Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

1794 Το έτος ΙΙ της μη χριστιανικής χρονολόγησης, όπως καθιερώθηκε από την Επανάσταση του 1789. Πρώτες μέρες του μήνα Θερμιδόρ (Ιούλιος). Ο ίλιγγος της τρομοκρατίας διαπερνά το Παρίσι. Ο Ροβεσπιέρος ψυχή της Επιτροπής Κοινής Σωτηρίας, μαζί με τους αφοσιωμένους στο πρόσωπό του Σεν Ζυστ και Κουτόν, κραδαίνει λίστες περί υπόπτων. Για την επαναστατική τριανδρία, όλοι είναι ύποπτοι. Εχθροί της Επανάστασης. Όλοι τελούν υπό απειλή. Όλοι μετέχουν στη συνωμοσία. Όλοι μπορεί να οδηγηθούν στη λαιμητόμο. Η τελική κρίση ζωής ή θανάτου είναι στα χέρια τους.

Ένα μήνα πριν, στις 22 Πραιριάλ (10 Ιουνίου), η Συμβατική είχε, μετά από πρόταση του Σεν Ζυστ, ψηφίσει το νόμο περί υπόπτων. Ούτε κατηγορίες, ούτε υπεράσπιση. Το ύποπτος αρκεί. Συνοπτικές διαδικασίες καρατόμησης. Η Επανάσταση, έλεγαν, δεν πρέπει να έχει εμπόδια. Μέσα στο ιδεοληπτικό τους μένος (λίγες μέρες πριν με διάταγμα η Συμβατική είχε αναγνωρίσει την ύπαρξη του Υπέρτατου Όντος και είχε καθιερώσει γιορτή υπέρ του Υπέρτατου Όντος!) εκτόξευαν κατηγορίες περί προδοτών της Επανάστασης, προς κάθε κατεύθυνση.

Στις 9 Θερμιδόρ (27 Ιουλίου) ο Ροβεσπιέρος, με το ίδιο πνεύμα, χωρίς ονόματα και χωρίς συγκεκριμένες κατηγορίες, επιχειρεί να απειλήσει τα μέλη της Συμβατικής. Δεν γίνεται την ημέρα εκείνη συγκεκριμένος. Δεν κατονομάζει. Δεν καταφέρνει να ακουστεί. Ακολουθεί η πτώση και το τέλος.

Δήμος Κηφισιάς 2015. Ο Γ. Θωμάκος, με το πνεύμα της γνωστής ψευδο-θρησκευτικής μέθης του, ακούγεται να λέει ότι «σήμερα αρκεί ένας ισχυρός επιχειρηματίας, ένας εκδότης, καμιά φορά και ένας μέτριος εκδότης, ένας επιχειρηματίας, ένας φίλος του Δημάρχου, που μπορεί να πάρει ένα τηλέφωνο και να ακυρωθεί ένας προγραμματισμός, να ακυρωθεί ένα πρόστιμο. Τα ονόματα όλα θα τα αποκαλύψει εδώ μέσα η Διοίκηση Θωμάκου. Κάντε υπομονή». Και συμπληρώνει: «Αν υπάρξει επιμονή για τα ονόματα, βεβαίως να το δούμε. Δεν είμαι έτοιμος τώρα».

Προηγουμένως, ο κ. Θωμάκος, όπως συμβαίνει συνήθως, ανέμισε και το στόχο για ένα «νέα ηθική, νέο ύφος», χωρίς να μας πει, φυσικά, ούτε μία λέξη για το περιεχόμενο αυτού του νέου ύφους.

Τα πράγματα είναι απλά, τα κάνουν περίπλοκα, δυσνόητα όλοι αυτοί που έχουν κάτι να κρύψουν, που θέλουν κάτι να αποσιωπήσουν. Όταν μέσα στη παράταξη έχουν εντρυφήσει άτομα –που γνώριζε καλά εκ των προτέρων-  που είναι αίολα, διεφθαρμένα τότε δεν υπάρχει η παραμικρή δικαιολογία, δεν υπάρχει άλλοθι. Αυτομάτως έχεις χάσει το όποιο πλεονέκτημα.

Μέσα σε κάθε αοριστία και γενίκευση υπάρχει μια πολιτική ανηθικότητα. Όπως και σε κάθε ασάφεια και μεγάλη διακήρυξη υπάρχει μια πολιτική πανουργία.-