Από κόμματος εις κόμμα…

Απασχολεί το φαινόμενο των μετακινήσεων από κόμματος εις κόμμα, που στο κέντρο του αυτή τη φορά είναι ο Νικόλας Φαραντούρης. Ο συμπαθής καθ’ όλα και με άριστο επιστημονικό βιογραφικό Κεφαλονίτης, στενός συνεργάτης του Τσίπρα για τα ενεργειακά, εν συνεχεία ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, που εν συνεχεία διήλθε σχετικά αλώβητος από τα καυδιανά δίκρανα του Κασσελάκη. Υστερα διεκδίκησε την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ, διακηρύσσοντας μάλιστα ότι με τον ίδιο στο τιμόνι κανένας δεν θα είχε λόγο να παρατήσει το κόμμα.

Πιο ύστερα το παράτησε ο ίδιος, μετά της έδρας φυσικά, και συγκέντρωσε τα φώτα της δημοσιότητας με την προσέγγισή του στην Καρυστιανού, η οποία όμως φέρεται ότι του έκλεισε την πόρτα. Και ακόμα πιο ύστερα, τώρα, η περιπετειώδης διαδρομή του, συνήθως με μουσική υπόκρουση στο πιάνο, κατέληξε στην εξύμνηση του Ανδρουλάκη και τη συμμετοχή του στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ.

Εκτός, λέει το ρεπορτάζ, από τον Γαβριήλ, που παραιτήθηκε όταν το χέρι αυτό υπέγραψε μνημόνιο. Και σε ποια παράταξη δεν κουνιέται φύλλο; Και αποδέχονται συμπαγώς Τέμπη, ΟΠΕΚΕΠΕ, Predator και κυρίως απευθείας αναθέσεις; Μα στην παράταξη της Ν.Δ., στην οποία ασκεί χρηστή και έντιμη διοίκηση ο Μητσοτάκης. Αναρωτιέται αλήθεια κανείς με όλα αυτά γιατί ο Τσίπρας ρίχνει μαύρη πέτρα στα δημοκρατικά σχήματα που ανασχηματίζονται αενάως; Στις μετακινούμενες μετακινήσεις; Και επιλέγει τη λεγόμενη ανασύνθεση, δηλαδή όλα και όλοι από την αρχή, αντί για τη συνέχεια της αποσύνθεσης;

Πηγή: efsyn