ενημέρωση 2:06, 17 May, 2026

Εντυπωσιακό μονοπάτι μέσα από τα βράχια

Το Aar είναι ένα στενό φαράγγι που βρίσκεται κοντά στην πόλη Meiringen, στην Ελβετία. Το φαράγγι σχηματίστηκε στο τέλος της τελευταίας εποχής των παγετώνων, περίπου πριν από 10.000 χρόνια, όταν μεγάλοι όγκοι νερού από το λιώσιμο των παγετώνων διάβρωσαν ένα βαθύ, στενό χάσμα μέσα από το λόφο από ασβεστόλιθο. Το φαράγγι έχει μήκος περίπου 1.400 μέτρα, και μόνο λίγα μέτρα πλάτος στη βάση του, αλλά τα βράχια ανεβαίνουν σχεδόν κατακόρυφα προς τα πάνω σε ύψος μεγαλύτερο από 50 μέτρα.

perierga.gr - Τρομακτικό μονοπάτι μέσα από τα βράχια

Από το 1889 το φαράγγι άνοιξε στο κοινό ενώ δημιουργήθηκε ένα μονοπάτι που περνά μέσα από τα βράχια, προσφέροντας μια μοναδική διαδρομή στον κόσμο. Το μονοπάτι περνά μέσα από σήραγγες λαξευμένες στο βράχο, ενώ στο πλάι ρέει ο ποταμός, αποτελώντας δημοφιλές τουριστικό αξιοθέατο.

perierga.gr - Τρομακτικό μονοπάτι μέσα από τα βράχια
perierga.gr - Τρομακτικό μονοπάτι μέσα από τα βράχια
perierga.gr - Τρομακτικό μονοπάτι μέσα από τα βράχια
perierga.gr - Τρομακτικό μονοπάτι μέσα από τα βράχια
perierga.gr - Τρομακτικό μονοπάτι μέσα από τα βράχια
perierga.gr - Τρομακτικό μονοπάτι μέσα από τα βράχια
perierga.gr - Τρομακτικό μονοπάτι μέσα από τα βράχια

 

 

Συνέντευξη με μία παρθένα

Η Ναταλία είναι 21 ετών και δεν έχει κάνει ακόμα σεξ.

Το μόνο που φοβάμαι είναι ότι θα πονάει. Κατά τα άλλα, το φαντάζομαι έντονο και με πάθος. Όχι τόσο τρυφερό δηλαδή... Και πάλι, δεν ξέρω... δεν ξέρω... Αυτό που ξέρω είναι ότι τελευταία ο οργανισμός μου το ζητάει όλο και πιο πολύ!...

— Λοιπόν, Ναταλία, καταρχάς πόσο χρόνων είσαι;

Γεια. Είμαι ακριβώς 21 και είμαι στο τέταρτο έτος στη Φιλοσοφική.

— Και είσαι ακόμα παρθένα, έτσι;

Αχ, αυτή η λέξη... Ναι, ναι, δυστυχώς είμαι ακόμα παρθένα, αλλά πιστεύω ότι είναι θέμα ατυχίας.  

— Δεν σου αρέσει αυτή η λέξη.  

Καθόλου. Είναι κάπως περίεργη, διότι οι περισσότεροι άνθρωποι, όταν την ακούν, αντιδρούν σαν να είναι ανέκδοτο. Κι αυτό με έχει κάνει να τη «φοβάμαι» λίγο. Αν είναι να μιλάω γι' αυτό, προτιμώ καλύτερα την έκφραση «δεν έχω κάνει σεξ ακόμα».  

— Οk, λοιπόν. Δεν έχεις κάνει σεξ ακόμα. Πώς κι έτσι;

Έλα ντε, αυτό αναρωτιέμαι κι εγώ. Κοίτα, δεν είναι ότι είμαι καμία από αυτές της εκκλησίας που το φυλάνε για όταν παντρευτούν, ούτε καμιά περίεργη που φοβάται τους άντρες και περιμένει τον πρίγκιπα πάνω στο άλογο! Λοιπόν, άκου. Η πρώτη μου σχέση ήταν στα 16. Τα είχαμε κάνα χρόνο, ενάμιση, αλλά στην αρχή εγώ δεν ένιωθα έτοιμη. Ήθελα απλά πράγματα. Όσο περνούσε ο καιρός, όμως, αυτός άλλαζε συμπεριφορά. Ξενέρωνε κάθε φορά που του έλεγα όχι και άρχισε να με κοροϊδεύει! Έτσι κι εγώ μετά δεν του είχα καμία εμπιστοσύνη για κάτι τέτοιο. Φοβόμουν ότι αν τελικά το κάναμε, θα με παρατούσε σχεδόν αμέσως. Ε, μετά χωρίσαμε για κάτι άσχετους λόγους κι έτσι δεν έγινε ποτέ.  

— Σε κορόιδευε;

Ε, του έλεγα ότι δεν νιώθω έτοιμη κι ότι ψιλοφοβόμουν κάπως κι αυτός γελούσε κι έλεγε πράγματα όπως «καλά, δεν θα πεθάνεις κιόλας» και διάφορα τέτοια.  

— Έπειτα;

Έπειτα, Πανελλήνιες, διάβασμα... Δεν έτυχε να έχω άλλο αγόρι κι έτσι έφτασα στο πανεπιστήμιο. Τότε είπα, δεν μπορεί, κάτι θα τύχει. Έλα όμως που δεν... Κάποια στιγμή γνώρισα έναν τύπο, βγαίναμε για δύο μήνες. Όταν, επιτέλους, βρήκαμε δικό μας χώρο και πήγε να γίνει ό,τι ήταν να γίνει, είχαμε κάτι τεχνικές δυσκολίες και να μη σ' τα πολυλογώ, όταν πια του είπα ότι δεν το έχω ξανακάνει, τον είδα σαν να μαγκώθηκε. Μετά από λίγες μέρες με χώρισε με μια άσχετη δικαιολογία!  

— Αλήθεια;

Πιστεύεις ότι ξενέρωσε από αυτό δηλαδή; Ναι! Ένα κομμάτι ήταν σίγουρα κι αυτό. Κι αν σου πω ότι μου έτυχε και τρίτη φορά...  

— Δηλαδή;

Τότε ήμουν ήδη 19-20 χρόνων. Έπαιζε φάση με κάποιον 2 χρόνια μεγαλύτερό μου. Του το ξεφουρνίζω, λοιπόν, μια μέρα κι αυτός παθαίνει σοκ: «Ω, πλάκα μου κάνεις, δεν μπορεί να λες αλήθεια τώρα. Μα, είσαι τόσων χρονών, ουάου» και διάφορα τέτοια χαζά. Μετά άρχισε να με πιέζει να του εξηγώ πώς και γιατί. Του λέω δεν έτυχε, ρε φίλε, τι να κάνουμε τώρα!  

— Σε έκανε να νιώσεις άσχημα;

Πάρα πολύ. Μετά λέει, καλά, δεν είναι και τίποτα, αλλά σε λίγες μέρες καπνός κι αυτός!  

— Ποιο είναι το κοντινότερο στο σεξ που έχεις φτάσει;

Σεξ με τα ρούχα.  

— Εσύ πώς νιώθεις γι' αυτό; Ντρέπεσαι;

Για μένα νιώθω πιο πολύ απογοήτευση, αλλά για τον υπόλοιπο κόσμο νιώθω ντροπή, ναι.

— Απογοήτευση;

Ναι. Επειδή μου έτυχαν κι αυτά μ' εκείνους τους μαλάκες, νιώθω καμιά φορά ότι όλο αυτό το θέμα της παρθενίας μού ρίχνει την ψυχολογία και την αυτοπεποίθηση ως γυναίκα. Για τους άλλους ντρέπομαι για τους προφανείς λόγους. Αφού το μάθουν, αλλάζουν γνώμη για μένα. Υπάρχει προκατάληψη: «Α, αυτή θα είναι πουριτανή», ή «μα καλά, πού ζει» και τέτοια.  

— Η χειρότερη αντίδραση που έχεις εισπράξει;

Μμμ, εκείνος ο γκόμενος που σου είπα παραπάνω νομίζω. Από κοπέλα ποτέ. Εντάξει, δεν το ξέρει κι όλος ο κόσμος, δεν το διαλαλώ. Εξάλλου, έχω κι άλλες φίλες που είναι στην ίδια φάση.  

— Νιώθεις πίεση από την κοινωνία που είναι περικυκλωμένη από σεξ και υπονοούμενα γι' αυτό ή την έλλειψή του;

Ναι! Τρομερή. Κι αυτό φταίει που όσα κορίτσια δεν έχει τύχει να κάνουν ακόμα σεξ το θεωρούν τόσο ταμπού. Να σου πω την αλήθεια, αηδιάζω και καμιά φορά με όλη αυτή τη σεξομανία γύρω μου. Δεν ξέρω, ίσως επειδή δεν μπορώ ακόμα να ταυτιστώ με όλο αυτό.  

— Οπότε, πιάνεις τον εαυτό σου να θέλει επιτέλους να ξεμπερδεύει με όλο αυτό;

Όχι ακριβώς. Δεν είναι θέμα ξεμπερδέματος. Δεν μπορώ να το κάνω και με τον πρώτο τυχόντα, ακριβώς επειδή είναι η πρώτη φορά. Δεν χρειάζεται να είναι σοβαρή σχέση ή κάτι, αλλά θέλω να τον ξέρω κάπως τον άλλον. Να τον εμπιστεύομαι.

— Και πώς το φαντάζεσαι;Φοβάσαι κάτι;

Το μόνο που φοβάμαι είναι ότι θα πονάει. Κατά τα άλλα, το φαντάζομαι έντονο και με πάθος. Όχι τόσο τρυφερό δηλαδή... Και πάλι, δεν ξέρω... δεν ξέρω... Αυτό που ξέρω είναι ότι τελευταία ο οργανισμός μου το ζητάει όλο και πιο πολύ!

— Παρόλο που δεν έχεις κάνει σεξ δηλαδή ακόμα, νιώθεις ότι το χρειάζεσαι; Ότι σου λείπει;

Ναι. Δεν είναι ότι μου λείπει. Πώς να μου λείπει κάτι αν δεν το γνωρίζω ακόμα. Αλλά όταν έχεις φτάσει σε μία ηλικία 21 ετών τώρα, έχεις και κάποιες μικρές έστω εμπειρίες, έχεις και τις φαντασιώσεις σου, ε, το ζητάει ο οργανισμός κάπως.

— Οπότε, τι κάνεις; Αυνανίζεσαι ή δεν το κάνεις αυτό;

Κοίταξε, παίζει αυτό, ναι. Αλλά όχι και τόσο συχνά. Ότι παίζει, παίζει όμως.

— Μάλιστα. Δεν μου λες όμως, εκτός από την ανυπομονησία, υπάρχουν και στιγμές που θα ήθελες να το αποφύγεις επειδή ντρέπεσαι ίσως;

Σιγά να μην το αποφύγω!

— Ναταλία μου, σε ευχαριστώ πολύ πολύ!

Εγώ σ' ευχαριστώ, τα είπα και ξεθύμανα. Και θέλω να πω σε όσες κοπέλες βρίσκονται στην ίδια θέση να μην ντρέπονται καθόλου, όλα θα γίνουν, δεν θέλει άγχος. Μαγκιά μας, στην τελική! Καλή ιδέα αυτή η συνέντευξη, τελικά, μπας και σπάσει λίγο το ταμπού. Και κάτι άλλο θέλω να πω τώρα.

— Πες μου ό,τι θες!

Αν το είχα κάνει μ' εκείνον τον πρώτο γκόμενο, όλα θα ήταν διαφορετικά. Πιστεύω αυτός με καταράστηκε και δεν μπορώ να σταυρώσω γκόμενο τώρα!  

— FUCK YEAH 666

Πηγή: lifo

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Η κίνηση του Ντράγκι

Γράφει ο Γιάννης Βαρουφάκης

O Μάριο Ντράγκι γνώριζε από το καλοκαίρι του 2012, όταν επενέβη με μια ρητορική αλλά (όπως αποδείχθηκε) αποτελεσματική κίνηση που έσωσε (τουλάχιστον προσωρινά) το ευρώ, ότι η Κρίση του Ευρώ στην καλύτερη περίπτωση θα μεταφερόταν από το πεδίο των χρηματαγορών (τα περίφημα spreads) στο πεδίο των επενδύσεων (οι οποίες καταρρέουν σε όλη την ευρωζώνη) και του αποπληθωρισμού (ο οποίος καθιστά την ευρωζώνη μη βιώσιμη σήμερα). Η αγωνία του Προέδρου της ΕΚΤ για το μέλλον του νομίσματος που διαχειρίζεται εκ μέρους των ευρωπαίων πολιτών βρίσκεται συνεχώς στα ουράνια. Ξέρει τι πρέπει να γίνει, αλλά δεν έχει βέβαια την πολιτική εξουσία να το επιβάλει στο Βερολίνο στον τομέα της δημοσιονομικής και επενδυτικής πολιτικής. Ακόμα και εντός του ΔΣ της ΕΚΤ, του οποίου προεδρεύει, και που υποτίθεται ότι αποφασίζεται η νομισματική πολιτική, οι ισορροπίες δεν είναι με το μέρος του ώστε να πράξει αυτό που πιστεύει ότι απαιτείται.

Στο Jackson Hole τις προάλλες έκανε μια θεαματική ομιλία όπου για πρώτη φορά μίλησε για την ανάγκη να «παντρευτούν» οι λεγόμενες μεταρρυθμίσεις με (α) επεκτατική δημοσιονομική πολιτική (ιδίως από πλεονασματικά κράτη-μέλη όπως η Γερμανία) σε συνδυασμό με (β) επεκτατική νομισματική πολιτική από τη «δική» του ΕΚΤ. Ένας τέτοιος συνδυασμός είναι το ελάχιστο προαπαιτούμενο (χωρίς να αποτελεί ικανή συνθήκη) για την επιβίωση του ευρώ, και ο κ. Ντράγκι το γνωρίζει. Όμως, γνωρίζει ακόμα πως δεν θα εισακουστεί – τουλάχιστον δεν διαφαίνεται ότι θα εισακουστεί, με αποτέλεσμα Ιταλία, Ισπανία και Γαλλία να βυθίζονται γοργά σε μια τρύπα που εγγυάται τη χειροτέρευση της Κρίσης του Ευρώ. Να γιατί ζώνουν τα φίδια τον κ. Ντράγκι.

Χτες ο κ. Ντράγκι αντέδρασε όσο καλύτερα μπορούσε μέσα στο πλαίσιο των σιδηρών περιορισμών που τον καθηλώνουν. Το ουσιαστικό μέτρο το οποίο ανακοίνωσε ήταν ένα: Η ΕΚΤ θα αγοράζει ιδιωτικό χρέος. Πώς; Θα πιστώνει τον λογαριασμό ιδιωτικών τραπεζών με ψηφιακό χρήμα (με τη δυνατότητα υπερανάληψης για τις τράπεζες) με αντάλλαγμα δομημένο ιδιωτικό χρέος. Δηλαδή, είτε (α) παράγωγα τα οποία περιέχουν «κομματάκια» στεγαστικών δανείων ή δανείων που έχουν λάβει ιδιώτες υποθηκεύοντας κάποιο περιουσιακό τους στοιχείο είτε (β) ιδιωτικά ομόλογα έκδοσης των ίδιων των τραπεζών τα οποία υποστηρίζονται από περιουσιακά στοιχεία (π.χ. μετοχές ή και κατασχεθέντα ακίνητα) τα οποία χρησιμοποιούν οι τράπεζες ως εχέγγυα προς τους δανειστές τους (covered bonds).

Η θεωρία είναι ότι, με αυτές τις αγορές, η ΕΚΤ δίνει κίνητρο στις τράπεζες να χορηγούν πιο πολύ χρήμα σε άτομα και επιχειρήσεις που διαθέτουν εχέγγυα καθώς η ΕΚΤ εγγυάται ότι θα αγοράζει αυτά τα νέα δάνεια από τις τράπεζες. Στόχος είναι η αύξηση των επενδύσεων από επιχειρήσεις, αύξηση της οικοδομικής δραστηριότητας κ.λπ. Αυτή είναι η θεωρία. Στην πράξη όμως και αυτή η παρέμβαση του κ. Ντράγκι παραμένει σημαντική στο επίπεδο του συμβολισμού. Γιατί; Για δύο λόγους.

Πρώτον, η αγορά για αυτά τα παράγωγα και τα ομόλογα είναι πολύ μικρή στην Ευρώπη. Το δεύτερο τρίμηνο του 2014 δεν ξεπέρασε τα 19,4 δισ. ευρώ, ένα ποσό ευκαταφρόνητο δεδομένου του μεγέθους του προβλήματος και της Ευρωζωνικής οικονομίας. Δεύτερον, επειδή, για να περάσει την απόφαση από το ΔΣ της ΕΚΤ, ο κ. Ντράγκι έθεσε ως όρο πως οι αγορές αυτές θα αφορούν μόνο υπερασφαλή «προϊόντα» - με άλλα λόγια, πολλές τράπεζες (ιδίως στην Περιφέρεια) απλά δεν διαθέτουν τέτοια προϊόντα καθώς τέσσερα χρόνια κρίσης έχουν αποδομήσει τη φερεγγυότητα των περιουσιακών τους στοιχείων (π.χ. κόκκινα, μη εξυπηρετούμενα δάνεια, ακίνητα των οποίων η αξία κατέρρευσε).

Είναι λοιπόν ξεκάθαρο ότι, πρακτικά, η τελευταία κίνηση Ντράγκι ήταν συμβολική. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι άνευ σημασίας. Δεν θα θέσει τέλος στη συνεχιζόμενη Κρίση του Ευρώ, δεν θα αποτελέσει ανάχωμα στον αποπληθωρισμό, δεν θα σταματήσει την αποδόμηση της ευρωζώνης. Όμως σηματοδοτεί ότι ο Πρόεδρος της ΕΚΤ δεν δέχεται το Δόγμα Βερολίνου (αλλά, και εδώ που τα λέμε, και των... Αθηνών) πως «όλα βαίνουν καλώς». Ίσως η χτεσινή απόφαση να είναι το πρελούδιο μιας πραγματικά σημαντικής απόφασης, «αξίας» τρισεκατομμυρίων (αντί για τα λίγα δισ. της χτεσινής απόφασης) προς το τέλος του χρόνου.

Το πιο ενδιαφέρον, και σημαντικό, μέρος της απόφασης που μόλις ανακοινώθηκε δεν ήταν τόσο οι αγορές παραγώγων και ιδιωτικών ομολόγων αλλά τα εξής δύο σημεία:

1. Ο κ. Ντράγκι έκανε κάτι σπάνιο για να παρθεί η εν λόγω απόφαση: Απαίτησε να ληφθεί κατά πλειοψηφία, σηματοδοτώντας τη βούλησή του να κονταροκτυπηθεί με τον κ. Jens Weidemann, τον Πρόεδρο της Μπούντεσμπανκ, ο οποίος πήρε με το μέρος του κι άλλους κεντρικούς τραπεζίτες πλεονασματικών χωρών που καταψήφισαν την πρόσφατη απόφαση.
2. Στη συνέντευξη Τύπου ο κ. Ντράγκι χρησιμοποίησε ένα καλά επιλεγμένο ευφημισμό, έναν σημειολογικό κώδικα, για να πει ευθαρσώς αυτό που όλοι γνωρίζουν αλλά που το Βερολίνο αρνείται: ότι δηλαδή η ευρωζώνη αντιμετωπίζει ενδογενή κρίση αποπληθωρισμού, και ότι το ευρώ κινδυνεύει για λόγους που έχουν να κάνουν με την ίδια την ευρωζώνη. Τα σημαδιακά λόγια του ήταν τα εξής: «Έτσι, υπό αυτή την έννοια, οι κίνδυνοι στους οποίους θέλουμε να αντιδράσουμε τώρα εξαρτώνται από παράγοντες οι οποίοι δεν είναι εξωγενείς προς την ευρωζωνική οικονομία».(*)

Με άλλα λόγια, ένας πραγματικός πόλεμος βρίσκεται εν εξελίξει και ο Πρόεδρος της ΕΚΤ πασχίζει να τον κερδίσει όσο του επιτρέπουν τα όπλα του τα οποία, δυστυχώς, μόνο συμβολικές ριπές εναντίον του τέρατος της Κρίσης μπορούν να προσφέρουν. Παρά τον συμβολικό τους χαρακτήρα, και την αδυναμία τους να καταφέρουν αποτελεσματικό χτύπημα στην Κρίση, έχουν τη σημασία τους στον βαθμό που θα καταφέρουν, ίσως, να κινητοποιήσουν τους απερίγραπτους πολιτικούς μας εκπροσώπους, να τους βοηθήσουν να αναθαρρήσουν και, επιτέλους, να πουν ένα μεγάλο ΟΧΙ στον παραλογισμό των σημερινών πολιτικών.

(*) Η σημαντική αυτή φράση στα αγγλικά ήταν: “So in this sense the risks that we want to react to now do depend on factors that are not exogenous to the euro area economy.”

Πηγή : protagon

Ανιχνεύει τον διαβήτη δύο χρόνια πριν εκδηλωθεί

Νέα μέθοδο διάγνωσης του διαβήτη, έως και δύο χρόνια προτού εκδηλωθεί ανακάλυψαν επιστήμονες στο πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ και το Kings College του Λονδίνου.

Ανιχνεύει τον διαβήτη δύο χρόνια πριν εκδηλωθεί

Πρόκειται για μια εξέταση αίματος, που δεν θα ανιχνεύει τα υψηλά επίπεδα σακχάρου, όπως γίνεται σήμερα για να διαπιστωθεί εάν το άτομο πάσχει από διαβήτη, αλλά θα εντοπίζει άλλες παρεκκλίσεις από το φυσιολογικό, όπως τα επίπεδα των μορίων λίπους. Η σημασία της έγκαιρης διάγνωσης είναι μεγάλη, καθώς όταν πλέον τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα είναι ιδιαίτερα υψηλά, μπορεί να έχουν ήδη υποστεί βλάβες σημαντικά όργανα του ανθρώπινου σώματος όπως η καρδιά και ο εγκέφαλος.

Η έγκαιρη διάγνωση μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εμφράγματος, τύφλωσης ή εγκεφαλικού που οφείλεται σε διαβήτη. Οι ερευνητές παρακολουθούσαν επί δύο χρόνια 100 γυναίκες που ανήκαν σε ομάδες υψηλού, μεσαίου και χαμηλού κινδύνου, των οποίων τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα ήταν φυσιολογικά. Είχαν, όμως, διαφορές σε άλλα συστατικά του αίματος, όπως στα λιπίδια, ορισμένες πρωτεΐνες και τη βιταμίνη D.

Ακόμη, οι γυναίκες που είχαν επιβαρημένο οικογενειακό ιστορικό, είχαν μεγαλύτερα προβλήματα με τα αιμοφόρα αγγεία, τις φλέβες και τις αρτηρίες τους. Είναι ενδεικτικό ότι τα μεγαλύτερα προβλήματα υγείας που συνδέονται με τον διαβήτη σχετίζονται με την κακή λειτουργία των αιμοφόρων αγγείων.

Από τη στιγμή που η εξέταση αίματος θα δείχνει ότι κάποιος θα νοσήσει από διαβήτη μέσα στα επόμενα χρόνια, θα μπορέσει να ακολουθήσει εγκαίρως την κατάλληλη θεραπεία ώστε να αποφύγει τις δυσάρεστες συνέπειες. Ακόμη, η συγκεκριμένη έρευνα αναμένεται ότι θα οδηγήσει στην ανάπτυξη νέου τύπου φαρμάκων για τον διαβήτη Τύπου 2.

  • Κατηγορία ΥΓΕΙΑ
  • 0