Η ανικανότητα της Άγκυρας

ΟΠρόεδρος Ερντογάν σπάει καθημερινά τα ρεκόρ αντιφάσεων. Οι ανεξάρτητοι παρατηρητές, ειδικά στο εξωτερικό, σημειώνουν σε καθημερινή βάση τις αστοχίες και τις ασυνέπειες των δηλώσεων του Τούρκου Προέδρου.

• Ο Ερντογάν μιλά κατά της ρωσικής κατοχής της Ουκρανίας. Αλλά είναι ο ίδιος ο στρατός του Ερντογάν που έχει καταλάβει τη Βόρεια Κύπρο από το 1974 και τη Βόρεια Συρία από το 2017 και ένα μέρος του Βόρειου Ιράκ από το 2015. Για να μην αναφέρουμε την ύπαρξη των τουρκικών στρατευμάτων και μισθοφόρων στη Λιβύη και τον Καύκασο.
• Η Άγκυρα δηλώνει ότι θέλει να έχει καλές σχέσεις ταυτόχρονα και με τη Μόσχα και με το Κίεβο. Σύμφωνα με ένα παλιό τουρκικό ρητό, δεν μπορεί να υπάρξει αμεροληψία μεταξύ του λύκου και του αρνιού. Αυτή η λεγόμενη εξισορροπητική πολιτική ουδόλως είναι ευπρόσδεκτη από τη Μόσχα και το Κίεβο. Δεν ξέρουν εάν η Τουρκία είναι φίλος ή εχθρός τους.
• Εγκωμιάζοντας αυτήν την πολιτική εξισορρόπησης, η Άγκυρα τόλμησε ακόμη και να κηρυχθεί διαμεσολαβητής μεταξύ του Πούτιν και του Ζελένσκι. Αυτοί οι δύο τελευταίοι δεν έχουν καν προφέρει το όνομα της τουρκικής πρωτεύουσας, όταν πρόκειται για την εξεύρεση τρίτης χώρας ως προς τη συνάντηση των Ρώσων και Ουκρανών αξιωματούχων.
• Η Άγκυρα πουλά drones στο Κίεβο και αγοράζει πυραύλους S400 από τους Ρώσους. Το εμπόριο όπλων αποτελεί ένδειξη πολιτικής θέσης. Η θέση της Τουρκίας είναι πολύ ασαφής.
• Η Άγκυρα πιστεύει ότι μπορεί να χρησιμοποιήσει τα πλεονεκτήματά της ως προς τη Σύμβαση του Μοντρέ. Θεωρητικά, η Τουρκία έχει το δικαίωμα, υπό πολύ συγκεκριμένες συνθήκες, να κλείσει τα Δαρδανέλια και το Βόσπορο στα ρωσικά πολεμικά πλοία. Αλλά η Μόσχα έχει ήδη αρκετά πολεμικά πλοία στη Μαύρη Θάλασσα και άλλωστε «αυτές οι συγκεκριμένες συνθήκες που περιγράφονται λεπτομερώς στο κείμενο της Σύμβασης» είναι προς το παρόν σχεδόν αδύνατο να επιτευχθούν.
• Η Άγκυρα ήταν το μοναδικό μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης (του Διεθνούς Οργανισμού των 47 χωρών για την υπεράσπιση του Κράτους Δικαίου και την προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων) που δεν ψήφισε υπέρ της αποβολής της Ρωσίας. Η λευκή ψήφος της τουρκικής διπλωματίας ήταν άχρηστη.
• Οι κυρώσεις του δυτικού μπλοκ κατά της Μόσχας έχουν ήδη αρχίσει να προκαλούν όλεθρο στην τουρκική οικονομία. Η Ρωσία, αποκλεισμένη από το διεθνές τραπεζικό σύστημα SWIFT, δεν μπορεί πλέον να στείλει τα χρήματα που οφείλει στους εξαγωγείς και τους τουριστικούς πράκτορες της Τουρκίας.
• Ο Πρόεδρος Ερντογάν δεν χάνει ούτε μία ευκαιρία, για να επικρίνει ή ακόμη και να επιτεθεί στο δυτικό μπλοκ. Πρόσφατα, κατηγόρησε την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες για «παθητικότητα» και «απλές κουβεντούλες», χωρίς να διευκρινίσει τις λεπτομέρειες. Ενώ η Δύση έχει επιβάλει σημαντικές κυρώσεις κατά της Μόσχας, η Άγκυρα αρκείται σε δηλώσεις και δεν μπορεί να λάβει κανένα μέτρο αντιποίνων εναντίον του Πούτιν. Ο Ερντογάν υποβάθμισε ακόμη και τις «πυρηνικές» απειλές του Πούτιν.
• Τέλος, στην Τουρκία, ένα μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης, συμπεριλαμβανομένων και αυτών που αυτοαποκαλούνται αριστεροί και αντιπολιτευόμενοι, κατηγορεί ουσιαστικά το ΝΑΤΟ, τους Αμερικανούς και τους Ευρωπαίους, που είναι, σύμφωνα με αυτούς, οι κύριοι υπεύθυνοι για την εισβολή στην Ουκρανία. Υποστηρίζουν έτσι τη ρητορική του Προέδρου.
• Πηγή: tvxs