Μέσα στο νέο σπίτι της Julianne Moore - Vintage design, μεγάλες βεράντες και θέα στο Manhattan
- Κατηγορία ART-DISING
- 0 σχόλια
Πανοραμική θέα, μεγάλες βεράντες και προσεγμένες σχεδιαστικές λεπτομέρειες συνθέτουν το νέο σπίτι της βραβευμένης ηθοποιού, που επέλεξε να αλλάξει τρόπο ζωής καθώς τα παιδιά της μεγάλωσαν.
Το νέο σπίτι της Julianne Moore στη Νέα Υόρκη συνδυάζει την αρχιτεκτονική γοητεία μιας άλλης εποχής με μια σύγχρονη, προσωπική αισθητική. Στο Greenwich Village, η ηθοποιός επέλεξε ένα ρετιρέ σε κτίριο της δεκαετίας του 1920, με μεγάλες βεράντες, θέα στις χαρακτηριστικές ταράτσες του Manhattan και λεπτομέρειες που αποκαλύπτουν την ιστορία του. Η ανακαίνιση διατήρησε τον χαρακτήρα του διαμερίσματος, δίνοντας έμφαση στα υλικά, στα αντικείμενα με ιστορία και στην ισορροπία ανάμεσα στο παλιό και το σύγχρονο.
Η 65χρονη ηθοποιός άνοιξε τις πόρτες του σπιτιού της στο Architectural Digest, παρουσιάζοντας έναν χώρο που ξεχωρίζει όχι για την υπερβολή, αλλά για τις προσεκτικά επιλεγμένες λεπτομέρειες και την αίσθηση ηρεμίας που αποπνέει.
Ένα σπίτι που ήρθε την κατάλληλη στιγμή
Για χρόνια, η Julianne Moore ονειρευόταν να ζήσει σε μια μονοκατοικία μέσα στην πόλη. Με τον χρόνο, ωστόσο, οι ανάγκες της οικογένειάς της άλλαξαν. Τα παιδιά της, ο Caleb Freundlich, 28 ετών, και η Liv Freundlich, 24 ετών, μεγάλωσαν, ενώ η οικογένεια απέκτησε μεγαλύτερη κατοικία στο Montauk. Έτσι, η διατήρηση ενός ευρύχωρου σπιτιού και στη Νέα Υόρκη δεν ήταν πλέον απαραίτητη.
Μαζί με τον σύζυγό της, τον σκηνοθέτη Bart Freundlich, 56 ετών, η ηθοποιός αναζήτησε μια διαφορετική λύση, χωρίς να απομακρυνθεί από τη γειτονιά που αγαπά. Το ρετιρέ στο Greenwich Village είχε τραβήξει την προσοχή της εδώ και χρόνια.
«Πάντα ήθελα αυτό το διαμέρισμα», δήλωσε στο Architectural Digest, εξηγώντας ότι το είχε προσέξει παλαιότερα, όταν περπατούσε στην περιοχή. Η επιλογή του ανταποκρινόταν σε μια νέα καθημερινότητα, με λιγότερες ανάγκες σε χώρο αλλά με την ίδια επιθυμία να βρίσκεται στην καρδιά της πόλης.
Η γοητεία ενός κτιρίου με ιστορία
Το ρετιρέ βρίσκεται στην κορυφή ενός κτιρίου της δεκαετίας του 1920, το οποίο αρχικά λειτουργούσε ως ξενοδοχείο μακράς διαμονής. Από τα παράθυρά του, η θέα απλώνεται στις ταράτσες του Manhattan, όπου οι χαρακτηριστικές δεξαμενές νερού, οι διακοσμητικές πλινθοδομές, οι αψίδες και οι κήποι των γειτονικών κτιρίων συνθέτουν ένα αυθεντικό αστικό τοπίο.
Σημαντικό ρόλο στην επιλογή της Moore έπαιξαν και οι μεγάλες βεράντες. Για την ανακαίνιση συνεργάστηκε με τον κουνιάδο της, τον αρχιτέκτονα και σχεδιαστή εσωτερικών χώρων Oliver Freundlich. Οι εργασίες διήρκεσαν οκτώ μήνες και βασικός στόχος ήταν να εκσυγχρονιστεί το διαμέρισμα χωρίς να αλλοιωθεί η ταυτότητά του.
Η προηγούμενη ιδιοκτήτρια είχε ζήσει εκεί για δύο δεκαετίες και είχε διατηρήσει το σπίτι σε εξαιρετική κατάσταση. Δεν χρειάστηκε, επομένως, να αλλάξει η διαρρύθμιση. Οι παρεμβάσεις επικεντρώθηκαν κυρίως στην αισθητική ανανέωση και στη λειτουργικότητα: τα έντονα μοτίβα περιορίστηκαν, η διακόσμηση απλοποιήθηκε και προστέθηκαν αποθηκευτικοί χώροι.
Το ζητούμενο ήταν ένα σπίτι που να εξυπηρετεί τις ανάγκες του ζευγαριού, διατηρώντας παράλληλα τα στοιχεία που το κάνουν ξεχωριστό.
Μοντερνισμός με σεβασμό στο παρελθόν
Η Julianne Moore αγαπά τον μοντερνισμό, όμως η ανακαίνιση ενός διαμερίσματος σε προπολεμικό κτίριο απαιτούσε διαφορετική προσέγγιση. Αντί να επιβάλλει μια ενιαία, σύγχρονη εικόνα, επέλεξε να συνδυάσει καθαρές γραμμές με στοιχεία που μαρτυρούν την ηλικία και την ιστορία του χώρου.
Η ίδια έχει εξηγήσει ότι την ενδιαφέρει ιδιαίτερα ο τρόπος με τον οποίο τα υλικά και τα αντικείμενα λειτουργούν μέσα σε ένα σπίτι. Η προσοχή της φτάνει μέχρι τις μικρότερες λεπτομέρειες: σύμφωνα με τον Oliver Freundlich, εξέτασε ακόμη και τους διακόπτες και τα πόμολα, ώστε να εντάσσονται αρμονικά στο συνολικό αποτέλεσμα.
Πέρα από την αρχιτεκτονική και την επίπλωση, εκείνο που έχει ιδιαίτερη σημασία για τη Moore είναι η ατμόσφαιρα του σπιτιού. Η ίδια περιγράφει τον χώρο ως γαλήνιο και ήθελε να διατηρήσει ζωντανή τη σύνδεσή του με την πόλη, αντί να δημιουργήσει ένα απομονωμένο καταφύγιο μακριά από τον θόρυβο της Νέας Υόρκης.
Η θέα στις ταράτσες, οι λεπτομέρειες του κτιρίου και τα ίχνη όσων έζησαν εκεί πριν από την ίδια αποτελούν μέρος της γοητείας του. Για την ηθοποιό, ένα σπίτι δεν είναι μόνο το αποτέλεσμα μιας διακοσμητικής σύνθεσης, αλλά και ένας χώρος που κουβαλά μνήμες και ιστορίες.
«Ήθελα να υπάρχει μια αίσθηση ιστορίας, χρόνου, όλων των ανθρώπων που έχουν ζήσει εδώ πριν από εμάς. Εμείς είμαστε απλώς περαστικοί. Αυτή είναι η μαγεία της Νέας Υόρκης», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η σκέψη αυτή αποτυπώνεται και στον τρόπο με τον οποίο διαμορφώθηκε το διαμέρισμα. Αντί για μια εντυπωσιακή ανακαίνιση που θα εξαφάνιζε τα ίχνη του παρελθόντος, επιλέχθηκε μια πιο διακριτική προσέγγιση, με σεβασμό στην αρχιτεκτονική και έμφαση στην προσωπικότητα των αντικειμένων.