Κτίρια διά χειρός Καλύβα
Tι ενόχλησε τον Στάθη Καλύβα σε ένα φωτογραφικό ντοκουμέντο και τις αντιδράσεις που αυτό προκάλεσε; Τι κίνησε πολιτευτές και κονδυλοφόρους να μας θυμίζουν ότι ανάμεσα στους εκτελεσμένους ήταν και κάποιοι μη κομμουνιστές; Τι ώθησε ακόμα και τον Μητσοτάκη να αναφερθεί στους 200, αλλά κρύβοντας την πολιτική τους ταυτότητα; Η απάντηση είναι εύλογη: Η συγκίνηση που αυτές οι φωτογραφίες προκάλεσαν. Το ηλεκτρικό ρεύμα που διαπέρασε την ελληνική κοινωνία, όταν αντίκρισε το βλέμμα εκείνων, λίγο πριν συναντηθούν με τον θάνατο. Οταν αντίκρισε τη σεμνή βεβαιότητα του πατριωτισμού και του δίκιου τους, που μπορεί να οδηγήσει σε μια «επικίνδυνη ανάγνωση» όχι μόνο του χτες, αλλά και του σήμερα.
Ο Καλύβας δεν κρύβεται εξάλλου. Αυτό που προσφέρουν οι φωτογραφίες είναι «συγκινησιακή φόρτιση και πολιτική χειραγώγηση… Οχι βαθύτερη ιστορική γνώση, ενδεχομένως και ιστορική στρέβλωση». Διότι «οι κομμουνιστές δεν έκαναν απλά αντίσταση, έκαναν επανάσταση και μάλιστα με διεθνιστικό πρόσημο», με στόχο «τη συγκρότηση ενός σοβιετικού κράτους». Αφ’ ετέρου, «δεν ήταν όλοι όσοι έκαναν αντίσταση κομμουνιστές». Και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το ‘43 είχαμε Εμφύλιο, και οι κομμουνιστές δεν ήταν μόνο θύματα, αλλά και θύτες, και η Λέλα Καραγιάννη, που κι αυτή εκτελέστηκε, δεν ήταν κομμουνίστρια, αλλά δεν προκαλεί η μνήμη της τόση συγκίνηση, διότι τελικώς η μνήμη είναι επιλεκτική.
Τι επιβλητικά κτίρια διά χειρός Καλύβα! Δεν ήταν όλοι οι αντιστασιακοί κομμουνιστές - σώπα! Οι κομμουνιστές δεν έκαναν απλά αντίσταση, ήθελαν να κάνουν την Ελλάδα σοβιετικό κράτος - αυτό είχαν στο μυαλό τους οι 200 όταν έπεφταν κάτω από τις γερμανικές σφαίρες: Πώς θα κάνουν τη Βουλή σοβιέτ! Και τελικώς συμμαζέψτε τη συγκίνησή σας, δεν ήταν οι εκτελεσμένοι μόνο θύματα, ήταν και θύτες. Και ξενοκίνητοι - τι άλλο υποδηλώνει ντροπαλά αλλά ξεκάθαρα η ματωμένη μπουρμπουλήθρα για «σοβιετικό κράτος»; Και όλο αυτό το απίθανο, γελοίο, βλακώδες, ανιστόρητο, τοξικό συνονθύλευμα, που ανάμεσα στις γραμμές του φωνάζει «καθίστε στ’ αυγά σας», έχει αξιώσεις ιστορικής ανάγνωσης.
Ισως κάποιος θα πρέπει να πει στον Καλύβα ότι το να διακοσμείς με ιστορικούς όρους το σκεπτικό στρατοδικείων, που οδήγησαν δεκάδες χιλιάδες στη φυλακή, την εξορία και το απόσπασμα, δεν είναι Ιστορία. Ούτε είναι Ιστορία να αναμασάς τη φονική προπαγάνδα της Δεξιάς, που ποτέ δεν συγχώρησε τη στάση των κομμουνιστών και της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού μας την περίοδο της Κατοχής. Θα πρέπει όμως να το εμπεδώσουμε: Να μιλάς για χειραγώγηση με αφορμή τις συγκεκριμένες φωτογραφίες και να αγνοείς τη δολοφονία της αλήθειας, της Ιστορίας, ψυχών και σωμάτων, που για δεκαετίες καθόριζε τη μοίρα των ηττημένων, της δημοκρατίας και της πατρίδας, δεν είναι τελικώς λάθος, ούτε καν έγκλημα. Είναι επάγγελμα…
Πηγή: efsyn