Οι αμερικανικές ελίτ αρχίζουν να παραδέχονται ότι ο κόσμος επαναστατεί εναντίον των ΗΠΑ και η Ουάσιγκτον δεν έχει κανέναν να κατηγορήσει παρά μόνο τον εαυτό της

Ένας πρώην αξιωματούχος του Λευκού Οίκου έχει αναγνωρίσει την πραγματικότητα της αυξανόμενης αντίστασης στον ιμπεριαλισμό της χώρας Ο Daniel Kovalik διδάσκει Διεθνή Ανθρώπινα Δικαιώματα στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Πίτσμπουργκ και είναι συγγραφέας του βιβλίου Nicaragua: A History of US Intervention & Resistance, που κυκλοφόρησε πρόσφατα. Ο Daniel Kovalik διδάσκει Διεθνή Ανθρώπινα Δικαιώματα στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Πίτσμπουργκ και είναι συγγραφέας του βιβλίου που κυκλοφόρησε πρόσφατα Nicaragua: A History of US Intervention & Resistance.ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΡΧΕΙΟΥ: Ένας διαδηλωτής βάζει φωτιά σε μια σημαία των Ηνωμένων Πολιτειών κρεμασμένη σε ένα χαρτί άγαλμα, που συμβολίζει ότι, οι ΗΠΑ υποστήριξαν τον μιλιταρισμό κατά τη διάρκεια της σφαγής φοιτητών το 1975, Ελ Σαλβαδόρ, 2021. © Camilo Freedman/SOPA Images/LightRocket via Getty Images

Σε μια ενδιαφέρουσα πρόσφατη ομιλία στο Ταλίν της Εσθονίας, η πρώην αξιωματούχος του Λευκού Οίκου Fiona Hill έδειξε ότι τουλάχιστον κάποιος στην Ουάσιγκτον έχει αρκετή αυτογνωσία για να δει τι συμβαίνει στον κόσμο.

Ο Χιλ αναγνώρισε ότι η σύγκρουση στην Ουκρανία πυροδότησε μια παγκόσμια «εξέγερση αντιπροσώπων», με επικεφαλής τη Ρωσία, ενάντια στην αμερικανική ηγεμονία. Αυτό είναι αλήθεια, όπως πολλοί από εμάς μπορούσαμε να δούμε από την αρχή της στρατιωτικής επίθεσης της Μόσχας, την άνοιξη του περασμένου έτους. Αλλά αυτή η μίζα ήταν από καιρό και οι ΗΠΑ την έχουν φέρει επάνω τους με τις δικές τους πράξεις.

Πρώτα απ 'όλα, πρέπει να επισημανθεί ότι η Σοβιετική Ένωση, ο προκάτοχος της σύγχρονης Ρωσίας, ηγήθηκε μιας εξέγερσης κατά της αμερικανικής ηγεμονίας σε μεγάλο μέρος της ιστορίας της. Ειδικά κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, η υποστήριξη της Μόσχας ήταν κρίσιμη για τις χώρες του Τρίτου Κόσμου που προσπαθούσαν να ανατρέψουν αιώνες δυτικής αποικιοκρατίας στη Λατινική Αμερική, την Αφρική και την Ασία. Οι ΗΠΑ ανέλαβαν να υπερασπιστούν δυναμικά αυτό το αποικιακό σύστημα. Πράγματι, ο Ψυχρός Πόλεμος ήταν πραγματικά ένας γιγαντιαίος πόλεμος αντιπροσώπων μεταξύ των ΗΠΑ και της Σοβιετικής Ένωσης για την αποικιοκρατία, με τις ΗΠΑ να αγωνίζονται για να διατηρήσουν αυτό το σύστημα και τη Σοβιετική Ένωση να αγωνίζονται για να το διαλύσουν. Μεγάλο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού συνεχίζει να είναι ευγνώμων για τη βοήθεια που έλαβε από τους Σοβιετικούς στο σπάσιμο των αποικιακών αλυσίδων τους.Η Ρωσική Ομοσπονδία αναγνώρισε πρόσφατα όλα αυτά στη δήλωσή της για την εξωτερική πολιτική της 31ης Μαρτίου 2023, στην οποία ανέφερε ότι τα κύρια επιτεύγματα εξωτερικής πολιτικής της Σοβιετικής Ένωσης ήταν η ήττα του ναζισμού κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και ο ρόλος του στην επιτυχή αποαποικιοποίηση του κόσμος. Η σύγχρονη Ρωσία δηλώνει ότι, ως «νόμιμος διάδοχος» της ΕΣΣΔ, συνεχίζει να επιδιώκει αυτούς τους στόχους. Παρατήρησα, μόλις επέστρεψα από τη Ρωσία και τους εορτασμούς της Ημέρας της Νίκης της 9ης Μαΐου, ότι ο ρωσικός λαός συνεχίζει να λατρεύει αυτά τα επιτεύγματα της Σοβιετικής Ένωσης, με τη σφυροδρέπανη κόκκινη σημαία πανταχού παρούσα σε κάθε πόλη που επισκέφτηκα από την Αγία Πετρούπολη έως Γιάλτα.Εν τω μεταξύ, μετά την κατάρρευση του Ανατολικού Μπλοκ το 1989 και την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, οι ΗΠΑ είδαν την ευκαιρία να επαναβεβαιώσουν τη δυτική κυριαρχία στον κόσμο σε μεγάλο βαθμό ανεξέλεγκτα. Ενώ οι ΗΠΑ αναφέρονταν στον στόχο τους ως Pax Americana, οι μέθοδοί τους είχαν ελάχιστη σχέση με την ειρήνη και οτιδήποτε είχαν να κάνουν με τον πόλεμο. Έτσι, η Ουάσιγκτον δεν έχασε χρόνο για να εισβάλει και να επιτεθεί σε άλλες χώρες από τον Παναμά (1989), στο Ιράκ (1990), τη Σερβία (1999), το Αφγανιστάν (2001), το Ιράκ ξανά (2003) και τη Λιβύη (2011). Αυτό δεν υπολογίζει καν τις μικρότερες εισβολές και τους πολλούς πολέμους αντιπροσώπων και τρομοκρατών που διεξήγαγαν οι ΗΠΑ κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, όπως η Συρία, που ξεκίνησε το 2011, και στην Ουκρανία με το πραξικόπημα που βοήθησε να υποκινηθεί το 2014.

Η Ρωσία και ο υπόλοιπος κόσμος, ανίκανοι να αντιμετωπίσουν την ανώτερη στρατιωτική δύναμη των ΗΠΑ, σε μεγάλο βαθμό κάθισαν πίσω και το πήραν. Αλλά ο θυμός και η δυσαρέσκεια αυξήθηκαν, γιατί κανένας από αυτούς τους πολέμους δεν ήταν απαραίτητος ή δίκαιος. Ήταν πόλεμοι επιλογής, τους οποίους οι ΗΠΑ διεξήγαγαν για να προστατεύσουν αυτό που θεωρούσαν ως οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντά τους, ενώ έντυσαν τις ενέργειές τους ως «ανθρωπιστικές». Κατά κανόνα ισχυρίστηκαν ότι αυτές οι παρεμβάσεις είναι απαραίτητες για την προστασία του πληθυσμού της χώρας-στόχου από ένα «καταπιεστικό», «βάρβαρο» ή «δικτατορικό» καθεστώς. Ενώ οι Αμερικανοί σε μεγάλο βαθμό αγνοούσαν τέτοιες δικαιολογίες, ο υπόλοιπος κόσμος μόρφασε τον παραλογισμό της ευρεσιτεχνίας.

Το 2015, η ρωσική αρκούδα άρχισε να ξυπνά για άλλη μια φορά, επεμβαίνοντας στη Συρία για να ανατρέψει τον βάναυσο τρομοκρατικό πόλεμο εναντίον αυτής της χώρας, τον οποίο οι ΗΠΑ υποκίνησαν και υποστήριξαν ενεργά.

Ενώ οι ΗΠΑ προσπαθούν να ισχυριστούν ότι όλος ο κόσμος στέκεται μαζί τους για να αντιταχθεί στις ενέργειες της Ρωσίας, στην Ουκρανία, αυτό απλά δεν είναι αλήθεια, και οι Αμερικανοί αξιωματούχοι το γνωρίζουν. «Ο κόσμος» υποστηρίζει τις ΗΠΑ μόνο αν εξαιρέσει κανείς τη Λατινική Αμερική, την Ασία και την Αφρική. Αυτές οι περιοχές, όπου κατοικεί το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού του πλανήτη, δεν υποστήριξαν και δεν στήριξαν τους Αμερικανούς. Πολλές χώρες σε αυτές τις περιοχές έχουν βαρεθεί να επεμβαίνουν στις αυλές τους κατά βούληση με τη μορφή επιθετικών πολέμων, πραξικοπημάτων και υποστήριξης ένοπλων ανταρτών, και χάρηκαν όταν είδαν ότι κάποιος –ήτοι η Ρωσία– αντέκρουε επιτέλους. . Εν τω μεταξύ, ακόμη και η Σαουδική Αραβία, μακροχρόνιος σύμμαχος και συν-συνωμότης των ΗΠΑ στις αυτοκρατορικές μηχανορραφίες τους, έχει σπάσει τις τάξεις με τις ΗΠΑ αρνούμενη να ενισχύσει τις προμήθειες πετρελαίου. Έχει αρχίσει επιπλέον να συνεργάζεται με το Ιράν,

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ προσποιείται ότι δεν το βλέπει αυτό, και μεγάλο μέρος του αμερικανικού κοινού πραγματικά δεν το βλέπει, αποδεικνύοντας τη διάχυση της προπαγάνδας και την ικανότητά της να πνίγει και να συσκοτίζει την πραγματικότητα. Αυτό φέρνει ξανά στο μυαλό την ομιλία του θεατρικού συγγραφέα Χάρολντ Πίντερ για το βραβείο Νόμπελ το 2005, στην οποία επέπληξε το αμερικανικό ιμπέριο, το οποίο «υποστήριξε και σε πολλές περιπτώσεις προκάλεσε κάθε δεξιά στρατιωτική δικτατορία στον κόσμο μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου», οδηγώντας σε «εκατοντάδες χιλιάδων θανάτων». Αλλά χάρη στη δύναμη της προπαγάνδας, «δεν συνέβη ποτέ», είπε ο Πίντερ. «Ακόμη και ενώ συνέβαινε δεν συνέβαινε. Η Αμερική έχει ασκήσει μια αρκετά κλινική χειραγώγηση της εξουσίας παγκοσμίως, ενώ μεταμφιέζεται ως δύναμη για το παγκόσμιο καλό», κάτι που ο Πίντερ περιγράφει ως μια «άκρως επιτυχημένη πράξη ύπνωσης».

Είναι καιρός να αφυπνιστεί ο αμερικανικός λαός για τα εγκλήματα που έχει διαπράξει η χώρα του και για το γεγονός ότι ο υπόλοιπος κόσμος τα γνωρίζει οδυνηρά και επαναστατεί ανάλογα. Αφού το αναγνωρίσουν αυτό, οι Αμερικανοί θα μπορούσαν επιτέλους να αρχίσουν να ζητούν την κυβέρνησή τους υπόλογη για τις ενέργειές της και να απαιτήσουν να σταματήσει να ανταγωνίζεται τον κόσμο μέσω απρόκλητης βίας, και αντίθετα να προσπαθήσει να συνεργαστεί με άλλα έθνη ως ίσοι για την αντιμετώπιση των πιεστικών προβλημάτων φτώχειας, ασθένειας και περιβάλλοντος στον κόσμο υποβιβασμός. Είναι ο μόνος τρόπος δράσης που μπορεί να σώσει την ανθρωπότητα.

Πηγή: RT