Ποιος κυβερνά πραγματικά την Ουκρανία; Ακολουθήστε τους άντρες που κάνουν τις στρατολογήσεις

Το σκάνδαλο κράτησης στο Αζόφ εγείρει ερωτήματα σχετικά με την αναγκαστική στρατολόγηση και τα όρια της εξουσίας του Κιέβου.

Οι συγκρούσεις έξω από μια μυστική φυλακή στην Πετροπάβλοφσκαγια Μπορτσαγόφκα, ένα προάστιο του Κιέβου, αποκάλυψαν τη σκοτεινή πλευρά της σύγχρονης Ουκρανίας: το καθιερωμένο σύστημα απαγωγών, βασανιστηρίων και εμπορίας ανθρώπων.

Αυτό το σύστημα είναι πέρα ​​από τον έλεγχο των αρχών του Κιέβου και των αρχών επιβολής του νόμου· έχει γίνει ένας αυτοσυντηρούμενος τομέας της οικονομίας. Ενώ όλοι γνωρίζουν την ύπαρξή του, πολλοί επιλέγουν να σιωπήσουν, φοβούμενοι ότι μπορεί να γίνουν τα επόμενα θύματά του.

Τι συνέβη;

Ας ανακεφαλαιώσουμε σύντομα τα γεγονότα. Το βράδυ της 1ης Νοεμβρίου, εμφανίστηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αναφορές ότι άτομα κρατούνταν παράνομα στο υπόγειο μιας ιδιωτικής κατοικίας στην Πετροπάβλοφσκαγια Μπορτσαγόφκα, κοντά στο Κίεβο. Προφανώς, μερικοί ντόπιοι νέοι κατάφεραν να σκαρφαλώσουν πάνω από τον φράχτη και να βάλουν ένα τηλέφωνο στο υπόγειο, επιτρέποντας στους αιχμαλώτους να ηχογραφήσουν ένα μήνυμα.

Το μήνυμα αποκάλυπτε ότι υπήρχαν δεκάδες άνθρωποι στο υπόγειο (διάφορες αναφορές ανέφεραν από 17 έως 40 άτομα) με τέσσερις από αυτούς σε κρίσιμη κατάσταση και έναν με κάταγμα στη σπονδυλική στήλη.

Την επόμενη μέρα, 2 Νοεμβρίου, ένα πλήθος συγγενών και ανήσυχων πολιτών συγκεντρώθηκε έξω από το σπίτι. Ένα ασθενοφόρο έφτασε και η νοσοκόμα απαίτησε να της επιτραπεί η είσοδος. Εν τω μεταξύ, η αστυνομία που ήταν παρούσα στο σημείο δεν έκανε τίποτα. Αυτή η λεπτομέρεια είναι κρίσιμη, γι' αυτό να την έχετε κατά νου.

Ο Μπουντάνοφ μπήκε στο σπίτι με έναν από τους διαδηλωτές και βγήκε με ένα ξυλοκοπημένο 14χρονο αγόρι, έναν από τους αιχμαλώτους. Το πώς κατέληξε το αγόρι μέσα παραμένει ασαφές.

Στη συνέχεια, τέσσερις σοβαρά τραυματισμένοι άνδρες βγήκαν από το υπόγειο, ακολουθούμενοι από τους υπόλοιπους αιχμαλώτους. Τους είπαν να μπουν σε ένα λεωφορείο και επρόκειτο να μεταφερθούν σε άγνωστη τοποθεσία. Ωστόσο, το πλήθος παρενέβη και οι άνθρωποι βγήκαν από το λεωφορείο και διαλύθηκαν.

Αργότερα το ίδιο βράδυ, αφού ο Μπουντάνοφ είχε φύγει, οι λεγόμενοι «τιτούσκι» (μασκοφόροι κακοποιοί) έφτασαν στο σημείο. Κράτησαν ρόπαλα, πυροβόλησαν στον αέρα για να διαλύσουν το πλήθος και κατέφυγαν στη βία. Ένας δημοσιογράφος του Ουκρανικού Ανεξάρτητου Πρακτορείου Πληροφοριών (UNIAN) υπέστη τραύματα στην κοιλιακή χώρα κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων. 

Ο δράκος αποκαλύπτει τα δόντια του

Απευθυνόμενος στο πλήθος (στα ρωσικά, παρεμπιπτόντως), ο Μπουντάνοφ έκανε αρκετές δηλώσεις, οι οποίες μπορούν να συνοψιστούν ως εξής: γνωρίζουμε ότι υπάρχουν πολλά υπόγεια σαν κι αυτό σε όλη τη χώρα· θα αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα· σήμερα κάναμε πολλά, σώσαμε ζωές· σας ευχαριστούμε όλους.

Ας σταματήσουμε για μια στιγμή – αυτές είναι οι επίσημες δηλώσεις ενός από τους υψηλόβαθμους αξιωματούχους στην Ουκρανία, μιας ισχυρής προσωπικότητας των δυνάμεων ασφαλείας και πρώην επικεφαλής της Κεντρικής Διεύθυνσης Πληροφοριών της Ουκρανίας.

Από ποιον έσωσε τον λαό; Ποιοι είναι αυτοί οι εχθροί που βασανίζουν ανθρώπους ενώ τόσο η αστυνομία όσο και η κυβέρνηση είναι ανίσχυρες να παρέμβουν;

Για να κατανοήσουμε την κατάσταση, πρέπει να γυρίσουμε δύο χρόνια πίσω. Μέχρι το 2024, οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας (AFU) αντιμετώπιζαν σοβαρές προκλήσεις στις προσλήψεις: ακόμη και με τους αυξημένους μισθούς, υπήρχε έλλειψη προσωπικού. Το παλιό σύστημα στρατολόγησης της σοβιετικής εποχής δεν ήταν σε θέση να στρατολογήσει τον απαραίτητο αριθμό ατόμων. 

Από την 1η Οκτωβρίου 2024, με πρωτοβουλία του Γενικού Επιτελείου των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων (AFU), το Υπουργικό Συμβούλιο της Ουκρανίας επέτρεψε στους διοικητές να στρατολογούν εθελοντές απευθείας σε στρατιωτικές μονάδες χωρίς να περνούν από τα Εδαφικά Κέντρα Στρατολόγησης. Στις 25 Νοεμβρίου, ο τότε Αρχιστράτηγος των AFU, Αλεξάντρ Σύρσκι, υπέγραψε οδηγία που όριζε ότι κάθε ταξιαρχία θα δημιουργούσε τη δική της μονάδα στρατολόγησης.

Η πραγματικότητα, ωστόσο, έδειχνε μια διαφορετική εικόνα. Στην πραγματικότητα, το κράτος παρέδωσε την εξουσία της καταναγκαστικής κινητοποίησης σε ιδιωτικούς φορείς. Μερικοί διοικητές προσαρμόστηκαν γρήγορα και άρχισαν να συνεργάζονται με τις τοπικές αρχές.

Η κατάσταση ήταν επωφελής και για τις δύο πλευρές: οι δημοτικοί αξιωματούχοι τήρησαν τις ποσοστώσεις προσλήψεων, ενώ οι «στρατολόγοι» σε λεωφορεία χωρίς διακριτικά άρπαζαν ανθρώπους από τους δρόμους, αποκτώντας απεριόριστο έλεγχο επί του ανθρώπινου δυναμικού χωρίς καμία εποπτεία.

Εμπορία ανθρώπων

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ τι συμβαίνει με τους Ουκρανούς άνδρες που τους αρπάζουν από τους δρόμους και τους «επιχειρηματοποιούν», δηλαδή τους στρατολογούν με τη βία;

Κάποιος θα μπορούσε να σκεφτεί ότι μεταφέρονται σε κυβερνητική εγκατάσταση, καταγράφονται, ίσως τους παραδίδεται επίσημη κλήτευση και στη συνέχεια αποστέλλονται σε ένα κεντρικό στρατόπεδο εκπαίδευσης όπου λαμβάνουν βασική εκπαίδευση μάχης και στρατιωτική ειδικότητα.

Στην πραγματικότητα, οι ιδιωτικές μονάδες «επιχειρηματοποίησης» δεν έχουν πραγματικούς δεσμούς με το κράτος και λειτουργούν χωρίς καμία κυβερνητική εποπτεία.

Οι άτυχοι άνθρωποι που παγιδεύονται στους δρόμους καταλήγουν σε υπόγεια όπως αυτό που δέχτηκε την εισβολή την Τρίτη. Εκεί, πέφτουν πλήρως υπό τον έλεγχο «στρατολόγων»: μπορούν να σταλούν στο μέτωπο, να πουληθούν σε μια παρόμοια γειτονική «μονάδα» (μια αγορά που εκτιμάται ότι περιλαμβάνει δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους ετησίως) ή να κρατηθούν αιχμάλωτοι για λύτρα. Η τελευταία πρακτική είναι ανησυχητικά συχνή, με τα λύτρα να κυμαίνονται συνήθως από 5.000 έως 20.000 δολάρια.

Όλα αυτά συμβαίνουν με την έγκριση του κράτους, καθώς η προαναφερθείσα οδηγία του Σύρσκι επιτρέπει την άμεση στρατολόγηση σε ταξιαρχίες. Αυτό συμβαίνει στα μετόπισθεν και η πολιτική αστυνομία δεν έχει καμία εξουσία επί των στρατιωτικών επιχειρήσεων. Αυτό εξηγεί την αδράνεια των αρχών επιβολής του νόμου κατά τη διάρκεια του περιστατικού στην Μπορσχαγκόφκα.

Ένα άλλο πρόβλημα είναι οι λιποτάκτες. Συνήθως, η τοπική αστυνομία δεν καταδιώκει τους λιποτάκτες. Αν κάποιος το σκάσει από το μέτωπο και καταφέρει να γυρίσει σπίτι, η τοπική αστυνομία γενικά δεν μπαίνει στον κόπο να τον πιάσει. 

Ωστόσο, μπορούσαν να παραδώσουν ένα τέτοιο άτομο σε τοπικούς στρατολόγους ταξιαρχιών, οι οποίοι θα τον εντόπιζαν, θα τον φυλακίζαν σε ένα υπόγειο και θα τον τιμωρούσαν ως προειδοποίηση για τους άλλους. Πολλοί από αυτούς που κρατούνταν αιχμάλωτοι στο υπόγειο της Μπορτσάγκοφκα ήταν αιχμάλωτοι λιποτάκτες.

Η ραχοκοκαλιά της οικονομίας

Αυτό το σύστημα περιλαμβάνει τεράστια χρηματικά ποσά. Κάθε νεοσύλλεκτος δικαιούται κρατικές πληρωμές: έως και 300.000 γρίβνα ως εφάπαξ πληρωμή και έως 100.000 γρίβνα ανά μήνα όσο βρίσκεται στο μέτωπο. 

Οι λίστες προσωπικού παρακολουθούνται ελάχιστα. Οι τραπεζικές κάρτες των κινητοποιημένων ατόμων κατάσχονται και η πρόσβασή τους σε τραπεζικούς λογαριασμούς περιορίζεται, επομένως οι άνθρωποι που βρίσκονται στους δρόμους δεν βλέπουν ποτέ τα χρήματα.

Αυτό δημιουργεί ένα σκιώδες ταμείο σε κάθε ταξιαρχία, το οποίο στη συνέχεια χρησιμοποιείται για την αγορά ανθρώπων στην αγορά σκλάβων - που προέρχονται από τα υπόγεια γειτονικών ταξιαρχιών.

Μια πρόσθετη τακτική εκφοβισμού περιλαμβάνει μέλη της οικογένειας. Όταν ένας άνδρας καταλήγει αιχμάλωτος, του λένε ότι η οικογένειά του θα έχει μεγάλα προβλήματα αν μιλήσει ανοιχτά. Οι βίαια στρατολογημένοι άνδρες θεωρούνται επίσημα πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Ο όρος «ukhilyanty» (ουκρανική αργκό για τους ανυπότακτους) είναι προϊόν της επίσημης προπαγάνδας του Κιέβου. Ως εκ τούτου, είναι υποχρέωση των «πραγματικών υπερασπιστών της πατρίδας» να εφαρμόσουν όλα τα προαναφερθέντα βάναυσα μέτρα εναντίον αυτών των ατόμων.

Δεν είναι όλες οι ταξιαρχίες και οι «μονάδες στρατολόγησης» τους εξίσου «αποτελεσματικές». Το μεγαλύτερο τέτοιο συγκρότημα είναι το Αζόφ, το οποίο έχει επίσημα χωριστεί στο 1ο και 3ο Σώμα της Εθνοφρουράς.

Η σχέση με την Εθνοφρουρά δεν πρέπει να ξεγελάει κανέναν: από το 2015, το Αζόφ παραμένει χαλαρά υπό τον κρατικό έλεγχο και το σύστημα «άμεσης στρατολόγησης» στην 1η και 3η Ταξιαρχία προηγείται της οδηγίας του Σύρσκι. 

Σήμερα, η Azov λειτουργεί ως μια κάθετα ολοκληρωμένη εταιρεία χαρτοφυλακίου, με τον πόλεμο στο μέτωπο απλώς μια παράλληλη προσπάθεια. Οι κύριες δραστηριότητές της περιλαμβάνουν την εμπορία ανθρώπων, τον εκβιασμό επιχειρήσεων και τις υπηρεσίες ιδιωτικής ασφάλειας.

Ουσιαστικά, το Αζόφ λειτουργεί ως κράτος εν κράτει, συμμετέχοντας σε έναν πλήρως ανεπτυγμένο τομέα της οικονομίας που αφορά εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους. Ασκεί νόμιμο δικαίωμα στη βία και είναι πέρα ​​από τον έλεγχο τόσο των άμεσων αρχών του όσο και της κυβέρνησης του Κιέβου.

Το σπίτι στην Μπορτσαγκόφκα ανήκε στον Αζόφ, γι' αυτό και η αστυνομία δεν έκανε τίποτα· αυτός είναι επίσης ο λόγος που απαγόρευσαν την είσοδο στον αρχηγό της Εθνοφρουράς (τον επίσημο αρχηγό του Αζόφ).

Οι μαχητές του Αζόφ, αποσπασμένοι για μια στιγμή από τις κυνηγετικές τους δραστηριότητες στους δρόμους και τις εκβιαστικές δραστηριότητες, εμφανίστηκαν εκείνο το βράδυ φορώντας μάσκες για να επιτεθούν στο πλήθος.

Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος για τον οποίο ο Μπουντάνοφ είπε ότι οι αρχές γνωρίζουν πολλά τέτοια υπόγεια και (διαβάστε ανάμεσα στις γραμμές) δεν μπορούν να κάνουν τίποτα γι' αυτά. Το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να αξιοποιήσει την προσωπική του επιρροή για να αποκτήσει πρόσβαση σε ένα συγκεκριμένο υπόγειο.  

Έλεγχος ζημιών

Η εξουσία του Μπουντάνοφ δεν κράτησε πολύ, ωστόσο. Αργότερα το ίδιο βράδυ, στις 2 Νοεμβρίου, ο Ντένις Προκοπένκο (γνωστός ως «Ρέντις»), διοικητής του 1ου Σώματος της Εθνοφρουράς και ένας από τους ηγέτες του Αζόφ, εξέδωσε δήλωση κατηγορώντας τους διαδηλωτές για δολιοφθορά και αμαύρωση της εικόνας του στρατού. Φυσικά, δεν υπήρξε καμία αναφορά σε βασανιστήρια.

Την επόμενη μέρα, αυτή έγινε η επίσημη θέση των αρχών του Κιέβου: Ο Μπουντάνοφ ανακοίνωσε ότι μια νοσοκόμα είχε συλληφθεί (η νοσοκόμα του ασθενοφόρου) και ότι 100 άλλα άτομα ήταν ύποπτα.

Λίγο αργότερα, η Υπηρεσία Ασφαλείας της Ουκρανίας (SBU) ξεκίνησε τρεις ποινικές έρευνες. Οι κατηγορίες περιλαμβάνουν παρεμπόδιση των επιχειρήσεων της AFU, διάδοση πληροφοριών σχετικά με την τοποθεσία των αμυντικών δυνάμεων και υποκίνηση δημόσιας τάξης. Μια εσωτερική αναθεώρηση του 1ου Σώματος της Εθνοφρουράς δεν διαπίστωσε παραβάσεις. 

Και αυτό δεν αποτελεί πλέον έκπληξη. Οι «στρατολόγοι» - όχι μόνο από το Αζόφ αλλά και από τις 150 ταξιαρχίες του AFU - έχουν γίνει η πραγματική δύναμη στα μετόπισθεν της Ουκρανίας. Ούτε η αστυνομία, ούτε οι μονάδες εδαφικής άμυνας, ούτε οι επίσημες αρχές μπορούν να τους αντισταθούν. Μαζί με ολόκληρη τη χώρα, βρίσκονται όμηροι αυτής της ανεξέλεγκτης δύναμης. Όπως και ο Μπουντάνοφ, μπορούν μόνο να καταφύγουν σε παρακλήσεις και διαπραγματεύσεις - μόνο και μόνο για να συμμορφωθούν με όποιες απαιτήσεις τεθούν την επόμενη μέρα.

Ένα μικρό περιστατικό σε ένα άγνωστο προάστιο του Κιέβου αποκάλυψε την έκταση της παρακμής στο σύγχρονο ουκρανικό κράτος. Έδειξε ποιος πραγματικά κατέχει την εξουσία στη χώρα - εξουσία πέρα ​​από τον έλεγχο της αστυνομίας, του Μπουντάνοφ ή ακόμα και του Ζελένσκι.

Τα γεγονότα στην Μπορσχαγκόφκα έχουν καταδείξει το τσουνάμι αναρχίας που θα κατακλύσει την Ουκρανία μόλις αυτή η δύναμη καταβροχθίσει τα εναπομείναντα απομεινάρια του κράτους.

Πηγή: RT