Κέιτ Μπλάνσετ - «Η συναίνεση στην AI δεν πρέπει να είναι προνόμιο των πλουσίων»
Η Κέιτ Μπλάνσετ μιλά για το Human Consent Registry και γιατί η συναίνεση στην AI δεν πρέπει να είναι προνόμιο όσων μπορούν να πληρώσουν δικηγόρους.
Η Κέιτ Μπλάνσετ λέει ότι δεν γνωρίζει πολλά από τεχνολογία. Ξέρει όμως, να αναγνωρίζει ένα πρόβλημα όταν το βλέπει. Και το πρόβλημα, στην περίπτωση της τεχνητής νοημοσύνης, είναι ολοένα πιο συγκεκριμένο: ποιος έχει τον έλεγχο πάνω στο όνομα, την εικόνα, τη φωνή και την ταυτότητά του όταν τα μοντέλα AI σαρώνουν το διαδίκτυο;
Η βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιός παρουσίασε την περασμένη εβδομάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το Human Consent Registry, ένα δωρεάν δημόσιο εργαλείο της RSL Media, μη κερδοσκοπικού οργανισμού που έχει συνιδρύσει η ίδια. Το εργαλείο επιτρέπει στους χρήστες να δημιουργούν ένα αρχείο στο οποίο δηλώνουν πώς μπορεί ή δεν μπορεί η AI να χρησιμοποιεί στοιχεία της ταυτότητάς τους.
Η λογική του registry είναι απλή: κάθε χρήστης μπορεί να δηλώσει αν απαγορεύει τη χρήση της εικόνας, της φωνής και του ονόματός του από συστήματα τεχνητής νοημοσύνης, αν την επιτρέπει μόνο υπό όρους ή αν τη δέχεται. Το σύστημα λειτουργεί με ένα μοντέλο τύπου φωτεινού σηματοδότη: κόκκινο για απαγόρευση, κίτρινο για χρήση με όρους, πράσινο για άδεια χρήσης.
Σύμφωνα με τη RSL Media, το registry παράγει κώδικα που μπορεί να διαβαστεί από μοντέλα AI όταν σαρώνουν το διαδίκτυο. Στόχος είναι να υπάρχει ένα απλό, ανοιχτό και μηχανικά αναγνώσιμο πρότυπο συναίνεσης, ώστε η προστασία της ανθρώπινης ταυτότητας στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης να μην εξαρτάται μόνο από δικηγόρους, ακριβές υπηρεσίες ή τη δύναμη των διασήμων.
Στην παρουσίαση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συμμετείχαν, μεταξύ άλλων, η Βουλγάρα ευρωβουλευτής Eva Maydell, η συνιδρύτρια της RSL Media Nikki Hexum και ο σκηνοθέτης Στίβεν Σόντερμπεργκ, ο οποίος στηρίζει την πρωτοβουλία. Το project έχει επίσης συγκεντρώσει υποστήριξη από πρόσωπα της βιομηχανίας του θεάματος, όπως ο Τομ Χανκς, η Έμα Τόμσον και ο Χαβιέρ Μπαρδέμ, ενώ η CAA έχει ενταχθεί στους συνεργάτες του.
Η Hexum περιέγραψε την προστασία της εικόνας και της φωνής ως «ανθρώπινο δικαίωμα», υποστηρίζοντας ότι στο διαδίκτυο έλειπε εξαρχής ένα επίπεδο συναίνεσης. Το κενό αυτό, είπε, έγινε ορατό με την άνοδο της AI.
Ο Σόντερμπεργκ έθεσε το ζήτημα με ταξικούς όρους. Αν η προστασία της ψηφιακής ταυτότητας απαιτεί δεκάδες χιλιάδες δολάρια, τότε δημιουργείται ένα σύστημα δύο ταχυτήτων: όσοι μπορούν να πληρώσουν προστατεύονται, ενώ οι υπόλοιποι μένουν διαθέσιμοι ως υλικό.
Το Human Consent Registry έρχεται σε μια στιγμή που η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ήδη θέσει σε ισχύ τον κανονισμό για την τεχνητή νοημοσύνη, ενώ στις ΗΠΑ έχουν κατατεθεί νομοθετικές πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση των deepfakes και της μη εξουσιοδοτημένης χρήσης εικόνας και φωνής. Ωστόσο, το κενό παραμένει πρακτικό: πώς δηλώνει ένας άνθρωπος, με τρόπο απλό και αναγνωρίσιμο από τα συστήματα, αν συναινεί ή όχι στη χρήση της ταυτότητάς του;
Η Μπλάνσετ επιμένει ότι το ζήτημα δεν είναι αν η AI πρέπει να υπάρχει ή όχι. Η ίδια δηλώνει ότι τη συναρπάζει η δυνατότητα της τεχνολογίας να αναλαμβάνει βαρετές, επαναλαμβανόμενες εργασίες. Η γραμμή που χαράζει, όμως, βρίσκεται αλλού: στην ιδέα ότι η ανθρώπινη συναίνεση είναι εμπόδιο στη δημιουργικότητα.
«Αυτή η παύση είναι πολύ σημαντική», είπε. «Η στιγμή για ανάσα και σκέψη είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της δημιουργικής διαδικασίας». Όταν οι άνθρωποι αναγκάζονται να τρέχουν δημιουργικά πίσω από την ταχύτητα της τεχνολογίας, πρόσθεσε, αυτό γίνεται καταστροφικό και αντιπαραγωγικό.
Ο Σόντερμπεργκ, από την πλευρά του, έθεσε ένα ακόμη πιο απλό ερώτημα: η χρήση της AI κάνει πράγματι κάτι καλύτερο; Αναφερόμενος σε ψηφιακούς ή πλήρως AI-generated «ηθοποιούς», είπε ότι θέλει να πειστεί γιατί είναι καλύτερο να χρησιμοποιηθεί μια τεχνητή περσόνα αντί για έναν ηθοποιό.
Για τη Μπλάνσετ, το Human Consent Registry δεν θα αλλάξει από μόνο του τη σχέση μας με την AI από τη μια μέρα στην άλλη. Μπορεί όμως, όπως λέει, να είναι μια αρχή. «Η αδιαφορία είναι ο εχθρός της δημιουργικότητας», είπε.
με στοιχεία από Variety