Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Ευτυχώς που αυτό το Σαββατοκύριακο «ανέτειλαν» μέσα από το χώμα και ομόρφυναν λίγο τη ζωή μας οι δύο Καρυάτιδες στην Αμφίπολη. Είναι στέρεες, όμορφες, αυθεντικές. Γιατί οι πολιτικοί, οι ανώτεροι κυβερνητικοί αξιωματούχοι και η θεσμική αντιπολίτευση δεν είναι. Μας δουλεύουν απλόχερα και αχρείαστα. Και ούτε που δίνουν σημασία αν ποδοπατούν τη λογική μας. Σαν να κάναμε τατουάζ στο μέτωπό μας τη φράση της μόδας, «δώστε πόνο». Πρωταγωνιστές Χιωτάκης-Βάρσος αλλά και άλλοι.

Πρώτα από όλα ο πρώην Δήμαρχος. Μίλησε επί παντός επιστητού για θέματα διάφορα, άσχετα με την ζοφερή πραγματικότητα. Πέταξε την μπάλα στην εξέδρα, προσφιλής αντίδραση κάποιου που δεν τολμά να ανοίξει το στόμα του για το κίνδυνο που ελλοχεύει παραδίπλα. Μιλά με τέτοια άνεση για τα λάθη του παρελθόντος και με τον Β. Βάρσο παρόντα, που έλεγες πως ο κυρ-Νίκος ήλθε με το αστρόπλοιο USS Enterprise από τα βάθη του Σύμπαντος από όπου τα παρακολουθούσε όλα χωρίς να έχει, λόγω απόστασης, καμία συμμετοχή. Και στο τέλος ξαναμπήκε στο αστρόπλοιό του για να εξαφανιστεί με ταχύτητα μεγαλύτερη του φωτός (warp factor >1), για να μην προλάβει κάποιος και τον ρωτήσει «τι είναι αυτά που μας είπες; Πας καλά;».

Όσο για τα χρήματα που έκανα φτερά από τον Δήμο μέσω της τριγωνικής διαπλοκής εκεί το δούλεμα έγινε τερατώδες. Δεν μπορούν να κάνουν πιστευτό τέτοιο τερατούργημα. Τελικά είναι σωστό αυτό που λένε, ότι όσο πιο τερατώδες είναι το ψέμα πιο πιστευτό γίνετε. Εσκεμμένα ή από ανικανότητα; Και έτσι, με απύθμενο θράσος, μας είπαν, «ε, αυτό μπορούσαμε να κάνουμε». Ή το portal που στοίχησε στους δημότες 240.000 ευρώ, λες και τα ευρώ είναι ψίχουλα, κανείς δεν νοιάζεται. Ας είναι καλά ο κυρ-Γιώργος, ο Θωμάκος.

«Οι υπεύθυνοι για το portal θα λογοδοτήσουν». Κι αυτό το Σάββατο ακούστηκε. Και το πιστέψαμε. Και μετά από αυτά αναμνηστικές πλακέτες και δώρα φωτογραφίες και όλοι χαρούμενοι. Εγώ πάντως, που δεν είμαι και τίποτα, ξέρω τον βασικό υπεύθυνο και το όνομά του αρχίζει από Χι. (και έχει βάλει εμπρός, στη νέα του θέση, και διορίζει περιμένει καρτερικά σαν τον Σαρκοζύ).

Βάρσος, πάλι χθες: «Δεν ξέρετε τι μαρτύριο είναι να είσαι –υποψήφιος- Αντιδήμαρχος». Ο Θεός να μην αξιώνει, που έλεγαν οι παλιοί με συμπόνια. Αν ξέραμε όμως, μήπως θα θέλαμε κι εμείς;

Και σαν να μην έφθαναν όλα αυτά τα τραγελαφικά έχουμε και τον Γιώργο Θωμάκο. Τον νέο Δήμαρχο. Η πεμπτουσία της αφασίας, της μη λειτουργίας κανενός τομέα του Δήμου. 

Πριν φύγουμε από το «Δελφινάριο της Κηφισιάς», μια ακόμη παρατήρηση: Ρωτούσαν τον Βάρσο για τις πικροδάφνες! Ναι αυτό είναι που καίει τον πολίτη της Κηφισιάς, αν οι πικροδάφνες είναι κομμένες ή όχι. Ούτε ένας όμως δεν νοιάστηκε να ρωτήσει κάτι για την άθλια κατάσταση στα σχολεία. Προφανώς και γι' αυτούς είχε περισσότερο ενδιαφέρον αν ο Βάρσος θεωρεί καλό Δήμαρχο τον Χιωτάκη και αν θα γίνει ο κυρ-Ανέστης (ή μήπως ο Χουντίνι;) Πρόεδρος.

Αν για διαφόρους λόγους είναι αδύνατο να κάνουμε τις αλλαγές που απαιτούνται υπάρχει μια ριζοσπαστική πρόταση που έχει μεν το φοβερό μειονέκτημα να μην εμπιστεύεται την ικανότητά μας να πράττουμε με αυτονομία, φαίνεται, όμως, αποτελεσματική. Θα λύναμε όλα τα προβλήματά μας αν κάθε ελληνική οικογένεια προχωρούσε στην αδελφοποίησή της με μια γερμανική και ανέθετε σε αυτήν την πλήρη διαχείριση των οικονομικών της. Κάθε πρωί μέσω διαδικτύου ή τηλεφώνου θα έβγαινε το πρόγραμμα της ημέρας και το βράδυ θα γινόταν ο σχετικός έλεγχος.

Τι κάθομαι και αναλύω, καιρός για τα μπάνια και άλλο δούλεμα, του λαού.-