Yes Prime minister, επεισόδιο 2 - «Με τον Πλεύρη στο χέρι»
Στο προηγούμενο επεισόδιο: ο πρωθυπουργός προαναγγέλλει ανασχηματισμό, αλλά δέχεται πολλαπλές πιέσεις και δεν μπορεί να αποφασίσει. Νυν και υποψήφιοι υπουργοί σε κατάσταση νευρικής κρίσης, τα φιλικά ΜΜΕ σε αμηχανία. Ενώ το Μέγαρο Μαξίμου διαρρέει ότι δέχεται πιέσεις από εξωθεσμικούς παράγοντες, υπουργεία και κρατική μηχανή έχουν παραλύσει.
Ο κ. Μητσοτάκης αποφάσισε να μην εκτεθεί περισσότερο και ανακοίνωσε ένα νέο κυβερνητικό σχήμα, που στρεφόταν γύρω από ένα πρόσωπο: τον υφυπουργό Άμυνας της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, που στην κυβέρνηση της ΝΔ αναλάμβανε υπουργός στο νεοσύστατο υπουργείο Πολιτικής Προστασίας. Ο κ. Αποστολάκης είναι σοβαρό και πολύ καλό στέλεχος, αλλά βεβαίως το Μέγαρο Μαξίμου δεν τον επέλεξε για αυτό: ειδάλλως δεν θα είχε τοποθετήσει υπουργό Υγείας τον Πλεύρη.
Πέρα από τους επικοινωνιακούς στόχους, ο πολιτικός ήταν να φέρει σε δύσκολη θέση την αξιωματική αντιπολίτευση. Η τακτική δεν ήταν φυσικά καμία συναίνεση, αλλά ο αιφνιδιασμός: ο Τσίπρας πληροφορήθηκε τα καθέκαστα λίγη ώρα πριν την ανακοίνωση για τη σύνθεση της κυβέρνησης.
Ο τελευταίος είχε ζητήσει συναίνεση στο θέμα της πολιτικής προστασίας. Αν δεχόταν την προσχώρηση Αποστολάκη στο αντίπαλο στρατόπεδο, θα του είχε πάρει ο Μητσοτάκης έναν παίκτη τζάμπα και δεν θα μπορούσε να πει κουβέντα. Αυτή ήταν και η πρώτη αντίδραση, που πήγε να υιοθετηθεί στην Κουμουνδούρου. Όταν στο πόκερ κάνεις μπλόφα, ζητώντας συναίνεση, υπάρχει ο κίνδυνος ο αντίπαλος να ακολουθήσει.
Στη χώρα δεν υπάρχει κουλτούρα συναινέσεων. Ειδάλλως ο κ. Μητσοτάκης θα είχε έρθει από πριν σε επαφή με την αξιωματική αντιπολίτευση, ώστε να βρεθεί ένας τρόπος από κοινού υπόδειξης του κ. Αποστολάκη. Στα πολιτισμένα πολιτικά παιχνίδια, στον αντίπαλο πρέπει να δίνεις τη δυνατότητα διαφυγής και να κρατούνται τα προσχήματα. Υπάρχει αντίθετα παράδοση προχειρότητας, αιφνιδιασμών και χτυπημάτων κάτω από τη ζώνη. Κάπως έτσι, σε συνδυασμό με την αχαλίνωτη πρωθυπουργική αλαζονεία, έγινε η παραγωγή του μεγαλύτερου φιάσκου ανασχηματισμού στην μεταπολιτευτική ιστορία, χώρια ο τραγέλαφος που είχε προηγηθεί.
Τελικώς, χωρίς Αποστολάκη και υπουργείο Προστασίας, μείναμε με τον πρώην γραμματέα της ΚΝΕ, που ως νέος υπουργός Δημόσιας Τάξης θα κληθεί να στείλει την Αστυνομία στα Πανεπιστήμια. Με κάμποσους νέους υφυπουργούς χωρίς αντικείμενο και αρμοδιότητες, απλώς για να ικανοποιηθεί η κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ και να κάθονται φρόνιμα οι επόμενοι. Με το μεγαλύτερο σε αριθμό υπουργικό σχήμα στην ιστορία και αναλογικά ακόμη λιγότερες γυναίκες. Κάπως έτσι, το δήθεν κεντρώο «επιτελικό κράτος» και ο επικεφαλής του, έμειναν με την ακροδεξιά δυναμωμένη, με αυτό που περιγράφει ο τίτλος του δεύτερου κωμικού μας επεισοδίου: «Με τον Πλεύρη στο χέρι».