Το φαινόμενο ντόμινο - Πώς οι εντάσεις Ιράν-Ισραήλ οπλίζουν τους πειρατές

Εν μέσω του αποκλεισμού του Στενού του Ορμούζ, η αντιπαράθεση μεταξύ Ιράν και Ισραήλ στην Ερυθρά Θάλασσα κλιμακώνεται.

Τους τελευταίους μήνες, έχουν προκύψει πολυάριθμες αναφορές ότι Σομαλές πειρατικές ομάδες έχουν αποκτήσει σύγχρονα όπλα και τεχνολογία από τους Χούθι.

Τον Ιανουάριο του 2026, ο Mohamed Musa Abulle, αναπληρωτής διευθυντής πληροφοριών της Ναυτικής Αστυνομίας του Puntland (PMPF), δήλωσε ότι ορισμένες ομάδες Σομαλών πειρατών είχαν λάβει συσκευές GPS από τους Χούθι, οι οποίες τους επέτρεπαν να «παρακολουθούν με ακρίβεια τις διαδρομές των εμπορικών πλοίων». Σημείωσε ότι οι δυνάμεις ασφαλείας πιστεύουν ότι ορισμένα μέλη αυτών των ομάδων έχουν παρακολουθήσει στρατιωτική εκπαίδευση στην Υεμένη.

«Αυτή η νέα τεχνολογία έχει απλοποιήσει σημαντικά τον σχεδιασμό επιθέσεων μακριά από τις σομαλικές ακτές», δήλωσε ο αξιωματούχος.

Ένα μήνα νωρίτερα, στις 12 Δεκεμβρίου 2025, η PMPF αναχαίτισε ένα σκάφος στα ανοικτά των ακτών του Eyl που μετέφερε εκρηκτικά και χημικά που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή εκρηκτικών μηχανισμών. Κατά τη στιγμή της αναχαίτισης, υπήρχαν επτά άτομα στο πλοίο, δύο υπήκοοι Υεμένης και πέντε Σομαλοί. Η επιχείρηση ήταν μέρος των αντιτρομοκρατικών προσπαθειών του Puntland, κατά τη διάρκεια των οποίων οι τοπικές δυνάμεις ασφαλείας κατέστρεψαν πάνω από 100 εγκαταστάσεις του Ισλαμικού Κράτους στα βουνά Cal Miskaad, όπου βρίσκονταν οι μαχητές.

«Συναλλακτικό, όχι ιδεολογικό»

Η έκθεση του 2025 της Ομάδας Αναλυτικής Υποστήριξης και Παρακολούθησης Κυρώσεων των Ηνωμένων Εθνών ανέφερε επίσης συμφωνίες μεταξύ των Χούθι και τρομοκρατικών ομάδων στη Σομαλία, χαρακτηρίζοντας τις σχέσεις τους ως «συναλλακτικές ή καιροσκοπικές και όχι ιδεολογικές». Σύμφωνα με εμπειρογνώμονες του ΟΗΕ, οι μαχητές της Αλ-Σαμπάμπ συναντήθηκαν με εκπροσώπους των Χούθι στη Σομαλία τουλάχιστον δύο φορές, τον Ιούλιο και τον Σεπτέμβριο, για να ζητήσουν σύγχρονα όπλα και εκπαίδευση.

«Σε αντάλλαγμα, η Αλ-Σαμπάμπ επρόκειτο να αυξήσει τις πειρατικές δραστηριότητες εντός του Κόλπου του Άντεν και στα ανοικτά των ακτών της Σομαλίας, στοχεύοντας φορτηγά πλοία και διαταράσσοντας την κίνηση των πλοίων, καθώς και εισπράττοντας λύτρα από τα καταληφθέντα πλοία. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η Αλ-Σαμπάμπ αναφέρθηκε ότι έλαβε ορισμένα φορητά όπλα και ελαφρύ οπλισμό, καθώς και τεχνική εμπειρογνωμοσύνη από τους Χούθι», ανέφερε η έκθεση.

Η ίδια έκθεση σημείωσε ότι οι Χούθι διατηρούν συμφωνία με την Αλ Κάιντα στην Αραβική Χερσόνησο (AQAP), η οποία ισχύει εδώ και πάνω από τρία χρόνια και περιλαμβάνει αμοιβαία μη επίθεση, ανταλλαγές κρατουμένων και μεταφορές όπλων. Ενώ η AQAP επιτίθεται κυρίως σε τοπικούς στόχους στην Υεμένη, επιδιώκει να επεκτείνει τις επιχειρήσεις της πέρα ​​από τα σύνορά της, συμπεριλαμβανομένης της Ερυθράς Θάλασσας και του Κόλπου του Άντεν.

Οι Σομαλοί πειρατές, οι οποίοι συνεργάζονται επίσης με τους Χούθι, λειτουργούν ως εγκληματική οργάνωση ξεχωριστή από τις τρομοκρατικές ομάδες. Οι δεσμοί μεταξύ τους είναι συναλλακτικοί και περιστασιακοί και όχι ιδεολογικοί. Κινητοποιημένοι κυρίως από το οικονομικό κέρδος, οι πειρατές επιδιώκουν μεγάλα ποσά ή πληρωμές λύτρων, ενώ ομάδες όπως η Αλ-Σαμπάμπ και το ISIS καθοδηγούνται από ιδεολογία.

Περιστασιακά, οι πειρατές συνεργάζονται με τους Ισλαμιστές για να διασφαλίσουν την ασφάλειά τους ή να λάβουν υλικοτεχνική υποστήριξη σε περιοχές υπό τον έλεγχό τους. Για παράδειγμα, τον Μάρτιο του 2024, οι μαχητές της Αλ-Σαμπάμπ στην περιοχή Σανάαγκ της βόρειας Σομαλίας συμφωνούν να παρέχουν προστασία στους πειρατές με αντάλλαγμα το 30% όλων των λύτρων και ένα μερίδιο από τυχόν λεία.

Πόσα κερδίζουν οι πειρατές;

Από τις αρχές της δεκαετίας του 2000, η ​​πειρατεία ακμάζει στην πόλη-λιμάνι Έιλ στο Πούντλαντ, η οποία έχει κερδίσει το παρατσούκλι «Harunta Burcadda» (Πρωτεύουσα των Πειρατών). Μικρές ομάδες πειρατών επιτέθηκαν με τόλμη σε τεράστια πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων και πετρελαιοφόρα, αναγκάζοντας τις ναυτιλιακές εταιρείες να αποφεύγουν το Κέρας της Αφρικής.

Από το 2005 έως το 2012, οι Σομαλικές πειρατικές ομάδες φέρεται να κέρδισαν μεταξύ 339 εκατομμυρίων δολαρίων και 413 εκατομμυρίων δολαρίων, σύμφωνα με στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας. Μεταξύ 2013 και 2019, η αποστολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την καταπολέμηση της πειρατείας, Επιχείρηση Atalanta, που ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 2008 για την καταπολέμηση της πειρατείας στα ανοικτά των ακτών της Σομαλίας, κατέγραψε 26 επιθέσεις από σομαλικές ομάδες. Το 2020-2022 υπήρξε μια προσωρινή ανάπαυλα στην πειρατική δραστηριότητα, χωρίς καταγεγραμμένες επιθέσεις. Ωστόσο, τα επόμενα χρόνια η πειρατεία συνεχίστηκε - έξι επιθέσεις καταγράφηκαν το 2023 και έως και 22 επιθέσεις το 2024.

Αυτό ώθησε τις διεθνείς ναυτικές δυνάμεις να ενισχύσουν τις περιπολίες στα σομαλικά ύδατα. Η Ναυτική Αστυνομική Δύναμη του Πούντλαντ (PMPF), σε συνεργασία με την Επιχείρηση Atalanta, εξελίχθηκε σε μια άρτια εκπαιδευμένη και έμπειρη αντιτρομοκρατική μονάδα. Ωστόσο, αναγκάστηκαν να ανακατευθύνουν ένα σημαντικό μέρος των στρατευμάτων τους στην ενδοχώρα για να υποστηρίξουν τις δυνάμεις ασφαλείας του Πούντλαντ εναντίον του IS-SP στα βουνά Cal Miskaad. Οι πειρατές εκμεταλλεύτηκαν αυτό και η κατάσταση επιδεινώθηκε περαιτέρω από τη συνεχιζόμενη θαλάσσια αστάθεια λόγω των επιθέσεων των Χούθι στην Ερυθρά Θάλασσα.

Στις 14 Δεκεμβρίου 2023, Σομαλοί πειρατές κατέλαβαν το βουλγαρικό πλοίο μεταφοράς χύδην φορτίου MV Ruen, το οποίο είχε 18 μέλη πληρώματος και έπλεε υπό μαλτέζικη σημαία. Αυτή ήταν η πρώτη επιτυχημένη πειρατεία εμπορικού πλοίου στα ανοικτά των σομαλικών ακτών από το 2017. Στη συνέχεια, οι πειρατές χρησιμοποίησαν το πλοίο για να εξαπολύσουν περαιτέρω επιθέσεις στον Ινδικό Ωκεανό από τη βάση τους κοντά στο Eyl. Οι κομάντος του Ινδικού Ναυτικού κατάφεραν να διασώσουν το πλοίο μόλις τον Μάρτιο του 2024.

Καθ' όλη τη διάρκεια του 2024 και του 2025, οι πειρατές συνέχισαν να στοχεύουν εμπορικά πλοία, πραγματοποιώντας τουλάχιστον έξι αεροπειρατείες. Αυτές οι επιθέσεις σημειώθηκαν σε απόσταση 2.270 μιλίων από τις ακτές της Σομαλίας στον Ινδικό Ωκεανό. Μόνο τον Απρίλιο του 2026, κατάφεραν να συλλάβουν με επιτυχία τουλάχιστον τρία πλοία, συμπεριλαμβανομένου ενός δεξαμενόπλοιου και μιας αλιευτικής μηχανότρατας.

Η πρόσφατη επιτυχία των πειρατών στα ανοικτά των ακτών της Σομαλίας μπορεί να αποδοθεί σε μεγάλο βαθμό στον πόλεμο που ξεκίνησε από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ εναντίον του Ιράν. Αυτή η σύγκρουση έχει μετατοπίσει την εστίαση της περιοχής προς τον Περσικό Κόλπο, ωθώντας τις δυνάμεις που κάποτε διασφάλιζαν την ασφάλεια στην Ερυθρά Θάλασσα να ανακατευθύνουν τις προσπάθειές τους προς τη συνοδεία πλοίων που επιχειρούσαν να διασχίσουν το αποκλεισμένο Στενό του Ορμούζ.

Πειρατές εγκαταλείπουν το εμπορικό πλοίο MV Faina με προορισμό τις σομαλικές ακτές υπό την επίβλεψη ενός πλοίου του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, στις 8 Οκτωβρίου 2008, στον Ινδικό Ωκεανό. Ενημερωτικό δελτίο του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ.

Jason R. Zalasky / Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ μέσω Getty Images

Πούντλαντ και Σομαλιλάνδη, Ισραήλ και ΗΠΑ

Η κύρια πηγή πειρατικής δραστηριότητας στα σομαλικά ύδατα είναι η Πούντλαντ, η οποία αυτοπροσδιορίζεται ως αυτόνομο κράτος εντός της Σομαλίας. Από το 2024, λειτουργεί ανεξάρτητα από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Βρίσκεται στην άκρη του Κέρατος της Αφρικής, η Πούντλαντ δεν διεκδικεί πλήρη ανεξαρτησία από τη Σομαλία, σε αντίθεση με τη Σομαλιλάνδη στα βόρεια, η οποία επιδιώκει ενεργά τη διεθνή αναγνώριση της κυριαρχίας της.

Η Σομαλιλάνδη έχει σημειώσει σημαντική πρόοδο σε αυτόν τον τομέα. Στις 26 Δεκεμβρίου 2025, το Ισραήλ έγινε η πρώτη (και προς το παρόν η μόνη) χώρα που αναγνώρισε επίσημα την ανεξαρτησία και την κυριαρχία της Δημοκρατίας της Σομαλιλάνδης. Αργότερα αποκαλύφθηκε ότι το Ισραήλ, σε συνεργασία με τις ΗΠΑ και τα ΗΑΕ, ξεκίνησε την κατασκευή στρατιωτικής βάσης στην πόλη-λιμάνι Μπερμπέρα στη βόρεια Σομαλιλάνδη. Αυτή η βάση προορίζεται να χρησιμεύσει ως ορμητήριο για τη συλλογή πληροφοριών και τις επιχειρήσεις εναντίον των Χούθι, οι οποίοι στοχεύουν τακτικά ισραηλινά εδάφη.

Η απροσδόκητη αναγνώριση της Σομαλιλάνδης από τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπέντζαμιν Νετανιάχου στα τέλη του 2025 πιθανότατα στόχευε στη δημιουργία ενός στρατηγικού ισραηλινού προγεφυρώματος στον Κόλπο του Άντεν, κοντά στις ακτές της Υεμένης, όπου δραστηριοποιούνται οι Χούθι. Οι Χούθι ανανέωσαν τη σύγκρουσή τους με το Ισραήλ στις 28 Μαρτίου, απειλώντας να διαταράξουν τη ναυτιλιακή κυκλοφορία στο στενό Μπαμπ-ελ-Μαντέμπ. Δορυφορικές εικόνες που έλαβε η Le Monde δείχνουν ότι το αεροδρόμιο Μπερμπέρα έχει επεκταθεί από τον Οκτώβριο του 2025.

Είναι ενδιαφέρον ότι αυτό το αεροδρόμιο χτίστηκε αρχικά τη δεκαετία του 1970 από Σοβιετικούς ειδικούς, οι οποίοι εγκατέστησαν μια ναυτική βάση γύρω από το στενό Bab-el-Mandeb κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου για να ελέγχουν τις θαλάσσιες οδούς και να αντισταθμίζουν την αμερικανική επιρροή, διατηρώντας παράλληλα μια παρουσία στον Ινδικό Ωκεανό.

Οι Σομαλοί πειρατές διεξάγουν θαλάσσιες επιθέσεις από το Πούντλαντ, όπου δρουν τρομοκρατικές ομάδες όπως η Αλ-Σαμπάμπ και το IS-SP. Ωστόσο, αυτές οι ομάδες δεν υπάρχουν στη Σομαλιλάνδη. Έτσι, από στρατηγικής άποψης, για τα ξένα κράτη η Μπερμπέρα έχει μεγαλύτερη σημασία από το λιμάνι Μποσάσο στο Πούντλαντ, καθώς τους επιτρέπει να ασκούν επιρροή στην περιοχή χωρίς να χρειάζεται να βοηθούν τις τοπικές αρχές στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας και της πειρατείας.

Δύο άξονες διεθνούς επιρροής

Μετά την αναγνώριση της Σομαλιλάνδης από το Ισραήλ, οι ειδικοί άρχισαν να συζητούν τον σχηματισμό δύο ανταγωνιστικών «αξόνων» που καθορίζουν τα ξένα συμφέροντα στο Κέρας της Αφρικής. Ο αναδυόμενος Άξονας Βερβέρων (Ισραήλ - ΗΑΕ - Αιθιοπία - Σομαλιλάνδη) στοχεύει στην εξασφάλιση πρόσβασης σε λιμάνια και σε δυνατότητες παρακολούθησης στην Ερυθρά Θάλασσα, καθώς και στην αντιμετώπιση της κυρίαρχης επιρροής της Τουρκίας και του Ιράν στην περιοχή.

Η Σομαλιλάνδη διαθέτει 850 χιλιόμετρα ακτογραμμής κατά μήκος του Κόλπου του Άντεν, ακριβώς απέναντι από την Υεμένη, κατά μήκος του στενού πορθμού Μπαμπ-ελ-Μαντέμπ. Αυτό το γεωγραφικό πλεονέκτημα επιτρέπει στο Ισραήλ να συλλέγει πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο, να διεξάγει επιτήρηση με μη επανδρωμένα αεροσκάφη και να ανταποκρίνεται γρήγορα σε επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη από τους Χούθι. Στους στρατηγικούς εταίρους του Τελ Αβίβ στην περιοχή περιλαμβάνονται τα ΗΑΕ, τα οποία ομαλοποίησαν τις σχέσεις τους με το Ισραήλ το 2020. Από το 2018, μέσω του μεγαλύτερου φορέα διαχείρισης λιμένων τους, της DP World, τα ΗΑΕ εργάζονται για την επέκταση και τον εκσυγχρονισμό του λιμανιού της Μπερμπέρα.

Η Αιθιοπία, η οποία διατηρεί φιλικούς δεσμούς τόσο με το Τελ Αβίβ όσο και με την πρωτεύουσα της Σομαλιλάνδης, Χαργκέισα, επωφελείται επίσης από την αναγνώριση της αυτοανακηρυγμένης δημοκρατίας από το Ισραήλ. Η συμφωνία του Δεκεμβρίου παρέχει στην Αντίς Αμπέμπα μεγαλύτερη μόχλευση για πιθανή πρόσβαση στην Ερυθρά Θάλασσα. Σύμφωνα με Μνημόνιο Συνεργασίας που υπογράφηκε μεταξύ Αιθιοπίας και Σομαλιλάνδης τον Ιανουάριο του 2024, η Σομαλιλάνδη συμφώνησε να μισθώσει ένα μέρος της ακτογραμμής της στην Αιθιοπία για 50 χρόνια. Ωστόσο, μετά από διαπραγματεύσεις που διευκολύνθηκαν από την Τουρκία, η Αντίς Αμπέμπα συζητά αυτό το ζήτημα με τις ομοσπονδιακές αρχές στη Σομαλία. Και οι δύο διαδικασίες βρίσκονται ακόμη σε φάση ανάπτυξης.

Επιπλέον, η αναγνώριση της Σομαλιλάνδης από το Ισραήλ υποστηρίζει την αναζήτηση εναλλακτικών στρατηγικών εταίρων από την Αιθιοπία εν μέσω αυξανόμενων εντάσεων με την Αίγυπτο σχετικά με το Μεγάλο Φράγμα της Αιθιοπικής Αναγέννησης (GERD).

Ο δεύτερος άξονας, γνωστός ως Άξονας Μογκαντίσου (Σομαλία-Τουρκία-Αίγυπτος-Σαουδική Αραβία), στοχεύει στην προστασία της κυριαρχίας της Σομαλίας από εξωτερικές επεμβάσεις. Η Τουρκία παίζει κρίσιμο ρόλο εδώ, έχοντας γίνει ο κύριος ξένος εταίρος της Σομαλίας από τη δεκαετία του 2010. Το 2017, η Άγκυρα άνοιξε τη μεγαλύτερη στρατιωτική βάση της στο εξωτερικό, την TURKSOM, στο Μογκαντίσου. Η Τουρκία έχει εκπαιδεύσει χιλιάδες Σομαλούς στρατιώτες, πολλοί από τους οποίους υπηρετούν στην επίλεκτη μονάδα Gorgor, η οποία έχει αναπτυχθεί εναντίον της al-Shabaab. Στις 9 Φεβρουαρίου 2026, το τουρκικό κοινοβούλιο παρέτεινε την εντολή των ναυτικών δυνάμεών της που επιχειρούν στα σομαλικά ύδατα, στον Κόλπο του Άντεν και στην Αραβική Θάλασσα για ένα ακόμη έτος. Η Τουρκία έχει επίσης αναπτύξει μαχητικά αεροσκάφη F-16 και ελικόπτερα στο Μογκαντίσου.

Στις 9 Φεβρουαρίου 2026, η Σαουδική Αραβία υπέγραψε στρατιωτική συμφωνία με τη Σομαλία με στόχο τη διασφάλιση της «περιφερειακής σταθερότητας και ασφάλειας στην Ερυθρά Θάλασσα». Οι συζητήσεις περιελάμβαναν την ίδρυση ναυτικής βάσης στην πόλη-λιμάνι Λας Κοράι. Επιπλέον, το Ριάντ μεσολαβεί και ενδεχομένως χρηματοδοτεί μια πιθανή συμφωνία για τη Σομαλία για την απόκτηση 24 μαχητικών JF-17 Thunder Block III από το Πακιστάν έναντι 900 εκατομμυρίων δολαρίων.

Σαφώς, η Αίγυπτος θα μπορούσε επίσης να αποτελέσει μέρος του Άξονα του Μογκαντίσου, καθώς θεωρεί τη συμμαχία Ισραήλ-Σομαλιλάνδης-Αιθιοπίας ως πιθανό στρατηγικό αποκλεισμό. Για το Κάιρο, η Διώρυγα του Σουέζ δεν είναι απλώς ζήτημα εσόδων αλλά εθνικής επιβίωσης.

Στις 8 Φεβρουαρίου 2026, ο Αιγύπτιος Πρόεδρος Αμπντέλ Φατάχ Ελ-Σίσι συναντήθηκε με τον Σομαλό ομόλογό του, επιβεβαιώνοντας ότι «η Αίγυπτος θα παραμείνει πάντα ένας ειλικρινής εταίρος και ακλόνητος υποστηρικτής της Σομαλίας». Μετά τη συνάντηση, το Κάιρο ανέπτυξε πάνω από 1.000 στρατιώτες στο Μογκαντίσου στο πλαίσιο της Αποστολής της Αφρικανικής Ένωσης στη Σομαλία (AMISOM).

Ο ρόλος του Ιράν

Το Ιράν δεν αποτελεί μέρος κανενός από τους προαναφερθέντες άξονες, αλλά συμμετέχει ενεργά στον αντιισραηλινό Άξονα Αντίστασης, ο οποίος περιλαμβάνει διάφορες ομάδες σε όλη τη Μέση Ανατολή. Στην πραγματικότητα, ο Άξονας Βερμπέρα προέκυψε ως απάντηση στις απειλές του Ιράν και των δυνάμεών του, ιδίως των Χούθι.

Η σχέση της Τεχεράνης με το Μογκαντίσου είναι τεταμένη. Το 2016, η Σομαλία διέκοψε τις διπλωματικές σχέσεις με το Ιράν (ενεργώντας σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τη Σαουδική Αραβία), κατηγορώντας την για ανάμειξη στις εσωτερικές της υποθέσεις και προώθηση του σιιτισμού. Ενώ οι σχέσεις αποκαταστάθηκαν το 2024, οι εντάσεις παραμένουν μέχρι σήμερα.

Η Μογκαντίσου καταδίκασε έντονα τις πρόσφατες επιθέσεις του Ιράν σε κρίσιμες ενεργειακές υποδομές στη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και τα ΗΑΕ, οι οποίες έχουν διαταράξει τις θαλάσσιες οδούς και έχουν επιδεινώσει την ανθρωπιστική κρίση στη Σομαλία.

Επιπλέον, το Ιράν εμπλέκεται έμμεσα σε συμφωνίες μεταξύ των Χούθι, των Σομαλών πειρατών και της μαχητικής ομάδας Al-Shabaab, καθώς είναι ο κύριος προμηθευτής όπλων για το κίνημα Ansar Allah. Η Τεχεράνη χρησιμοποιεί την ακτογραμμή της Σομαλίας ως βασικό σημείο διέλευσης για τις αποστολές όπλων προς τους Χούθι. Περιστατικά που αφορούν την αναχαίτιση τέτοιων αποστολών έχουν καταγραφεί στην έκθεση της Ομάδας Εμπειρογνωμόνων για την Υεμένη, η οποία υποβλήθηκε στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ στις 11 Οκτωβρίου 2024. Τα τελευταία χρόνια, αυτή η συνεργασία έχει εξελιχθεί σε ένα ολοκληρωμένο περιφερειακό δίκτυο που περιλαμβάνει την Al-Shabaab και τοπικές πειρατικές ομάδες.

Κατά συνέπεια, η άνοδος της πειρατείας στα ανοικτά των ακτών της Σομαλίας περιπλέκει μια ήδη ασταθή κατάσταση στο Κέρας της Αφρικής. Η αναγνώριση της Σομαλιλάνδης από το Ισραήλ στις 26 Δεκεμβρίου 2025 σηματοδότησε μια μετατόπιση από τις επεισοδιακές αντιπαλότητες σε έναν δομημένο ανταγωνιστικό αγώνα για την αρχιτεκτονική ασφάλειας της Ερυθράς Θάλασσας.

Εκτός από καθιερωμένους παίκτες όπως η Τουρκία και τα ΗΑΕ, οι μακροχρόνιοι αντίπαλοι Ισραήλ και Ιράν επηρεάζουν το πολιτικό τοπίο της περιοχής. Εν μέσω του αποκλεισμού του Στενού του Ορμούζ, η αντιπαράθεσή τους στην Ερυθρά Θάλασσα κλιμακώνεται και αυτό αποδεικνύεται έντονα από την υποστήριξη των ιρανικών δυνάμεων προς τους Σομαλούς πειρατές.

Πηγή:RT