Ζητείται ελπίς

Οι υποκλοπές, τα Τέμπη, η εξάρθρωση του Κράτους Δικαίου, η ανυπόληπτη Δικαιοσύνη, η εκποίηση της ενημέρωσης, τα μικρά και μεγάλα εγκλήματα που στιγματίζουν το καθεστώς Μητσοτάκη και παραμένουν προκλητικά ατιμώρητα χαρακτηρίζουν τη σημερινή Ελλάδα. Συνδυασμένα μάλιστα με την αποσάθρωση κάθε είδους κοινωνικής προστασίας, τις εξευτελιστικές αμοιβές εργασίας, την έκπτωση της δημόσιας Υγείας και Παιδείας, το όλο και βαθύτερο χάσμα ανάμεσα στον πλούτο και στη φτώχεια, την αναπαραγωγή του πλουτισμού των προνομιούχων με έξοδα των μη προνομιούχων πιστοποιούν τη βαριά πολιτική, δημοκρατική, οικονομική και κοινωνική ασθένεια που χαρακτηρίζει τη χώρα. Ασθένεια παρούσα με χίλιους τρόπους όχι μόνο στη δημόσια σφαίρα αλλά και σε εκατομμύρια νοικοκυριά.

Παρ’ όλα αυτά, υπάρχει ένα αμυδρό φως. Η πλειοψηφία γυρίζει την πλάτη σ’ αυτό το χάλι. Το καθεστώς αλλά και το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του αδυνατούν να εκφράσουν την κοινωνία - πολύ περισσότερο να ενσωματώσουν τα υπόγεια ρεύματά της. Μια μαύρη πολιτική και κοινωνική τρύπα που παράγει φαιές αναθυμιάσεις αλλά και δημοκρατικές προσδοκίες απαλλαγής και αλλαγής. Βοά η πραγματικότητα ότι αυτές τις τελευταίες κάποιοι πρέπει να τις αρπάξουν από τα μαλλιά. Όσο πιο γρήγορα τόσο καλύτερα. Γιατί τίποτε καλό, το αντίθετο μάλιστα, δεν πρόκειται να γίνει αν οι «καλοί» δεν τολμήσουν να ξεπεράσουν το χθες και τον εαυτό τους…

Πηγή: Αυγή