Η Harley Davidson εκπλήσσει τους πάντες με την παρουσίαση του Project Live Wire, της πρώτης ηλεκτρικής μοτοσικλέτας της εταιρείας. Η μοτοσικλέτα συνδυάζει την στιλιστική κληρονομιά της Harley με την τελευταία τεχνολογία, παρέχοντας μία νέα έκφραση του χαρακτηριστικού look, ήχου και αίσθησης».

Επιλεγμένοι καταναλωτές σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες θα έχουν τη δυνατότητα να την χρησιμοποιήσουν και να παρέχουν πληροφορίες στην εταιρεία, «βοηθώντας στην διαμόρφωση του μέλλοντος της πρώτης ηλεκτρικής μοτοσικλέτας της Harley Davidson».

Το Project Live Wire έχει ως κύριο στόχο την εξαγωγή συμπερασμάτων όσον αφορά στο τι περιμένουν οι μοτοσικλετιστές από μία ηλεκτρική Harley. «Η Αμερική στα καλύτερά της είχε να κάνει πάντα με την επανεφεύρεση», δήλωσε ο Ματ Λέβατιτς, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Harley Davidson Motor Company. «Και, όπως η Αμερική, η Harley Davidson έχει επανεφεύρει τον εαυτό της πολλές φορές στην ιστορία της, με τους πελάτες να μας υπαγορεύουν κάθε βήμα της διαδρομής. Το Project Live Wire είναι άλλη μία συναρπαστική στιγμή της ιστορίας μας».

Ακόμη και αυτοί που δεν θα έχουν την ευκαιρία να καβαλήσουν τη μηχανή, θα μπορούν να πάρουν μία «γεύση» του Project Live Wire μέσω του Jumpstart- μίας εξομοιωμένης εμπειρίας.

Μέσα στο 2014 θα πραγματοποιηθεί μία περιοδεία στις ΗΠΑ, ξεκινώντας με ένα ταξίδι στον «Route 66», στο πλαίσιο της οποίας θα γίνουν επισκέψεις σε 30 αντιπροσωπείες. Το 2015 το Project Live Experience θα συνεχίσει στις ΗΠΑ και θα επεκταθεί και στον Καναδά και στην Ευρώπη.

Μακροπρόθεσμα, τα σχέδια για την πώληση της μοτοσικλέτας στο ευρύ κοινό θα επηρεαστούν από το feedback το οποίο θα προκύψει από το Project Live Wire Experience tour. 

Η κορυφαία ταχύτητα της μοτοσικλέτας ανέρχεται στα 148 χλμ./ώρα, ενώ η ιπποδύναμή της φτάνει τους 74 ίππους. Είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε μία ηλεκτρική μοτοσυκλέτα να ξεφεύγει από το μέγεθος του scooter, καθώς και η πρώτη φορά που μία μεγάλη εταιρεία στρέφεται σε νέες και πιο φιλικές για το περιβάλλον τεχνολογίες.

Μια παλιά συνταγή που θα αγαπήσεις

Φίλε για να εξιλεωθώ, σου κάνω δώρο μια συνταγή για ένα κέικ με σοκολάτα, ρούμι και σταφίδες. Τη συνταγή τη βρήκα σε ένα παλιό τετράδιο με σημειώσεις. Ανήκει σε μια φίλη που ξέρω και που ελπίζω να είναι πολύ καλά γιατί έχουμε πολύ καιρό να τα πούμε. Έχει μια παράξενη διαδικασία στο φτιάξιμό του αλλά έμαθα να μην πειράζω τα πράγματα που είναι πετυχημένα οπότε σου το δίνω όπως το φτιάχνω και εγώ και όπως το κάνει και η καλή μου φίλη. Πολύ πλούσιο σε γεύση, ζουμερό, ότι πρέπει για τις αυτές τις κρύες μέρες και σίγουρα κάτι που με τα αρώματά του θα σε βάλει στη σωστή διάθεση για να μπεις στην κουζίνα μια και καλή και να αρχίσεις να ετοιμάζεσαι για τα γιορτινά σου τραπέζια.  

Το προηγούμενο βράδυ κάνω δύο απλές δουλειές. Βάζω 120γρ σταφίδες να μουλιάσουν σε δύο σφηνάκια σκούρο ρούμι. Παράλληλα φτιάχνω και ένα απλό σιρόπι με 125γρ ζάχαρη (μακάρι να είναι ξανθή), 125ml νερό και το ξύσμα από μισό λεμόνι. Όταν δέσει το σιρόπι, το κατεβάζω από τη φωτιά και προσθέτω μια κουταλιά χυμό λεμονιού, ένα σφηνάκι ρούμι (εγώ βάζω περισσότερο) και λίγο φρεσκοτριμένο μοσχοκάρυδο. Το αφήνω στην άκρη  

Την επόμενη μέρα, βουτυρώνω και αλευρώνω με το γνωστό τρόπο, ένα ορθογώνιο ταψί (η δική μου διάσταση είναι (23 x 30 cm) και βάζω στον πάτο ένα κομμάτι λαδόκολλα που έχω κόψει στη διάσταση του ταψιού.  

Στο μίξερ χτυπώ 6 αυγά με 220γρ ζάχαρη μέχρι να αφρατέψει το μείγμα και να ασπρίσει σε χρώμα. Βγάζω τον κάδο από το μίξερ και προσθέτω ανακατεύοντας με μια κουτάλα 240γρ αλεσμένο αμύγδαλο (χωρίς τη φλούδα), τις σταφίδες και δύο σφηνάκια ρούμι.  

Μόλις ενσωματωθούν τα υλικά στο μείγμα τα αφήνω. Δίπλα, αλέθω μαζί 140γρ αλεύρι, 50γρ κακάο, και 12γρ baking powder. Μετράω και 300ml γάλα πλήρες.  

Προσθέτω στο μείγμα των αυγών το μισό αλεύρι, ανακατεύω απαλά και μετά προσθέτω το μισό γάλα. Ανακατεύω και συνεχίζω με το αλεύρι. Ανακατεύω και τελειώνω με το υπόλοιπο γάλα.  

Προθερμαίνω τον φούρνο στους 160 βαθμούς κελσίου.  

Λιώνω 250γρ σοκολάτα καλής ποιότητας σε μπαιν μαρί.  Την κατεβάζω από τη φωτιά και προσθέτω στο μπολ της σοκολάτας, λίγο από το μείγμα του κέικ. Ανακατεύω καλά και σταδιακά προσθέτω και το υπόλοιπο μείγμα.  

Στο μίξερ χτυπώ 280γρ βούτυρο ανάλατο σε θερμοκρασία δωματίου μέχρι να αφρατέψει, και μετά το προσθέτω κι αυτό στο μείγμα του κέικ. Αφού ανακατέψω και ενωθούν τα υλικά, αδειάζω το μείγμα στο ταψί και ψήνω για περίπου 45 λεπτά, τεστάροντας αν είναι έτοιμο με τον γνωστό τρόπο.  

Μόλις βγεί από το φούρνο με ένα ξύλινο σουβλάκι τρυπάω σε διάφορα σημεία το κέικ και ρίχνω το σιρόπι που πρώτα το έχω σουρώσει. Αφήνω να κρυώσει και να «ρουφήξει» όλο το σιρόπι. Βγάζω από το ταψί, αφαιρώ τη λαδόκολλα και αφήνω να κρυώσει τελείως.  

Σερβίρω με λίγη κρέμα γάλακτος κτυπημένη σε σαντιγύ.   Σας φιλώ!  

Μετά από εκδρομή με στόχο δοκιμές κρασιών στις γιορτινές Μέρες της Νεμέας, ένας σύντομος σταθμός στο παραλιακό Νεράκι (καθόλου ξενερουά) μας επιβράβευσε με ένα κιλό φρέσκες μικρές αχιβάδες, ό,τι ακριβώς χρειαζόταν για να γίνουν τα περίφημα σπαγκέτι allle vongole, εξαιρετικό και εξαιρετικά γνωστό πιάτο με την επισημότητα αρκετών υπογραφών από τις τοπικές κουζίνες της Ιταλίας, απ” τον Βορρά ως το Νότο.

ι αχιβάδες και τα ζυμαρικά δημιούργησαν εξαρχής ιδιαίτερες σχέσεις μεταξύ τους, κλειστές όπως οι ίδιες κι αγαπησιάρικες,  ασυναγώνιστα δεμένες εν ολίγοις. Σαν πρώτη ύλη, οι αχιβάδες δεν κατατάσσονται στην vip κατηγορία των συνοδών της πάστας. Κι όσο μικρότερες τόσο φτωχότερες, θα λέγαμε. Κι άλλο τόσο πιο προκλητικές, όμως, γιατί ο στόχος του μαγειρέματος είναι να αποδώσει την συμπυκνωμένη νοστιμιά τους στο πιάτο, να τις αναδείξει όσο γίνεται περισσότερο, δημιουργώντας μια ελαφριά σάλτσα που θα αγκαλιάζει τα ζυμαρικά, με ευαίσθητο αλλά σαφή χαρακτήρα κι ευκρινώς δεμένο μαζί τους -κρατήστε το αυτό.

Τα σπαγκέτι alle vongole με την έννοια του παντρέματος των ζυμαρικών με τις αχιβάδες γενικά, ανήκουν στα πιάτα που υπογραμμίζουν την μαγειρική σαφήνεια και γευστική οριοθέτηση των Ιταλών έναντι του υπολοίπου κόσμου. Μαγειρεύονται συνήθως με δυο τρόπους: λευκά με σκόρδο, ελαιόλαδο, μαϊντανό και καυτερή πιπεριά, προσθέτοντας μερικές φορές λίγο άπρο κρασί ή κόκκινα με σάλτσα ντομάτας και μαϊντανό ή βασιλικό, το καλοκαίρι. Υπάρχει μια ολόκληρη πολεμική για τις παρεκκλίσεις από τα συγκεκριμένα υλικά, ενδιαφέρον θέμα στα όρια του βίτσιου, για το οποίο θα άξιζε να μιλήσουμε εκτενέστερα κάποια στιγμή.

Κάναμε τις μικρές αχιβάδες με λινγκουίνι την ώρα που άρχιζε να πέφτει ο ήλιος και με απαρτία των μελών της ομάδας του pandespani. Άπαντες συμφωνήσαμε για το επιτυχές της συνταγής, η οποία ακολουθεί το αυθεντικό κόνσεπτ του μαγειρέματός τους στη Λιγουρία, όπου το εν λόγω πιάτο προσδιορίζεται από το μέγεθος της αχιβάδας και λέγεται Spaghetti alle vongole veraci. Τα υλικά έδεσαν απόλυτα και το γευστικό αποτέλεσμα ήταν όσο αρωματικό και πικάντικο χρειαζόταν για να τονίζει την σκορπισμένη νοστιμιά του λιλιπούτειου οστρακοειδούς στην υπέροχη σάλτσα -άρα, παρεκτός κι αν σας αρέσουν τα πολύ καυτερά, μην υπερβάλετε στα “τουρκάκια’. Επισημαίνεται επίσης ότι πέρα από την εκτέλεση, το σημαντικό στη συνταγή είναι η απόλυτη φρεσκότητα των αχιβάδων.

Προετοιμασία: 10 λεπτά και άλλα 10′ περίπου το μαγείρεμα. Ετοιμάστε τη σάλτσα όσο βράζουν τα μακαρόνια. Εύκολη και γρήγορη συνταγή.

Υλικά (για 4-5 άτομα)
1 πακέτο (500 γραμ.) σπαγκέτι ή λινγκουίνι (συστήνονται)
5 κ.σ. ελαιόλαδο
800 γρ.- 1 κιλό μικρές αχιβάδες κλειστές
8-10 μεγαλύτερα οστρακοειδή π.χ. γυαλιστερές, κυδώνια κλπ
4 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες
1/2 μικρό ματσάκι μαϊντανός, το μισό πολύ ψιλοκομμένο, το άλλο κομμένο κανονικά
1-2 μικρές καυτερές πιπεριές ψιλοκομμένες
αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Καθαρίζετε τις αχιβάδες: Τις ξεπλένετε για να φύγει η άμμος που μαζεύουν και τις αφήνετε σε μπολ να στραγγίξουν καλά.
Ετοιμάζετε τα ζυμαρικά: Σε μεγάλη κατσαρόλα και δυνατή φωτιά βάζετε το νερό να βράσει. Προσθέτετε το αλάτι και έχοντας αυτό φτάσει το σημείο βρασμού, βάζετε τα μακαρόνια. Τα βράζετε al dente, ανακατεύοντας μερικές φορές, ακολουθώντας τις οδηγίες του πακέτου αν είναι ιταλικά (συστήνεται) και κλέβοντάς τες κατά 1 λεπτό τουλάχιστον -μια και τα μακαρόνια θα μείνουν τόσο περίπου στο σκεύος με τις αχιβάδες.
Ετοιμάζετε τις αχιβάδες: Σε μεγάλο φαρδύ τηγάνι ή κατσαρόλι (θα πρέπει να χωράει τα ζυμαρικά με τις αχιβάδες) και μέτρια φωτιά ζεσταίνετε καλά το ελαιόλαδο και προσθέτετε το ψιλοκομμένο σκόρδο και τις καυτές πιπερίτσες. Σοτάρετε να βγάλουν τα αρώματά τους χωρίς να αλλάξουν χρώμα. Ρίχνετε το κρασί, ανεβάζετε λίγο τη φωτιά (μέτρια προς δυνατή) και ανακατεύετε (1 λεπτό). Προσθέτετε τα όστρακα, 2-3 κ.σ. από το καυτό νερό των ζυμαρικών και τον μισό (κανονικά κομμένο) μαϊντανό. Σκεπάζετε το σκεύος. Μαγειρεύετε για 3-5 λεπτά, ανακατεύοντας 1-2 φορές, ώστε σ” αυτό το διάστημα τα όστρακα να ανοίξουν. Αφαιρείτε και πετάτε όσα δεν άνοιξαν.
Σουρώνετε τα λιγκουίνι κρατώντας 1 φλ. από το νερό που έβρασαν (δείτε για περισσότερα και τα περί ζυμαρικών). Τα προσθέτετε στις αχιβάδες, ρίχνετε πιπέρι και τον υπόλοιπο μαϊντανό και ανακατεύετε. Αν χρειάζεται, προσθέτετε λίγο απ” το νερό που κρατήσατε.
Σερβίρισμα: Μεταφέρετε τα σπαγκέτι alle vongole σε βαθιά πιατέλα ή πιάτα και αμέσως στο τραπέζι.