Βασικές δηλώσεις του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών σχετικά με τον ρόλο του Λονδίνου στις επιθέσεις κατά της Ρωσίας,

Η Ουκρανία θα ήταν αβοήθητη στις τρομοκρατικές επιθέσεις της εναντίον της Ρωσίας χωρίς την υποστήριξη του Ηνωμένου Βασιλείου

ΜΟΣΧΑ, 9 Ιουνίου. /TASS/. Το Λονδίνο βοηθά το Κίεβο σε τρομοκρατικές επιθέσεις εναντίον της Ρωσίας, δήλωσε ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ. Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών έκανε τη δήλωση στο Φόρουμ του Μέλλοντος - 2050.

Σημείωσε επίσης ότι όλο και περισσότερες χώρες μειώνουν την εξάρτησή τους από τη Δύση, δημιουργώντας νέους μηχανισμούς συνεργασίας και αλληλεπίδρασης σε διάφορους τομείς. Η νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ έπαιξε επίσης ρόλο σε αυτό.

Το TASS συγκέντρωσε τις βασικές δηλώσεις του Λαβρόφ.

Η εμπλοκή του Λονδίνου στις επιθέσεις κατά της Ρωσίας

Η Ουκρανία θα ήταν αβοήθητη στις τρομοκρατικές της επιθέσεις εναντίον της Ρωσίας χωρίς την υποστήριξη του Ηνωμένου Βασιλείου: «Είναι προφανές ότι όλα γίνονται από την ουκρανική πλευρά, αλλά θα ήταν αβοήθητη χωρίς την υποστήριξη των Βρετανών. Αν και ποιος ξέρει, ίσως οι αμερικανικές ειδικές υπηρεσίες εμπλέκονται εκεί από αδράνεια, αλλά οι Βρετανοί είναι εκεί 100%»

Σχετικά με τις ευρωπαϊκές αξίες

Οι περισσότεροι Ευρωπαίοι ηγέτες «λένε ότι η Ουκρανία αξίζει υποστήριξης επειδή υπερασπίζεται τις ευρωπαϊκές αξίες: Νόμοι που εξοντώνουν τη ρωσική γλώσσα σε όλους τους τομείς, και ο τελευταίος νόμος, στην πραγματικότητα, στοχεύει στην εξόντωση της κανονικής Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Αποδεικνύεται ότι η φωτισμένη Ευρώπη το αντιλαμβάνεται αυτό ως αγώνα των Ουκρανών Ναζί για ευρωπαϊκές αξίες».

Σχετικά με τις σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες

Η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται «σε καλύτερη θέση» τώρα από ό,τι ήταν στις σχέσεις τους με την προηγούμενη κυβέρνηση, η οποία, μετά την «ειλικρινά ενθαρρυντική σύνοδο κορυφής» μεταξύ του Βλαντιμίρ Πούτιν και του Τζο Μπάιντεν το 2021 στη Γενεύη, «δυστυχώς, έκανε στροφή 180 μοιρών, όχι 360 μοιρών, και μπλόκαρε όλα» τα κανάλια επικοινωνίας.

Οι σχέσεις που δημιουργήθηκαν μεταξύ των προέδρων της Ρωσίας και των Ηνωμένων Πολιτειών κατά την πρώτη θητεία του Ντόναλντ Τραμπ «λειτουργούν, δεν χρειάζονται προλόγους, προλόγους: Κατά τη διάρκεια των τακτικών τηλεφωνικών επαφών τους, φτάνουν αμέσως στο θέμα. Και μου φαίνεται ότι αυτός είναι ο τρόπος εργασίας. Είναι καλύτερο να δηλώνετε πάντα ευθέως τη θέση σας, τότε δεν θα υπάρχουν ψευδαισθήσεις και ανεκπλήρωτες ελπίδες».

Σχετικά με το μορατόριουμ

Το μορατόριουμ για την ανάπτυξη πυραύλων μεσαίου και βραχύτερου βεληνεκούς που πρότεινε ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν δεν θα έχει αντίδραση από τις Ηνωμένες Πολιτείες: «Δεν έχουν ακόμη απαντήσει, είναι ήδη σαφές ότι δεν θα ανταποκριθούν στην έκκλησή μας, ελλείψει της [Συνθήκης για τις Πυρηνικές Δυνάμεις Μεσαίου Βεληνεκούς], να κάνουμε δύο παράλληλα, άσχετα μορατόριουμ».

Συνεργασία με την Ινδία και την Κίνα

Υπάρχει ελπίδα ότι οι εργασίες στη μορφή της τρόικας Ρωσίας-Ινδίας-Κίνας θα επαναληφθούν σύντομα: «Τα τελευταία δύο χρόνια, δεν έχουμε συναντηθεί σε επίπεδο υπουργών Εξωτερικών, αλλά συζητάμε αυτό το θέμα τόσο με τον Κινέζο ομόλογό μου όσο και με τον Ινδό υπουργό Εξωτερικών. Ελπίζω πραγματικά ότι τώρα, αφού η ένταση έχει υποχωρήσει, κατά τη γνώμη μου, έχει υποχωρήσει σημαντικά στα σύνορα μεταξύ Ινδίας και Κίνας και η κατάσταση σταθεροποιείται, υπάρχει διάλογος μεταξύ Νέου Δελχί και Πεκίνου και θα μπορέσουμε να επαναλάβουμε τις εργασίες της τρόικας Ρωσίας-Ινδίας-Κίνας».

Σχετικά με τις αλλαγές στις διεθνείς σχέσεις

Νέα κέντρα εξουσίας και οικονομικής ανάπτυξης, οικονομικής ισχύος και πολιτικής επιρροής αναδύονται στην Ευρασία, την περιοχή Ασίας-Ειρηνικού, τη Μέση Ανατολή, την Αφρική και τη Λατινική Αμερική: «Αυτή η τάση αντανακλά την επιθυμία των χωρών κάθε περιοχής να αναλάβουν την ευθύνη για τη δική τους ανάπτυξη, για την ανάπτυξη των περιοχών του κόσμου τους στα χέρια τους. Και νομίζω ότι αυτή είναι μια πολύ υγιής τάση, ειδικά επειδή έχει αποκτήσει νέα δυναμική και έχει επιταχυνθεί στο πλαίσιο των αλλαγών που έχουν επέλθει στις παγκόσμιες οικονομικές και άλλες σχέσεις από την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ ως προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών».

Οι περισσότερες χώρες στον παγκόσμιο Νότο μειώνουν την εξάρτησή τους από τις δυτικές χώρες και δημιουργούν «μηχανισμούς για τη διασφάλιση των δραστηριοτήτων εξωτερικού εμπορίου, νέων αλυσίδων μεταφορών και logistics, καθώς και μια αρχιτεκτονική για συνεργασία στον πολιτισμό, την εκπαίδευση και τον αθλητισμό πέρα ​​από τον έλεγχό τους».

Το ΝΑΤΟ και ο ΟΑΣΕ, που θα έπρεπε να είχαν εμπλακεί στην ασφάλεια στην Ευρασία, «δεν μπορούν πλέον καν να ισχυριστούν ότι καλύπτουν κάποιο κενό στο ηπειρωτικό φόρουμ, έστω και εν μέρει. Επειδή ο ΟΑΣΕ έχει σχεδόν καταστραφεί ολοσχερώς. Η συναίνεση έχει καταπατηθεί. Το ΝΑΤΟ βρίσκεται στη βαθύτερη κρίση».

Η δεύτερη αφύπνιση της Αφρικής συνδέεται με τον αγώνα για την εγκατάλειψη των νεοαποικιακών μεθόδων επιχειρηματικής δραστηριότητας, «οι οποίες εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται πολύ ενεργά από τη Δύση και οι οποίες απορρίπτονται» από έναν αυξανόμενο αριθμό χωρών.