Τα τελευταία χρόνια του εικοστού αιώνα, ο δήμαρχος της Λιλ στη βόρεια Γαλλία είχε ένα δίλημμα. Η παλιά πισίνα, στη μικρή πόλη του Roubaix είχε κλείσει το 1985 λόγω προβλημάτων ασφάλειας αν και ο χώρος ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα. Αρχικά η πισίνα κατασκευάστηκε μεταξύ 1927 και 1932 από τον αρχιτέκτονα Albert Baert, προσφέροντας τις υπηρεσίες της στους κατοίκους του Roubaix για πάνω από πενήντα χρόνια.

Ωστόσο, θέματα υγείας και ασφάλειας έκαναν ανέφικτη την ανακαίνισή της και την επαναχρησιμοποίησή της. Με τα πολλά ζητήθηκε από ειδικούς να σκεφτούν και να παρουσιάσουν τις προτάσεις τους για αναμόρφωση του χώρου. Η ιδέα ήταν εντυπωσιακή: Να γίνει η πισίνα μουσείο! Πανέμορφο παράδειγμα της Art Deco αρχιτεκτονικής, ο χώρος μεταμορφώθηκε σε ένα πραγματικό έργο τέχνης, με γλυπτά και αγάλματα παντού, σε ένα σκηνικό που προσελκύει πολλούς επισκέπτες για να το θαυμάσουν.

H «Μαγεία στο Σεληνόφως» είναι η νέα ταινία του ακούραστου Γούντι Άλεν που μας έχει καλομάθει κάθε χρόνο να περιμένουμε έστω μία δημιουργία του. Στην 49η μεγάλου μήκους ταινία του Αμερικανού σκηνοθέτη πρωταγωνιστούν η γλυκιά Έμμα Στόουν και ο πάντα καλός και αξιόπιστος ηθοποιός, Κόλιν Φερθ. Τα καλογραμμένα και έξυπνα σενάρια, υπήρξαν ανέκαθεν το σήμα κατατεθέν του Γούντι Άλεν. Όμως στη συγκεκριμένη ταινία και παρά την όμορφη φωτογραφία, καθώς και την επιτυχημένη μεταφορά της δεκαετίας του '20 στην μεγάλη οθόνη, είναι το σενάριο που αδυνατεί να κρατήσει μέχρι τέλους αμείωτο το ενδιαφέρον και να κερδίσει εν τέλει τον θεατή...

Ο ήρωάς μας συστήνεται ως επιχειρηματίας ονόματι Στάνλεϊ  Τάπλινγκερ και σκοπός του είναι να ξεσκεπάσει τη νεαρή και γοητευτική Σόφι Μπέικερ (Έμμα Στόουν), η οποία μένει εκεί μαζί με τη μητέρα της (Μάρσια Γκρέι Χέιντεν). Η Σόφι επισκέφτηκε τη βίλα των Κάτλιντζ κατόπιν πρόσκλησης της Γκρέις (Τζάκι Ουίβερ), η οποία πιστεύει ότι θα μπορούσε να τη βοηθήσει να επικοινωνήσει με το πνεύμα του συζύγου της. Παράλληλα ο νεαρός γιος της Γκρέις (Χάμις Λινκλέιτερ) δείχνει ερωτευμένος και κυριευμένος από την ιδιαίτερη γοητεία της νεαρής Σόφι.

Ο Γούντι Άλεν, πιστός στο ραντεβού του όπως κάθε χρόνο, επιστρέφει και φέτος με μια ρομαντική και άκρως καλοκαιρινή, ρομαντική κωμωδία. Ανάμεσα στις αριστοκρατικές επαύλεις, την τζαζ μουσική και τις ατέλειωτες αμμουδιές της Κυανής Ακτής, ο Γούντι Άλεν πλέκει την απολαυστική ιστορία του. Η Έμμα Στόουν (Οι Υπηρέτριες) και ο Κόλιν Φερθ (Ο Λόγος του Βασιλιά) πρωταγωνιστούν.

Ο βραβευμένος με Όσκαρ Βρετανός ηθοποιός Κόλιν Φερθ (Ο Λόγος του Βασιλιά / The King's Speech - 2010) είναι για μία ακόμη φορά πολύ καλός στον ρόλο του και ηγείται ερμηνευτικά ενός φιλμ που σε μεγάλο ποσοστό βασίζεται επάνω. Ρεαλιστής και άθρησκος ο ρόλος που ερμηνεύει ο Φερθ, προσπαθεί να εξηγήσει τα πάντα και με κοινό γνώμονα τη λογική και την επιστήμη.

Ο Κόλιν Φερθ, βλέπει τον χαρακτήρα του ως: «Υπερόπτη, επικριτικό, κυνικό και αλαζόνα με εξωφρενικά μεγάλη ιδέα για το άτομό του. Ως ειδικός στην τέχνη της ψευδαίσθησης ψάχνει αναλυτικά οτιδήποτε έχει να κάνει με τη δουλειά του, ωστόσο δε μπορεί να σταματήσει να υπερηφανεύεται και να κομπορρημονεί για την ικανότητά του να αποκαλύπτει υποτιθέμενους απατεώνες πνευματιστές.»

Αντίθετα η πρωταγωνίστρια μας Έμμα Στόουν - υποψήφια το 2010 για Χρυσή Σφαίρα με το φιλμ "Easy A" - ενσαρκώνει το απρόβλεπτο και την πίστη στο άγνωστο, με τη νεαρή ηθοποιό να στέκεται ικανοποιητικά στον ρόλο της. Το υπόλοιπο καστ της ταινίας, συμπληρώνουν οι: Μάρσια Γκέι Χάρντεν, Τζάκι Ουίβερ, Χάμις Λινκλέιτερ, Ούτε Λέμπερ, Αϊλίν Άτκινς.

«Ο Στάνλεϊ την προκαλεί ασταμάτητα, όμως εκείνη έχει τον τρόπο να τον εκπλήσσει κάθε φορά. Κι αυτό είναι που της δίνει δύναμη. Επίσης τον βρίσκει και κομματάκι γοητευτικό οπότε ενεργοποιείται και ένα είδος σχολικών φλερτ-αντανακλαστικών στην όλη υπόθεση», αναφέρει η Έμμα Στόουν.

Ο Γούντι Άλεν στην 49η μεγάλου μήκους ταινία του, με πρόσχημα το εύρημα της μαγείας, παρουσιάζει τα ερωτικά μπερδέματα της ηρωίδας του και νέας μούσας του, Έμμα Στόουν σε αντιδιαστολή με τα ευγενή αισθήματα αλλά και τον χαρακτηριστικό κυνισμό, που εκπέμπει ο χαρακτήρας του Κόλιν Φερθ.

Η αλήθεια είναι ότι αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που ο  Γούντι Άλεν γοητεύεται από τη "μαγεία" και τη χρησιμοποιεί στις ταινίες του. Από τις «Ιστορίες της Νέας Υόρκης» μέχρι το «Scoop», κι από την stand-up comedy περφόρμανς του «The Great Renaldo», μέχρι το θεατρικό του δραματικό έργο «The Floating Lightbulb», το συγκεκριμένο θέμα φαίνεται να τον απασχολεί ιδιαίτερα.

Ειδικά τη δεκαετία του 1920, κατά την οποία είναι τοποθετημένη και η ταινία μας: «Μαγεία στο Σεληνόφως» (Magic in the Moonlight - 2014), τα πνευματικά μέντιουμ ήταν πάρα πολύ διαδεδομένα και ο Γούντι Άλεν επισημαίνει χαρακτηριστικά:

«Είχαν ακουστεί πολλά για τα μέντιουμ εκείνης της εποχής. Κάποιοι πολύ διάσημοι άνθρωποι τότε, όπως ο Άρθουρ Κόναν Ντόιλ (υπεύθυνος για τη δημιουργία της περσόνας του Σέρλοκ Χολμς), ας πούμε, τα παίρνανε πολύ στα σοβαρά. Υπήρχαν πολλών ειδών περιστατικά, όπως οι φωτογραφίες με πνεύματα, για παράδειγμα, που έκαναν τους ανθρώπους να απορούν και να αναρωτιούνται. Οι πνευματιστικές συγκεντρώσεις, κατά τις οποίες μια ομάδα ανθρώπων προσπαθούσε να έρθει σε επαφή με το πνεύμα ενός ανθρώπου μέσω της βοήθειας ενός μέντιουμ, ήταν πολύ συχνές.»

Έναν χρόνο μετά την συγκλονιστική ερμηνεία της Κέιτ Μπλάνσετ στη «Θλιμμένη Τζάσμιν» (Blue Jasmine), ο Γούντι Άλεν επιστρέφει στην μεγάλη οθόνη με καλοκαιρινή διάθεση και με οδηγό την ταινία του «Μαγεία στο Σεληνόφως» (Magic in the Moonlight), μας ταξιδεύει στη Γαλλική Ριβιέρα τη δεκαετία του ’20.

Στην πλειοψηφία τους οι ταινίες του Γούντι Άλεν διακρίνονται για το έξυπνο σενάριο τους και τους αξιομνημόνευτους διαλόγους τους. Δυστυχώς το φιλμ η «Μαγεία στο Σεληνόφως» φαίνεται να αποτελεί την εξαίρεση του κανόνα. Το φιλμ κυλάει χωρίς ιδιαίτερο νεύρο με κορυφαία ίσως τη στιγμή της εσωτερικής πάλης του Κόλιν Φερθ, στην μάλλον καλύτερη σκηνή της ταινίας.

 

 

 

 

 

 

 

 

Πηγή : tvxs

Σαν σήμερα, στις 28 Αυγούστου 1749, ήρθε στη ζωή μία από τις κορυφαίες διάνοιες όχι μόνο της Γερμανίας, αλλά ολόκληρου του κόσμου. Μεγαλοφυΐα της εποχής του, ο Γκαίτε διακρίθηκε ως ποιητής, συγγραφέας θεατρικών έργων, φιλόσοφος, ζωγράφος, αλλά και επιστήμονας και πολιτικός.

Σε ηλικία 16 ετών ξεκινά σπουδές Νομικής στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας, ενώ παράλληλα έκανε μαθήματα σχεδίου με τον Adam Oeser. Με αφορμή έναν άτυχο έρωτα, δημιουργεί το πρώτο του θεατρικό έργο το 1767. Ολοκληρώνει τις σπουδές της Νομικής το 1768 και από το 171 εξασκεί το επάγγελμα του δικηγόρου. Σε ηλικία του 1774, σε ηλικία 25 ετών δημοσιεύει το έργο που του χάρισε την πανευρωπαϊκή αναγνώριση: Τα πάθη του νεαρού Βέρθερου, με το οποίο δημιουργεί το πρότυπο του ρομαντικού ήρωα.

Ο νεαρός Γκαίτε ήταν έρμαιο των συναισθημάτων του, όπως ανέφερε, σε τέτοιο βαθμό ώστε ανησυχούσε για την πνευματική ισορροπία του. Με το ποίημά του «Προμηθέας», όπου υποστήριξε ότι άνθρωπος πρέπει να πιστεύει στον εαυτό του κι όχι στους θεούς, γίνεται ο εκπρόσωπος ενός ολόκληρου κινήματος. Το 1775 επισκέπτεται τον Δούκα της Βαϊμάρης, Karl August, και αναλαμβάνει διαδοχικά διάφορα κυβερνητικά αξιώματα. Στην πόλη αυτή έζησε ως το θάνατό του.

Παράλληλα με τη λογοτεχνία και τη δραματουργία, μελέτησε φυσική, χημεία και ανατομία – ήταν αυτός ο οποίος, 70 χρόνια πριν από τον Δαρβίνο, διατύπωσε την θεωρία της ενότητας και της συνέχειας στη φύση, παρατηρώντας τις μορφολογικές ομοιότητες μεταξύ ειδών. Το δε 1784 ανακάλυψε την ύπαρξη του μη διακρινόμενου (λόγω της απώθησής του στο πρόσθιο τμήμα των άνω γνάθων και της συνοστέωσής του με αυτά) μεσογνάθιου οστού στον άνθρωπο. Η μελέτη της συγκριτικής ανατομίας τον οδήγησε να εισηγηθεί το 1790 ένα νέο κλάδο των επιστημών της φύσης, τη Μορφολογία. Σε μια πραγματεία του, το 1795, ορίζει τη Μορφολογία, ως «αυτοτελή επιστήμη και βοηθητική της Φυσιολογίας που πρέπει να περιλαμβάνει τη διδασκαλία περί της μορφής, σχηματισμού και μετασχηματισμού των οργανικών σωμάτων».

Τα χρόνια 1791 - 1817 διεύθυνε το Αυλικό Θέατρο της Βαϊμάρης. Το 1795 γνωρίζεται με τον Friedrich Schiller κι αναπτύσσουν μεταξύ τους μια βαθιά φιλία, που κράτησε ως το θάνατο του δεύτερου, το 1805. Ο Γκαίτε, το 1806 παντρεύτηκε τη Christiane Vulpius, με την οποία είχε ήδη από το 1789 ένα γιο, χρονιά κατά την οποία ξέσπασε η Γαλλική Επανάσταση, της οποίας υπήρξε θαυμαστής. ΟΦάουστ, το διασημότερο έργο του και το δημιούργημα μιας ολόκληρης ζωής, ολοκληρώθηκε ένα έτος πριν το θάνατο του, ενώ η αυτοβιογραφία του «Ποίηση και Αλήθεια», θεωρείται από τ' αριστουργήματα του γερμανικού πεζού λόγου.

Πέθανε στις 22 Μαρτίου του 1832, μετά από μια ζωή κορυφαίας δημιουργίας. Ο τάφος του βρίσκεται στο ιστορικό κοιμητήριο της Βαϊμάρης.

 

 

 

 

 

 

Πηγή : tvxs