Η μαζική δολοφονία Εβραίων στην οποία συμμετέχει ενεργά δεν πηγάζει για τον ίδιο από καμία χιτλερική ιδεολογία ή αίσθηση ανωτερότητας αλλά από μία καθαρή αίσθηση επαγγελματισμού και καθήκοντος. Γι’ αυτό και όταν σκοτωθεί ο Χίτλερ, ο Γκέμπελς και όλα τα μεγάλα στελέχη σε μία αίθουσα κινηματογράφου που τυλίγεται στις φλόγες θα κάνει μία άνετη στροφή 180 μοιρών και θα προτείνει μία συμφωνία στους «Αδοξους Μπάσταρδους» για να σώσει το τομάρι του. Και ας κάνουν ότι θέλουν με τη ναζιστική Γερμανία. «It’s a bingo!», θα φωνάξει χτυπώντας τα δυο του χέρια και παίρνοντας τη γλυκιά έκφραση ενός μικρού παιδιού.

Και ήταν τόσο απαιτητικός χαρακτήρας ώστε παραλίγο να «κάψει» όλη την ταινία του σκηνοθέτη. Ο Ταραντίνο άρχισε να επεξεργάζεται το σενάριο της ταινίας του μετά το «Τζάκι Μπράουν», δηλαδή μετά το 1997! Υστερα από μία δεκαετία στην οποία φυσικά διαμεσολάβησαν άλλες θρυλικές ταινίες (βλ. «Kill Bill»), όταν ολοκήρωσε το σενάριο -που τελικά του πήρε μόνο εννέα μήνες- και έφτιαξε όλη την ομάδα του κάστινγκ, του έλειπε αυτός ο πολύ σημαντικός ρόλος. «Είχα άγχος. Αν δεν έβρισκα τον τέλειο Λάντα, θα «έθαβα» την ταινία», είπε πρόσφατα σε ομιλία που έδωσε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Ιερουσαλήμ. Ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο έφτασε πολύ κοντά στον ρόλο. Αλλά ο σκηνοθέτης τελικά αποφάσισε ότι ήθελε έναν ηθοποιό που να μιλά άπταιστα γερμανικά. Ο Μάικλ Φασμπέντερ μιλάει γερμανικά. Μάλιστα είναι και γερμανοϊρλανδός και γοητευτικός. Αλλά όταν δήλωσε το ενδιαφέρον του για τον ρόλο του Λάντα ο σκηνοθέτης του είπε ξερά: «Κοίταξε, οποιοσδήποτε έχει παίξει τον Χίθκλιφ («Ανεμοδαρμένα Υψη») δεν είναι αρκετά Γερμανός για να παίξει τον Λάντα μου».

Ποιος ήταν; Ο Ταραντίνο είχε απαυδήσει. Είχε πιστέψει ότι ίσως ο ρόλος δεν μπορούσε να αποδοθεί από κανέναν ηθοποιό. Εδωσε στον εαυτό του άλλη μία εβδομάδα και τότε θα τα παρατούσε. Και ξαφνικά εμφανίστηκε ο Κρίστοφ Βαλτς. Ενας αυστριακός ηθοποιός, βετεράνος της τηλεόρασης, με πείρα στο θεατρικό σανίδι, αλλά όχι τόση στη μεγάλη οθόνη. «Ηταν εμφανές ότι ήταν αυτός που έψαχνα. Μπορούσε να κάνει τα πάντα. Ηταν απίστευτος, μας έδωσε πίσω την ταινία μας», εξήγησε ο Ταραντίνο. Και όχι μόνο αυτό, ενσάρκωσε τον γλυκό, αιμοδιψή και οπορτουνιστή Ναζί με τέτοιο τρόπο, ώστε ο σκηνοθέτης είναι πια βέβαιος ότι αυτός είναι ο καλύτερος κινηματογραφικός χαρακτήρας που έχει δημιουργήσει.

«Δεν είχα συνειδητοποιήσει όταν έγραφα το σενάριο ότι ο Λάντα ήταν μία ιδιοφυία στις γλώσσες», σημείωσε ο σκηνοθέτης. Ο Βαλτς μιλάει άπταιστα γαλλικά, γερμανική, ιταλικά και αγγλικά, με μία αυστριακή προφορά που ταιριάζει τέλεια στον χαρακτήρα. Ασφαλώς το κοινό τον λάτρεψε. Ο Βαλτς, η ερμηνεία του και οι εκφράσεις του, ήταν απαραίτητα για την ταινία που ρίχνει μία ρεβιζιονιστική –εντελώς ανατρεπτική- ματιά στην εξέλιξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ηταν η πρώτη πολεμική ταινία του σκηνοθέτη. Αλλά επειδή μιλάμε για τον Ταραντίνο, ήταν μία πολεμική ταινία με περισσότερο διάλογο παρά δράση. Ο ίδιος είχε εμπνευστεί τους χαρακτήρες, την πλοκή και τους διαλόγους -πάντοτε με το στοιχείο της μαύρης κωμωδίας. Οι ηθοποιοί έπρεπε να δώσουν την κατάλληλη ατμόσφαιρα και το προσωπικό τους ύφος. Και τελικά ο Βαλτς έκανε μία θριαμβευτική πρεμιέρα στο Χόλιγουντ και έγινε ένας από τους καλύτερους κακούς στην ιστορία του κινηματογράφου.

Πηγή:protagon