Ο Τραμπ και της σωτηρίας ημών το Κεφάλαιον

Είναι αμφίβολο αν ποτέ πρόεδρος των ΗΠΑ ύμνησε τον εαυτό του και τα αποτελέσματα της πολιτικής του τόσο αποθεωτικά όσο ο Τραμπ στην τελευταία δημόσια πανηγυρική ομιλία του. Η Αμερική μπήκε, αν πιστέψουμε τα θούριά του, σε χρυσή εποχή. Οι δασμοί στο εξωτερικό θα μειώσουν τους φόρους στο εσωτερικό, η οικονομία ανθεί, η επιβολή της Pax Americana γίνεται γεγονός, το μοχθηρό Ιράν θα υποχρεωθεί να πειθαρχήσει ή να καταστραφεί, η Βενεζουέλα έγινε πιστός σύμμαχος, οι μετανάστες βρήκαν τον μάστορά τους και οι Δημοκρατικοί θα πρέπει να ντρέπονται για την αντιαμερικανική συμπεριφορά τους. Ο Ομπάμα και η σύζυγός του, παρεμπιπτόντως, παραμένουν πίθηκοι, καθώς η σχετική ανάρτηση του Λευκού Οίκου κατέβηκε, αλλά «συγγνώμη» τα προεδρικά χείλη δεν πρόφεραν.

Η αυτοκρατορία του Καλού βρήκε όπως φαίνεται τον αυτοκράτορά της. Που μέτρο της πολιτικής του είναι, όπως δήλωσε, το μέτρο της ηθικής του. Και στο σημείο αυτό μοιάζει με τον Καλιγούλα, ή τον Νέρωνα, μιας άλλης αυτοκρατορίας, που έμειναν στην ιστορία ακριβώς γιατί η… ηθική τους έγινε κανόνας της εξουσίας τους. Το ερώτημα που απασχολεί, όμως, πολλούς, ειδικούς και μη, σε όλο τον κόσμο, και ιδίως στην Ευρώπη, είναι αν ο Τραμπ εκπροσωπεί μια παράκαμψη στην αυτοκρατορική διαδρομή των ΗΠΑ ή είναι η νέα κανονικότητα. Αν είναι η εξαίρεση, ή ο νέος κανόνας, στον οποίο οι πάντες θα πρέπει να προσαρμοστούν ή να πειθαρχήσουν. Αν αυτό που φαίνεται «παλαβομάρα» είναι η λογική στη νέα φάση του imperium. Επίφοβη, τρομακτική, αλλά παρ’ όλα αυτά… λογική.

Οι Κινέζοι παρακολουθούν με όρους ψυχραιμίας τη νέα κατάσταση, αλλά πίσω δεν δείχνουν ότι θα κάνουν. Η Ρωσία προσπαθεί να αξιοποιήσει τις αντιφάσεις του Τραμπ για να κλείσει με τον καλύτερο γι’ αυτή τρόπο την πληγή του Ουκρανικού. Εκείνη που είναι μάλλον για λύπηση είναι η Ευρώπη, η οποία πληρώνει πιο ακριβά από όλους την πολιτική του. Κυριευμένη από αντιρωσική υστερία, αποκομμένη από τη φτηνή ενέργεια της Ρωσίας, υποχρεωμένη να αγοράζει πανάκριβα από τις ΗΠΑ και την ίδια στιγμή να αγκομαχάει για να χρηματοδοτήσει τον πόλεμο στην Ουκρανία και τη δική της αμυντική θωράκιση, φαίνεται να βρίσκεται σε απόλυτο αδιέξοδο. Δεν πήραν οι τρελοί τη διεύθυνση του τρελοκομείου, όπως λέμε συνήθως για τέτοιες καταστάσεις, αλλά ο «τρελός» της αντίπερα όχθης του Ατλαντικού.

Και μόνο την Εσθονή Κάλας, υπουργό Εξωτερικών της Ε.Ε., να δεις και να ακούσεις, αισθάνεσαι την ανάγκη, χριστιανός ή μη, να κάνεις τον σταυρό σου. Και να ζητήσεις τη συνδρομή του Θεού για να εξασφαλίσεις της σωτηρίας ημών το κεφάλαιον. Αλίμονό τους και αλίμονό μας όμως αν το Κεφάλαιον, με Κάπα κεφαλαίο, έχει επιλέξει τον Τραμπ ως κανονικότητα. Αν αυτός είναι ο λογικός της νέας εποχής…

Πηγή: efsyn