Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Όλα τα τελευταία χρόνια η προσφιλής αγάπη του Γρηγοράκου είναι οι «υβριδικοί εκβιασμοί» - ο ίδιος παραδέχεται ότι συναντάει ακόμα και τώρα, μπουμπούκια στο χώρο της ευρύτερης Κηφισιάς.

Γράφτηκαν πολλά τότε, κι εμείς γράψαμε, και ο ίδιος έκανε «δήλωση μετάνοιας» που, μεταξύ άλλων, έλεγε ότι «δεν είμαι ομοφοβικός και δεν συμμερίζομαι τις απόψεις και τις στάσεις των ομοφοβικών». Επίσης, έκλεινε την επιστολή του με τη φράση «με ειλικρινή μεταμέλεια». Τότε, είχα γράψει ότι «μόνο τέτοια δεν είναι και, στην πραγματικότητα, ζέχνει από κουτοπονηριά και χλευασμό για τους ομοφυλόφιλους». 

Με αφορμή τον θάνατο γνωστού συγγραφέα, λοιπόν, ο Γρηγοράκος «χτύπησε» και πάλι. Αμφιβάλλοντας για την εκδοχή που έδωσαν οι Αρχές, ρώτησε τον συνάδελφό του, αν η αστυνομία«έχει αποκλείσει το ενδεχόμενο να "πήγε" πάνω στην ερωτική πράξη;». Όσοι το ακούσετε, θα καταλάβετε ότι είναι τόσο χυδαία η επίθεση που κάνει στον συγγραφέα, πέραν της εξύβρισης νεκρού, που ελπίζω η οικογένεια του συγγραφέα να μη τον αφήσει να περάσει αβρόχοις ποσίν. 

Κατά περίεργο λόγο, οι επιθέσεις του Γρηγοράκου, έχουν γίνει σε σπουδαίους και εξαιρετικά ευγενικούς δημιουργούς, και πάντα όταν το λαγωνικό της κίτρινης δημοσιογραφίας έχει οικονομικό αποτέλεσμα . Τέτοιος είναι ο Γρηγοράκος. Προφανώς, το «αντριλίκι» του, εκδηλώνεται όταν επιτίθεται σε ανθρώπους που δεν θα ξόδευαν δευτερόλεπτο από τη ζωή τους για να μάθουν ποιος είναι και τι κάνει. Λόγου χάρη, αναπαράγει άθλιες συκοφαντίες ναζιστών. Η οποία, όμως, με ένα μακροσκελές κείμενο με στοιχεία, μας πληροφορεί και για διάφορα  ραντεβού και «αβρότητες» με τον φυλακισμένο

Οι ζωντανοί, είθισται να λύνουν οι ίδιοι τις διαφορές. Η επίθεση σε νεκρό, όμως, είναι προσβολή και για εμάς τους ζωντανούς. Στη δε συγκεκριμένη περίπτωση, ο Γρηγοράκος συμπράττει ανοιχτά με έναν ναζί. Στην περίπτωση του Γρηγοράκου, μετά το αρχικό, αστείο πρόστιμο που το είχε βάλει, επανεξετάζει την υπόθεση. Καλό θα ήταν λοιπόν, να ενημερωθεί άμεσα και να τη δει σε συνδυασμό και με αυτή την, ακόμα πιο χυδαία, συμπεριφορά του. Διότι, μπορεί το ρητό να λέει «το δις εξαμαρτείν, ουκ ανδρός σοφού» αλλά για να έχει νόημα, εκτός από το να είναι άνδρας κανείς, πρέπει να έχει και ψήγματα σοφίας. Ή ανθρωπιάς.

Και από τον Γρηγοράκο και τους όμοιούς του, δείχνει να λείπουν και τα δυο.-