Με αναβίωση της ζωής των Ελλήνων στην Τουρκοκρατία θα γιορτάσει η Ελλάδα το 200 χρόνια από το 1821
Αίσθηση έχει προκαλέσει η απόφαση της επιτροπής “Ελλάδα 2021” να αλλάξει όλο το πρόγραμμα των εορταστικών εκδηλώσεων για τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821, εξαιτίας του κορωνοϊού.
Τούτου δοθέντος, η επιτροπή αποφάσισε, αντί να γίνουν φιέστες, να γίνει αναπαράσταση από όλο τον πληθυσμό της χώρας του τρόπου ζωής των Ελλήνων στην διάρκεια της Τουρκοκρατίας.
Με αυτό τον τρόπο, οι σύγχρονοι Έλληνες θα νιώσουν όπως ένιωθαν οι σκλαβωμένοι προγονοί τους για 400 χρόνια, και θα έρθουν πιο κοντά τους.
Τα περιοριστικά μέτρα, εξαιτίας της πανδημίας, ευνοούν το να ζήσουν οι σημερινοί Έλληνες, όπως ζούσαν οι προγονοί τους επί Τουρκοκρατίας.
Οι Έλληνες θα είναι κλεισμένοι στα σπίτια τους, θα υπάρχει απαγόρευση κυκλοφορίας και θα πληρώνουν φόρους -όπως δηλαδή έκαναν οι Έλληνες τότε-, ενώ οι πολιτικοί και οι ολιγάρχες θα κυκλοφορούν ελεύθερα και θα έχουν προνόμια, όπως είχαν οι κοτζαμπάσηδες.
Για να είναι ακόμα πιο ρεαλιστική η ατμόσφαιρα, θα μοιραστούν φουστανέλες, τσαρούχια και φέσια σε όλους τους Έλληνες.
Στο πλαίσιο της πιστής αναπαράστασης της ζωής των Ελλήνων στην Τουρκοκρατία, θα αναβιώσει και ο μύθος του κρυφού σχολειού και τα παιδιά θα περπατάνε μέσα στα σκοτάδια -τραγουδώντας το “Φεγγαράκι μου λαμπρό, φέγγε μου να περπατώ, να πηγαίνω στο σχολειό, να μαθαίνω γράμματα-, για να βρουν κάνα παπά να τα ξεστραβώσει, αν και τελικά δεν πρέπει να ήταν μύθος το Κρυφό Σχολειό, αφού τέτοια αγραμματοσύνη που υπήρχε στην διάρκεια της Τουρκοκρατίας, μόνο αν οι δάσκαλοί σου ήταν παπάδες μπορούσε να υπάρχει.
Σε όλη την διάρκεια του 2021 θα απαγορεύονται οι καμπανοκρουσίες και οι παπάδες θα βαράνε τα σήμαντρα, όπως γινόταν στην Τουρκοκρατία, ενώ οι Έλληνες θα περιμένουν μάταια βοήθεια από το εξωτερικό, όπως γίνεται και σήμερα.
Παράλληλα, θα γίνει παιδομάζωμα, αφού οι αστυνομικοί -που θα παίζουν τους Τούρκους- θα παίρνουν τα παιδιά με το ζόρι από τους γονείς τους, και θα τα στέλνουν στο εξωτερικό, μπας και σωθούν.
Αν και φτάνει να ρίξουν μια ματιά γύρω τους -και μέσα τους- για να καταλάβουν πώς γίνεται να είναι κάποιος σκλαβωμένος και να είναι και ευχαριστημένος.
Πηγή; pitsirikos