Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

"Επειδή σπούδασα το παιδί μου, πρέπει δηλαδή να μου πάρουν τις οικονομίες μιας ζωής; Τι άνθρωποι είναι αυτοί; - ποια μάνα τους γέννησε;"

Η άγνωστή μου κυρία την οποία τυχαία την συνάντησα στο καθημερινό μου περίπατο και μοιραζόταν το δράμα και το δίκιο που την έπνιγε. Ο λυγμός στη φωνή της δεν άφηνε αμφιβολία πως πίστευε απολύτως ότι έλεγε. Στο μυαλό της η ιστορία ήταν σπαραχτικά απλή:

Το σύστημα Θωμάκου της κατάσχεσε τους πενιχρούς τραπεζικούς λογαριασμούς που είχε τόσα χρόνια μαζέψει για την άσχημη στιγμή, ένα νοσοκομείο, για μια ανάγκη. Εκείνη τότε, ως Κηφισιώτισα-κουράγιο, είχε μια μικρο διαφορά με τον Δήμο και παρόλο που είχε προσφύγει στο Δικαστήριο, παρόλο που δεν έχει ακόμη γίνει η δίκη, φρόντισε ο Δήμος δια του Γ. Θωμάκου, δικηγόρου, να μπει σαν τον «τελευταίος απατεώνας-ληστής» στο Τραπεζικό της λογαριασμό της και να κατάσχει κάτι μικρο-οικονομίες που είχε.

Και αντί σήμερα να την ευγνωμονούν που τον στερήθηκε επί τόσα χρόνια ώστε να τον αποδώσει στην κοινωνία της Κηφισιάς ότι πολυτιμότερο είχε το παιδί της, την τιμωρούν! Απειλούν δε να βγάλουν και το σπίτι στο σφυρί! Ένας γνωστός με πληροφόρησε ότι οι κατασχέσεις από τραπεζικούς λογαριασμούς είναι πλέον θέσφατο, είναι μια ρουτίνα.

Δεν χρειαζόταν να είσαι επαΐων του οικονομικού δικαίου για να βάλεις την ιστορία στις αληθινές της διαστάσεις.

Η αξιοπρεπής Κηφισιώτισα θα μπορούσε να προβάλλει αρκετές, δίκαιες ενστάσεις απέναντι στο Δήμο, αλλά αυτό είναι βούτυρο στο ψωμί των δικηγορίσκων να απομυζούν, να ρουφάνε το αίμα των πολιτών.

Έχουν στήσει μια μηχανή με διάφορους Δικηγόρους και απειλούν ανελέητα τους Κηφισιώτες. Αυτός είναι σήμερα ο Δήμος της Κηφισιάς. Αυτός είναι ο Δήμαρχος Κηφισιάς Γ. Θωμάκος

Να επιμένουν στην εκμετάλλευση της απειρίας και της καλής της πίστης. Ακόμα και στα μικρά γράμματα, τα οποία –εσφαλμένα πλην ανθρώπινα–δεν μπαίνουν οι πολίτες στον κόπο να διαβάσουν. Να σημειώσει εν κατακλείδι την καταβαράθρωση των οικονομικών της εξαιτίας της κρίσης, που επιτρέπουν στα «ανθρωπόμορφα αυτά κτήνη» επιβιώνουν με μεθόδους χειρότερες του υποκόσμου, σε βάρος των Κηφισιωτών.

Όμως όχι! Η Κηφισιώτισα, Κυρία, μάνα δεν επικαλείται τίποτα από τα παραπάνω. Αδράχνει την ευκαιρία που της προσφέρει ένας ή πέντε γνωστοί. Και διεκδικεί το δίκιο της ως θύμα του συστήματος, της μηχανής Θωμάκου. Σαν μια απλή, αγνή γυναίκα που την έμπλεξαν οι κακοί στα σατανικά δίχτυα τους, στον λαβύρινθο περίπλοκων νομικών διατυπώσεων, με τελικό σκοπό να της στερήσουν ακόμα και το σπίτι όπου γεννήθηκε. Είναι ένας άνθρωπος που δίνει μάχη υπέρ βωμών και εστιών.

Δεν χρειάζεται να καλπάζει ο νους σου για να φανταστείς την πιθανή συνέχεια:

Η Κηφισιώτισα Μάνα (το αρχικό γράμμα γίνεται κεφαλαίο), επιστρέφει στο σπίτι και ταμπουρώνεται στο πατρικό της. Τη συνοδεύουν κάμερες και καλοθελητές, οι οποίοι, προσδοκώντας δικά τους οφέλη, της παροξύνουν το φρόνημα. Την πείθουν πως δεν είναι ο Γιώργος Θωμάκος –ποιος Θωμάκος;– μα η μετεμψύχωση του ίδιου του καλόγερου Σαμουήλ στο Κούγκι. Η Κηφισιώτισα-Μάνα σκίζει σε απευθείας μετάδοση το έγγραφο που της παραδίδει ο δικαστικός επιμελητής. Το δίκιο της, το προσωπικό της δίκιο, ξεπερνά κάθε έννοια απρόσωπου, τουτέστιν γενικής εφαρμογής, δικαίου. Πλήθος ομοιοπαθών την αποθεώνει. "Από το να το παραδώσεις στους παρατρεχάμενους στο Δήμο, στους Δημαρχαίους, τον ψευτοδήμαρχο Θωμάκο,, βάλ’του φωτιά και καψ’το!" την προτρέπουν. Για να την ερεθίσουν κι άλλο, της υπενθυμίζουν την ηρωική προγονική παράδοση Πως στην παλιά Κηφισιά, στην οποία αναφέρεται ώστε να νομιμοποιήσει τη στάση της, το δίκαιο, η μπέσα, ο λόγος τιμής, αποτελούσε κανόνα απαράβατο. Ότι οι όλοι ανεξαιρέτως, ακόμη και ο Ν. Χιωτάκης, ναι ο Ν. Χιωτάκης, δεν ακούμπησε ποτέ το χέρι σε τέτοιες ανήθικες, αισχρές καταστάσεις. 

Η Κηφισιώτισα Μάνα-Κουράγιο βιώνει τις πρωτοφανείς στιγμές της. Πιστεύει ακράδαντα ότι στο τέλος και τις οικονομίες μας ζωής θα σώσει και όλοι αυτοί, τα κοράκια με το κουστούμι, που τριγυρνάνε σαν τους γύπες αναζητώντας το επόμενο θύμα να του καταφάνε τις σάρκες.

Οι Δημοτικοί άρχοντες εν τω μεταξύ απολαμβάνουν ήδη μια διασημότητα που επιδρά επάνω τους σαν το μεθυστικότερο ποτό.

Ώσπου ο εκπρόσωπος του Δήμου, ο Δήμαρχος Γ. Θωμάκος –ο Δικηγόρος Γιώργος Θωμάκος, που έστησε την καριέρα του όλη πάνω σε τερτίπια νομικά, με αναβολές, ακυρώσεις-, με υποδειγματική ψυχραιμία, θα την ενημερώνει αναφορικά με τις συνέπειες των πράξεων της: Ο νόμος σαφώς δίνει στον Δήμο το δικαίωμα για κατασχέσεις. 

Η Κηφισιώτισα-Μάνα-Κουράγιο έχει αρχίζει να κλονίζεται. Ο εκπρόσωπος του Δήμου, ψυχραιμότατος, γιατί να μην είναι άλλωστε κοιτά μια εκείνην και μια το ρολόι του. Η Κηφισιώτισα Κυρία-Μάνα συνειδητοποιεί επιτέλους σε τι παγίδα έχει πέσει. Με τι ανθρώπους έχει να κάνει, σε τι κόσμο γεμάτο με αρπακτικά ζούμε.

Σε 2,5 χρόνια, να είμαστε πρώτα καλά, να τρέξουμε να τους δώσουμε αυτό που ζητάνε, την ψήφο.-