Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Οι δύο πιο γνωστοί αντισυστημικοί της πόλης αγαπούν τις φωτογραφίσεις, την καλή ζωή και τη ασύστολη κονόμα. Ο λαός τους γνωρίζει με τα μικρά τους ονόματα και τους φωνάζει η Μαρία, ο Βασίλης και ο Νίκος. Είναι αυτοί που το σύστημα άρχισε μόλις να φοβάται. Οι διαδρομές των δύο σπάνια συνέπεσαν, αν και κινούνται στον ίδιο χώρο, του πλούτου. Εκείνη από τους πλούσιους Κηφισιώτες, εκείνος από τους καλύτερους φίλους των πλουσίων Ελλήνων. Και οι δύο μαθαίνουν το σύστημα από μέσα, το κατακτούν, το υπνωτίζουν, το κάνουν φίλο τους και όμοιό τους. Για να το καταρρίψουν την κατάλληλη στιγμή.

Εκείνος το πολεμούσε σφοδρά για χρόνια, ίσως γιατί τα ομώνυμα απωθούνται. Ίσως γιατί σύχναζαν σε διαφορετικά γκαλά. Κάποτε η έχθρα τους πήρε τέλος. Ο τρόπος ήταν απλός εκείνος κι εκείνη τον γνώριζαν. «Αγόρασε» με χρήματα των Κηφισιωτών μία εφημερίδα, την γνωστή και μη εξαιρετέα «Κηφισιά», κι έδωσε προσφορά σε συνέχειες όλη την πνευματική αντισυστημική εργασία της Μαρίας, του Βαγγέλη, του Ανέστη, του Βασίλη και όλων των μπουμπουκιών που είχε παρατρεχάμενους στο παράταιρο ασκέρι του, έναντι αμέτρητων αντισυστημικών ευρώ.

Η έχθρα σταμάτησε, ο καλλιτέχνης της αρπαχτής δεν ξανάνοιξε το στόμα του για τη Μαρία, μπήκε αυτοδικαίως στον κύκλο των επιχειρηματιών που δεν ακουμπούμε, δηλαδή όλων. Οι «αντισυστημικοί» έχουν το δικό τους τρόπο να συσφίγγουν τις σχέσεις τους.

Το σύστημα τρομοκρατήθηκε, κατάλαβε ότι το τέλος του είναι κοντά. Από τη στιγμή που η παρεξήγηση μεταξύ τους λύθηκε, τα υπόλοιπα ήταν θέμα χρόνου. Και βεβαιωθήκαμε και οι υπόλοιποι. Μετά τον αντισυστημικό Νίκο και Βασίλης  και η αντισυστημική Μαρία βρήκε την παράταξή της. Και το λανσάρει. Ήρθε η ώρα επιτέλους να επαναστατήσουν μαζί.-