Η πρώτη διδάξασα τα γιουβαρλάκια στο σπίτι μας ήταν η κυρία Γραμματική, ηρωική φυσιογνωμία (άντεχε τα δικά μου μαγειρικά τερτίπια και άλλων τα ψυχολογικά), στην οποία έχω αναφερθεί σε προηγούμενα ποστ (σουτζουκάκια, κολοκυθόπιτα με μοσχοκάρυδο κ.ά.) και θα επανέλθω εν καιρώ. Εντούτοις τα ωραία γιουβαρλάκια της Γραμματικής δεν έγραψαν ένδοξη ιστορία. Για την ακρίβεια έχασαν το παιχνίδι της γευστικής μνήμης από αυτά της Κριστίν, Αγγλίδας νταντάς και φανατικής ποδηλάτισσας τότε που το ποδήλατο είχε ηλικιακό ταβάνι την εφηβεία. Η Κριστίν μαγείρευε ελληνικές συνταγές από αγγλικό βιβλίο χωρίς εικόνες. Άγνωστη ποια ακριβώς ήταν η μαγειρική της βίβλος της εποχής. Μερικά χρόνια αργότερα μου είχε ζητήσει έναν Τσελεμεντέ και της έδωσα κάποιον δίτομο, σχετικά παλιό και σχετικά άθικτο, χωρίς λαδιές αλλά με εικόνες. Γιουβαρλάκια του Τσελεμεντέ πάντως δεν φάγαμε. Ευτυχώς. Γιατί η εκδοχή του (με κόκκινη σάλτσα και αγκινάρες) ανήκει στις ολέθριες εμπνεύσεις του. Η Κριστίν, παρότι vegan, είχε κατακτήσει την ελληνικότητα της συνταγής και στο συγκεκριμένο πιάτο είχε ξεπεράσει οποιονδήποτε Τσελεμεντέ. Τα γιουβαρλάκια της ήταν νόστιμα και είχαν κάπως δεμένο χυλό σαν να τάτρωγες Kολωνακιώτικα, στο Top’s. Μέχρι πρότινος μάλιστα ακούγονταν και ως αίτημα: «Να μας κάνεις τα γιουβαρλάκια της Κριστίν».
Τα καλύτερα ωστόσο γιουβαρλάκια και με αισθητή διαφορά είναι της Ελένης (μας), για την οποία επίσης έχω γράψει και φυσικά στις συνταγές της θα επανέλθω. Κάνοντάς τα μας για μια 10ετία και πλέον, ελληνική σφήνα μέσα στις υπόλοιπες περιπέτειες της κουζίνας, μας έκανε ακόμη πιο κακομαθημένες όσο ανέβαζε τον γευστικό πήχη. Αυτή είναι η συνταγή της, σπουδή στα γιουβαρλάκια δίχως άλλο και bonus τελικά σε μας και στο pandespani. Την τελευταία φορά που τα μαγείρεψα για μεσημέρι με 1 κιλό ωραιότατο κιμά (φάρμας Μπράλου), μετά βίας επιβίωσαν τα 5 της φωτογραφίας ν” αντικρίσουν το απογευματινό φως.

Τα γιουβαρλάκια έχουν τη δίδυμη υπόσταση του “είναι σούπα και δεν είναι’. Μεγαλειώδης αναποφασιστικότητα, έρμαιο της ροπής προς το λευκό κέντρο λες και τόχουν ορκιστεί να μην χαρακτηριστούν ούτε απ” το ένα άκρο (είναι σούπα) ούτε απ” το άλλο (δεν είναι σούπα). Είναι δε άσπρα απαραιτήτως και με βελούδινο αβγολέμονο (όχι κεφτεδάκια με σάλτσα ντομάτας), φίνα σε μέγεθος (και όχι κοτρόνες) και με λίγο ρύζι (το ελάχιστο που χρειάζεται), το οποίο προστίθεται στον κιμά για να τον χαλαρώσει, να τον ξεσφίξει χωρίς σε καμία περίπτωση να τον καπελώσει. Η υφή τους στο δάγκωμα έχει κάτι αέρινο, που όμως είναι αποτέλεσμα της συνολικής σύνθεσης και όχι της μονοδιάστατης παρέμβασης του ρυζιού. Το μυρωδικό τους είναι ο άνηθος, εναλλακτικά θα μπορούσε να είναι και ο μάραθος, τελευταίος δε ο μαϊντανός. Και φυσικά, τα λαχανικά (καρότα, πατάτες) που σιγοντάρουν γευστικά και οπτικά, εναρμονίζονται στους κανόνες του πιάτου, του οποίου ο ρουστίκ χαρακτήρας αποποιείται τις όποιες αγαρμποσύνες. Στη συνταγή το αβγολέμονο είναι σε εύκολη βερσιόν, λιγότερο αγχωτική για όσους το αντιμετωπίζουν με τον φόβο να “κόψει” (μπορείτε να δείτε όμως και την κλασική εκδοχή στα “κολοκύθια γεμστά με κιμά“). Δεν περιέχει επίσης κορν φλάουρ για να “δέσει’. Αυτή τη δουλειά έχει αναλάβει το ρύζι μέσα στο ζωμό, που καθώς βράζει, επηρεάζει -διακριτικά πάντα- την πυκνότητα του υγρού στοιχείου. Το τρικ επιτρέπει στο πιάτο να διατηρήσει τη φυσική του διάσταση και να είναι στο τέλος πιο ελαφρύ. Ο κιμάς (μοσχαρίσιος ή μισός-μισός με χοιρινό και καλός) περιέχει ντομάτα, που του προσθέτει μια ακόμη γευστική χροιά, αλλά δεν αλλάζει το χρώμα του πιάτου. Τέλος, τα γιουβαρλάκια χρειάζονται ελάχιστο ελαιόλαδο και σε καμία περίπτωση βούτυρο ή μαργαρίνη ή ανάλογο λιπαρό.

Όπως αρκετά πιάτα της ελληνικής κουζίνας, τα γιουβαρλάκια δεινοπαθούν στις εκτελέσεις τους και συχνά αποδίδονται σαν κακοφορμισμένες χοντρόμπαλες, επίπεδες γευστικά και αδιάφορες από κάθε άποψη. Όμως, μαγειρεμένα σωστά είναι ένα μικρό θαύμα ισορροπίας γεύσης, υφής και αίσθησης, μάλλον ελαφρύ τελικά ως πιάτο και καθόλου δεσμευμένο με συγκεκριμένη εποχή του χρόνου, απολαυστικό τόσο στο μάτι όσο και στον ουρανίσκο.

Προετοιμασία: 30-40 λεπτά και άλλα 45 το μαγείρεμα. Η ντομάτα αποφλοιώνεται εύκολα αν την βουτήξετε για μισό λεπτό σε νερό που βράζει. Μπορείτε να κάνετε τα γιουβαρλάκια (χωρίς το αβγολέμονο) την προηγουμένη και να τα κρατήσετε (όταν βεβαίως κρυώσουν εντελώς στο ψυγείο). Θα τα ζεστάνετε σιγά-σιγά, αφού έρθουν σε θερμοκρασία περιβάλλοντος, πριν το σερβίρισμα και θα προσθέσετε τότε το αβγολέμονο. Μέτριας δυσκολίας και μέτριου χρόνου συνταγή.

Υλικά (για 4 άτομα)
για τον κιμά
1/2 κιλό κιμά μοσχαρίσιο 
1 κρεμμύδι καθαρισμένο και πολύ ψιλοκομμένο στο μπλέντερ/μούλτι (5″) – όχι χυμός
3 κ.σ. γεμάτες ψιλοκομμένο άνηθο και λίγο ακόμη για το σερβίρισμα
1 μεσαία ντομάτα χωρίς τη φλούδα και πολτοποιημένη στο μούλτι
1 1/2 φλ. του καφέ ρύζι γλασέ
αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι (μπόλικο)
———————————————–
για τη σούπα βάση
1 μεσαίο καρότο σε μέτριες ροδέλες
1 πατάτα σε κυβάκια
1 μικρό κρεμμύδι καθαρισμένο ολόκληρο
2 κ.σ. ελαιόλαδο
1 κ.σ. ρύζι
1.5 lt νερό ή ζωμό λαχανικών
αλάτι, πιπέρι

για το αβγολέμονο
1 αβγό χωριστά ο κρόκος από το ασπράδι
1 λεμόνι, τον χυμό

Ετοιμάζετε τον κιμά: Τον βάζετε σε μπολ και προσθέτετε όλα τα υλικά. Ανακατεύετε καλά με το χέρι και πλάθετε τα γιουβαρλάκια σαν κεφτεδάκια διαμέτρου 3-3.5 εκατ. 
Ετοιμάζετε τη σούπα: Σε άνετη κατσαρόλα -υπολογίστε να χωράει υγρό και γιουβαρλάκια- βάζετε το νερό με όλα τα υλικά εκτός απ” το αλάτι να βράσουν. Ρίχνετε αλάτι με το που ξεκινάει ο βρασμός και μαγειρεύετε για 20 λεπτά. Δοκιμάζετε και διορθώνετε το ζωμό, αν χρειάζεται. 
Προσθέτετε τα γιουβαρλάκια, βάζοντάς τα με ευγένεια στην κατσαρόλα, αφήνετε να ξεκινήσει εκ νέου ο βρασμός, χαμηλώνετε τη φωτιά σε μέτρια (προς χαμηλή) και μαγειρεύετε για 20-25 λεπτά. Αποσύρετε και προσθέτετε τον χυμό του λεμονιού σταδιακά, δοκιμάζοντας ώστε να είναι το αποτέλεσμα όσο ξυνό σας αρέσει. Αφαιρείτε σε ξεχωριστό μπολ περί τα 400 ml υγρό και αφήνετε να κρυώσει (αν βιάζεστε, προσθέστε 2-3 παγάκια, όχι παραπάνω).

Κάνετε το αβγολέμονο: Χτυπάτε το ασπράδι του αβγού σε σχετικά σφιχτή μαρέγκα, προσθέτετε τον κρόκο και ανακατεύετε να ενσωματωθούν. Ρίχνετε στο αβγό ανακατεύοντας συνεχώς τον κρύο ζωμό του φαγητού, που έχετε κρατήσει χωριστά και στη συνέχεια ρίχνετε το μείγμα σιγά-σιγά στην κατσαρόλα, μετακινώντας την με κυκλικές κινήσεις ώστε το περιεχόμενο να ανακατευθεί πλήρως. Έτοιμο. 
Σερβίρισμα: Σε βαθιά πιάτα ή μπολ (ζεστά τον χειμώνα), προσθέτοντας στα γιουβαρλάκια ελάχιστο ψιλοκομμένο άνηθο ή μαϊντανό.

Συχνά κάποιος που ταξιδεύει και θέλει να επισκεφθεί ένα αξιόλογο αξιοθέατο πρέπει να το κάνει όχι πάντα διασχίζοντας άνετους και ασφαλτοστρωμένους δρόμους – Τι γίνεται όταν για να πλησιάσεις στον τόπο των ονείρων σου, θα πρέπει να «σκαρφαλώσεις» σε αμέτρητα και επικίνδυνα σκαλιά; Εντυπωσιακές σκάλες που μένουν για πάντα χαραγμένες στη μνήμη των ταξιδιωτών, πότε για την ομορφιά τους και πότε για τους κινδύνους που κρύβουν, εμποδίζουν τους ταξιδιώτες να επισκεφθούν κάποια μέρη στον κόσμο. Όμως, υπάρχουν και οι τολμηροί, που το τρίξιμο μιας παλιάς ξύλινης σκάλας με αμέτρητα σκαλοπάτια, είναι η πρόκληση για να φθάσουν στον προορισμό τους!

Θαυμάστε μερικές από τις πιο επικίνδυνες σκάλες στον κόσμο, που όποιος τις ανεβεί θα αντικρίσει μερικά από τα ωραιότερα μνημεία ή αξιοθέατα του πλανήτη!

1. Ο Βουδιστικός ναός Angor Wat Temple, στην Καμπότζη. Εδώ οι πιστοί ανεβαίνουν ακόμα και με τα γόνατα ή δεμένοι με σχοινιά! Ποιος είπε ότι ο δρόμος για τον Θεό είναι εύκολη υπόθεση;

2. Η ψηλότερη νεροτσουλήθρα στον κόσμο, άνοιξε στο Κάνσας, στις ΗΠΑ, τον Ιούλιο.Λέγεται Verruckt και οι τολμηροί θα πρέπει να ανεβούν 264 σκαλιά και… αν θέλουν, να βγάλουν μια selfie!

3. Τα σκαλιά που οδηγούν στους εντυπωσιακούς καταρράκτες Pailon del Diablo, στο Εκουαδόρ, δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις. Αρκεί να γνωρίζετε ότι η ελληνική μετάφραση του τόπου είναι: «το καζάνι του διαβόλου»!

4. Half Dome, Cable Route στην Καλιφόρνια. Επτά μίλια πεζοπορία μέσα στην έρημο και μετά μια αναρρίχηση για να φθάσετε στις υψηλότερες κορυφές της κοιλάδας Yosemite Valley.

5. Η ανάβαση στο Μάτσου Πίτσου είναι για πολλούς στοίχημα ζωής! Οι αρχές του Περού επιτρέπουν μόνο 400 επισκέπτες να ανεβαίνουν από τα γρανιτένια σκαλοπάτια στο βουνό των Ίνκας κάθε πρωί και στα δύσκολα σημεία η ανάβαση των επισκεπτών γίνεται με την βοήθεια μεταλλικών αλυσίδων. Οι επιλογές αν κάποιος πέσει δεν είναι πολλές… Βράχια από τη μια πλευρά και ο ποταμός Urumbamba από την άλλη…

6. Οι σκάλες που οδηγούν στο Άγαλμα της Ελευθερίας στη Νέα Υόρκη. Μια διπλή ελικοειδής σκάλα με 377 σκαλοπάτια που οδηγούν τους τολμηρούς στην κορυφή για να ρίξουν μια ματιά στην πόλη από ψηλά.

7. Florli Stairs στη Νορβηγία. Με 4.444 σκαλοπάτια η μακρύτερη σκάλα του κόσμου είναι ξύλινη και βρίσκεται στην πόλη Lysefjord. Ιδανική για όσους θέλουν να «λαχανιάσουν» και να κάψουν θερμίδες!

Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες παλιές πόλεις στη νότια Βεστφαλία είναι η μεσαιωνική πόλη Freudenberg, που βρίσκεται στην περιοχή Siegen-Wittgenstein, στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, στη Γερμανία. Το παλιό τμήμα της πόλης, που ονομάζεται «Alter Flecken», αποτελείται εξ ολοκλήρου από ξύλινα σπίτια τοποθετημένα σε σειρές, με βασικό χαρακτηριστικό τους τις έντονες γραμμές στην πρόσοψή τους. Είναι σχεδόν ίδια σε μέγεθος, ασβεστωμένα και έχουν παρόμοια εμφάνιση με στέγες από σχιστόλιθο.

Τα περισσότερα από αυτά χρονολογούνται από τον 17ο αιώνα, όταν η πόλη καταστράφηκε από πυρκαγιά και έπρεπε να ανακατασκευαστεί. Τα πολλά παράθυρα αλλά και οι μαύρες έντονες γραμμές πάνω στο λευκό χρώμα των προσόψεων ξεχωρίζουν και κάνουν τα σπιτάκια μοναδικά ενώ ολόκληρο το χωριό αποτελεί διατηρητέο μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας.

Υπάρχουν χώρες ολόκληρες που μπορεί να περιλαμβάνουν μια και μόνο πόλη η μερικά μικρά νησιά αλλά προσφέρουν μοναδικές εμπειρίες στους επισκέπτες τους. Μερικές από τις μικρότερες αλλά πολύ όμορφες χώρες στη λίστα που ακολουθεί.

1. Βατικανό

Η Πόλη του Βατικανού είναι η μικρότερη αναγνωρισμένη χώρα στον κόσμο, με έκταση περίπου 110 στρέμματα και πληθυσμό μόλις 800 κατοίκους.

2. Μονακό

Το πριγκηπάτο του Μονακό βρίσκεται στη γαλλική Ριβιέρα και είναι το δεύτερο μικρότερο ανεξάρτητο κράτος στον κόσμο με σημαντικότερη πόλη το Μόντε Κάρλο και ένα από τα υψηλότερα εισοδήματα κατά κεφαλήν.

3. Ναούρου

Νησιωτική χώρα της Μικρονησίας στο Νότιο Ειρηνικό, είναι η μικρότερη δημοκρατία στον κόσμο, καλύπτοντας μόλις 21 τετραγωνικά χιλιόμετρα έκταση, με 9.000 κατοίκους.

4. Τουβαλού

Πολυνησιακό νησί που βρίσκεται στον Ειρηνικό Ωκεανό, ανάμεσα στη Χαβάη και την Αυστραλία. Ένα από τις μικρότερες και πιο απομακρυσμένες χώρες στον κόσμο.

5. Σαν Μαρίνο

Η Δημοκρατία του Αγίου Μαρίνου βρίσκεται στην ιταλική χερσόνησο, στη βόρειο-ανατολική πλευρά των Απέννινων. Αποτελεί το παλαιότερο κράτος στην Ευρώπη που ιδρύθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου του 301 και ο πληθυσμός του δεν υπερβαίνει τους 33.000 κατοίκους.

6. Λιχτενστάιν

Το Πριγκιπάτο του Λιχτενστάιν είναι μια αλπική χώρα της κεντρικής Ευρώπης που συνορεύει με την Ελβετία δυτικά και νότια και με την Αυστρία στα ανατολικά και βόρεια. Είναι το τελευταίο απομεινάρι της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και είναι ένα ανεξάρτητο κράτος με πολύ στενούς δεσμούς με την Ελβετία.

7. Νησιά Μάρσαλ

Η Δημοκρατία των Νήσων Μάρσαλ είναι μια νησιωτική χώρα που βρίσκεται στο βόρειο Ειρηνικό Ωκεανό, περίπου στη μέση μεταξύ της Χαβάης και της Αυστραλίας. Περιλαμβάνει 29 κοραλλιογενείς ατόλες και χιλιάδες μικροσκοπικά νησάκια, όλα διάσπαρτα σε μια ευρεία περιοχή του Ειρηνικού Ωκεανού .

8. Οι Μαλδίβες

Οι Μαλδίβες ή Νησιά των Μαλδίβων είναι ένα νησιωτικό έθνος στον Ινδικό Ωκεανό. Πρόκειται για ένα αρχιπέλαγος 1.192 κοραλλιογενών νησιών που ομαδοποιούνται σε 26 κοραλλιογενείς ατόλες. Οι Μαλδίβες είναι η μικρότερη ασιατική χώρα με πρωτεύουσα την πόλη Μαλέ.

9. Γρενάδα

Πρόκειται για μια νησιωτική χώρα που αποτελείται από το νησί της Γρενάδας και έξι μικρότερα νησιά στο νότιο άκρο των Γρεναδίνων στη νοτιοανατολική Καραϊβική Θάλασσα.

10. Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες

Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες είναι μια νησιωτική χώρα στο νότιο τμήμα των Νήσων Windward που βρίσκονται στο νότιο άκρο των ανατολικών συνόρων της Καραϊβικής Θάλασσας.

11. Μπαρμπάντος

Τα Μπαρμπάντος είναι μια νησιωτική χώρα στην Μικρές Αντίλλες, δημοφιλής τουριστικός προορισμός στην Καραϊβική και ιδιαιτερα ανεπτυγμένη.

12. Αντίγκουα και Μπαρμπούντα

Νησιωτικό έθνος που βρίσκεται μεταξύ της Καραϊβικής Θάλασσας και του Ατλαντικού Ωκεανού. Αποτελείται από δύο μεγάλα κατοικημένα νησιά, την Αντίγκουα και την Μπαρμπούντα, καθώς και από έναν αριθμό μικρότερων νησιών.

13. Παλάου

Η Δημοκρατία του Παλάου είναι μια νησιωτική χώρα που βρίσκεται στο δυτικό Ειρηνικό Ωκεανό, δημοφιλής καταδυτικός προορισμός για τους απανταχού λάτρεις του τροπικού βυθού.