Τι περιμένετε, αλήθεια, τη νέα χρονιά;

Τι περιμένετε, αλήθεια, τη νέα χρονιά; Τι ελπίζετε πως θα δώσει υπόσταση στις προσδοκίες σας; Έχουν κάποιο ψήγμα ρεαλισμού οι ευχές σας για καλύτερο 2024, υγεία και ευτυχία ή απλώς θα μεγαλώσουμε όλοι ημερολογιακά άλλον έναν χρόνο και θα περιμένουμε τον επόμενο με νέες ευχές; Με τα δώρα που δεν έρχονται γιατί ο ταχυδρόμος έχει χαθεί εδώ και καιρό στον δρόμο;

Περιμένετε καλύτερη Υγεία, Παιδεία, προστασία από το κράτος; Πάει να πει δεν βλέπετε το παιχνίδι των σαλταδόρων στα νοσοκομεία και στα σχολεία; Τη γενική εκποίηση όσων κατακτήθηκαν με ιδρώτα και αίμα - δημόσια Παιδεία, Υγεία για όλους, δικαίωμα στην ασφάλεια, εργασία με κανόνες και λοιπά; Την ταμπέλα στο μέτωπο της χώρας με το τεράστιο «ΠΩΛΕΙΤΑΙ» ποιος θα την αγνοήσει; Και τη βεβαιότητα που διακινούν πωλητές και αγοραστές, ότι αν όλα παραδοθούν στο κέρδος, τότε θα ευημερήσουμε, ποιος θα την πιστέψει;

Περιμένετε, τέλος, κάτι καλύτερο στις επόμενες εκλογές; Στις ευρωεκλογές; Σε τρία τέρμινα; Με το φάντασμα της Άκρας Δεξιάς πάνω από τα κεφάλια μας; Αν ναι, μπράβο σας. Αν όχι, τότε θα ξέρετε ότι με όλα αυτά τα άδικα και φαύλα που ζούμε ο γερο-τυφλοπόντικας της ιστορίας σκάβει τα λαγούμια του. Ότι τα μαύρα κι άραχλα δεν είναι ούτε αναλλοίωτα ούτε αιώνια. Παράγουν τις δυνάμεις που μπορούν να τα σαρώσουν. Και δεν είναι στον ουρανό αυτές οι δυνάμεις, που και χούντες τελείωσαν, και καθεστώτα, και ηγεμόνες.

Εμείς όλοι είμαστε. Η καθεμιά και ο καθένας από μας. «Καλούς αγώνες» ήταν πάντα η ευχή των αριστερών. Ο αγώνας είναι ο ρεαλισμός της νέας καλύτερης μέρας. Επί του πεζοδρομίου θα κριθούν όλα…

Πηγή: Αυγή