζει τη ζωή της. Αυτό είναι σαν να σηκώνει δύο δάχτυλα στην πατριαρχία και νομίζω ότι είναι πραγματικά ενδυναμωτικό για εμάς τις γυναίκες. Αυτό το έργο και η ιστορία της δεν αφορούν μόνο τις συγκεκριμένες λεπτομέρειες της δικής της υπόθεσης και τη σεξουαλική κακοποίηση»

Οι δημιουργοί της παράστασης υποστηρίζουν ότι η Gisèle Pelicot συμφώνησε να μεταφερθεί η ιστορία της στο θέατρο επειδή ήθελε η συζήτηση που άνοιξε με τη δίκη της να συνεχιστεί και πέρα από τη δικαστική αίθουσα.

«Πάντα λέμε ότι εκείνη άνοιξε την πόρτα και εμείς απλώς φροντίζουμε να παραμένει ανοιχτή», δήλωσε ο Milo Rau.

Πηγή: Grace