Η επόμενη μέρα για την Ελλάδα

Ένα από τα πράγματα που περνάει κάπως απαρατήρητο -αλλά εμένα μου κάνει μεγάλη εντύπωση- είναι πως βλέπω διαρκώς ανθρώπους να συμπεριφέρονται σαν να μην έχει αλλάξει τίποτα στη χώρα τα τελευταία χρόνια.

Συμπεριφέρονται σαν να μην έχουν αντιληφθεί πως η χώρα χρεοκόπησε και κανείς δεν οδηγήθηκε στην Δικαιοσύνη.

Συμπεριφέρονται σαν να μην έγινε δημοψήφισμα και σαν να μην ανατράπηκε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος.

Μάλιστα, υπάρχει μια πολύ έντονη προπαγάνδα πως όλα πήγαιναν καλά στην Ελλάδα μέχρι το 2015 που έγινε κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ.

Ναι μωρέ, μια χαρά ήταν όλα μέχρι το 2015, μετά χάλασαν τα πράγματα.

Δεν υπήρχε χρέος το 2015. Ούτε ανεργία υπήρχε. Ούτε είχε καταρρεύσει η χώρα. Ούτε έφευγαν οι Έλληνες μαζικά στο εξωτερικό.

Όλα ξεκίνησαν το 2015.

Ποιοι τα γράφουν και τα λένε αυτά;

Αυτοί που ήταν και είναι στα payroll.

Αλήθεια, τι έγινε με τις λίστες με τα ονόματα αυτών που ήταν στο payroll;

Σιωπή. Άκρα του τάφου σιωπή.

Η Ελλάδα είναι μια χώρα γεμάτη σιχαμένους.

Γελοία υποκείμενα που είναι κώλος και βρακί με πολιτικές οικογένειες και ολιγάρχες παριστάνουν τους δημοσιογράφους και τους διανοούμενους.

Ιδρύματα «Πολιτισμού» στο προτεκτοράτο, με ύμνους για την προσφορά και το έργο ανύπαρκτων δημιουργών και «φίλων του πολιτισμού».

Και όλοι είναι μια παρέα.

Μπορεί να σιχαίνονται ο ένας τον άλλον αλλά τους ενώνει η μάσα.

Μια ζωή δημόσιες σχέσεις.

Και όλοι «μεγάλοι».

Φοβερό μεγαλείο στη χώρα.

Μεγάλος στην Ελλάδα θεωρείται ο μέτριος που έχει αυλή.

Ή ο μικρός που έχει λεφτά να χώνει για να μας ενημερώνουν οι υπάλληλοί του πως είναι μεγάλος.

Μου προκαλούν απέχθεια ο Τσίπρας και η παρέα του. Αδίστακτοι άνθρωποι της εποχής τους.

Αλλά αυτό δεν σημαίνει πως έπαθα Αλτσχάιμερ.

Αυτό που πλασάρεται σαν επόμενη μέρα για την Ελλάδα είναι αυτοί που διέλυσαν και ξεπούλησαν τη χώρα.

Έχουν στοιχηθεί πίσω από τον Μητσοτάκη, τον Άδωνι και τον Βορίδη -και άλλα τέτοια φρέσκα και παρθένα πρόσωπα-, για να φέρουν την νέα Ελλάδα.

Θέλουν αξιοκρατία, η οποία εκπροσωπείται από το ζαβό παιδί του Μητσοτάκη.

Βασικά, θέλουν τη μάσα που έχασαν.

Δεν έχουν αντιληφθεί πως η μάσα πια δεν φτάνει για όλους.

Οπότε, θα έχουμε πολύ ωραίες σκηνές.

Αν και δεν αποκλείεται να προκαλέσουν τέτοια αηδία στους πολίτες, που ο Τσίπρας να γίνει πολύ πρωθυπουργός.

Αυτό ούτε που τους περνάει από το μυαλό.

Αισθάνονται «δημοφιλείς».

Και έχουν σπάσει και τους καθρέφτες τους.

Γιατί στους καθρέφτες βλέπουν τις σκατόφατσές τους.

(Η Ελλάδα είναι η χώρα που άνθρωποι που είναι υπάλληλοι κομμάτων, πολιτικών και ολιγαρχών -ή είναι μόνιμα κρατικοδίαιτοι- πλασάρονται σαν ελεύθερες και ανεξάρτητες φωνές. Και θέλουν να τους παίρνεις και στα σοβαρά. Υπέροχο.)

Πηγή: pitsirikos