Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Αυτό το έργο το έχουμε ξαναδεί. Όσο περνάει ο καιρός τόσο περισσότερο γίνεται φανερό ότι ο σημερινός Δήμαρχος βαδίζει στα ίχνη του Νίκου Χιωτάκη. Η πολιτική ιδεολογία –του τίποτα-, προκύπτει συγγενής, η μαχητικότητα στις κάθε είδους παρακμιακές καταστάσεις, μοιάζει κοινό χαρακτηριστικό τους, οι στρατηγικές κινήσεις, ποιες είναι άραγε, και ο ιδιόμορφος αττικισμός τείνουν να καταλήξουν στο σύνθημα «τι Χιωτάκης, τι Θωμάκος»...!

Είχαν κοινή αφετηρία, τον χώρο της ευρύτερης Δεξιάς παράταξης. Πλαισιώθηκαν από ιστορικά πρόσωπα της λεγόμενης μεγάλης σχολής των «αρπακτικών-λαμόγιων». Διακήρυξαν την δήθεν πολιτική Αλλαγή σε βάθος, φτάνοντας τα όρια της ανατροπής.

Η παράταξη Χιωτάκη σχεδόν αμέσως με την έναρξη της θητείας της έδωσε δείγματα των μονίμων προβλημάτων γενικότερων χαρακτηριστικών στον χώρο της ευρύτερης «λαμογιάς-αρπαχτής». Ο Ν. Χιωτάκης δίστασε να εκκαθαρίσει τη παράταξή του από τους Βαρσικούς από στελέχη που τόλμησαν και σήκωσαν κεφάλι. Η νικηφόρος πορεία του Ν. Χιωτάκη στηρίχτηκε στο μότο υπόσχομαι τα πάντα σε όλους κάνω μόνο όσα αφορούν εμένα και 4-5 «κολλητούς» που επέβαλλε ο ηγέτης του σε όλους, από τον τελευταίο συνεργάτη του έως και τους συμβούλους του!

Ο Γ. Θωμάκος δεν έχει φτάσει βέβαια σε τέτοιο σημείο αμετροέπειας πειθαρχίας αλλά τις οίδε τι τέξεται η επιούσα! Πάντως η πρώτη «εκκαθάριση» θα γίνει όπως δείχνουν τα πράγματα εκ των έσω.

Οι ομοιότητες μεταξύ Χιωτάκη και Θωμάκου είναι εμφανείς και στις μέχρι στιγμής πορεία τους. Η ανανέωση, η χρηστή διοίκηση, η διαφάνεια ήταν το αγαπημένο μότο και των δύο παρατάξεων, που τελικά μένουν σταθερά προσηλωμένα στη μέθοδο του κανιβαλισμού, της ότι νάναι (άλλωστε γι' αυτό οι οπαδοί του Χιωτάκη μεταναστεύουν στον Θωμάκο!).

Οι δύο παρατάξεις στηρίζουν την πολιτική τους σε φιλολαϊκές εξαγγελίες, οι οποίες συχνά καθυστερούν, για να μείνουν τελικά ανεκπλήρωτα οράματα.

Δεν χρειάζονται περαιτέρω αποδείξεις για τη συγγένεια των δύο παρατάξεων.

Ο λαός, οι πολίτες που ψηφίζουν άλλοτε από 'δώ και άλλοτε από 'κεί, είναι προφανώς ευχαριστημένοι γιατί η παράταξη που πλειοψηφεί κινείται ήδη στους δρόμους που οδηγούν στην «νέα» διοίκηση.

Ο Γ. Θωμάκος έχει την ευθύνη για τις όποιες εξελίξεις. Περισσότερο όμως έχει την ευθύνη των πράξεων και των παραλείψεων στην άσκηση της διοίκησης και τι πολιτική θα ακολουθήσει. Οι πολίτες δεν θέλουν μόνο ιδεολογίες, θρησκοληψίες, θέλουν και έργα-ουσία και όλα τα αγαθά που του στερούν.

Αλλά η καλή μέρα φαίνετε από το πρωί.

Για να παραφράσω τον Λένιν ο αρχοντοχωριατισμός είναι το ανώτατο στάδιο του ελιτισμού.

Το πρόβλημα -για να μην πω το αίσχος- είναι ότι οι διοικούντες εδώ και δεκαετίες την Κηφισιά την αντιμετωπίζουν είτε σαν ένα χωριό, που η μόνη του ελπίδα είναι να χτιστεί δίπλα του μια φάμπρικα-, είτε σαν μια ευρωπαϊκή επαρχία, ένα ηλιόλουστο, καταπράσινο Κολωνάκι.

Κάνεις τους δεν τόλμησε να πιάσει τον μίτο και να φωτιστεί και να αντιληφθεί ότι η Κηφισιά είναι εν δυνάμει ο ομφαλός της γης. Απολλώνια και Διονυσιακή, ο ιδανικός τόπος για να βρει ο καθένας τον εαυτό του και το νόημα της ζωής του.

Όποιος έζησε και δεν επισκέφθηκε την Κηφισιά, απλώς έχασε.

Και με διοικούντες «ηγέτες», Χιωτάκη ή Θωμάκο, μάλλον καλά έπραξαν.-