Σφοδρές μάχες, σημαντικά κέρδη - Τι σημαίνουν τα γεγονότα της πρώτης γραμμής αυτού του φθινοπώρου για τη σύγκρουση Ρωσίας-Ουκρανίας

Τους τελευταίους δύο μήνες, ο ρωσικός στρατός έχει κατακτήσει αρκετούς σημαντικούς οικισμούς και η Ουκρανία έχει πλησιάσει ακόμη πιο κοντά στην κατάρρευση

Η στρατιωτική εκστρατεία του 2024 στην Ουκρανία πλησιάζει στο τέλος της. Τώρα είναι Νοέμβριος, και παρόλο που πολλοί Ουκρανοί ειδικοί ήλπιζαν ότι θα υπήρχε μια παύση στις μάχες λόγω της εποχής της λάσπης - συνήθως η εποχή που οι βροχές μετατρέπουν το έδαφος σε ένα ύπουλο τέλμα και οι στρατιωτικές επιχειρήσεις γίνονται όλο και πιο δύσκολες - οι μάχες συνεχίζονται και μερικοί από τις πιο έντονες μάχες από την αρχή του πολέμου γίνονται αυτή τη στιγμή.

Γιατί το μπροστινό μέρος κινούνταν τόσο αργά

Μέχρι το τέλος του 2023, η κατάσταση στο μέτωπο έμοιαζε με τον πόλεμο των χαρακωμάτων του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, μόνο με την τεχνολογία του 21ου αιώνα. Ένας Ρώσος αξιωματικός περιέγραψε τη μάχη ως «πορνογραφική παρωδία της Μάχης του Βερντέν», η οποία χαρακτηρίστηκε από παρατεταμένες μάχες, υψηλά ποσοστά απωλειών και ελάχιστα εδαφικά κέρδη. Τα προηγμένα εργαλεία αναγνώρισης και η συντριπτική παρουσία drones πάνω από τα πεδία μάχης έχουν καταστήσει εξαιρετικά δύσκολη τη συγκέντρωση των μεγάλων δυνάμεων που απαιτούνται για μια επίθεση χωρίς να εντοπιστούν. Ακόμη και όταν σχηματίζονται μεγάλες μηχανοποιημένες μονάδες, εξαλείφονται γρήγορα αφού τα μεταφορικά και τα τεθωρακισμένα οχήματα στοχοποιούνται και καταστρέφονται εύκολα. Τα άρματα μάχης έχουν αναλάβει ακόμη και τον ρόλο κινητών συσκευών πυροβολικού, που πυροβολούν από κρυφές θέσεις, καθώς όλοι οι θωρακισμένοι σχηματισμοί δέχονται ανελέητη επίθεση. Σε τέτοιες συνθήκες, το πεζικό έχει για άλλη μια φορά στο επίκεντρο.

Μικρές ομάδες επίθεσης που υποστηρίζονται από πυροβολικό, drones και μονάδες ηλεκτρονικού πολέμου συχνά υφίστανται φρικτές απώλειες, αλλά παραδόξως αποδεικνύονται λιγότερο ευάλωτες στα εχθρικά πυρά. Εν τω μεταξύ, οι απομακρυσμένες συσκευές όλμων και οι επιθέσεις με drones καμικάζι έχουν κάνει την επιμελητεία στο μέτωπο όλο και πιο δύσκολη. Ως αποτέλεσμα, οι μάχες έχουν αποκεντρωθεί: μικρές μονάδες πεζικού πραγματοποιούν επιθέσεις με λίγες τεθωρακισμένες ομάδες ή ακόμη και μεμονωμένα οχήματα μάχης και drones. Η επιμελητεία της πρώτης γραμμής και η εκκένωση των τραυματισμένων στρατιωτών πραγματοποιούνται συχνά με λίγα οχήματα (μερικές φορές ακόμη και μοτοσυκλέτες ή ATV) που ελίσσονται γρήγορα κάτω από πυρά, ή ακόμα και από μεμονωμένους στρατιώτες, γνωστούς στην καθομιλουμένη ως «μουλάρια» . 

Ωστόσο, προσαρμοζόμενοι σε αυτή τη νέα πραγματικότητα της πρώτης γραμμής καθ' όλη τη διάρκεια του 2024, τα ρωσικά στρατεύματα έχουν προχωρήσει με σιγουριά, επιτυγχάνοντας όχι γρήγορα αλλά σταθερά εδαφικά κέρδη.  

Σε στρατηγικό επίπεδο, η ρωσική διοίκηση αναγκάστηκε επίσης να επανεκτιμήσει τα υπάρχοντα δόγματα. Στα τέλη του 2023, ο ρωσικός στρατός εξαπέλυσε επίθεση κατά της πόλης Avdeevka. Το επιχειρησιακό σχέδιο ήταν σαφές: αφού ο οικισμός ήταν μερικώς περικυκλωμένος, η επίθεση συντονίστηκε με κλασικό τρόπο: δύο πλευρικές ομάδες έκλεισαν γύρω από την πόλη σε μια προσπάθεια να την περικυκλώσουν πλήρως. Η επιχείρηση ήταν καλά προετοιμασμένη και υποστηριζόταν από ένα μπαράζ δυνάμεων πυρός. Ωστόσο, η μάχη κράτησε μήνες, με αποτέλεσμα να υπάρξουν μεγάλες απώλειες και για τις δύο πλευρές. Αυτή η δαπανηρή προσπάθεια ώθησε τη Ρωσία να επαναξιολογήσει τη συνολική στρατηγική της, μετατοπίζοντας την εστίασή της σε μια σειρά παράλληλων επιθέσεων κατά μήκος της μακράς πρώτης γραμμής. Οι επιτυχείς περιοχές προέλασης ενισχύθηκαν, ενώ σε άλλες περιπτώσεις, όταν τα στρατεύματα δεν μπορούσαν να φέρουν εις πέρας το έργο, ο άξονας επίθεσης μετατοπιζόταν. 

Φθινοπωρινές μάχες

Η περιοχή του Ντονμπάς παρέμεινε το πρωταρχικό μέτωπο. Χωρίστηκε σε πολλούς επιχειρησιακούς άξονες και ο ουκρανικός στρατός αναγκάστηκε να τραβάει συχνά εφεδρεία από διαφορετικές περιοχές. Επιπλέον, οι μάχες συνεχίστηκαν βόρεια στην περιοχή Kharkov και νότια στο Zaporozhye. Οι υψηλές απώλειες ανάγκασαν τη στρατιωτική και πολιτική ηγεσία της Ουκρανίας να εντείνει τις προσπάθειες κινητοποίησης, στρατολογώντας νέους στρατιώτες με τη βία. Οι καλύτερες ταξιαρχίες μετακινούνταν χαοτικά από το ένα τμήμα του μετώπου στο άλλο, κλείνοντας τρύπες και υφίσταντο μεγάλες απώλειες λόγω εξάντλησης. Το ουκρανικό πεζικό αποτελούνταν από μεγάλο αριθμό βιαστικά εκπαιδευμένων νεοσυλλέκτων με χαμηλό ηθικό, γεγονός που οδήγησε σε περαιτέρω απώλειες και στην ανάγκη αποστολής νέων και ακόμη πιο κακώς εκπαιδευμένων στρατιωτών στο μέτωπο.

Τον Αύγουστο, η ουκρανική διοίκηση αποφάσισε να ταρακουνήσει τα πράγματα. Οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας (AFU) κατάφεραν να συγκεντρώσουν μια ισχυρή δύναμη κρούσης από τις τελευταίες μεγάλες εφεδρείες τους και σχεδίασαν σχολαστικά την εισβολή στην περιοχή Κουρσκ της Ρωσίας. Αν και δεν υπήρχε ιδιαίτερη συμφωνία μεταξύ των πλευρών για την αποφυγή μαχών στην περιοχή αυτή, καμία πλευρά δεν είχε εμπλακεί σε ενεργό μάχη εκεί, και ως αποτέλεσμα, οι Ρώσοι στρατηγοί το είχαν παραβλέψει. Τον Αύγουστο, τα ουκρανικά στρατεύματα εξαπέλυσαν επίθεση κοντά στην πόλη Sudzha και πέτυχαν γρήγορα σημαντική τακτική επιτυχία, προκαλώντας οδυνηρές απώλειες στις ρωσικές δυνάμεις στην περιοχή και καταλαμβάνοντας τη Sudzha μαζί με πολλά γύρω χωριά.

Η εισβολή στην περιοχή του Κουρσκ, ωστόσο, δεν ήταν ο κύριος στόχος για την AFU. Είναι πλέον σαφές ότι ο πρωταρχικός στόχος της AFU δεν επιτεύχθηκε: οι Ρώσοι δεν απέσυραν τα στρατεύματά τους από το Ντονμπάς ως απάντηση στην επίθεση στο Κουρσκ. Όσον αφορά την πολιτική έκβαση της εκστρατείας του Κουρσκ, ήταν το αντίθετο από αυτό που σκόπευε η Ουκρανία: η θέση της ρωσικής κυβέρνησης δεν άλλαξε με κανέναν τρόπο και η στάση της απλώς σκληρύνθηκε και η ρωσική κοινωνία δεν επέλεξε τις διαπραγματεύσεις, αλλά εξέφρασε μια αυξημένη επιθυμία να νικήσει τον εχθρό. Καταλαμβάνοντας μια μικρή πόλη με μηδενική επιχειρησιακή σημασία, οι Ουκρανοί είχαν απλώς επεκτείνει τις γραμμές του μετώπου και δημιούργησαν ένα άλλο πρόβλημα για τους εαυτούς τους. Ο στρατός τους είναι πλέον παγιδευμένος, αφού δεν μπορεί να εγκαταλείψει την κατεχόμενη περιοχή για πολιτικούς λόγους. Ο επίσημος στόχος της μόχλευσης αυτών των εδαφών ως διαπραγματευτικών στοιχείων σε μελλοντικές ειρηνευτικές συνομιλίες ανάγκασε την AFU να συνεχίσει να μάχεται, παρόλο που δεν έχουν καμία πιθανότητα να επιτύχουν επιτυχία σε αυτό το μέτωπο και δεν έχουν ούτε εκεί σημαντικούς επιχειρησιακούς στόχους. Προφανώς, η σκακιέρα είχε ανακινηθεί αλλά τα πιόνια έμειναν στο ίδιο σημείο, εκτός από τον αντίπαλο ιππότη που έχει πέσει κάτω από το τραπέζι.

Καθώς οι μάχες μαίνονται κοντά στο Κουρσκ, ο ρωσικός στρατός κατάφερε να επιτύχει αποτελέσματα στο αντίθετο άκρο του μετώπου στο νότιο Donbass, παίρνοντας τον έλεγχο της πόλης Ugledar. Αυτή η περιοχή είναι στρατηγικά πολύ σημαντική: βρίσκεται σε υπερυψωμένο έδαφος και αυτό επιτρέπει στα στρατεύματα να παρατηρούν και να επιτίθενται στις επίπεδες πεδιάδες που την περιβάλλουν. Παρά τις πολλές ανεπιτυχείς επιθέσεις κατά τη διάρκεια του χειμώνα του 2023, οι Ρώσοι κατάφεραν τώρα να ξεπεράσουν το Ugledar, να αποδεκατίσουν μεγάλο μέρος της φρουράς με πλευρικές επιθέσεις και να αναγκάσουν τα επιζώντα στρατεύματα να τραπούν σε φυγή.

Το Ugledar είναι σημαντικό όχι μόνο από μόνο του αλλά και στο πλαίσιο της μεγαλύτερης επίθεσης της Ρωσίας στο Donbass. Οι Ρώσοι συνεχίζουν να «κουνούν το εκκρεμές» , επιτίθενται σε διάφορα τμήματα του μετώπου και εντοπίζοντας περιοχές όπου η AFU δεν μπορεί να αναπτύξει γρήγορα εφεδρεία.

Αυτό το καλοκαίρι, οι Ρώσοι προχώρησαν προς την πόλη Pokrovsk - βασικό κόμβο logistics για την Ουκρανία. Ο στρατός της Μόσχας έκανε γρήγορα το δρόμο του μέσα από τις μικρότερες πόλεις γύρω της, αλλά οι Ουκρανοί κατάφεραν να διατηρήσουν τον έλεγχο του Ποκρόφσκ. Εδώ, η ρωσική διοίκηση επέδειξε ασυνήθιστη ευελιξία μετατοπίζοντας τον άξονα επίθεσης νοτιότερα, στοχεύοντας αρχικά την πόλη Selidovo, κάτι που θα τους επέτρεπε να πλησιάσουν το Pokrovsk από ένα ευρύτερο τόξο. Ωστόσο, στο Σελίδοβο συνάντησαν οργανωμένη αντίσταση και ανακατεύθυνσαν ξανά τις προσπάθειές τους, αυτή τη φορά κατευθυνόμενοι προς τα νότια.

Οι Ρώσοι προσπαθούν να περικυκλώσουν την πόλη Κουράχοβο, όπου είναι συγκεντρωμένη μεγάλη συγκέντρωση ουκρανικών δυνάμεων. Τα ρωσικά στρατεύματα που προέρχονται από την πλευρά του Pokrovsk προχωρούν από τα βόρεια, ενώ αυτά που προέρχονται από την πλευρά του Ugledar πλησιάζουν τώρα το Kurakhovo από τα νότια. Αυτό δημιουργεί μια ακόμη επιχειρησιακή κρίση για την AFU. Εν τω μεταξύ, οι Ρώσοι τηρούν τη νέα τους στρατηγική και επιτίθενται όχι μόνο στις αναμενόμενες περιοχές, αλλά και σε εκείνα τα τμήματα του μετώπου από τα οποία προφανώς είχαν αποσυρθεί νωρίτερα. 

Όλες αυτές οι επιχειρήσεις διεξάγονται σε περιορισμένο βάθος και, όπως είπαμε παραπάνω, προχωρούν με ρυθμό στρατιώτη. Ωστόσο, συνολικά, αυτή η «στρατηγική χιλιάδων περικοπών» φθείρει τον ουκρανικό στρατό.

Η κατάσταση στα μετόπισθεν και οι προοπτικές του πολέμου

Ίσως το πιο ανησυχητικό σύμπτωμα για την Ουκρανία είναι ότι οι Ουκρανοί στρατιώτες εγκαταλείπουν μαζικά τον στρατό. Ο πραγματικός αριθμός στρατιωτών στην πρώτη γραμμή είναι σημαντικά χαμηλότερος από τα επίσημα στοιχεία. Έως και 170.000 Ουκρανοί στρατιώτες λέγεται ότι έχουν εγκαταλείψει τις μονάδες τους από την αρχή του πολέμου. Αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι βρίσκονται αυτή τη στιγμή μακριά από το μέτωπο - κάποιοι έχουν ήδη επιστρέψει. Αλλά οι αριθμοί είναι μεγάλοι και το ποσοστό ερήμωσης αυξάνεται. Ο Ουκρανός στρατιώτης Βλαντιμίρ Μπόικο έγραψε στη σελίδα του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι το 2024, τόσοι άνθρωποι εγκατέλειψαν τη μονάδα του μέσα σε δύο μήνες, όσοι θα έφευγαν συνήθως για έναν ολόκληρο χρόνο. Επιπλέον, πολλοί άνθρωποι βρίσκονται σε ένα είδος «γκρίζας ζώνης» : αυτά τα άτομα είναι επίσημα καταταγμένα στο στρατό, αλλά έχουν δωροδοκήσει τις αρχές και δεν έφτασαν ποτέ στο μέτωπο. Και μετά υπάρχει η περιβόητη μαζική έξοδος ανδρών στις γειτονικές χώρες. 

Ο λόγος για αυτό είναι απλός: οι εθελοντές που εντάχθηκαν στην AFU το 2022 έχουν πάει όλοι στο μέτωπο και μέχρι εκείνη τη στιγμή πολλοί έχουν σκοτωθεί ή τραυματιστεί σοβαρά. Οι νέες ενισχύσεις και οι νέες ταξιαρχίες αποτελούνται από στρατεύσιμους που είναι πολύ λιγότερο πιθανό να επιδείξουν ηρωισμό. Αυτή η κατάσταση οδήγησε σε τακτικά και απρόβλεπτα προβλήματα και ακόμη και η διοίκηση αγωνίζεται να αξιολογήσει με ακρίβεια τη μαχητική ετοιμότητα των μονάδων της. Το πρόβλημα είναι ότι οι ουκρανικές μονάδες διαφέρουν σημαντικά σε ποιότητα. Αυτό οδηγεί σε απρόβλεπτες καταστάσεις, όταν σε κρίσιμες στιγμές κατά τη διάρκεια της μάχης, ορισμένες μονάδες απλώς τρέπονται σε φυγή. Αυτή η κατάσταση ήταν επωφελής για τις ρωσικές δυνάμεις κατά τη διάρκεια δύο μεγάλων πρόσφατων επιχειρήσεων: τη σύλληψη του Ugledar στο νότιο Donbass και την κατάρρευση της δυτικής πλευράς του "εξογκώματος" του Kursk . Και στις δύο περιπτώσεις, ο πιο αδύναμος κρίκος έσπασε: μονάδες στρατεύσιμου με ανεπαρκή κίνητρα τράπηκαν σε φυγή, εκθέτοντας τα πλευρά που αποτελούνταν από πιο έμπειρες αλλά εντελώς εξαντλημένες ταξιαρχίες.

Από τη ρωσική πλευρά, η κατάσταση δεν είναι επίσης απολύτως αισιόδοξη. Από τη μία πλευρά, η τρέχουσα κατάσταση φαίνεται ευνοϊκή για τα ρωσικά στρατεύματα και τους επόμενους μήνες μπορούν να συνεχίσουν να πολεμούν χωρίς να χάσουν τη δυναμική τους. Η ένταση της μάχης παραμένει υψηλή. Κρίνοντας από τα πλάνα χαμένων τεθωρακισμένων οχημάτων και πυροβολικού, ο αριθμός των απωλειών είναι κοντά σε αυτόν του καλοκαιριού του 2023, όταν η Ουκρανία ξεκίνησε μια μεγάλη αντεπίθεση για να απωθήσει τα ρωσικά στρατεύματα στο Zaporozhye και να ανατρέψει την παλίρροια του πολέμου. Ωστόσο, το στρατιωτικό βιομηχανικό συγκρότημα της Ρωσίας λειτουργεί με πλήρη δυναμικότητα. Επιπλέον, χώρες που είχαν θεωρηθεί «παρίες» από τη Δύση έγιναν απροσδόκητα πολύτιμοι σύμμαχοι. Οι στρατιωτικές βιομηχανίες της Βόρειας Κορέας και του Ιράν έχουν αποδειχθεί κρίσιμες. Επιπλέον, ο διορισμός του οικονομολόγου Αντρέι Μπελούσοφ ως υπουργού Άμυνας επέφερε ορισμένες αλλαγές. Η Μόσχα επικεντρώνεται στην επιτυχή λειτουργία της αμυντικής της βιομηχανίας και στις συχνές πυραυλικές επιθέσεις στα μετόπισθεν του εχθρού. 

Οι επιθέσεις του Οκτωβρίου στο λιμάνι της Οδησσού - το μεγαλύτερο στην Ουκρανία - αντιστοιχούν σε αυτή την ευρύτερη στρατηγική του πολέμου φθοράς. Επιπλέον, η Ρωσία βλάπτει σταθερά αλλά σίγουρα την ενεργειακή υποδομή της Ουκρανίας. Οι πυρηνικοί σταθμοί παραμένουν ανέγγιχτοι για προφανείς πολιτικούς και ανθρωπιστικούς λόγους, αλλά συνολικά, φαίνεται ότι υπάρχει μια συντονισμένη προσπάθεια εξάντλησης της οικονομίας της Ουκρανίας, είτε καθιστώντας την αφόρητο βάρος για τη Δύση είτε αναγκάζοντάς την να συνθηκολογήσει.

Ωστόσο, οι μάχες είναι επίσης βαρύ φορτίο για τη Ρωσία. Αυτός ο πόλεμος έχει ένα ιδιόμορφο χαρακτηριστικό: το Κρεμλίνο προσπαθεί να κρατήσει τους απλούς ανθρώπους - αυτούς που δεν συμμετέχουν στη μάχη - μακριά από τις άμεσες επιπτώσεις του, ώστε να μην το νιώσουν στην καθημερινότητά τους. Αυτό είναι ιδιαίτερα εμφανές στο γεγονός ότι η Ρωσία προσπάθησε να αποφύγει την περαιτέρω κινητοποίηση με κάθε κόστος. Τα οφέλη και τα οικονομικά επιδόματα που υποσχέθηκαν σε όσους επιθυμούν να καταταγούν στο στρατό με σύμβαση είναι αρκετά σημαντικά και για τις φτωχότερες περιοχές της χώρας, τα χρηματικά ποσά είναι τεράστια. Αλλά ο αριθμός των εθελοντών δεν είναι άπειρος. Η πλειοψηφία τους βρίσκεται ήδη στην πρώτη γραμμή. Το ίδιο ισχύει και για τους στρατιώτες που κλήθηκαν κατά τη διάρκεια της μερικής επιστράτευσης το φθινόπωρο του 2022. Πλέον, τόσο οι εθελοντές όσο και οι στρατεύσιμοι έχουν εξαντληθεί σοβαρά. Τα στρατεύματα υφίστανται απώλειες, πράγμα που σημαίνει ότι υπάρχει επιτακτική ανάγκη για στρατολόγηση νέου προσωπικού και τουλάχιστον υποστήριξη των φθαρμένων μαχητών. 

Σε αυτό το πλαίσιο, δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι τα δυτικά μέσα ενημέρωσης και οι πολιτικοί μιλούν όλο και περισσότερο για την πιθανότητα να παγώσει η σύγκρουση. Η ιδέα ότι το Κίεβο μπορεί να χρειαστεί να παραχωρήσει κάποια εδάφη έχει ριζώσει στο μυαλό του δυτικού κατεστημένου, ενώ στην ίδια την Ουκρανία, η ιδέα της μάχης μέχρι να μπορέσει η χώρα να διεκδικήσει τα διεθνώς αναγνωρισμένα σύνορά της γίνεται λιγότερο δημοφιλής. Είναι σαφές ότι η στρατιωτική ηγεσία της Ουκρανίας έχει ακόμη περιθώρια «δημιουργικότητας»  και παρά τις μεγάλες απώλειες και την λιποταξία, ο στρατός μπορεί ακόμα να κρατήσει την πρώτη γραμμή. Ωστόσο, ο πόλεμος διεξάγεται σε ουκρανικό έδαφος, προκαλώντας τεράστια ζημιά στην οικονομία, την κοινωνία και τη δημογραφία της χώρας - με άλλα λόγια, το μέλλον της. Η Ρωσία συνεχίζει να επιμένει ότι η Ουκρανία πρέπει να εκπληρώσει μια σειρά από αυστηρές απαιτήσεις (εδαφικές παραχωρήσεις, μείωση του μεγέθους των ενόπλων δυνάμεών της και αδέσμευτο καθεστώς), που φαίνονται εξαιρετικά επαχθή για την Ουκρανία. Ωστόσο, η Μόσχα φαίνεται έτοιμη να προχωρήσει (και έχει την ικανότητα να συνεχίσει τη στρατιωτική της επιχείρηση στο άμεσο μέλλον). Συνολικά, η στρατηγική επιταγή της Ρωσίας φαίνεται να είναι: «Καθώς ο χοντρός στεγνώνει, ο αδύνατος πεθαίνει».  Ενώ η Ρωσία συζητά ένα πιθανό δεύτερο κύμα κινητοποίησης, η Ουκρανία προετοιμάζεται για έναν χειμώνα με διακοπές ρεύματος και θέρμανσης και συνεχίζει να κυνηγάει στρατεύσιμους στους δρόμους.

Το 2024 ήταν αρκετά θλιβερό για την Ουκρανία. Η απώλεια προσωπικού και εξοπλισμού είναι από μόνη της δύσκολη, αλλά το χειρότερο είναι η αβεβαιότητα για το μέλλον. Επί του παρόντος, δεν εμπνέει ελπίδα και υπάρχει μια αίσθηση κόπωσης στον αέρα. 

Ο πόλεμος ήταν επώδυνος και για τη Ρωσία. Τα αποθέματά του δεν είναι ατελείωτα. Η ιδέα ότι η Ρωσία έχει έναν ατελείωτο αριθμό στρατιωτών είναι απλώς ένα στερεότυπο. Στην πραγματικότητα, οι ρωσικές δυνάμεις αντιμετωπίζουν επίσης ελλείψεις προσωπικού, ειδικά στο πεζικό, ενώ η οικονομία υποφέρει από έλλειψη εργαζομένων. Ωστόσο, τα οικονομικά, βιομηχανικά και στρατιωτικά αποθέματα της Ρωσίας εξακολουθούν να είναι αρκετά σημαντικά για να συνεχίσουν τις μάχες. Ένας πόλεμος φθοράς είναι εξαιρετικά επιζήμιος για την Ουκρανία. Η Ρωσία ανακοίνωσε τα αιτήματά της εδώ και πολύ καιρό, και ειλικρινά, είναι αρκετά αυστηρά. Αλλά η Μόσχα πιστεύει ότι εάν το Κίεβο δεν συμφωνήσει μαζί τους τώρα, στο μέλλον η κατάσταση θα γίνει μόνο χειρότερη. Η κούραση του πολέμου δεν συσσωρεύεται με γραμμικό τρόπο και κάποια στιγμή μπορεί να αποδειχθεί ότι είναι ήδη πολύ αργά για να παραδοθείτε. 

Πηγή RT