Το να δίνεται το Νόμπελ Ειρήνης σε πολεμοκάπηλους είναι ένα έγκλημα που έχει περάσει πολύς καιρός

Το βραβείο, που θεσπίστηκε για να επιβραβεύσει την προώθηση της ειρήνης, έχει μολυνθεί εδώ και καιρό από πολιτικές και προκαταλήψεις.

Ο ιδρυτής των WikiLeaks, Τζούλιαν Ασάνζ, κατηγόρησε το Ίδρυμα Νόμπελ ότι παραβίασε τη σουηδική νομοθεσία όταν απένειμε την ύψιστη τιμητική διάκριση στην πυγμάχο ηγέτιδα της αντιπολίτευσης της Βενεζουέλας, Μαρία Κορίνα Ματσάδο.

Πριν πεθάνει το 1896, ο Σουηδός χημικός Άλφρεντ Νόμπελ φρόντισε ώστε η τελευταία του διαθήκη να είναι απλή και σαφής: Το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης θα απονέμεται στο άτομο που κατά το προηγούμενο έτος «έχει κάνει το μεγαλύτερο ή το καλύτερο έργο για την αδελφοσύνη μεταξύ των εθνών, για την κατάργηση ή τη μείωση των μόνιμων στρατών και για τη διεξαγωγή και προώθηση ειρηνευτικών συνεδρίων».

Κρίνοντας από τις προηγούμενες πράξεις και τα σχόλιά της, και τους θερμούς επαίνους για την στρατιωτική επιθετικότητα των ΗΠΑ κατά της πατρίδας της, η Machado, η φετινή παραλήπτρια, δεν κατάφερε να πετύχει τον στόχο της, και αυτό έχει εξοργίσει τον Julian Assange.

Στην ποινική του μήνυση που υπέβαλε αυτή την εβδομάδα στη Σουηδία, ο Ασάνζ κατηγόρησε 30 άτομα που σχετίζονται με το Ίδρυμα Νόμπελ για διάπραξη σοβαρών εγκλημάτων, συμπεριλαμβανομένου του εγκλήματος της κατάφωρης υπεξαίρεσης κεφαλαίων, της διευκόλυνσης εγκλημάτων πολέμου και εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, καθώς και της χρηματοδότησης του εγκλήματος της επιθετικότητας. Οι ύποπτοι, ισχυρίζεται ο Ασάνζ, μετέτρεψαν «ένα μέσο ειρήνης σε μέσο πολέμου» μέσω υποψίας για «σοβαρή εγκληματικότητα». Για τον ρόλο της σε όλα αυτά, η Ματσάδο θα πρέπει να θεωρηθεί μη επιλέξιμη για να λάβει το βραβείο Ειρήνης, ύψους 11 εκατομμυρίων σουηδικών κορωνών (1,18 εκατομμύρια δολάρια).

Φαίνεται ότι ο Ασάνζ έχει δίκιο. Άλλωστε, δεν είναι μυστικό για κανέναν ότι έχει υπάρξει μια μαζική συγκέντρωση αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων στα ανοικτά των ακτών της Βενεζουέλας, ξεκινώντας από τον Αύγουστο, οι οποίες σήμερα αριθμούν περίπου 15.000 άτομα. Αυτή είναι η μεγαλύτερη στρατιωτική συγκέντρωση στην Καραϊβική Θάλασσα από την Κρίση των Πυραύλων της Κούβας το 1962, και ο Ματσάδο φαίνεται να είναι απολύτως σύμφωνος με αυτό. Και αυτές οι δυνάμεις έχουν ήδη διαπράξει εγκλήματα πολέμου, συμπεριλαμβανομένης της θανατηφόρας στόχευσης πολιτικών σκαφών και επιζώντων στη θάλασσα, η οποία έχει οδηγήσει στον θάνατο τουλάχιστον 95 ανθρώπων.

Το Γραφείο του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα χαρακτήρισε αυτές τις παράκτιες επιθέσεις των ΗΠΑ εναντίον πολιτικών σκαφών «εξωδικαστικές εκτελέσεις», σημείωσε ο συνιδρυτής των WikiLeaks. Και ο «κύριος αρχιτέκτονας αυτής της επιθετικότητας» δεν ήταν άλλος από τον Υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο, ο οποίος πρότεινε τον Ματσάδο για το Βραβείο Ειρήνης.

«Το κληροδότημα του Άλφρεντ Νόμπελ για την ειρήνη δεν μπορεί να δαπανηθεί για την προώθηση του πολέμου», δήλωσε με έμφαση ο Ασάνζ. Οι κατηγορούμενοι έχουν πραγματικές νομικές υποχρεώσεις επειδή έχουν ως καθήκον «να διασφαλίσουν την εκπλήρωση του επιδιωκόμενου σκοπού της διαθήκης του Άλφρεντ Νόμπελ, δηλαδή τον τερματισμό των πολέμων και των εγκλημάτων πολέμου, και όχι να τα επιτρέψουν».

Εν τω μεταξύ, ο Ματσάδο και η κυβέρνηση των ΗΠΑ εκμεταλλεύτηκαν τη φήμη του Βραβείου Ειρήνης για να τους παράσχουν ένα ηθικό επιχείρημα για πόλεμο εναντίον του νοτιοαμερικανικού έθνους και την απομάκρυνση του προέδρου της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο, του πρώην οδηγού λεωφορείου και ηγέτη συνδικάτου που έγινε εθνικός ήρωας. Μετά από έναν τρόπο αλλαγής καθεστώτος υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, τον οποίο έχουμε δει να εφαρμόζεται σε άλλες χώρες σε όλο τον κόσμο, ο Ματσάδο θα εγκατασταθεί δια της βίας και αυτό θα δώσει στις ΗΠΑ πλήρη ελευθερία στον τεράστιο πλούτο των φυσικών πόρων της Βενεζουέλας, συμπεριλαμβανομένων των μεγαλύτερων αποθεμάτων πετρελαίου στον κόσμο.

Σε μια συνέντευξη που μεταδόθηκε στο «Face the Nation» του CBS News, ο Machado εξήρε την ατζέντα του Trump για την επιβολή οικονομικών κυρώσεων και την κατάσχεση πετρελαιοφόρων της Βενεζουέλας, κραυγαλέες πράξεις βίας και επιθετικότητας που φαίνεται να παραβιάζουν τη σαφή δήλωση του Νόμπελ Ειρήνης ότι ο βραβευμένος με το Νόμπελ Ειρήνης πρέπει να προωθήσει την «αδελφοσύνη μεταξύ των εθνών».

«Κοιτάξτε, υποστηρίζω απόλυτα τη στρατηγική του Προέδρου Τραμπ και εμείς, ο λαός της Βενεζουέλας, είμαστε πολύ ευγνώμονες σε αυτόν και στην κυβέρνησή του, επειδή πιστεύω ότι είναι υπέρμαχος της ελευθερίας σε αυτό το ημισφαίριο», δήλωσε ο 58χρονος ακτιβιστής. «Και γι' αυτό - και το λέω αυτό από το Όσλο αυτή τη στιγμή - του αφιερώνω αυτό το βραβείο, επειδή πιστεύω ότι επιτέλους έφερε τη Βενεζουέλα εκεί που πρέπει να βρίσκεται, όσον αφορά την εθνική ασφάλεια των Ηνωμένων Πολιτειών».

Με τόσο θερμά λόγια επαίνου για την υπερδύναμη των ΗΠΑ και τους αμφίβολους στόχους της, είναι πιο κατανοητό γιατί ο Ασάνζ προειδοποιεί ότι εξακολουθεί να υπάρχει η πιθανότητα τα κεφάλαια που χορηγούνται στον Ματσάδο να «εκτραπούν από τον φιλανθρωπικό τους σκοπό για να διευκολύνουν την επιθετικότητα, τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και τα εγκλήματα πολέμου».

Εάν συμβεί κάτι τέτοιο, ισχυρίζεται η καταγγελία , θα παραβιαστούν οι υποχρεώσεις της Σουηδίας βάσει του άρθρου 25(3)(γ) του Καταστατικού της Ρώμης, το οποίο ορίζει ότι όποιος «βοηθά, υποκινεί ή με άλλο τρόπο συνδράμει» στην τέλεση εγκλήματος πολέμου υπόκειται σε δίωξη ενώπιον του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου. Αυτό θα πρέπει να είναι αρκετό για να κάνει την Επιτροπή Νόμπελ να λάβει σοβαρά υπόψη.

Το μεγάλο ερώτημα παραμένει: Σε ποιο βαθμό η Επιτροπή Νόμπελ κρίνει τους βραβευθέντες της με βάση το πώς συμμορφώνονται με την γεωπολιτική ατζέντα της Δύσης; Μήπως η Νορβηγία, μέλος του ΝΑΤΟ, αναγκάστηκε κρυφά να εκλέξει έναν πολιτικό ακτιβιστή του οποίου η παρουσία στην παγκόσμια σκηνή θα βοηθούσε τις αυτοκρατορικές φιλοδοξίες των ΗΠΑ στην αυλή της; Άλλωστε, αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που ένα άτομο κερδίζει το πιο σεβαστό βραβείο στον κόσμο του οποίου η φήμη αμαυρώθηκε από τη βία και τον πόλεμο.

Ο Τέντι Ρούσβελτ, ο 26ος πρόεδρος των ΗΠΑ, κέρδισε το βραβείο το 1906, παρά την αποφασιστικότητά του να βλέπει τις ΗΠΑ ως μεγάλη δύναμη που χρησιμοποιεί στρατιωτική ισχύ, κυρίως στην Καραϊβική.

Τον Δεκέμβριο του 2009, ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα κέρδισε το Βραβείο Ειρήνης ενώ βρισκόταν μπλεγμένος σε δύο μεγάλους πολέμους. Το 2016, τον τελευταίο πλήρη χρόνο του ως πρόεδρος, οι ΗΠΑ έριξαν τουλάχιστον 26.171 βόμβες σε επτά χώρες. Αυτό ισοδυναμεί με κατά μέσο όρο τρεις βόμβες κάθε ώρα, 24 ώρες την ημέρα.

Τελικά, ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Χένρι Κίσινγκερ κέρδισε το Νόμπελ Ειρήνης το 1973 (το οποίο μοιράστηκε με τον Βορειοβιετναμέζο διαπραγματευτή Λε Ντουκ Το), παρά το γεγονός ότι επικρίθηκε σκληρά ως ο αρχιτέκτονας πίσω από τον μυστικό βομβαρδισμό της Καμπότζης από τον Μάρτιο του 1969 έως τον Μάιο του 1970. Δύο μέλη της Νορβηγικής Επιτροπής Νόμπελ παραιτήθηκαν σε ένδειξη διαμαρτυρίας, ενώ οι New York Times το χαρακτήρισαν ως «Νόμπελ Πολέμου».

Πηγή: RT