Θα μπορούσε να υπάρξει νέο Μitsubishi Evo;

Μια δήλωση του επικεφαλής της ιαπωνικής εταιρείας ήταν αρκετή για να ανάψει το σπίρτο στα ξαναμμένα πληκτρολόγια για την επιστροφή ενός αυτοκινήτου-θρύλου. Λοιπόν;

Για μισό λεπτό. Ας βάλουμε στην άκρη τις μιντιακές σάχλες και το ατελείωτο hype και ας χρησιμοποιήσουμε –έστω για αλλαγή– το μυαλό μας. Λέγεται και «κοινή λογική». Λοιπόν; Θα είχε στ’ αλήθεια κάποιο νόημα ένα καινούργιο Mitsubishi Evo σήμερα; Μια κατεύθυνση προς τη σωστή απάντηση έδωσε αυτές τις μέρες ο φρεσκοδιορισμένος πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Mitsubishi, Kεϊσούκε Κισιούρα, ο οποίος βρέθηκε στο στόχαστρο μιας συνέντευξης Τύπου. Τον ρώτησαν ευθέως για το μέλλον των ιερών τοτέμ της μάρκας. Βασικά του Lancer Evolution.

Η απάντησή του δεν ήταν η τυπική ψυχρή απόρριψη που θα περίμενε κανείς από ένα «κοστούμι» της βιομηχανίας. Ηταν σαφής ο άνθρωπος. «Μοντέλα όπως το Lancer Evolution, το Diamante και το Galant είναι εξαιρετικά σημαντικά αυτοκίνητα για τη Mitsubishi Motors. Τα θεωρούμε πραγματικούς θησαυρούς», δήλωσε ο CEO. Οπότε, ναι, είναι ηλίου φαεινότερο ότι μέσα στα άδυτα της Mitsubishi υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που ονειρεύονται να ξαναδώσουν ζωή σε αυτά τα υπέροχα αυτοκίνητα, υπάρχουν αυτοί οι «άρρωστοι» τύποι που διψούν να κάνουν το Evo πραγματικότητα.

Τέσσερις πόρτες, απλοϊκό ντιζάιν, κόκπιτ με τα βασικά. Και όμως, τα Evo δεν τα θες για αυτό που δείχνουν, αλλά για αυτό που μπορούν να κάνουν στον δρόμο. Νεσπά; (Mitsubishi / 4Drivers)

Οκέι, αυτό ακούγεται υπέροχο. Σχεδόν ρομαντικό. Ομως κάπου εδώ με ζώνουν τα φίδια. Και έχω σοβαρές, βαθιές ανησυχίες. Σχεδόν όλοι όσοι έχουν ακόμη βενζίνη στο αίμα τους συμφωνούν σε ένα πράγμα: τα περισσότερα σύγχρονα αυτοκίνητα που κυκλοφορούν εκεί έξω πάσχουν από μια θλιβερή έλλειψη «ψυχής». Εχουν χάσει εκείνη την ωμή, μηχανολογική σύνδεση με τον οδηγό, ειδικά αν τα συγκρίνεις με τους αναλογικούς δαίμονες της δεκαετίας του ’90 και των ’00s.

Με αυτό το δεδομένο, δυσκολευόμαι τρομερά να φανταστώ πώς ένα νέο Evo επόμενης γενιάς, υποταγμένο σε πνιγηρούς κανονισμούς ρύπων και (κατά πάσα πιθανότητα) ηλεκτροκίνητο, θα μπορούσε να αναπαράξει την καθαρή, ανόθευτη τρέλα που μας χάριζαν οι πρόγονοί του. Συγγνώμη κιόλας, αλλά η «ψυχή» κάποιων αυτοκινήτων, αυτή για την οποία έγραφε κάποτε ο Νίκος Δήμου, δεν καθορίζεται σε λοτζίστικς, ούτε προγραμματίζεται σε μάικροτσιπ.

Εντάξει, υπάρχουν και κάποιες εξαιρέσεις, αλλά δεν θα γίνω υπέρμαχος κάποιων εταιρειών εν προκειμένω.

Σε όλο το σίκουελ που λεγόταν Evo, το Mitsubishi Evo 6 Tommi Makinen παραμένει το πιο ιδιαίτερο, άκρως ερωτεύσιμο και διαχρονικό επεισόδιο (Mitsubishi / 4Drivers)

Πάντως, φοβάμαι (εντάξει, δεν φοβάμαι, έχω κάνει την ψυχανάλυσή μου και το έχω αποδεχθεί για τα καλά) ότι αυτό ακριβώς το άυλο, ωμό πνεύμα θα έλειπε από ένα οποιοδήποτε σύγχρονο Evo. Και αν, υποθετικά, συνέβαινε κάτι τέτοιο, κάποιο ντεμί πανσιόν, μισό plug-in και μισό βρωμόγκαζο, η καταστροφή θα ήταν ολοκληρωτική. Θα ήταν βεβήλωση ενός θρύλου. Είμαστε, λοιπόν, απλώς εμείς οι κλασικοί μίζεροι πεσιμιστές που γκρινιάζουν για το «παλιό, καλό παρελθόν» ή μήπως εκεί έξω υπάρχουν κι άλλοι που μοιράζονται τους ίδιους ακριβώς εφιάλτες με εμάς;

Φίλε οδηγέ, ξέχνα τις μιντιακές σάχλες και χρησιμοποίησε το μυαλό σου. Λέγεται και «κοινή λογική».