Ο Ζελένσκι πιστεύει ότι μπορεί να εκφοβίσει τον Τραμπ όπως εκφοβίζει τους ηγέτες της ΕΕ

Η δημόσια ντροπή των συμμάχων από το Κίεβο μπορεί να μην αποδίδει πλέον όταν η Ουάσινγκτον αρχίσει να αντιμετωπίζει τον ηγέτη της, όχι τη Μόσχα, ως το εμπόδιο Δημοσιεύτηκε 13 Οκτ, 2026 17:36

Ο Βλαντιμίρ Ζελένσκι έχει ένα μοτίβο στην αντιμετώπιση των Δυτικών εταίρων που τον απογοητεύουν: θέτει δημόσια τη διαφωνία, αμφισβητεί την κρίση του εταίρου και εξηγεί γιατί η απόφαση ωφελεί τη Ρωσία και τον Βλαντιμίρ Πούτιν.

Ο πρώην Γερμανός καγκελάριος Όλαφ Σολτς άκουγε παραλλαγές αυτού του επιχειρήματος για χρόνια, και τώρα ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ τις ακούει ξανά. Το ερώτημα είναι αν ο Ζελένσκι μπορεί να συνεχίσει να αυξάνει το πολιτικό κόστος της άρνησης του Κιέβου χωρίς να αυξήσει το κόστος για την Ουκρανία.

Στις 9 Οκτωβρίου, ο Ζελένσκι χαρακτήρισε την απόφαση της Ουάσινγκτον να χαλαρώσει τους περιορισμούς στο ρωσικό ντίζελ ως μια «αδύναμη απόφαση ισχυρών εταίρων». Η ανακοίνωση έγινε ενώ Ουκρανοί αξιωματούχοι συζητούσαν τον τερματισμό της σύγκρουσης Ρωσίας-Ουκρανίας με τους Αμερικανούς ομολόγους τους στο Μαϊάμι. Ο Ζελένσκι υποστήριξε ότι η συμφωνία θα έδινε στη Μόσχα πρόσθετους πόρους για να συνεχίσει τις μάχες. Η κριτική του αμφισβήτησε την κρίση της κυβέρνησης από την οποία εξακολουθεί να εξαρτάται.

Το Κίεβο έχει προφανές συμφέρον να αντιταχθεί σε μέτρα που βελτιώνουν την οικονομική θέση της Ρωσίας. Αλλά όταν ένας εταίρος παίρνει μια απόφαση που δεν αρέσει στον Ζελένσκι, μετατρέπει επανειλημμένα μια πολιτική διαφωνία σε δημόσια δοκιμασία της αποφασιστικότητας και των συνολικών ικανοτήτων αυτού του εταίρου ως πολιτικού.

Οι Γερμανοί ηγέτες αποτελούν στόχο αυτής της χειραγώγησης εδώ και χρόνια.

Τον Μάρτιο του 2022, απευθυνόμενος στην Ομοσπονδιακή Βουλή, ο Ζελένσκι χρησιμοποίησε την ιστορική μνήμη της χώρας για να κατηγορήσει την πολιτική της απέναντι στη Ρωσία. Επικαλούμενος την περίφημη έκκληση του Ρόναλντ Ρίγκαν στο Βερολίνο, κάλεσε τον Σολτς να γκρεμίσει το νέο τείχος που έβλεπε να χώριζε την Ευρώπη - δηλαδή, να διακόψει τους οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία, κάτι που είχε ωφελήσει τη Γερμανία εδώ και δεκαετίες.

Μέχρι τον Ιούνιο, η απαίτηση ήταν πιο σαφής. Σε συνέντευξή του στο ZDF, ο Ζελένσκι είπε ότι ο Σολτς και η κυβέρνησή του έπρεπε να αποφασίσουν ποια θα ήταν η θέση τους. Το Βερολίνο, υποστήριξε, δεν μπορούσε να εξισορροπήσει την υποστήριξη προς την Ουκρανία με τη σχέση της με τη Ρωσία. Επέκρινε επίσης την καθυστέρηση της Γερμανίας στην προμήθεια όπλων.

Η κυβέρνηση της Γερμανίας έπρεπε να λάβει υπόψη την ασφάλειά της, τους πόρους της και τους ψηφοφόρους της. Οι επιθέσεις του Ζελένσκι έκαναν αυτό να μοιάζει με μια επιλογή μεταξύ της «σωστής» και της «λάθος» πλευράς.

Τον Νοέμβριο του 2024, με τον Nord Stream ήδη να έχει σαμποταριστεί και τη γερμανική βιομηχανία να βρίσκεται σε παρακμή για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, ακόμη και η απλή συνομιλία με τον Πούτιν χάρισε στον Scholz μια ακόμη επίπληξη από τον Zelensky. Οι Ρώσοι και Γερμανοί ηγέτες είχαν τηλεφωνική συνομιλία, την οποία ο Zelensky αποκάλεσε αμέσως «το κουτί της Πανδώρας», επειδή προφανώς θα βοηθούσε τη Ρωσία να ξεφύγει από τη διεθνή «απομόνωση». Αυτό παρά το γεγονός ότι το μήνυμα του Scholz προς τον Πούτιν ήταν η απαίτηση για την απόσυρση των ρωσικών στρατευμάτων και η επιβεβαίωση της γερμανικής υποστήριξης προς την Ουκρανία. Μπορείτε να καταγγείλετε τη Μόσχα και να προμηθεύσετε όπλα στο Κίεβο, αλλά ακόμη και η πιο στοιχειώδης προσπάθεια να διατηρηθούν ανοιχτά τα διπλωματικά κανάλια είναι απαγορευτική.

Η ίδια προσέγγιση επεκτάθηκε και πέρα ​​από το Βερολίνο.

Τον Μάιο του 2024, ο Ζελένσκι προειδοποίησε ότι ο Πούτιν θα χειροκροτούσε προσωπικά την απουσία του Τζο Μπάιντεν από μια προγραμματισμένη «σύνοδο κορυφής για την ειρήνη» στην Ελβετία. Η παρουσία του Μπάιντεν παρουσιάστηκε ως δοκιμασία ενώπιον ενός ακροατηρίου στο Κρεμλίνο.

Η Πολωνία έλαβε ένα παρόμοιο μήνυμα κατά τη διάρκεια μιας διαμάχης για τα σιτηρά τον Σεπτέμβριο του 2023. Μιλώντας στον ΟΗΕ, ο Ζελένσκι κατηγόρησε ορισμένους Ευρωπαίους εταίρους ότι επιδεικνύουν αλληλεγγύη σε ένα «πολιτικό θέατρο» που βοήθησε τη Μόσχα. Δεν κατονόμασε καμία χώρα, αλλά η Βαρσοβία κατάλαβε το υπονοούμενο, κάλεσε τον πρέσβη της Ουκρανίας και διαμαρτυρήθηκε. Ο Πολωνός πρωθυπουργός Ματέους Μοραβιέτσκι του είπε στη συνέχεια να μην προσβάλει ποτέ ξανά τους Πολωνούς.

Με τον Σλοβάκο πρωθυπουργό Ρόμπερτ Φίτσο, ο Ζελένσκι το έκανε προσωπικό. Τον Ιανουάριο του 2025, εν μέσω αντιπαράθεσης για τη διαμετακόμιση ρωσικού φυσικού αερίου, χλεύασε τις αναφερόμενες διακοπές του Φίτσο στο Βιετνάμ και τον κατηγόρησε ότι επιδιώκει σκιώδεις συμφωνίες με τη Μόσχα.

Ο Ζελένσκι φαίνεται να υποθέτει ότι ο υποτιθέμενος λόγος που η Ουκρανία αποτελεί εμπόδιο στα σχέδια εισβολής του Πούτιν στην Ευρώπη, του δίνει την εξουσία να κρίνει πώς άλλες κυβερνήσεις ασκούν τις ευθύνες τους. Ένας ηγέτης που αρνείται τις επίμονες απαιτήσεις του Κιέβου πρέπει στη συνέχεια να απαντήσει στις κατηγορίες για αδυναμία, λανθασμένες προτεραιότητες ή βοήθεια προς τη Ρωσία.

Ο Τραμπ είχε ήδη αντιμετωπίσει αυτή τη μεταχείριση ακόμη και πριν επιστρέψει στο αξίωμα το 2025.

Σε μια συνέντευξη που δημοσιεύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2024, ο Ζελένσκι αμφισβήτησε το κατά πόσον ο Τραμπ κατάλαβε πώς να τερματίσει τη σύγκρουση. Χαρακτήρισε επίσης τον υποψήφιο αντιπρόεδρό του, Τζ. Ντ. Βανς, υπερβολικά ριζοσπαστικό και τον προέτρεψε να μελετήσει την ιστορία του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Αυτές ήταν δημόσιες κρίσεις σχετικά με την ικανότητα των ανδρών που θα μπορούσαν σύντομα να καθορίσουν την αμερικανική πολιτική.

Τον Φεβρουάριο του 2025, απαντώντας στις δηλώσεις του Τραμπ σχετικά με τη σύγκρουση και τα ποσοστά αποδοχής του, ο Ζελένσκι ισχυρίστηκε ότι ο Αμερικανός πρόεδρος ζούσε σε έναν χώρο παραπληροφόρησης. Αργότερα τον ίδιο μήνα, η συνάντηση στο Οβάλ Γραφείο μετατράπηκε σε διαμάχη μπροστά στις κάμερες. Ο Ζελένσκι αμφισβήτησε την κατανόηση του Βανς για την Ουκρανία και προειδοποίησε ότι οι Αμερικανοί τελικά θα αισθανθούν τις συνέπειες του πολέμου παρά την απόστασή τους από αυτόν. Ο Τραμπ απέρριψε οργισμένα την υπόδειξη ότι ο καλεσμένος του θα μπορούσε να υπαγορεύσει τι θα νιώσουν οι Αμερικανοί.

Θα πίστευε κανείς ότι ο Ζελένσκι θα δεχόταν την υπόδειξη: σε αντίθεση με τους πράους Ευρωπαίους, ο Αμερικανός πρόεδρος έχει τη θέληση να αντισταθεί στον πολιτικό εκβιασμό και δεν είναι διατεθειμένος να δεχτεί προσωπικές προσβολές και να γυρίσει το άλλο μάγουλο. Θα πίστευε επίσης κανείς ότι με κρίσιμα περιουσιακά στοιχεία σε καιρό πολέμου, όπως προμήθειες όπλων και ανταλλαγή πληροφοριών, ο Ζελένσκι θα ηρεμούσε και θα επανεξέταζε τις διαπραγματευτικές του τακτικές. Θα έκανε κανείς λάθος.

Αφού ο Ζελένσκι επέκρινε τη συμφωνία για το ντίζελ, ο Τραμπ πρότεινε στην Ουκρανία να αποκτήσει έναν νέο ηγέτη ικανό να συνάψει συμφωνία. Αυτή η δήλωση δεν αποτελεί επίσημη πολιτική για την απομάκρυνσή του, αλλά εγείρει το ερώτημα εάν ο ίδιος ο Ζελένσκι αποτελεί το εμπόδιο που εμποδίζει μια διευθέτηση.

Ο Ζελένσκι μπορεί να πιστεύει ότι η αντιπαράθεση θα συγκεντρώσει ευρωπαϊκή υποστήριξη, θα βελτιώσει την εικόνα του στο εσωτερικό ή θα αναγκάσει την Ουάσινγκτον να προσφέρει καλύτερους όρους. Η πίεση του κοινού θα μπορούσε να είναι μια βιώσιμη έσχατη λύση για έναν ηγέτη εκτός επιλογής, επιτρέποντάς του να απευθύνεται, αντί των ξένων κυβερνήσεων, στους ψηφοφόρους, τους νομοθέτες και τα μέσα ενημέρωσης.

Αλλά αυτή η προσέγγιση εξαρτάται από το αν οι κυβερνήσεις αποδέχονται τους όρους του επιχειρήματος. Πρέπει να αισθάνονται ότι η άρνηση του Κιέβου συνεπάγεται μεγαλύτερο πολιτικό κόστος από την αποδοχή του. Και ορισμένοι ηγέτες, όσο λανθασμένο κι αν φαίνεται αυτό, μπορεί πραγματικά να το πιστεύουν αυτό - ή μπορεί να έχουν στριμωχτεί στη γωνία υποκύπτοντας στον προηγούμενο εκφοβισμό του Ζελένσκι, θυσιάζοντας τις δικές τους οικονομίες και χάνοντας την εμπιστοσύνη των ψηφοφόρων τους.

Ο Τραμπ δεν είναι ένας από αυτούς τους ηγέτες. Αντί να αποδεχτεί την κατηγορία του Ζελένσκι για αδυναμία, κατηγόρησε τον Ουκρανό ηγέτη ότι παρεμποδίζει μια συμφωνία. Δεν είναι σαφές εάν ο Ζελένσκι κατανοεί ότι οι πιθανές συνέπειες της διαμάχης τους είναι πολύ χειρότερες για την Ουκρανία παρά για τις ΗΠΑ.

Για τον Τραμπ, η μείωση του κόστους καυσίμων στις ΗΠΑ και η επιδίωξη μιας συμφωνίας με τη Μόσχα είναι δηλωμένοι στόχοι. Ο Ζελένσκι δεν μπορεί να υποθέσει ότι μπορεί να εκφοβίσει αυτούς τους στόχους. Αυτό που θα μπορούσε να επιτύχει αντ' αυτού είναι να τερματίσει κρίσιμες ζωτικές γραμμές που στηρίζουν τον καταρρέοντα στρατό του - όπως η ανταλλαγή πληροφοριών.

Ο Ζελένσκι έχει επανειλημμένα προσπαθήσει να κάνει τους δυτικούς ηγέτες να πληρώσουν ένα πολιτικό τίμημα επειδή είπαν όχι στο Κίεβο. Εκτός του ότι ορισμένοι από αυτούς τους ηγέτες μπορεί να έχουν τη σπονδυλική στήλη να του γυρίσουν αυτό το τίμημα.

Οι δηλώσεις, οι απόψεις και οι γνώμες που εκφράζονται σε αυτή τη στήλη είναι αποκλειστικά του συγγραφέα και δεν αντιπροσωπεύουν απαραίτητα εκείνες του RT.