Η «παρακαταθήκη» του Τσίπρα και η καρέκλα της Αχτσιόγλου

Με το χέρι στην καρδιά, αν είχε έρθει προεκλογικά η Έφη Αχτσιόγλου και μου είχε πει “αυτή η καρέκλα είναι το όνειρο της ομάδας μου, ή βγαίνω πρόεδρος ή φεύγω”, θα είχα κάνει πίσω. Θα είχα αποσύρει την υποψηφιότητά μου για χάρη της ενότητας». Αυτά γράφει σε μια από τις τελευταίες αναρτήσεις του, στην οποία επικαλείται για άλλη μια φορά την «παρακαταθήκη Τσίπρα», ο Στέφανος Κασσελάκης.

Πρώτον, τέτοιου είδους προφητείες του παρελθόντος δεν αποτελούν «παρακαταθήκη» του Τσίπρα. Ο Τσίπρας, ως πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, δέχτηκε σκληρές επιθέσεις από ανθρώπους που πορεύτηκαν χρόνια μαζί και ύστερα διάλεξαν άλλο δρόμο, έξω από το κόμμα και εναντίον του. Ουδέποτε, όμως, κατέφυγε σε τραπεζοκαθίσματα.

Δεύτερον, το σενάριο, αν του έλεγε η Αχτσιόγλου ότι δεν… κ.λπ., τότε θα έφευγε ο ίδιος προς χάρη της ενότητας, ένα σχόλιο σηκώνει: Άσ’ το, σύντροφε πρόεδρε. Εδώ είναι Βαλκάνια.

ΥΓ. Η «παρακαταθήκη Τσίπρα» περιλαμβάνει και ένα άλλο «ουδέποτε». Ουδέποτε μίλησε δημόσια χωρίς να διαβουλευτεί με ένα ευρύ και «πολύπλαγκτο» κύκλο στελεχών για τη σκοπιμότητα, το ύφος, κάθε διατύπωση ή λέξη. Το παραξήλωνε, μάλιστα, κάποτε… Κι αυτό δεν του το επέβαλε η άγνοια της γλώσσας - μια χαρά είναι τα ελληνικά του. Αλλά η γνώση της ευθύνης…

Πηγή: Αυγή