Το ταξίδι από το ροκ στα ρεμπέτικα, το χιπ χοπ και την ηλεκτρονική μουσική, από τις Τρύπες και την Ταξιδιάρα Ψυχή στο Σαράβαλο το Σιγά μη Κλάψω και τις διασκευές του Μάρκου Βαμβακάρη. 

Μουσικός, ποιητής, ηθοποιός ο Γιάννης Αγγελάκας δεν χρειάζεται συστάσεις και επίθετα καλλωπιστικά, έχει κάνει την κατάθεση του εδώ και χρόνια με τον λόγο και τη στάση του, έτσι οι διοργανωτές αποφάσισαν αντί για ένα τυπικό δελτίο τύπου να συνοψίσουν με δικά του λόγια την πολυσχιδή προσωπικότητα του Γιάννη Αγγελάκα σαν μία ημιτελή μυθιστοριογραφική ιστορία.

«Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Νεάπολη της δεκαετίας του '60, μια φτωχοσυνοικία -τότε- της Θεσσαλονίκης. Θυμάμαι χαμόσπιτα, αλάνες και γειτονιές ανθρώπων δεμένων μεταξύ τους μέσα στην ανέχεια, να δουλεύουν, να γλεντάνε, να καυγαδίζουν, να μονοιάζουν, κι εμείς παιδιά -πολλά παιδιά- ξαμολημένα στους δρόμους να παίζουμε τα καλοκαίρια απ' το πρωί μέχρι το βράδυ, μέχρι να μας μαζέψουν με το ζόρι στο σπίτι. Διακατέχομαι κι εγώ από το σύνδρομο του χαμένου φτωχοπαραδείσου.

Από μικρός, όταν με ρωτούσανε «τι θέλεις να γίνεις;», σκεφτόμουν πως δεν ήθελα να γίνω τίποτα. Σιγά-σιγά όμως, όσο άκουγα αυτή την υπέροχη μουσική, καταλάβαινα πως ήθελα να ασχοληθώ μαζί της, να αφοσιωθώ σ' αυτήν και να βουτήξω μέσα της. Ήμουν αποφασισμένος και κάπου βαθιά μέσα μου σίγουρος ότι θα τα καταφέρω, παρ' ότι οι αντικειμενικές συνθήκες ήταν όλες σκληρά εναντίον μου.

Στη Νεάπολη το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’70, υπήρχε μια ζωντανή -ας την πούμε - ροκ μουσική σκηνή. Εκεί γύρω ξεκινήσαμε με τον Καρρά να στήνουμε τις Τρύπες. Η συνέχεια για όσους μας αγάπησαν είναι λίγο πολύ γνωστή.

Τη δεκαετία '82-'92, με τον Μπάμπη Παπαδόπουλο πλέον στην κιθάρα, πεινώντας και διψώντας, ηχογραφήσαμε τρεις δίσκους και κάναμε αρκετά υπέροχα live σε περιορισμένα αλλά φανατικά ακροατήρια. Παρ' όλα αυτά, έκανα διάφορες δουλειές για να μπορώ να στέκομαι στα πόδια μου και να συνεχίζω: μάζευα σταφύλια στην Κρήτη, σερβιτόρος, DJ, εργάτης, μα πάντα στο βάθος μουσικός με πίστη, συνείδηση και ελπίδα.

Η φράση του Χένρι Μίλερ «Δεν πρόκειται ποτέ να μείνω μόνος, στη χειρότερη περίπτωση θα 'μαι με το Θεό» με σημάδεψε από έφηβο. Πάντα πορεύομαι με φίλους και φίλοι είναι αυτοί που μαζί κοιτάνε στο ίδιο σημείο του ορίζοντα και πηγαίνουν σκουντουφλώντας προς τα κει χαρούμενοι. Ο άντρας που διεγείρει τη δημιουργικότητά μου είναι ο φίλος. Η γυναίκα που διεγείρει τη δημιουργικότητά μου είναι ο έρωτας. Ή μήπως όλα είναι έρωτας; Άντε βγάλε άκρη. Αν αγαπάς τη θάλασσα, δεν έχεις καιρό για νοσταλγία και η μουσική είναι θάλασσα. Πώς να βολευτείς σε έναν καναπέ στη μέση του ωκεανού;»

ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΓΓΕΛΑΚΑΣ
«ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΡΟΜΟΣ»
ΘΕΑΤΡΟ ΒΡΑΧΩΝ ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ
ΤΕΤΑΡΤΗ 17 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ
ΩΡΑ ΕΝΑΡΞΗΣ: 21:00

Τιμή εισιτηρίου: Στη προπώληση 10€, την ημέρα της συναυλίας στα ταμεία του θεάτρου Βράχων: 12€

Η Μυρσίνη είναι ένα φιλόξενο χωριό του Νομού Λασιθίου με υπέροχη θέα, γνωστό για τις μεγάλες συναυλίες που έχει φιλοξενήσει στο παρελθόν. Οι κάτοικοι μιλούν για αυτές με νοσταλγία.Πλέον οι οικονομική κρίση αφαίρεσε τη δυνατότητα από μικρούς συλλόγους να μπορούν να ανταπεξέλθουν στα έξοδα της οργάνωσης μιας μεγάλης συναυλίας. Η Μυρσίνη και άλλα αντίστοιχα μέρη βγήκαν από το παιχνίδι των καλοκαιρινών tour δίνοντας χώρο σε μεγαλύτερες πόλεις της ευρύτερης περιοχής κάτι που συμβάλλει επίσης στην αποδυνάμωση και τον αποκλεισμό πανέμορφων χωριών. Όμως στις 5 Αυγούστου στην πλατεία του χωριού στήθηκε η σκηνή,οι ταράτσες και τα φιλόξενα μπαλκόνια γέμισαν με κόσμο.Για πότε ανοίγουν οι κάτοικοι τα σπίτια τους, για πότε φέρνουν καρέκλες και ρακή σε αγνώστους είναι κάτι που σπάνια συναντάς.Εξίσου σπάνιο είναι να παρακολουθήσεις το Γιάννη Αγγελάκα με το Ντίνο Σαδίκη από ένα μπαλκόνι με γεράνια και βασιλικούς ενώ σε κερνάνε γλυκό κουταλιού!

Η συναυλία, παρά τις τεχνικές δυσκολίες, ήταν όπως πάντα μια δυνατή ροκ βραδιά.Αγαπημένα τραγούδια από τις «Τρύπες» μέχρι και την πιο πρόσφατη «Γελαστή ανηφόρα» συνδυασμένα με κρητική φιλοξενία και χορό non stop. Αξιόλογη επίσης η διαφορετική μουσική προσέγγιση που δεν είχαμε ξανακούσει στο κλασικό πια «τρένο» που συζητήθηκε πολύ.

 Συναυλία για τα 30 χρόνια της μοτοσυκλετικής λέσχης Αγίου Νικολάου (ΛΕ.Μ.Α.Ν.)

Λίγες μέρες μετά τη συναυλία στη Μυρσίνη ακόμα μία ροκ βραδιά στην πλαζ ΕΟΤ Αγίου Νικολάου για μία από τις πρώτες λέσχες μοτοσυκλετιστών στην Ελλάδα.Η βραδιά είχε διάφορα χορευτικά event, μία ενδιαφέρουσα συναυλία κρουστών και δύο ροκ μπάντες που μας εντυπωσίασαν πραγματικά. Οι Undercover ξεσήκωσαν με κλασικό ροκ, καλοκουρδισμένοι και δυνατοί.Η έκπληξη της βραδιάς όμως ήταν η ΠΕΡΑ ΜΠΑΝΤΑ μια τοπική μα καθόλου ερασιτεχνική εξαμελής μπάντα που παρουσίασε τη νέα της δουλειά δείχνοντας πως αν υπάρχει έμπνευση και αισθητική το αποτέλεσμα ξεπερνάει τις προσδοκίες.Ροκ κομμάτια με πολύ δυνατά ορχηστρικά μέρη,με στίχο που σε ξαφνιάζει και με την κρητική λύρα να συνδυάζεται ντύνοντας τα τραγούδια χωρίς να τα μετατρέπει σε «κρητική μουσική».Θα τους ψάξουμε και θα τους ξανακούσουμε οπωσδήποτε!

Το tour συνεχίζεται…

Info:

Στη Μυρσίνη: Ντίνος Σαδίκης, Χρήστος Χαρμπίλας, Τίτος Καργιωτάκης και Στάθης Αραμπατζής

Πέρα Μπάντα: Στέλιος Σιγανός: κιθάρα-φωνή,Μανώλης Μενεγάκης: κιθάρα,Εύρος Μιχαηλίδης : μπάσο φωνή,Μανώλης Φουντουλάκης : λύρα,Νίκος Στεφανάκης: κρουστά, Αντώνης Λαουρέισον :κιθάρα.

Eυχαριστούμε θερμά τον κύριο Νίκο και την κυρία Χριστίνα Μεντζάκη από τη Μυρσίνη που μας παραχώρησαν το μπαλκόνι τους για τη φωτογραφική κάλυψη της συναυλίας του Γιάννη Αγγελάκα.